อิสยาห์ 51
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
King James Version with Apocrypha
1“พวกเจ้าที่มุ่งตามความเที่ยงธรรม จงฟังเรา พวกเจ้าที่แสวงหาพระยาห์เวห์ จงมองหินที่พวกเจ้าถูกสกัดออกมา และบ่อหินที่พวกเจ้าถูกขุดออกมา
1Hearken to me, ye that follow after righteousness, ye that seek the LORD : look unto the rock whence ye are hewn, and to the hole of the pit whence ye are digged.
2จงมองอับราฮัมพ่อของพวกเจ้า และซาราห์ผู้ให้กำเนิดพวกเจ้า เพราะเราเรียกเขาขณะที่เขามีเพียงคนเดียว เราอวยพรเขา และทำให้เขาเพิ่มจำนวนมากมาย
2Look unto Abraham your father, and unto Sarah that bare you: for I called him alone, and blessed him, and increased him.
3เพราะพระยาห์เวห์ปลอบโยนศิโยนแล้ว พระองค์ปลอบโยนพื้นที่ร้างทั้งหมดของเธอ ทำถิ่นกันดารของเธอให้เหมือนเอเดน และทะเลทรายของเธอให้เหมือนสวนของพระยาห์เวห์ ที่เหล่านั้นจะมีความยินดีและความชื่นบาน มีการขอบพระคุณและเสียงเพลง
3For the LORD shall comfort Zion: he will comfort all her waste places; and he will make her wilderness like Eden, and her desert like the garden of the LORD ; joy and gladness shall be found therein, thanksgiving, and the voice of melody.
4“ประชากรของเรา จงฟังเรา ชนชาติของเรา จงตั้งใจฟังเรา เพราะข้อบัญญัติจะออกไปจากเรา และเราจะตั้งความยุติธรรมของเราให้เป็นแสงสว่างแก่ชนชาติต่าง ๆ
4¶ Hearken unto me, my people; and give ear unto me, O my nation: for a law shall proceed from me, and I will make my judgment to rest for a light of the people.
5ความเที่ยงธรรมของเราอยู่ใกล้ ความรอดของเราออกไปแล้ว และแขนของเราจะพิพากษาชนชาติต่าง ๆ เกาะทั้งหลายจะรอคอยเรา และวางใจในแขนของเรา
5My righteousness is near; my salvation is gone forth, and mine arms shall judge the people; the isles shall wait upon me, and on mine arm shall they trust.
6จงเงยหน้ามองฟ้าสวรรค์ และมองแผ่นดินเบื้องล่าง เพราะฟ้าสวรรค์จะจางหายเหมือนควัน และแผ่นดินจะเสื่อมสลายเหมือนเสื้อผ้า ผู้อยู่อาศัยจะตายในทำนองเดียวกัน แต่ความรอดของเราจะคงอยู่ตลอดไป และความเที่ยงธรรมของเราจะไม่ถูกล้มเลิก
6Lift up your eyes to the heavens, and look upon the earth beneath: for the heavens shall vanish away like smoke, and the earth shall wax old like a garment, and they that dwell therein shall die in like manner: but my salvation shall be for ever, and my righteousness shall not be abolished.
7“ผู้ที่รู้จักความเที่ยงธรรม จงฟังเรา ประชาชนที่มีข้อบัญญัติของเราอยู่ในใจ อย่ากลัวคำตำหนิของมนุษย์ และอย่าตกใจกับคำดูถูกของพวกเขา
7¶ Hearken unto me, ye that know righteousness, the people in whose heart is my law; fear ye not the reproach of men, neither be ye afraid of their revilings.
8เพราะตัวมอดจะกินพวกเขาเหมือนกินเสื้อผ้า และหนอนจะกินพวกเขาเหมือนกินขนแกะ แต่ความเที่ยงธรรมของเราจะคงอยู่ตลอดไป และความรอดของเราจะคงอยู่ทุกชั่วรุ่น”
8For the moth shall eat them up like a garment, and the worm shall eat them like wool: but my righteousness shall be for ever, and my salvation from generation to generation.
9จงตื่น จงตื่น จงสวมกำลัง แขนของพระยาห์เวห์! จงตื่นเหมือนในวันเก่าก่อน ในยุคโบราณ ไม่ใช่ท่านหรือที่ฟันราหับเป็นชิ้น ๆ และแทงสัตว์ประหลาด?
9¶ Awake, awake, put on strength, O arm of the LORD ; awake, as in the ancient days, in the generations of old. Art thou not it that hath cut Rahab, and wounded the dragon?
10ไม่ใช่ท่านหรือที่ทำทะเลให้แห้ง ทำห้วงน้ำลึกใหญ่ให้แห้ง ทำก้นทะเลให้เป็นทางสำหรับผู้ที่ได้รับการไถ่ให้ข้ามไป?
10Art thou not it which hath dried the sea, the waters of the great deep; that hath made the depths of the sea a way for the ransomed to pass over?
11ผู้ที่พระยาห์เวห์ไถ่ไว้จะกลับมา มาศิโยนพร้อมเสียงเพลง ความยินดีนิรันดร์จะอยู่บนศีรษะของพวกเขา พวกเขาจะได้รับความชื่นบานและความยินดี ความเศร้าและเสียงถอนใจจะหนีไป
11Therefore the redeemed of the LORD shall return, and come with singing unto Zion; and everlasting joy shall be upon their head: they shall obtain gladness and joy; and sorrow and mourning shall flee away.
12“เรา เราเองเป็นผู้ปลอบโยนพวกเจ้า เจ้าเป็นใคร จึงกลัวมนุษย์ที่ต้องตาย และลูกมนุษย์ที่จะกลายเป็นเหมือนหญ้า?
12I, even I, am he that comforteth you: who art thou, that thou shouldest be afraid of a man that shall die, and of the son of man which shall be made as grass;
13เจ้าลืมพระยาห์เวห์ผู้สร้างเจ้าหรือ? ผู้ขึงฟ้าสวรรค์ออก และวางรากฐานแผ่นดิน เจ้าหวาดกลัวอยู่ตลอดทั้งวันเพราะความเดือดดาลของผู้กดขี่หรือ เมื่อเขาเตรียมทำลาย? แล้วความเดือดดาลของผู้กดขี่อยู่ที่ไหน?
13And forgettest the LORD thy maker, that hath stretched forth the heavens, and laid the foundations of the earth; and hast feared continually every day because of the fury of the oppressor, as if he were ready to destroy? and where is the fury of the oppressor?
14เชลยที่ถูกเนรเทศจะได้รับอิสรภาพโดยเร็ว เขาจะไม่ตายลงไปในหลุม และขนมปังของเขาจะไม่ขาด
14The captive exile hasteneth that he may be loosed, and that he should not die in the pit, nor that his bread should fail.
15เพราะเราคือพระยาห์เวห์ พระเจ้าของเจ้า ผู้ทำให้ทะเลปั่นป่วน จนคลื่นส่งเสียงคำราม ผู้มีพระนามว่าพระยาห์เวห์แห่งกองทัพ
15But I am the LORD thy God, that divided the sea, whose waves roared: The LORD of hosts is his name.
16เราใส่คำพูดของเราไว้ในปากเจ้า และปกป้องเจ้าไว้ในร่มเงามือเรา เพื่อเราจะปลูกฟ้าสวรรค์ และวางรากฐานแผ่นดิน และบอกศิโยนว่า ‘เจ้าเป็นประชากรของเรา’”
16And I have put my words in thy mouth, and I have covered thee in the shadow of mine hand, that I may plant the heavens, and lay the foundations of the earth, and say unto Zion, Thou art my people.
17จงตื่น จงตื่น! เยรูซาเล็ม จงยืนขึ้น เจ้าผู้ดื่มถ้วยแห่งความโกรธจากมือของพระยาห์เวห์ เจ้าดื่มชามของถ้วยที่ทำให้เซ และดื่มจนหมดแล้ว
17¶ Awake, awake, stand up, O Jerusalem, which hast drunk at the hand of the LORD the cup of his fury; thou hast drunken the dregs of the cup of trembling, and wrung them out.
18ในบรรดาลูกชายทั้งหมดที่เธอให้กำเนิด ไม่มีใครนำทางเธอ ในบรรดาลูกชายทั้งหมดที่เธอเลี้ยงมา ไม่มีใครจูงมือเธอ
18There is none to guide her among all the sons whom she hath brought forth; neither is there any that taketh her by the hand of all the sons that she hath brought up.
19สองสิ่งนี้เกิดขึ้นกับเจ้า ใครจะร่วมโศกเศร้ากับเจ้า? คือความรกร้างและความพินาศ กับความอดอยากและดาบ ข้าพเจ้าจะปลอบโยนเจ้าได้อย่างไร?
19These two things are come unto thee; who shall be sorry for thee? desolation, and destruction, and the famine, and the sword: by whom shall I comfort thee?
20ลูกชายของเจ้าเป็นลมไป นอนอยู่ตามหัวถนนทุกสาย เหมือนแอนทิโลปติดตาข่าย พวกเขาเต็มไปด้วยความโกรธของพระยาห์เวห์ และคำตำหนิของพระเจ้าของเจ้า
20Thy sons have fainted, they lie at the head of all the streets, as a wild bull in a net: they are full of the fury of the LORD , the rebuke of thy God.
21ดังนั้น บัดนี้จงฟังเรื่องนี้ เจ้าผู้ทุกข์ยาก และเมา แต่ไม่ได้เมาเหล้าองุ่น
21¶ Therefore hear now this, thou afflicted, and drunken, but not with wine:
22พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ ของเจ้า พระเจ้าของเจ้า ผู้ต่อสู้คดีให้ประชากรของพระองค์ กล่าวว่า “ดูเถิด เรานำถ้วยที่ทำให้เซออกจากมือเจ้าแล้ว คือชามของถ้วยแห่งความโกรธของเรา เจ้าจะไม่ต้องดื่มมันอีก
22Thus saith thy Lord the LORD , and thy God that pleadeth the cause of his people, Behold, I have taken out of thine hand the cup of trembling, even the dregs of the cup of my fury; thou shalt no more drink it again:
23เราจะวางมันในมือของผู้ที่ทำให้เจ้าทุกข์ยาก ผู้ที่พูดกับเจ้าว่า ‘หมอบลง ให้พวกเราเดินข้ามไป’ แล้วเจ้าก็วางหลังลงเหมือนพื้นดิน เหมือนถนนให้คนเดินข้าม”
23But I will put it into the hand of them that afflict thee; which have said to thy soul, Bow down, that we may go over: and thou hast laid thy body as the ground, and as the street, to them that went over.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.