1 ซามูเอล 24
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1เมื่อซาอูลกลับจากไล่ตามชาวฟีลิสเตีย มีคนมาบอกว่า “ดาวิดอยู่ในถิ่นทุรกันดารเอนเกดี”
1Then David went up from thence, and dwelt in strong holds of Engaddi.
2ซาอูลจึงเลือกทหารสามพันคนจากทั่วอิสราเอล ไปตามหาดาวิดกับคนของเขาตามโขดหินที่แพะป่าอาศัยอยู่
2And when Saul was returned from following the Philistines, they told him, saying: Behold, David is in the desert of Engaddi.
3เขามาถึงคอกแกะข้างทาง ซึ่งมีถ้ำอยู่ ซาอูลเข้าไปในถ้ำเพื่อถ่ายทุกข์ ส่วนดาวิดกับคนของเขาอยู่ในส่วนลึกสุดของถ้ำ
3Saul therefore took three thousand chosen men out of all Israel, and went out to seek after David, and his men, even upon the most craggy rocks, which are accessible only to wild goats.
4คนของดาวิดบอกเขาว่า “วันนี้แหละที่พระยาห์เวห์ตรัสกับท่านว่า ‘เราจะมอบศัตรูของเจ้าไว้ในมือเจ้า แล้วเจ้าจะทำกับเขาตามที่เจ้าเห็นดี’” ดาวิดจึงลุกขึ้นไปแอบตัดชายเสื้อคลุมของซาอูล
4And he came to the sheepcotes, which were in his way. And there was a cave, into which Saul went, to ease nature: now David and his men lay hid in the inner part of the cave.
5ต่อมาดาวิดรู้สึกผิดที่ตัดชายเสื้อคลุมของซาอูล
5And the servants of David said to him: Behold the day, of which the Lord said to thee: I will deliver thy enemy unto thee, that thou mayest do to him as it shall seem good in thy eyes. Then David arose, and secretly cut off the hem of Saul’s robe.
6เขาบอกคนของเขาว่า “ขอพระยาห์เวห์ทรงห้ามฉันทำเช่นนี้กับเจ้านายของฉัน ผู้ที่พระยาห์เวห์ทรงเจิม ฉันจะไม่ยื่นมือทำร้ายเขา เพราะเขาเป็นผู้ที่พระยาห์เวห์ทรงเจิม”
6After which David’s heart struck him, because he had cut off the hem of Saul’s robe.
7ดาวิดใช้คำพูดเหล่านี้ห้ามคนของเขา ไม่ยอมให้พวกเขาลุกขึ้นไปทำร้ายซาอูล ซาอูลจึงลุกขึ้นออกจากถ้ำแล้วเดินต่อไป
7And he said to his men: The Lord be merciful unto me, that I may do no such thing to my master the Lord’s anointed, as to lay my hand upon him, because he is the Lord’s anointed.
8ต่อมาดาวิดลุกขึ้นออกจากถ้ำและร้องเรียกซาอูลว่า “ฝ่าบาทผู้เป็นเจ้านายของข้าพเจ้า!” เมื่อซาอูลหันกลับมา ดาวิดก้มกราบลงจนหน้าถึงพื้นเพื่อแสดงความเคารพ
8And David stopped his men with his words, and suffered them not to rise against Saul. But Saul rising up out of the cave, went on his way.
9ดาวิดทูลซาอูลว่า “ทำไมฝ่าบาททรงฟังคนที่พูดว่า ‘ดาวิดคิดจะทำร้ายฝ่าบาท’?
9And David also rose up after him: and going out of the cave cried after Saul, saying: My lord the king. And Saul looked behind him: and David bowing himself down to the ground, worshipped,
10วันนี้ฝ่าบาททรงเห็นด้วยตาแล้วว่าพระยาห์เวห์ทรงมอบฝ่าบาทไว้ในมือข้าพเจ้าในถ้ำ มีคนยุให้ข้าพเจ้าฆ่าฝ่าบาท แต่ข้าพเจ้าไว้ชีวิตฝ่าบาท ข้าพเจ้าคิดว่า ‘ข้าพเจ้าจะไม่ยื่นมือทำร้ายเจ้านายของข้าพเจ้า เพราะพระองค์เป็นผู้ที่พระยาห์เวห์ทรงเจิม’
10And said to Saul: Why dost thou hear the words of men that say David seeketh thy hurt?
11ดูเถิด พ่อของข้าพเจ้า ดูชายเสื้อคลุมของฝ่าบาทในมือข้าพเจ้า ข้าพเจ้าตัดชายเสื้อคลุมแต่ไม่ได้ฆ่าฝ่าบาท จึงทรงรู้และเห็นได้ว่าในมือข้าพเจ้าไม่มีความชั่วหรือการฝ่าฝืน และข้าพเจ้าไม่ได้ทำผิดต่อฝ่าบาท ถึงกระนั้นฝ่าบาทยังตามล่าเอาชีวิตข้าพเจ้า
11Behold this day thy eyes have seen, that the Lord hath delivered thee into my hand, in the cave, and I had a thought to kill thee, but my eye hath spared thee. For I said: I will not put out my hand against my lord, because he is the Lord’s anointed.
12ขอพระยาห์เวห์ทรงพิพากษาระหว่างข้าพเจ้ากับฝ่าบาท และทรงแก้แค้นฝ่าบาทแทนข้าพเจ้า แต่ข้าพเจ้าจะไม่ยื่นมือทำร้ายฝ่าบาท
12Moreover see and know, O my father, the hem of thy robe in my hand, that when I cut, off the hem of thy robe, I would not put out my hand against thee. Reflect, and see, that there is no evil in my hand, nor iniquity, neither have I sinned against thee: but thou liest in wait for my life, to take it away.
13ดังสุภาษิตโบราณที่ว่า ‘ความชั่วมาจากคนชั่ว’ แต่ข้าพเจ้าจะไม่ยื่นมือทำร้ายฝ่าบาท
13The Lord judge between me and thee, and the Lord revenge me of thee: but my hand shall not be upon thee.
14กษัตริย์อิสราเอลเสด็จออกมาไล่ตามใคร? ฝ่าบาททรงไล่ตามสุนัขตายตัวหนึ่งหรือ? หมัดตัวหนึ่งหรือ?
14As also it is said in the old proverb: From the wicked shall wickedness come forth: therefore my hand shall not be upon thee. After whom dost thou come out, O king of Israel?
15ดังนั้นขอพระยาห์เวห์ทรงเป็นผู้พิพากษา ตัดสินระหว่างข้าพเจ้ากับฝ่าบาท ทอดพระเนตรและว่าความให้ข้าพเจ้า และทรงช่วยข้าพเจ้าให้พ้นจากพระหัตถ์ของฝ่าบาท”
15After whom dost thou pursue? After a dead dog, after a flea.
16เมื่อดาวิดกล่าวจบ ซาอูลตรัสว่า “นั่นเสียงเจ้าหรือ ดาวิดลูกพ่อ?” แล้วซาอูลก็ร้องไห้เสียงดัง
16Be the Lord judge, and judge between me and thee, and see, and judge my cause, and deliver me out of thy hand.
17ซาอูลตรัสกับดาวิดว่า “เจ้าชอบธรรมกว่าฉัน เพราะเจ้าทำดีต่อฉัน แต่ฉันทำชั่วต่อเจ้า
17And when David had made an end of speaking these words to Saul, Saul said: Is this thy voice, my son David? And Saul lifted up his voice, and wept.
18วันนี้เจ้าแสดงให้เห็นว่าเจ้าทำดีต่อฉันอย่างไร เมื่อพระยาห์เวห์ทรงมอบฉันไว้ในมือเจ้า เจ้าก็ไม่ฆ่าฉัน
18And he said to David: Thou art more just than I: for thou hast done good to me, and I have rewarded thee with evil.
19ถ้าคนหนึ่งพบศัตรูของตน เขาจะปล่อยศัตรูไปโดยไม่ทำร้ายหรือ? ขอพระยาห์เวห์ทรงตอบแทนความดีที่เจ้าทำต่อฉันวันนี้
19And thou hast shewn this day what good things thou hast done to me: how the Lord delivered me into thy hand, and thou hast not killed me.
20ตอนนี้ฉันรู้ว่าเจ้าจะได้เป็นกษัตริย์อย่างแน่นอน และอาณาจักรอิสราเอลจะมั่นคงอยู่ในมือเจ้า
20For who when he hath found his enemy, will let him go well away? But the Lord reward thee for this good turn, for what thou hast done to me this day.
21ดังนั้นจงสาบานกับฉันต่อพระยาห์เวห์ว่าเจ้าจะไม่กำจัดลูกหลานที่จะสืบต่อจากฉัน และจะไม่ลบชื่อฉันจากครอบครัวพ่อของฉัน”
21And now as I know that thou shalt surely be king, and have the kingdom of Israel in thy hand:
22ดาวิดก็สาบานต่อซาอูล ซาอูลกลับบ้าน ส่วนดาวิดกับคนของเขาขึ้นไปยังที่มั่น
22Swear to me by the Lord, that thou wilt not destroy my seed after me, nor take away my name from the house of my father.
no verse 23 in this text
23And David swore to Saul. So Saul went home: and David and his men went up into safer places.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.