لوقا 21
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
King James Version with Apocrypha
1و نظر کرده دولتمندانی را دید که هدایای خود را در بیت‌المال می‌اندازند.
1And he looked up, and saw the rich men casting their gifts into the treasury.
2و بیوه‌زنی فقیر را دید که دو فلس در آنجا انداخت.
2And he saw also a certain poor widow casting in thither two mites.
3پس گفت: «هرآینه به شمامی گویم این بیوه فقیر از جمیع آنها بیشترانداخت.
3And he said, Of a truth I say unto you, that this poor widow hath cast in more than they all:
4زیرا که همه ایشان از زیادتی خود درهدایای خدا انداختند، لیکن این زن از احتیاج خود تمامی معیشت خویش را انداخت.
4For all these have of their abundance cast in unto the offerings of God: but she of her penury hath cast in all the living that she had.
5و چون بعضی ذکر هیکل می‌کردند که به سنگهای خوب و هدایا آراسته شده است گفت:
5¶ And as some spake of the temple, how it was adorned with goodly stones and gifts, he said,
6«ایامی می‌آید که از این چیزهایی که می‌بینید، سنگی بر سنگی گذارده نشود، مگر اینکه به زیرافکنده خواهد شد.
6As for these things which ye behold, the days will come, in the which there shall not be left one stone upon another, that shall not be thrown down.
7و از او سوال نموده، گفتند: «ای استاد پس این امور کی واقع می‌شود وعلامت نزدیک شدن این وقایع چیست؟»
7And they asked him, saying, Master, but when shall these things be? and what sign will there be when these things shall come to pass?
8گفت: «احتیاط کنید که گمراه نشوید. زیرا که بسا به نام من آمده خواهند گفت که من هستم و وقت نزدیک است. پس از عقب ایشان مروید.
8And he said, Take heed that ye be not deceived: for many shall come in my name, saying, I am Christ ; and the time draweth near: go ye not therefore after them.
9و چون اخبارجنگها و فسادها را بشنوید، مضطرب مشویدزیرا که وقوع این امور اول ضرور است لیکن انتهادر ساعت نیست.»
9But when ye shall hear of wars and commotions, be not terrified: for these things must first come to pass; but the end is not by and by.
10پس به ایشان گفت: «قومی با قومی ومملکتی با مملکتی مقاومت خواهند کرد.
10Then said he unto them, Nation shall rise against nation, and kingdom against kingdom:
11وزلزله های عظیم در جایها و قحطیها و وباها پدیدو چیزهای هولناک و علامات بزرگ از آسمان ظاهر خواهد شد.
11And great earthquakes shall be in divers places, and famines, and pestilences; and fearful sights and great signs shall there be from heaven.
12و قبل از این همه، بر شمادست اندازی خواهند کرد و جفا نموده شما را به کنایس و زندانها خواهند سپرد و در حضورسلاطین و حکام بجهت نام من خواهند برد.
12But before all these, they shall lay their hands on you, and persecute you , delivering you up to the synagogues, and into prisons, being brought before kings and rulers for my name’s sake.
13واین برای شما به شهادت خواهد انجامید.
13And it shall turn to you for a testimony.
14پس در دلهای خود قرار دهید که برای حجت آوردن، پیشتر اندیشه نکنید،
14Settle it therefore in your hearts, not to meditate before what ye shall answer:
15زیرا که من به شما زبانی وحکمتی خواهم داد که همه دشمنان شما با آن مقاومت و مباحثه نتوانند نمود.
15For I will give you a mouth and wisdom, which all your adversaries shall not be able to gainsay nor resist.
16و شما راوالدین و برادران و خویشان و دوستان تسلیم خواهند کرد و بعضی از شما را به قتل خواهندرسانید.
16And ye shall be betrayed both by parents, and brethren, and kinsfolks, and friends; and some of you shall they cause to be put to death.
17و جمیع مردم به جهت نام من شما رانفرت خواهند کرد.
17And ye shall be hated of all men for my name’s sake.
18ولکن مویی از سر شما گم نخواهد شد.
18But there shall not an hair of your head perish.
19جانهای خود را به صبر دریابید.
19In your patience possess ye your souls.
20«و چون بینید که اورشلیم به لشکرهامحاصره شده است آنگاه بدانید که خرابی آن رسیده است.
20And when ye shall see Jerusalem compassed with armies, then know that the desolation thereof is nigh.
21آنگاه هر‌که در یهودیه باشد، به کوهستان فرار کند و هر‌که در شهر باشد، بیرون رود و هر‌که در صحرا بود، داخل شهر نشود.
21Then let them which are in Judæa flee to the mountains; and let them which are in the midst of it depart out; and let not them that are in the countries enter thereinto.
22زیرا که همان است ایام انتقام، تا آنچه مکتوب است تمام شود.
22For these be the days of vengeance, that all things which are written may be fulfilled.
23لیکن وای بر آبستنان وشیردهندگان در آن ایام، زیرا تنگی سخت برروی زمین و غضب بر این قوم حادث خواهد شد.
23But woe unto them that are with child, and to them that give suck, in those days! for there shall be great distress in the land, and wrath upon this people.
24و به دم شمشیر خواهند افتاد و در میان جمیع امت‌ها به اسیری خواهند رفت و اورشلیم پایمال امت‌ها خواهد شد تا زمانهای امت‌ها به انجام رسد.
24And they shall fall by the edge of the sword, and shall be led away captive into all nations: and Jerusalem shall be trodden down of the Gentiles, until the times of the Gentiles be fulfilled.
25و در آفتاب و ماه و ستارگان علامات خواهد بود و بر زمین تنگی و حیرت از برای امت‌ها روی خواهد نمود به‌سبب شوریدن دریا وامواجش.
25¶ And there shall be signs in the sun, and in the moon, and in the stars; and upon the earth distress of nations, with perplexity; the sea and the waves roaring;
26و دلهای مردم ضعف خواهد کرد از خوف و انتظار آن وقایعی که برربع مسکون ظاهرمی شود، زیرا قوات آسمان متزلزل خواهد شد.
26Men’s hearts failing them for fear, and for looking after those things which are coming on the earth: for the powers of heaven shall be shaken.
27و آنگاه پسر انسان را خواهند دید که بر ابری سوار شده با قوت و جلال عظیم می‌آید.
27And then shall they see the Son of man coming in a cloud with power and great glory.
28«و چون ابتدای این چیزها بشود راست شده، سرهای خود را بلند کنید از آن جهت که خلاصی شما نزدیک است.»
28And when these things begin to come to pass, then look up, and lift up your heads; for your redemption draweth nigh.
29و برای ایشان مثلی گفت که «درخت انجیر و سایر درختان راملاحظه نمایید،
29And he spake to them a parable; Behold the fig tree, and all the trees;
30که چون می‌بینید شکوفه می‌کند خود می‌دانید که تابستان نزدیک است.
30When they now shoot forth, ye see and know of your own selves that summer is now nigh at hand.
31و همچنین شما نیز چون بینید که این امور واقع می‌شود، بدانید که ملکوت خدا نزدیک شده است.
31So likewise ye, when ye see these things come to pass, know ye that the kingdom of God is nigh at hand.
32هرآینه به شما می‌گویم که تا جمیع این امور واقع نشود، این فرقه نخواهد گذشت.
32Verily I say unto you, This generation shall not pass away, till all be fulfilled.
33آسمان و زمین زایل می‌شود لیکن سخنان من زایل نخواهد شد.
33Heaven and earth shall pass away: but my words shall not pass away.
34پس خود را حفظ کنید مبادا دلهای شما ازپرخوری و مستی و اندیشه های دنیوی، سنگین گردد و آن روز ناگهان بر شما آید.
34¶ And take heed to yourselves, lest at any time your hearts be overcharged with surfeiting, and drunkenness, and cares of this life, and so that day come upon you unawares.
35زیرا که مثل دامی بر جمیع سکنه تمام روی زمین خواهد آمد.
35For as a snare shall it come on all them that dwell on the face of the whole earth.
36پس در هر وقت دعا کرده، بیدار باشید تاشایسته آن شوید که از جمیع این چیزهایی که به وقوع خواهد پیوست نجات یابید و در حضورپسر انسان بایستید.»
36Watch ye therefore, and pray always, that ye may be accounted worthy to escape all these things that shall come to pass, and to stand before the Son of man.
37و روزها را در هیکل تعلیم می‌داد و شبها بیرون رفته، در کوه معروف به زیتون به‌سر می‌برد.
37And in the day time he was teaching in the temple; and at night he went out, and abode in the mount that is called the mount of Olives.
38و هر بامداد قوم نزد وی در هیکل می‌شتافتند تا کلام او را بشنوند.
38And all the people came early in the morning to him in the temple, for to hear him.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.