ลูกา 23
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
King James Version with Apocrypha
1คนทั้งคณะลุกขึ้น และนำพระองค์ไปหาปีลาต
1And the whole multitude of them arose, and led him unto Pilate.
2พวกเขาเริ่มกล่าวหาพระองค์ว่า “พวกเราพบว่าคนนี้กำลังทำให้ชนชาติของเราหลงผิด ห้ามไม่ให้เสียภาษีแก่ซีซาร์ และกล่าวว่าตนเองเป็นพระคริสต์ เป็นกษัตริย์”
2And they began to accuse him, saying, We found this fellow perverting the nation, and forbidding to give tribute to Cæsar, saying that he himself is Christ a King.
3ปีลาตถามพระองค์ว่า “ท่านเป็นกษัตริย์ของชาวยิวหรือ?” พระองค์ตอบเขาว่า “ท่านพูดเอง”
3And Pilate asked him, saying, Art thou the King of the Jews? And he answered him and said, Thou sayest it .
4ปีลาตกล่าวกับหัวหน้าปุโรหิตและฝูงชนว่า “เราไม่พบเหตุที่จะกล่าวหาคนนี้”
4Then said Pilate to the chief priests and to the people, I find no fault in this man.
5แต่พวกเขายืนกรานว่า “เขาปลุกปั่นประชาชนด้วยการสั่งสอนไปทั่วแคว้นยูเดีย เริ่มตั้งแต่แคว้นกาลิลีจนถึงที่นี่”
5And they were the more fierce, saying, He stirreth up the people, teaching throughout all Jewry, beginning from Galilee to this place.
6เมื่อปีลาตได้ยินคำว่ากาลิลี เขาจึงถามว่าคนนี้เป็นชาวกาลิลีหรือ
6When Pilate heard of Galilee, he asked whether the man were a Galilæan.
7เมื่อรู้ว่าพระเยซูอยู่ภายใต้เขตอำนาจของเฮโรด เขาจึงส่งพระองค์ไปหาเฮโรด ซึ่งขณะนั้นอยู่ในกรุงเยรูซาเล็ม
7And as soon as he knew that he belonged unto Herod’s jurisdiction, he sent him to Herod, who himself also was at Jerusalem at that time.
8เมื่อเฮโรดเห็นพระเยซู เขาดีใจอย่างยิ่ง เพราะอยากพบพระองค์มานานแล้ว เนื่องจากได้ยินเรื่องของพระองค์มาก และหวังจะได้เห็นพระองค์ทำการอัศจรรย์สักอย่าง
8¶ And when Herod saw Jesus, he was exceeding glad: for he was desirous to see him of a long season , because he had heard many things of him; and he hoped to have seen some miracle done by him.
9เขาถามพระองค์หลายเรื่อง แต่พระองค์ไม่ตอบอะไร
9Then he questioned with him in many words; but he answered him nothing.
10หัวหน้าปุโรหิตและพวกอาลักษณ์ยืนอยู่ที่นั่น และกล่าวหาพระองค์อย่างรุนแรง
10And the chief priests and scribes stood and vehemently accused him.
11เฮโรดกับพวกทหารดูหมิ่นและเยาะเย้ยพระองค์ พวกเขาสวมเสื้อผ้าหรูหราให้พระองค์ แล้วส่งกลับไปหาปีลาต
11And Herod with his men of war set him at nought, and mocked him , and arrayed him in a gorgeous robe, and sent him again to Pilate.
12ในวันนั้น เฮโรดกับปีลาตก็กลายเป็นมิตรกัน ก่อนหน้านั้นทั้งสองเป็นศัตรูกัน
12¶ And the same day Pilate and Herod were made friends together: for before they were at enmity between themselves.
13ปีลาตเรียกหัวหน้าปุโรหิต พวกผู้ปกครอง และประชาชนมาพร้อมกัน
13¶ And Pilate, when he had called together the chief priests and the rulers and the people,
14แล้วกล่าวกับพวกเขาว่า “พวกคุณนำคนนี้มาหาเรา โดยกล่าวว่าเขาทำให้ประชาชนหลงผิด เราได้สอบสวนเขาต่อหน้าพวกคุณแล้ว และไม่พบเหตุที่จะกล่าวหาคนนี้ในเรื่องที่พวกคุณกล่าวหา
14Said unto them, Ye have brought this man unto me, as one that perverteth the people: and, behold, I, having examined him before you, have found no fault in this man touching those things whereof ye accuse him:
15เฮโรดก็ไม่พบเช่นกัน เพราะเราส่งพวกคุณไปหาเขา และเห็นได้ว่าคนนี้ไม่ได้ทำสิ่งใดที่สมควรตาย
15No, nor yet Herod: for I sent you to him; and, lo, nothing worthy of death is done unto him.
16เพราะฉะนั้น เราจะลงโทษเขา แล้วปล่อยไป”
16I will therefore chastise him, and release him .
17ในเทศกาลนั้น ปีลาตต้องปล่อยนักโทษคนหนึ่งให้พวกเขา
17(For of necessity he must release one unto them at the feast.)
18แต่พวกเขาทั้งหมดร้องขึ้นพร้อมกันว่า “เอาคนนี้ไป! ปล่อยบารับบัสให้พวกเรา!”
18And they cried out all at once, saying, Away with this man , and release unto us Barabbas:
19บารับบัสถูกขังในคุกเพราะการก่อกบฏในเมือง และการฆ่าคน
19(Who for a certain sedition made in the city, and for murder, was cast into prison.)
20ปีลาตพูดกับพวกเขาอีกครั้ง เพราะต้องการจะปล่อยพระเยซู
20Pilate therefore, willing to release Jesus, spake again to them.
21แต่พวกเขาร้องว่า “ตรึงเขาบนกางเขน! ตรึงเขาบนกางเขน!”
21But they cried, saying, Crucify him , crucify him.
22ปีลาตถามพวกเขาเป็นครั้งที่สามว่า “ทำไม? คนนี้ทำความชั่วอะไร? เราไม่พบว่าเขามีความผิดที่สมควรตาย เพราะฉะนั้น เราจะลงโทษเขา แล้วปล่อยไป”
22And he said unto them the third time, Why, what evil hath he done? I have found no cause of death in him: I will therefore chastise him, and let him go.
23แต่พวกเขายังคงร้องเสียงดังอย่างหนักแน่น เรียกร้องให้ตรึงพระองค์บนกางเขน และเสียงเรียกร้องของพวกเขากับเสียงของหัวหน้าปุโรหิตก็มีชัย
23And they were instant with loud voices, requiring that he might be crucified. And the voices of them and of the chief priests prevailed.
24ปีลาตจึงตัดสินให้ทำตามที่พวกเขาร้องขอ
24And Pilate gave sentence that it should be as they required.
25เขาปล่อยคนที่ถูกขังเพราะการก่อกบฏและการฆ่าคน ซึ่งพวกเขาร้องขอ แต่มอบพระเยซูให้เป็นไปตามความต้องการของพวกเขา
25And he released unto them him that for sedition and murder was cast into prison, whom they had desired; but he delivered Jesus to their will.
26ขณะที่พวกเขานำพระองค์ไป พวกเขาจับซีโมนชาวไซรีน ซึ่งกำลังเดินมาจากชนบท แล้ววางกางเขนบนตัวเขาให้แบกตามหลังพระเยซู
26And as they led him away, they laid hold upon one Simon, a Cyrenian, coming out of the country, and on him they laid the cross, that he might bear it after Jesus.
27ฝูงชนจำนวนมากติดตามพระองค์ รวมทั้งพวกผู้หญิงที่คร่ำครวญและร่ำไห้อาลัยพระองค์
27¶ And there followed him a great company of people, and of women, which also bewailed and lamented him.
28แต่พระเยซูหันไปหาพวกนาง และกล่าวว่า “บุตรสาวแห่งเยรูซาเล็ม อย่าร้องไห้เพื่อเรา แต่จงร้องไห้เพื่อตัวพวกคุณเองและเพื่อลูก ๆ ของพวกคุณ
28But Jesus turning unto them said, Daughters of Jerusalem, weep not for me, but weep for yourselves, and for your children.
29เพราะวันเวลากำลังจะมาถึงเมื่อคนจะพูดว่า ‘หญิงที่เป็นหมัน ครรภ์ที่ไม่เคยให้กำเนิด และเต้านมที่ไม่เคยให้นมลูก เป็นสุข’
29For, behold, the days are coming, in the which they shall say, Blessed are the barren, and the wombs that never bare, and the paps which never gave suck.
30แล้วพวกเขาจะเริ่มพูดกับภูเขาว่า ‘จงล้มทับพวกเรา!’ และกับเนินเขาว่า ‘จงปกคลุมพวกเรา!’
30Then shall they begin to say to the mountains, Fall on us; and to the hills, Cover us.
31เพราะถ้าพวกเขาทำเช่นนี้กับต้นไม้เขียว แล้วจะเกิดอะไรขึ้นกับต้นไม้แห้ง?”
31For if they do these things in a green tree, what shall be done in the dry?
32ยังมีอาชญากรอีกสองคนถูกนำไปพร้อมกับพระองค์เพื่อประหาร
32And there were also two other, malefactors, led with him to be put to death.
33เมื่อพวกเขามาถึงสถานที่ที่เรียกว่า “กะโหลกศีรษะ” พวกเขาตรึงพระองค์บนกางเขนที่นั่นพร้อมกับอาชญากรสองคน คนหนึ่งทางขวา และอีกคนหนึ่งทางซ้าย
33And when they were come to the place, which is called Calvary, there they crucified him, and the malefactors, one on the right hand, and the other on the left.
34พระเยซูกล่าวว่า “พระบิดา โปรดยกโทษให้พวกเขา เพราะพวกเขาไม่รู้ว่ากำลังทำอะไร” พวกเขาจับสลากแบ่งเสื้อผ้าของพระองค์กัน
34¶ Then said Jesus, Father, forgive them; for they know not what they do. And they parted his raiment, and cast lots.
35ประชาชนยืนดูอยู่ พวกผู้ปกครองก็เยาะเย้ยพระองค์ด้วย โดยกล่าวว่า “เขาช่วยคนอื่นให้รอดได้ ก็ให้เขาช่วยตัวเองสิ ถ้าเขาเป็นพระคริสต์ของพระเจ้า ผู้ที่พระองค์เลือก!”
35And the people stood beholding. And the rulers also with them derided him , saying, He saved others; let him save himself, if he be Christ, the chosen of God.
36พวกทหารก็เยาะเย้ยพระองค์ด้วย พวกเขาเข้ามาหาพระองค์ และยื่นน้ำส้มสายชูให้
36And the soldiers also mocked him, coming to him, and offering him vinegar,
37พร้อมกับกล่าวว่า “ถ้าท่านเป็นกษัตริย์ของชาวยิว ก็ช่วยตัวเองให้รอดสิ!”
37And saying, If thou be the king of the Jews, save thyself.
38มีข้อความเขียนไว้เหนือพระองค์ด้วยอักษรกรีก ละติน และฮีบรูว่า “คนนี้คือกษัตริย์ของชาวยิว”
38And a superscription also was written over him in letters of Greek, and Latin, and Hebrew, THIS IS THE KING OF THE JEWS.
39อาชญากรคนหนึ่งที่ถูกแขวนอยู่ก็ด่าว่าพระองค์ว่า “ถ้าท่านเป็นพระคริสต์ ก็ช่วยตัวเองและพวกเราให้รอดสิ!”
39¶ And one of the malefactors which were hanged railed on him, saying, If thou be Christ, save thyself and us.
40แต่อีกคนหนึ่งกลับตำหนิเขาว่า “ท่านไม่เกรงกลัวพระเจ้าเลยหรือ ทั้งที่ท่านก็ถูกลงโทษแบบเดียวกัน?
40But the other answering rebuked him, saying, Dost not thou fear God, seeing thou art in the same condemnation?
41พวกเราถูกลงโทษอย่างยุติธรรม เพราะได้รับผลสมควรกับสิ่งที่ทำ แต่คนนี้ไม่ได้ทำอะไรผิด”
41And we indeed justly; for we receive the due reward of our deeds: but this man hath done nothing amiss.
42แล้วเขากล่าวกับพระเยซูว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า โปรดระลึกถึงข้าพเจ้าเมื่อพระองค์มาในอาณาจักรของพระองค์”
42And he said unto Jesus, Lord, remember me when thou comest into thy kingdom.
43พระเยซูกล่าวกับเขาว่า “เราบอกความจริงแก่ท่านว่า วันนี้ท่านจะอยู่กับเราในอุทยาน”
43And Jesus said unto him, Verily I say unto thee, To day shalt thou be with me in paradise.
44เวลานั้นประมาณชั่วโมงที่หก และความมืดปกคลุมทั่วแผ่นดินจนถึงชั่วโมงที่เก้า
44And it was about the sixth hour, and there was a darkness over all the earth until the ninth hour.
45ดวงอาทิตย์มืดลง และม่านในพระวิหารฉีกขาดเป็นสองส่วน
45And the sun was darkened, and the veil of the temple was rent in the midst.
46พระเยซูร้องเสียงดังว่า “พระบิดา เราฝากวิญญาณของเราไว้ในมือของพระองค์!” เมื่อกล่าวเช่นนี้แล้ว พระองค์ก็สิ้นใจ
46¶ And when Jesus had cried with a loud voice, he said, Father, into thy hands I commend my spirit: and having said thus, he gave up the ghost.
47เมื่อนายร้อยเห็นสิ่งที่เกิดขึ้น เขาถวายพระสิริแด่พระเจ้า และกล่าวว่า “แน่นอน คนนี้เป็นคนชอบธรรม”
47Now when the centurion saw what was done, he glorified God, saying, Certainly this was a righteous man.
48ฝูงชนทั้งหมดที่มาชุมนุมดูเหตุการณ์นี้ เมื่อเห็นสิ่งที่เกิดขึ้น ก็ตีอกของตนแล้วกลับไป
48And all the people that came together to that sight, beholding the things which were done, smote their breasts, and returned.
49คนรู้จักของพระองค์ทุกคน รวมทั้งพวกผู้หญิงที่ติดตามพระองค์มาจากกาลิลี ยืนอยู่ห่าง ๆ และมองดูเหตุการณ์เหล่านี้
49And all his acquaintance, and the women that followed him from Galilee, stood afar off, beholding these things.
50มีชายคนหนึ่งชื่อโยเซฟ เป็นสมาชิกสภา เป็นคนดีและชอบธรรม
50¶ And, behold, there was a man named Joseph, a counsellor; and he was a good man, and a just:
51เขาไม่ได้เห็นชอบกับมติและการกระทำของพวกเขา เขามาจากอาริมาเธีย เมืองหนึ่งของชาวยิว และกำลังรอคอยอาณาจักรของพระเจ้า
51(The same had not consented to the counsel and deed of them;) he was of Arimathæa, a city of the Jews: who also himself waited for the kingdom of God.
52ชายคนนี้ไปหาปีลาต และขอศพของพระเยซู
52This man went unto Pilate, and begged the body of Jesus.
53เขานำศพของพระองค์ลง พันด้วยผ้าลินิน และวางไว้ในอุโมงค์ฝังศพที่เจาะไว้ในศิลา ซึ่งยังไม่เคยมีใครถูกวางไว้
53And he took it down, and wrapped it in linen, and laid it in a sepulchre that was hewn in stone, wherein never man before was laid.
54วันนั้นเป็นวันเตรียม และวันสะบาโตใกล้จะเริ่มแล้ว
54And that day was the preparation, and the sabbath drew on.
55พวกผู้หญิงที่มากับพระองค์จากกาลิลีก็ตามไป และเห็นอุโมงค์ฝังศพ และเห็นว่าศพของพระองค์ถูกวางไว้อย่างไร
55And the women also, which came with him from Galilee, followed after, and beheld the sepulchre, and how his body was laid.
56แล้วพวกนางกลับไปเตรียมเครื่องเทศและน้ำมันหอม ในวันสะบาโตพวกนางพักผ่อนตามพระบัญญัติ
56And they returned, and prepared spices and ointments; and rested the sabbath day according to the commandment.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.