1 ซามูเอล 18
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
1เมื่อดาวิดพูดกับซาอูลจบ จิตใจโยนาธานก็ผูกพันกับจิตใจดาวิด เขารักดาวิดเหมือนรักชีวิตตนเอง
1And it came to pass, when he had made an end of speaking unto Saul, that the soul of Jonathan was knit with the soul of David, and Jonathan loved him as his own soul.
2วันนั้นซาอูลให้ดาวิดอยู่กับตน ไม่ยอมให้กลับไปบ้านพ่ออีก
2And Saul took him that day, and would let him go no more home to his father's house.
3โยนาธานกับดาวิดทำพันธสัญญากัน เพราะโยนาธานรักดาวิดเหมือนรักชีวิตตนเอง
3Then Jonathan made a covenant with David, because he loved him as his own soul.
4โยนาธานถอดเสื้อคลุมของตนให้ดาวิด พร้อมทั้งเสื้อผ้า ดาบ คันธนู และเข็มขัด
4And Jonathan stripped himself of the robe that was upon him, and gave it to David, and his apparel, even to his sword, and to his bow, and to his girdle.
5ไม่ว่าซาอูลส่งดาวิดไปที่ใด เขาก็ทำหน้าที่อย่างมีปัญญา ซาอูลจึงตั้งเขาเป็นผู้นำทหาร ประชาชนกับคนรับใช้ของซาอูลต่างเห็นชอบ
5And David went out; whithersoever Saul sent him, he had good success; and Saul set him over the men of war; and it was good in the sight of all the people, and also in the sight of Saul's servants.
6เมื่อกองทัพกลับมาหลังดาวิดฆ่าชาวฟีลิสเตีย ผู้หญิงจากทุกเมืองของอิสราเอลออกมาร้องเพลงเต้นรำต้อนรับกษัตริย์ซาอูล พวกนางถือรำมะนาและเครื่องดนตรีด้วยความยินดี
6And it came to pass as they came, when David returned from the slaughter of the Philistine, that the women came out of all the cities of Israel, singing and dancing, to meet king Saul, with timbrels, with joy, and with three-stringed instruments.
7พวกนางร้องรับกันขณะเล่นดนตรีว่า “ซาอูลฆ่าคนเป็นพัน ดาวิดฆ่าคนเป็นหมื่น”
7And the women sang one to another in their play, and said: Saul hath slain his thousands, and David his ten thousands.
8ซาอูลโกรธมากและไม่พอใจคำร้องนั้น เขาคิดว่า “พวกนางให้ดาวิดเป็นหมื่น แต่ให้ฉันแค่พัน เขายังจะได้อะไรอีกนอกจากราชอาณาจักร?”
8And Saul was very wroth, and this saying displeased him; and he said: 'They have ascribed unto David ten thousands, and to me they have ascribed but thousands; and all he lacketh is the kingdom!'
9ตั้งแต่วันนั้นซาอูลก็เฝ้าระแวงดาวิด
9And Saul eyed David from that day and forward.
10วันต่อมา วิญญาณชั่วจากพระเจ้ามาถึงซาอูลอย่างรุนแรง เขาเผยพระวจนะอยู่กลางบ้าน ส่วนดาวิดเล่นพิณตามปกติ ซาอูลถือหอกอยู่ในมือ
10And it came to pass on the morrow, that an evil spirit from God came mightily upon Saul, and he raved in the midst of the house; and David played with his hand, as he did day by day; and Saul had his spear in his hand.
11ซาอูลขว้างหอกพลางคิดว่า “จะตรึงดาวิดติดกำแพง!” แต่ดาวิดหลบพ้นเขาได้ถึงสองครั้ง
11And Saul cast the spear; for he said: 'I will smite David even to the wall.' And David stepped aside out of his presence twice.
12ซาอูลกลัวดาวิด เพราะพระยาห์เวห์ทรงอยู่กับดาวิดแต่ได้จากซาอูลไปแล้ว
12And Saul was afraid of David, because the LORD was with him, and was departed from Saul.
13ซาอูลจึงให้ดาวิดออกจากที่อยู่ใกล้ตน แล้วตั้งเขาเป็นหัวหน้าทหารพันคน ดาวิดออกนำประชาชนไปและกลับมา
13Therefore Saul removed him from him, and made him his captain over a thousand; and he went out and came in before the people.
14ดาวิดทำทุกอย่างอย่างมีปัญญา และพระยาห์เวห์ทรงอยู่กับเขา
14And David had great success in all his ways; and the LORD was with him.
15ซาอูลเห็นดาวิดประสบความสำเร็จอย่างมาก ก็ยิ่งเกรงเขา
15And when Saul saw that he had great success, he stood in awe of him.
16แต่ชาวอิสราเอลและยูดาห์ทั้งหมดรักดาวิด เพราะเขาออกนำพวกเขาไปและกลับมา
16But all Israel and Judah loved David; for he went out and came in before them.
17ซาอูลบอกดาวิดว่า “เมรับลูกสาวคนโตของฉันอยู่ที่นี่ ฉันจะยกให้เจ้าเป็นภรรยา ขอเพียงเจ้ากล้าหาญและสู้รบในสงครามของพระยาห์เวห์เพื่อฉัน” แต่ซาอูลคิดว่า “ฉันไม่ต้องลงมือเอง ให้ชาวฟีลิสเตียลงมือกับเขา”
17And Saul said to David: 'Behold my elder daughter Merab, her will I give thee to wife; only be thou valiant for me, and fight the LORD'S battles.' For Saul said: 'Let not my hand be upon him, but let the hand of the Philistines be upon him.'
18ดาวิดตอบว่า “ผมเป็นใคร? ชีวิตผมและครอบครัวพ่อมีฐานะอะไรในอิสราเอล จึงจะเป็นลูกเขยกษัตริย์ได้?”
18And David said unto Saul: 'Who am I, and what is my life, or my father's family in Israel, that I should be son-in-law to the king?'
19แต่เมื่อถึงเวลาที่เมรับลูกสาวซาอูลควรได้รับการยกให้ดาวิด นางกลับถูกยกให้อาดรีเอลชาวเมโหลาห์เป็นภรรยา
19But it came to pass at the time when Merab Saul's daughter should have been given to David, that she was given unto Adriel the Meholathite to wife.
20มีคาลลูกสาวซาอูลรักดาวิด เมื่อมีคนบอกซาอูล เขาก็พอใจ
20And Michal Saul's daughter loved David; and they told Saul, and the thing pleased him.
21ซาอูลคิดว่า “ฉันจะยกนางให้เขา นางจะได้เป็นกับดัก แล้วชาวฟีลิสเตียจะได้เล่นงานเขา” ซาอูลจึงบอกดาวิดอีกครั้งว่า “วันนี้เจ้าจะได้เป็นลูกเขยของฉัน”
21And Saul said: 'I will give him her, that she may be a snare to him, and that the hand of the Philistines may be against him.' Wherefore Saul said to David: 'Thou shalt this day be my son-in-law through the one of the twain.'
22ซาอูลสั่งคนรับใช้ว่า “ไปพูดกับดาวิดเป็นการส่วนตัวว่า ‘กษัตริย์ทรงพอใจท่าน คนรับใช้ทุกคนก็รักท่าน มาเป็นลูกเขยกษัตริย์เถอะ’”
22And Saul commanded his servants: 'Speak with David secretly, and say: Behold, the king hath delight in thee, and all his servants love thee; now therefore be the king's son-in-law.'
23คนรับใช้ไปบอกดาวิด ดาวิดตอบว่า “พวกท่านคิดว่าการเป็นลูกเขยกษัตริย์เป็นเรื่องเล็กหรือ? ฉันเป็นคนยากจน ไม่มีใครรู้จัก”
23And Saul's servants spoke those words in the ears of David. And David said: 'Seemeth it to you a light thing to be the king's son-in-law, seeing that I am a poor man, and lightly esteemed?'
24คนรับใช้กลับไปเล่าคำพูดของดาวิดให้ซาอูลฟัง
24And the servants of Saul told him, saying: 'On this manner spoke David.'
25ซาอูลกล่าวว่า “บอกดาวิดว่า ‘กษัตริย์ไม่ต้องการสินสอด นอกจากหนังหุ้มปลายอวัยวะเพศของชาวฟีลิสเตียหนึ่งร้อยคน เพื่อแก้แค้นศัตรูของกษัตริย์’” ซาอูลตั้งใจให้ดาวิดตายด้วยมือชาวฟีลิสเตีย
25And Saul said: 'Thus shall ye say to David: The king desireth not any dowry, but a hundred foreskins of the Philistines, to be avenged of the king's enemies.' For Saul thought to make David fall by the hand of the Philistines.
26เมื่อคนรับใช้บอกดาวิด เขาก็ยินดีที่จะเป็นลูกเขยกษัตริย์ ก่อนครบกำหนดเวลา
26And when his servants told David these words, it pleased David well to be the king's son-in-law. And the days were not expired;
27ดาวิดกับคนของเขาออกไปฆ่าชายฟีลิสเตียสองร้อยคน เขานำหนังหุ้มปลายอวัยวะเพศของคนเหล่านั้นมาถวายกษัตริย์ครบจำนวน เพื่อจะได้เป็นลูกเขย แล้วซาอูลก็ยกมีคาลลูกสาวให้เขาเป็นภรรยา
27and David arose and went, he and his men, and slew of the Philistines two hundred men; and David brought their foreskins, and they gave them in full number to the king, that he might be the king's son-in-law. And Saul gave him Michal his daughter to wife.
28ซาอูลเห็นและรู้ว่าพระยาห์เวห์ทรงอยู่กับดาวิด และมีคาลลูกสาวของเขาก็รักดาวิด
28And Saul saw and knew that the LORD was with David; and Michal Saul's daughter loved him.
29ซาอูลจึงกลัวดาวิดยิ่งขึ้น และเป็นศัตรูกับดาวิดตลอดมา
29And Saul was yet the more afraid of David; and Saul was David's enemy continually.
30ทุกครั้งที่บรรดาผู้นำฟีลิสเตียยกออกมา ดาวิดทำหน้าที่อย่างมีปัญญายิ่งกว่าคนรับใช้ทุกคนของซาอูล ชื่อเสียงของเขาจึงเป็นที่ยกย่องมาก
30Then the princes of the Philistines went forth; and it came to pass, as often as they went forth, that David prospered more than all the servants of Saul; so that his name was much set by.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.