لوقا 23
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
King James Version with Apocrypha
1پس تمام جماعت ایشان برخاسته، اورا نزد پیلاطس بردند.
1And the whole multitude of them arose, and led him unto Pilate.
2و شکایت بر اوآغاز نموده، گفتند: «این شخص را یافته‌ایم که قوم را گمراه می‌کند و از جزیه دادن به قیصر منع می‌نماید و می‌گوید که خود مسیح و پادشاه است.»
2And they began to accuse him, saying, We found this fellow perverting the nation, and forbidding to give tribute to Cæsar, saying that he himself is Christ a King.
3پس پیلاطس از او پرسیده، گفت: «آیا توپادشاه یهود هستی؟» او در جواب وی گفت: «تومی گویی.»
3And Pilate asked him, saying, Art thou the King of the Jews? And he answered him and said, Thou sayest it .
4آنگاه پیلاطس به روسای کهنه وجمیع قوم گفت که «در این شخص هیچ عیبی نمی یابم.»
4Then said Pilate to the chief priests and to the people, I find no fault in this man.
5ایشان شدت نموده گفتند که «قوم رامی شوراند و در تمام یهودیه از جلیل گرفته تا به اینجا تعلیم می‌دهد.»
5And they were the more fierce, saying, He stirreth up the people, teaching throughout all Jewry, beginning from Galilee to this place.
6چون پیلاطس نام جلیل را شنید پرسید که «آیا این مرد جلیلی است؟»
6When Pilate heard of Galilee, he asked whether the man were a Galilæan.
7و چون مطلع شد که از ولایت هیرودیس است او را نزد وی فرستاد، چونکه هیرودیس در آن ایام در اورشلیم بود.
7And as soon as he knew that he belonged unto Herod’s jurisdiction, he sent him to Herod, who himself also was at Jerusalem at that time.
8اما هیرودیس چون عیسی را دید، بغایت شادگردید زیرا که مدت مدیدی بود می‌خو. است اورا ببیند چونکه شهرت او را بسیار شنیده بود ومترصد می‌بود که معجزه‌ای از او بیند.
8¶ And when Herod saw Jesus, he was exceeding glad: for he was desirous to see him of a long season , because he had heard many things of him; and he hoped to have seen some miracle done by him.
9پس چیزهای بسیار از وی پرسید لیکن او به وی هیچ جواب نداد.
9Then he questioned with him in many words; but he answered him nothing.
10و روسای کهنه و کاتبان حاضرشده به شدت تمام بر وی شکایت می‌نمودند.
10And the chief priests and scribes stood and vehemently accused him.
11پس هیرودیس با لشکریان خود او را افتضاح نموده و استهزا کرده لباس فاخر بر او پوشانید ونزد پیلاطس او را باز فرستاد.
11And Herod with his men of war set him at nought, and mocked him , and arrayed him in a gorgeous robe, and sent him again to Pilate.
12و در همان روزپیلاطس و هیرودیس با یکدیگر مصالحه کردند، زیرا قبل از آن در میانشان عداوتی بود.
12¶ And the same day Pilate and Herod were made friends together: for before they were at enmity between themselves.
13پس پیلاطس روسای کهنه و سرادران وقوم را خوانده،
13¶ And Pilate, when he had called together the chief priests and the rulers and the people,
14به ایشان گفت: «این مرد را نزدمن آوردید که قوم را می‌شوراند. الحال من او رادر حضور شما امتحان کردم و از آنچه بر او ادعامی کنید اثری نیافتم.
14Said unto them, Ye have brought this man unto me, as one that perverteth the people: and, behold, I, having examined him before you, have found no fault in this man touching those things whereof ye accuse him:
15و نه هیرودیس هم زیراکه شما را نزد او فرستادم و اینک هیچ عمل مستوجب قتل از او صادر نشده است.
15No, nor yet Herod: for I sent you to him; and, lo, nothing worthy of death is done unto him.
16پس اورا تنبیه نموده رها خواهم کرد.»
16I will therefore chastise him, and release him .
17زیرا او را لازم بود که هر عیدی کسی را برای ایشان آزاد کند.
17(For of necessity he must release one unto them at the feast.)
18آنگاه همه فریاد کرده، گفتند: «او را هلاک کن وبرابا را برای ما رها فرما.»
18And they cried out all at once, saying, Away with this man , and release unto us Barabbas:
19و او شخصی بود که به‌سبب شورش و قتلی که در شهر واقع شده بود، در زندان افکنده شده بود.
19(Who for a certain sedition made in the city, and for murder, was cast into prison.)
20باز پیلاطس نداکرده خواست که عیسی را رها کند.
20Pilate therefore, willing to release Jesus, spake again to them.
21لیکن ایشان فریاد زده گفتند: «او را مصلوب کن، مصلوب کن.»
21But they cried, saying, Crucify him , crucify him.
22بار سوم به ایشان گفت: «چرا؟ چه بدی کرده است؟ من در او هیچ علت قتل نیافتم. پس او را تادیب کرده رها می‌کنم.»
22And he said unto them the third time, Why, what evil hath he done? I have found no cause of death in him: I will therefore chastise him, and let him go.
23اماایشان به صداهای بلند مبالغه نموده خواستند که مصلوب شود و آوازهای ایشان و روسای کهنه غالب آمد.
23And they were instant with loud voices, requiring that he might be crucified. And the voices of them and of the chief priests prevailed.
24پس پیلاطس فرمود که برحسب خواهش ایشان بشود.
24And Pilate gave sentence that it should be as they required.
25و آن کس را که به‌سبب شورش و قتل در زندان حبس بود که خواستند رها کرد و عیسی را به خواهش ایشان سپرد.
25And he released unto them him that for sedition and murder was cast into prison, whom they had desired; but he delivered Jesus to their will.
26و چون او را می‌بردند شمعون قیروانی را که از صحرا می‌آمد مجبور ساخته صلیب را بر اوگذاردند تا از عقب عیسی ببرد.
26And as they led him away, they laid hold upon one Simon, a Cyrenian, coming out of the country, and on him they laid the cross, that he might bear it after Jesus.
27و گروهی بسیاراز قوم و زنانی که سینه می‌زدند و برای او ماتم می‌گرفتند، در عقب او افتادند.
27¶ And there followed him a great company of people, and of women, which also bewailed and lamented him.
28آنگاه عیسی به سوی آن زنان روی گردانیده، گفت: «ای دختران اورشلیم برای من گریه مکنید، بلکه بجهت خود واولاد خود ماتم کنید.
28But Jesus turning unto them said, Daughters of Jerusalem, weep not for me, but weep for yourselves, and for your children.
29زیرا اینک ایامی می‌آیدکه در آنها خواهند گفت، خوشابحال نازادگان ورحمهایی که بار نیاوردند و پستانهایی که شیرندادند.
29For, behold, the days are coming, in the which they shall say, Blessed are the barren, and the wombs that never bare, and the paps which never gave suck.
30و در آن هنگام به کوهها خواهند گفت که بر ما بیفتید و به تلها که ما را پنهان کنید.
30Then shall they begin to say to the mountains, Fall on us; and to the hills, Cover us.
31زیرااگر این کارها را به چوب تر کردند به چوب خشک چه خواهد شد؟»
31For if they do these things in a green tree, what shall be done in the dry?
32و دو نفر دیگر را که خطاکار بودند نیزآوردند تا ایشان را با او بکشند.
32And there were also two other, malefactors, led with him to be put to death.
33و چون به موضعی که آن را کاسه سر می‌گویند رسیدند، اورا در آنجا با آن دو خطاکار، یکی بر طرف راست و دیگری بر چپ او مصلوب کردند.
33And when they were come to the place, which is called Calvary, there they crucified him, and the malefactors, one on the right hand, and the other on the left.
34عیسی گفت: «ای پدر اینها را بیامرز، زیراکه نمی دانند چه می‌کنند.» پس جامه های او راتقسیم کردند و قرعه افکندند.
34¶ Then said Jesus, Father, forgive them; for they know not what they do. And they parted his raiment, and cast lots.
35و گروهی به تماشا ایستاده بودند. و بزرگان نیز تمسخرکنان با ایشان می‌گفتند: «دیگران را نجات داد. پس اگر او مسیح و برگزیده خدا می‌باشد خود رابرهاند.»
35And the people stood beholding. And the rulers also with them derided him , saying, He saved others; let him save himself, if he be Christ, the chosen of God.
36و سپاهیان نیز او را استهزا می‌کردند و آمده او را سرکه می‌دادند،
36And the soldiers also mocked him, coming to him, and offering him vinegar,
37و می‌گفتند: «اگر توپادشاه یهود هستی خود را نجات ده.»
37And saying, If thou be the king of the Jews, save thyself.
38و بر سراو تقصیرنامه‌ای نوشتند به خط یونانی و رومی وعبرانی که «این است پادشاه یهود.»
38And a superscription also was written over him in letters of Greek, and Latin, and Hebrew, THIS IS THE KING OF THE JEWS.
39و یکی از آن دو خطاکار مصلوب بر وی کفر گفت که «اگر تو مسیح هستی خود را و ما رابرهان.»
39¶ And one of the malefactors which were hanged railed on him, saying, If thou be Christ, save thyself and us.
40اما آن دیگری جواب داده، او را نهیب کرد و گفت: «مگر تو از خدا نمی ترسی؟ چونکه تو نیز زیر همین حکمی.
40But the other answering rebuked him, saying, Dost not thou fear God, seeing thou art in the same condemnation?
41و اما ما به انصاف، چونکه جزای اعمال خود را یافته‌ایم، لیکن این شخص هیچ کار بی‌جا نکرده است.»
41And we indeed justly; for we receive the due reward of our deeds: but this man hath done nothing amiss.
42پس به عیسی گفت: «ای خداوند، مرا به یاد آور هنگامی که به ملکوت خود آیی.»
42And he said unto Jesus, Lord, remember me when thou comest into thy kingdom.
43عیسی به وی گفت: «هرآینه به تو می‌گویم امروز با من در فردوس خواهی بود.»
43And Jesus said unto him, Verily I say unto thee, To day shalt thou be with me in paradise.
44و تخمین از ساعت ششم تا ساعت نهم، ظلمت تمام روی زمین را فرو گرفت.
44And it was about the sixth hour, and there was a darkness over all the earth until the ninth hour.
45وخورشید تاریک گشت و پرده قدس از میان بشکافت.
45And the sun was darkened, and the veil of the temple was rent in the midst.
46و عیسی به آواز بلند صدا زده گفت: «ای پدر به‌دستهای تو روح خود را می‌سپارم.» این را بگفت و جان را تسلیم نمود.
46¶ And when Jesus had cried with a loud voice, he said, Father, into thy hands I commend my spirit: and having said thus, he gave up the ghost.
47امایوزباشی چون این ماجرا را دید، خدا را تمجیدکرده، گفت: «در حقیقت، این مرد صالح بود.»
47Now when the centurion saw what was done, he glorified God, saying, Certainly this was a righteous man.
48وتمامی گروه که برای این تماشا جمع شده بودندچون این وقایع را دیدند، سینه زنان برگشتند.
48And all the people that came together to that sight, beholding the things which were done, smote their breasts, and returned.
49و جمیع آشنایان او از دور ایستاده بودند، با زنانی که از جلیل او را متابعت کرده بودند تا این امور راببینند.
49And all his acquaintance, and the women that followed him from Galilee, stood afar off, beholding these things.
50و اینک یوسف نامی از اهل شورا که مردنیکو و صالح بود،
50¶ And, behold, there was a man named Joseph, a counsellor; and he was a good man, and a just:
51که در رای و عمل ایشان مشارکت نداشت و از اهل رامه بلدی از بلاد یهودبود و انتظار ملکوت خدا را می‌کشید،
51(The same had not consented to the counsel and deed of them;) he was of Arimathæa, a city of the Jews: who also himself waited for the kingdom of God.
52نزدیک پیلاطس آمده جسد عیسی را طلب نمود.
52This man went unto Pilate, and begged the body of Jesus.
53پس آن را پایین آورده در کتان پیچید و در قبری که ازسنگ تراشیده بود و هیچ‌کس ابد در آن دفن نشده بود سپرد.
53And he took it down, and wrapped it in linen, and laid it in a sepulchre that was hewn in stone, wherein never man before was laid.
54و آن روز تهیه بود و سبت نزدیک می‌شد.
54And that day was the preparation, and the sabbath drew on.
55و زنانی که در عقب او از جلیل آمده بودند از پی او رفتند و قبر و چگونگی گذاشته شدن بدن او را دیدند.
55And the women also, which came with him from Galilee, followed after, and beheld the sepulchre, and how his body was laid.
56پس برگشته، حنوط و عطریات مهیا ساختند و روز سبت را به حسب حکم آرام گرفتند.
56And they returned, and prepared spices and ointments; and rested the sabbath day according to the commandment.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.