1 ซามูเอล 24
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
1เมื่อซาอูลกลับจากไล่ตามชาวฟีลิสเตีย มีคนมาบอกว่า “ดาวิดอยู่ในถิ่นทุรกันดารเอนเกดี”
1(24-2) And it came to pass, when Saul was returned from following the Philistines, that it was told him, saying: 'Behold, David is in the wilderness of En-gedi.'
2ซาอูลจึงเลือกทหารสามพันคนจากทั่วอิสราเอล ไปตามหาดาวิดกับคนของเขาตามโขดหินที่แพะป่าอาศัยอยู่
2(24-3) Then Saul took three thousand chosen men out of all Israel, and went to seek David and his men upon the rocks of the wild goats.
3เขามาถึงคอกแกะข้างทาง ซึ่งมีถ้ำอยู่ ซาอูลเข้าไปในถ้ำเพื่อถ่ายทุกข์ ส่วนดาวิดกับคนของเขาอยู่ในส่วนลึกสุดของถ้ำ
3(24-4) And he came to the sheepcotes by the way, where was a cave; and Saul went in to cover his feet. Now David and his men were sitting in the innermost parts of the cave.
4คนของดาวิดบอกเขาว่า “วันนี้แหละที่พระยาห์เวห์ตรัสกับท่านว่า ‘เราจะมอบศัตรูของเจ้าไว้ในมือเจ้า แล้วเจ้าจะทำกับเขาตามที่เจ้าเห็นดี’” ดาวิดจึงลุกขึ้นไปแอบตัดชายเสื้อคลุมของซาอูล
4(24-5) And the men of David said unto him: 'Behold the day in which the LORD hath said unto thee: Behold, I will deliver thine enemy into thy hand, and thou shalt do to him as it shall seem good unto thee.' Then David arose, and cut off the skirt of Saul's robe privily.
5ต่อมาดาวิดรู้สึกผิดที่ตัดชายเสื้อคลุมของซาอูล
5(24-6) And it came to pass afterward, that David's heart smote him, because he had cut off Saul's skirt.
6เขาบอกคนของเขาว่า “ขอพระยาห์เวห์ทรงห้ามฉันทำเช่นนี้กับเจ้านายของฉัน ผู้ที่พระยาห์เวห์ทรงเจิม ฉันจะไม่ยื่นมือทำร้ายเขา เพราะเขาเป็นผู้ที่พระยาห์เวห์ทรงเจิม”
6(24-7) And he said unto his men: 'The LORD forbid it me, that I should do this thing unto my lord, the LORD'S anointed, to put forth my hand against him, seeing he is the LORD'S anointed.'
7ดาวิดใช้คำพูดเหล่านี้ห้ามคนของเขา ไม่ยอมให้พวกเขาลุกขึ้นไปทำร้ายซาอูล ซาอูลจึงลุกขึ้นออกจากถ้ำแล้วเดินต่อไป
7(24-8) So David checked his men with these words, and suffered them not to rise against Saul. And Saul rose up out of the cave, and went on his way.
8ต่อมาดาวิดลุกขึ้นออกจากถ้ำและร้องเรียกซาอูลว่า “ฝ่าบาทผู้เป็นเจ้านายของข้าพเจ้า!” เมื่อซาอูลหันกลับมา ดาวิดก้มกราบลงจนหน้าถึงพื้นเพื่อแสดงความเคารพ
8(24-9) David also arose afterward, and went out of the cave, and cried after Saul, saying: 'My lord the king.' And when Saul looked behind him, David bowed with his face to the earth, and prostrated himself.
9ดาวิดทูลซาอูลว่า “ทำไมฝ่าบาททรงฟังคนที่พูดว่า ‘ดาวิดคิดจะทำร้ายฝ่าบาท’?
9(24-10) And David said to Saul: 'Wherefore hearkenest thou to men's words, saying: Behold, David seeketh thy hurt?
10วันนี้ฝ่าบาททรงเห็นด้วยตาแล้วว่าพระยาห์เวห์ทรงมอบฝ่าบาทไว้ในมือข้าพเจ้าในถ้ำ มีคนยุให้ข้าพเจ้าฆ่าฝ่าบาท แต่ข้าพเจ้าไว้ชีวิตฝ่าบาท ข้าพเจ้าคิดว่า ‘ข้าพเจ้าจะไม่ยื่นมือทำร้ายเจ้านายของข้าพเจ้า เพราะพระองค์เป็นผู้ที่พระยาห์เวห์ทรงเจิม’
10(24-11) Behold, this day thine eyes have seen how that the LORD had delivered thee to-day into my hand in the cave; and some bade me kill thee; but mine eye spared thee; and I said: I will not put forth my hand against my lord; for he is the LORD'S anointed.
11ดูเถิด พ่อของข้าพเจ้า ดูชายเสื้อคลุมของฝ่าบาทในมือข้าพเจ้า ข้าพเจ้าตัดชายเสื้อคลุมแต่ไม่ได้ฆ่าฝ่าบาท จึงทรงรู้และเห็นได้ว่าในมือข้าพเจ้าไม่มีความชั่วหรือการฝ่าฝืน และข้าพเจ้าไม่ได้ทำผิดต่อฝ่าบาท ถึงกระนั้นฝ่าบาทยังตามล่าเอาชีวิตข้าพเจ้า
11(24-12) Moreover, my father, see, yea, see the skirt of thy robe in my hand; for in that I cut off the skirt of thy robe, and killed thee not, know thou and see that there is neither evil nor transgression in my hand, and I have not sinned against thee, though thou layest wait for my soul to take it.
12ขอพระยาห์เวห์ทรงพิพากษาระหว่างข้าพเจ้ากับฝ่าบาท และทรงแก้แค้นฝ่าบาทแทนข้าพเจ้า แต่ข้าพเจ้าจะไม่ยื่นมือทำร้ายฝ่าบาท
12(24-13) The LORD judge between me and thee, and the LORD avenge me of thee; but my hand shall not be upon thee.
13ดังสุภาษิตโบราณที่ว่า ‘ความชั่วมาจากคนชั่ว’ แต่ข้าพเจ้าจะไม่ยื่นมือทำร้ายฝ่าบาท
13(24-14) As saith the proverb of the ancients: Out of the wicked cometh forth wickedness; but my hand shall not be upon thee.
14กษัตริย์อิสราเอลเสด็จออกมาไล่ตามใคร? ฝ่าบาททรงไล่ตามสุนัขตายตัวหนึ่งหรือ? หมัดตัวหนึ่งหรือ?
14(24-15) After whom is the king of Israel come out? after whom dost thou pursue? after a dead dog, after a flea.
15ดังนั้นขอพระยาห์เวห์ทรงเป็นผู้พิพากษา ตัดสินระหว่างข้าพเจ้ากับฝ่าบาท ทอดพระเนตรและว่าความให้ข้าพเจ้า และทรงช่วยข้าพเจ้าให้พ้นจากพระหัตถ์ของฝ่าบาท”
15(24-16) The LORD therefore be judge, and give sentence between me and thee, and see, and plead my cause, and deliver me out of thy hand.'
16เมื่อดาวิดกล่าวจบ ซาอูลตรัสว่า “นั่นเสียงเจ้าหรือ ดาวิดลูกพ่อ?” แล้วซาอูลก็ร้องไห้เสียงดัง
16(24-17) And it came to pass, when David had made an end of speaking these words unto Saul, that Saul said: 'Is this thy voice, my son David?' And Saul lifted up his voice, and wept.
17ซาอูลตรัสกับดาวิดว่า “เจ้าชอบธรรมกว่าฉัน เพราะเจ้าทำดีต่อฉัน แต่ฉันทำชั่วต่อเจ้า
17(24-18) And he said to David: 'Thou art more righteous than I; for thou hast rendered unto me good, whereas I have rendered unto thee evil.
18วันนี้เจ้าแสดงให้เห็นว่าเจ้าทำดีต่อฉันอย่างไร เมื่อพระยาห์เวห์ทรงมอบฉันไว้ในมือเจ้า เจ้าก็ไม่ฆ่าฉัน
18(24-19) And thou hast declared this day how that thou hast dealt well with me; forasmuch as when the LORD had delivered me up into thy hand, thou didst not kill me.
19ถ้าคนหนึ่งพบศัตรูของตน เขาจะปล่อยศัตรูไปโดยไม่ทำร้ายหรือ? ขอพระยาห์เวห์ทรงตอบแทนความดีที่เจ้าทำต่อฉันวันนี้
19(24-20) For if a man find his enemy, will he let him go well away? wherefore the LORD reward thee good for that which thou hast done unto me this day.
20ตอนนี้ฉันรู้ว่าเจ้าจะได้เป็นกษัตริย์อย่างแน่นอน และอาณาจักรอิสราเอลจะมั่นคงอยู่ในมือเจ้า
20(24-21) And now, behold, I know that thou shalt surely be king, and that the kingdom of Israel shall be established in thy hand.
21ดังนั้นจงสาบานกับฉันต่อพระยาห์เวห์ว่าเจ้าจะไม่กำจัดลูกหลานที่จะสืบต่อจากฉัน และจะไม่ลบชื่อฉันจากครอบครัวพ่อของฉัน”
21(24-22) Swear now therefore unto me by the LORD, that thou wilt not cut off my seed after me, and that thou wilt not destroy my name out of my father's house.'
22ดาวิดก็สาบานต่อซาอูล ซาอูลกลับบ้าน ส่วนดาวิดกับคนของเขาขึ้นไปยังที่มั่น
22(24-23) And David swore unto Saul. And Saul went home; but David and his men got them up unto the stronghold.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.