1 ซามูเอล
Chapter 24
Freedom Bible (Thai)
vs Hebrew Old Testame…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

1 ซามูเอล 24

Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1เมื่อ​ซาอูล​กลับ​จาก​ไล่​ตาม​ชาว​ฟีลิสเตีย มี​คน​มาบ​อก​ว่า “ดาวิด​อยู่​ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร​เอนเกดี”
1וַיַּ֥עַל דָּוִ֖ד מִשָּׁ֑ם וַיֵּ֖שֶׁב בִּמְצָדֹ֥ות עֵֽין־גֶּֽדִי׃
2ซาอูล​จึง​เลือก​ทหาร​สาม​พัน​คน​จาก​ทั่ว​อิสราเอล ไป​ตาม​หา​ดาวิด​กับ​คน​ของ​เขา​ตาม​โขด​หิน​ที่​แพะ​ป่า​อาศัย​อยู่
2וַיְהִ֗י כַּֽאֲשֶׁר֙ שָׁ֣ב שָׁא֔וּל מֵאַחֲרֵ֖י פְּלִשְׁתִּ֑ים וַיַּגִּ֤דוּ לֹו֙ לֵאמֹ֔ר הִנֵּ֣ה דָוִ֔ד בְּמִדְבַּ֖ר עֵ֥ין גֶּֽדִי׃ ס
3เขา​มา​ถึง​คอก​แกะ​ข้าง​ทาง ซึ่ง​มี​ถ้ำ​อยู่ ซาอูล​เข้าไป​ใน​ถ้ำ​เพื่อ​ถ่าย​ทุกข์ ส่วน​ดาวิด​กับ​คน​ของ​เขา​อยู่​ใน​ส่วน​ลึก​สุด​ของ​ถ้ำ
3וַיִּקַּ֣ח שָׁא֗וּל שְׁלֹ֧שֶׁת אֲלָפִ֛ים אִ֥ישׁ בָּח֖וּר מִכָּל־יִשְׂרָאֵ֑ל וַיֵּ֗לֶךְ לְבַקֵּ֤שׁ אֶת־דָּוִד֙ וַֽאֲנָשָׁ֔יו עַל־פְּנֵ֖י צוּרֵ֥י הַיְּעֵלִֽים׃
4คน​ของ​ดาวิด​บอก​เขา​ว่า “วัน​นี้​แหละ​ที่​พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​ท่าน​ว่า ‘เรา​จะ​มอบ​ศัตรู​ของ​เจ้า​ไว้​ใน​มือ​เจ้า แล้ว​เจ้า​จะ​ทำ​กับ​เขา​ตาม​ที่​เจ้า​เห็นดี’” ดาวิด​จึง​ลุก​ขึ้น​ไป​แอบ​ตัด​ชาย​เสื้อ​คลุม​ของ​ซาอูล
4וַ֠יָּבֹא אֶל־גִּדְרֹ֨ות הַצֹּ֤אן עַל־הַדֶּ֙רֶךְ֙ וְשָׁ֣ם מְעָרָ֔ה וַיָּבֹ֥א שָׁא֖וּל לְהָסֵ֣ךְ אֶת־רַגְלָ֑יו וְדָוִד֙ וַאֲנָשָׁ֔יו בְּיַרְכְּתֵ֥י הַמְּעָרָ֖ה יֹשְׁבִֽים׃
5ต่อ​มา​ดาวิด​รู้สึก​ผิด​ที่​ตัด​ชาย​เสื้อ​คลุม​ของ​ซาอูล
5וַיֹּאמְרוּ֩ אַנְשֵׁ֨י דָוִ֜ד אֵלָ֗יו הִנֵּ֨ה הַיֹּ֜ום אֲ‍ֽשֶׁר־אָמַ֧ר יְהוָ֣ה אֵלֶ֗יךָ הִנֵּ֨ה אָנֹכִ֜י נֹתֵ֤ן אֶת־*אֹיְבֵיךָ (אֹֽיִבְךָ֙) בְּיָדֶ֔ךָ וְעָשִׂ֣יתָ לֹּ֔ו כַּאֲשֶׁ֖ר יִטַ֣ב בְּעֵינֶ֑יךָ וַיָּ֣קָם דָּוִ֗ד וַיִּכְרֹ֛ת אֶת־כְּנַֽף־הַמְּעִ֥יל אֲשֶׁר־לְשָׁא֖וּל בַּלָּֽט׃
6เขา​บอก​คน​ของ​เขา​ว่า “ขอ​พระยาห์เวห์​ทรง​ห้าม​ฉัน​ทำ​เช่น​นี้​กับ​เจ้า​นาย​ของ​ฉัน ผู้​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​เจิม ฉัน​จะ​ไม่​ยื่น​มือ​ทำร้าย​เขา เพราะ​เขา​เป็น​ผู้​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​เจิม”
6וַֽיְהִי֙ אַֽחֲרֵי־כֵ֔ן וַיַּ֥ךְ לֵב־דָּוִ֖ד אֹתֹ֑ו עַ֚ל אֲשֶׁ֣ר כָּרַ֔ת אֶת־כָּנָ֖ף אֲשֶׁ֥ר לְשָׁאֽוּל׃ ס
7ดาวิด​ใช้​คำ​พูด​เหล่า​นี้​ห้าม​คน​ของ​เขา ไม่​ยอม​ให้​พวก​เขา​ลุก​ขึ้น​ไป​ทำร้าย​ซาอูล ซาอูล​จึง​ลุก​ขึ้น​ออก​จาก​ถ้ำ​แล้ว​เดิน​ต่อ​ไป
7וַיֹּ֨אמֶר לַאֲנָשָׁ֜יו חָלִ֧ילָה לִּ֣י מֵֽיהוָ֗ה אִם־אֶעֱשֶׂה֩ אֶת־הַדָּבָ֨ר הַזֶּ֤ה לַֽאדֹנִי֙ לִמְשִׁ֣יחַ יְהוָ֔ה לִשְׁלֹ֥חַ יָדִ֖י בֹּ֑ו כִּֽי־מְשִׁ֥יחַ יְהוָ֖ה הֽוּא׃
8ต่อ​มา​ดาวิด​ลุก​ขึ้น​ออก​จาก​ถ้ำ​และ​ร้อง​เรียก​ซาอูล​ว่า “ฝ่า​บาท​ผู้​เป็น​เจ้า​นาย​ของ​ข้าพเจ้า!” เมื่อ​ซาอูล​หัน​กลับ​มา ดาวิด​ก้ม​กราบ​ลง​จน​หน้า​ถึง​พื้น​เพื่อ​แสดง​ความ​เคารพ
8וַיְשַׁסַּ֨ע דָּוִ֤ד אֶת־אֲנָשָׁיו֙ בַּדְּבָרִ֔ים וְלֹ֥א נְתָנָ֖ם לָק֣וּם אֶל־שָׁא֑וּל וְשָׁא֛וּל קָ֥ם מֵהַמְּעָרָ֖ה וַיֵּ֥לֶךְ בַּדָּֽרֶךְ׃ ס
9ดาวิด​ทูล​ซาอูล​ว่า “ทำไม​ฝ่า​บาท​ทรง​ฟัง​คน​ที่​พูด​ว่า ‘ดาวิด​คิด​จะ​ทำร้าย​ฝ่า​บาท’?
9וַיָּ֨קָם דָּוִ֜ד אַחֲרֵי־כֵ֗ן וַיֵּצֵא֙ *מִן־*הַמְּעָרָה (מֵֽהַמְּעָרָ֔ה) וַיִּקְרָ֧א אַֽחֲרֵי־שָׁא֛וּל לֵאמֹ֖ר אֲדֹנִ֣י הַמֶּ֑לֶךְ וַיַּבֵּ֤ט שָׁאוּל֙ אַֽחֲרָ֔יו וַיִּקֹּ֨ד דָּוִ֥ד אַפַּ֛יִם אַ֖רְצָה וַיִּשְׁתָּֽחוּ׃ ס
10วัน​นี้​ฝ่า​บาท​ทรง​เห็น​ด้วย​ตา​แล้ว​ว่า​พระยาห์เวห์​ทรง​มอบ​ฝ่า​บาท​ไว้​ใน​มือ​ข้าพเจ้า​ใน​ถ้ำ มี​คน​ยุ​ให้​ข้าพเจ้า​ฆ่า​ฝ่า​บาท แต่​ข้าพเจ้า​ไว้​ชีวิต​ฝ่า​บาท ข้าพเจ้า​คิด​ว่า ‘ข้าพเจ้า​จะ​ไม่​ยื่น​มือ​ทำร้าย​เจ้า​นาย​ของ​ข้าพเจ้า เพราะ​พระองค์​เป็น​ผู้​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​เจิม’
10וַיֹּ֤אמֶר דָּוִד֙ לְשָׁא֔וּל לָ֧מָּה תִשְׁמַ֛ע אֶת־דִּבְרֵ֥י אָדָ֖ם לֵאמֹ֑ר הִנֵּ֣ה דָוִ֔ד מְבַקֵּ֖שׁ רָעָתֶֽךָ׃
11ดูเถิด พ่อ​ของ​ข้าพเจ้า ดู​ชาย​เสื้อ​คลุม​ของ​ฝ่า​บาท​ใน​มือ​ข้าพเจ้า ข้าพเจ้า​ตัด​ชาย​เสื้อ​คลุม​แต่​ไม่​ได้​ฆ่า​ฝ่า​บาท จึง​ทรง​รู้​และ​เห็น​ได้​ว่า​ใน​มือ​ข้าพเจ้า​ไม่มี​ความ​ชั่ว​หรือ​การ​ฝ่าฝืน และ​ข้าพเจ้า​ไม่​ได้​ทำ​ผิด​ต่อ​ฝ่า​บาท ถึง​กระนั้น​ฝ่า​บาท​ยัง​ตาม​ล่า​เอา​ชีวิต​ข้าพเจ้า
11הִנֵּה֩ הַיֹּ֨ום הַזֶּ֜ה רָא֣וּ עֵינֶ֗יךָ אֵ֣ת אֲשֶׁר־נְתָנְךָ֩ יְהוָ֨ה ׀ הַיֹּ֤ום ׀ בְּיָדִי֙ בַּמְּעָרָ֔ה וְאָמַ֥ר לַהֲרָגֲךָ֖ וַתָּ֣חָס עָלֶ֑יךָ וָאֹמַ֗ר לֹא־אֶשְׁלַ֤ח יָדִי֙ בַּֽאדֹנִ֔י כִּי־מְשִׁ֥יחַ יְהוָ֖ה הֽוּא׃
12ขอ​พระยาห์เวห์​ทรง​พิพากษา​ระหว่าง​ข้าพเจ้า​กับ​ฝ่า​บาท และ​ทรง​แก้​แค้น​ฝ่า​บาท​แทน​ข้าพเจ้า แต่​ข้าพเจ้า​จะ​ไม่​ยื่น​มือ​ทำร้าย​ฝ่า​บาท
12וְאָבִ֣י רְאֵ֔ה גַּ֗ם רְאֵ֛ה אֶת־כְּנַ֥ף מְעִילְךָ֖ בְּיָדִ֑י כִּ֡י בְּכָרְתִי֩ אֶת־כְּנַ֨ף מְעִֽילְךָ֜ וְלֹ֣א הֲרַגְתִּ֗יךָ דַּ֤ע וּרְאֵה֙ כִּי֩ אֵ֨ין בְּיָדִ֜י רָעָ֤ה וָפֶ֙שַׁע֙ וְלֹא־חָטָ֣אתִי לָ֔ךְ וְאַתָּ֛ה צֹדֶ֥ה אֶת־נַפְשִׁ֖י לְקַחְתָּֽהּ׃
13ดัง​สุภาษิต​โบราณ​ที่​ว่า ‘ความ​ชั่ว​มา​จาก​คน​ชั่ว’ แต่​ข้าพเจ้า​จะ​ไม่​ยื่น​มือ​ทำร้าย​ฝ่า​บาท
13יִשְׁפֹּ֤ט יְהוָה֙ בֵּינִ֣י וּבֵינֶ֔ךָ וּנְקָמַ֥נִי יְהוָ֖ה מִמֶּ֑ךָּ וְיָדִ֖י לֹ֥א תִֽהְיֶה־בָּֽךְ׃
14กษัตริย์​อิสราเอล​เสด็จ​ออก​มา​ไล่​ตาม​ใคร? ฝ่า​บาท​ทรง​ไล่​ตาม​สุนัข​ตายตัว​หนึ่ง​หรือ? หมัด​ตัว​หนึ่ง​หรือ?
14כַּאֲשֶׁ֣ר יֹאמַ֗ר מְשַׁל֙ הַקַּדְמֹנִ֔י מֵרְשָׁעִ֖ים יֵ֣צֵא רֶ֑שַׁע וְיָדִ֖י לֹ֥א תִֽהְיֶה־בָּֽךְ׃
15ดัง​นั้น​ขอ​พระยาห์เวห์​ทรง​เป็น​ผู้​พิพากษา ตัดสิน​ระหว่าง​ข้าพเจ้า​กับ​ฝ่า​บาท ทอด​พระเนตร​และ​ว่า​ความ​ให้​ข้าพเจ้า และ​ทรง​ช่วย​ข้าพเจ้า​ให้​พ้น​จาก​พระหัตถ์​ของ​ฝ่า​บาท”
15אַחֲרֵ֨י מִ֤י יָצָא֙ מֶ֣לֶךְ יִשְׂרָאֵ֔ל אַחֲרֵ֥י מִ֖י אַתָּ֣ה רֹדֵ֑ף אַֽחֲרֵי֙ כֶּ֣לֶב מֵ֔ת אַחֲרֵ֖י פַּרְעֹ֥שׁ אֶחָֽד׃
16เมื่อ​ดาวิด​กล่าว​จบ ซาอูล​ตรัส​ว่า “นั่น​เสียง​เจ้า​หรือ ดาวิด​ลูก​พ่อ?” แล้ว​ซาอูล​ก็​ร้องไห้​เสียง​ดัง
16וְהָיָ֤ה יְהוָה֙ לְדַיָּ֔ן וְשָׁפַ֖ט בֵּינִ֣י וּבֵינֶ֑ךָ וְיֵ֙רֶא֙ וְיָרֵ֣ב אֶת־רִיבִ֔י וְיִשְׁפְּטֵ֖נִי מִיָּדֶֽךָ׃ פ
17ซาอูล​ตรัส​กับ​ดาวิด​ว่า “เจ้า​ชอบ​ธรรม​กว่า​ฉัน เพราะ​เจ้า​ทำ​ดี​ต่อ​ฉัน แต่​ฉัน​ทำ​ชั่ว​ต่อ​เจ้า
17וַיְהִ֣י ׀ כְּכַלֹּ֣ות דָּוִ֗ד לְדַבֵּ֞ר אֶת־הַדְּבָרִ֤ים הָאֵ֙לֶּה֙ אֶל־שָׁא֔וּל וַיֹּ֣אמֶר שָׁא֔וּל הֲקֹלְךָ֥ זֶ֖ה בְּנִ֣י דָוִ֑ד וַיִּשָּׂ֥א שָׁא֛וּל קֹלֹ֖ו וַיֵּֽבְךְּ׃
18วัน​นี้​เจ้า​แสดง​ให้​เห็น​ว่า​เจ้า​ทำ​ดี​ต่อ​ฉัน​อย่างไร เมื่อ​พระยาห์เวห์​ทรง​มอบ​ฉัน​ไว้​ใน​มือ​เจ้า เจ้า​ก็​ไม่​ฆ่า​ฉัน
18וַיֹּ֙אמֶר֙ אֶל־דָּוִ֔ד צַדִּ֥יק אַתָּ֖ה מִמֶּ֑נִּי כִּ֤י אַתָּה֙ גְּמַלְתַּ֣נִי הַטֹּובָ֔ה וַאֲנִ֖י גְּמַלְתִּ֥יךָ הָרָעָֽה׃
19ถ้า​คน​หนึ่ง​พบ​ศัตรู​ของ​ตน เขา​จะ​ปล่อย​ศัตรู​ไป​โดย​ไม่​ทำร้าย​หรือ? ขอ​พระยาห์เวห์​ทรง​ตอบแทน​ความ​ดี​ที่​เจ้า​ทำ​ต่อ​ฉัน​วัน​นี้
19*וְאַתְּ (וְאַתָּה֙) הִגַּ֣דְתָּ הַיֹּ֔ום אֵ֛ת אֲשֶׁר־עָשִׂ֥יתָה אִתִּ֖י טֹובָ֑ה אֵת֩ אֲשֶׁ֨ר סִגְּרַ֧נִי יְהוָ֛ה בְּיָדְךָ֖ וְלֹ֥א הֲרַגְתָּֽנִי׃
20ตอน​นี้​ฉัน​รู้​ว่า​เจ้า​จะ​ได้​เป็น​กษัตริย์​อย่าง​แน่นอน และ​อาณาจักร​อิสราเอล​จะ​มั่นคง​อยู่​ใน​มือ​เจ้า
20וְכִֽי־יִמְצָ֥א אִישׁ֙ אֶת־אֹ֣יְבֹ֔ו וְשִׁלְּחֹ֖ו בְּדֶ֣רֶךְ טֹובָ֑ה וַֽיהוָה֙ יְשַׁלֶּמְךָ֣ טֹובָ֔ה תַּ֚חַת הַיֹּ֣ום הַזֶּ֔ה אֲשֶׁ֥ר עָשִׂ֖יתָה לִֽי׃
21ดัง​นั้น​จง​สาบาน​กับ​ฉัน​ต่อ​พระยาห์เวห์​ว่า​เจ้า​จะ​ไม่​กำจัด​ลูกหลาน​ที่​จะ​สืบ​ต่อ​จาก​ฉัน และ​จะ​ไม่​ลบ​ชื่อ​ฉัน​จาก​ครอบครัว​พ่อ​ของ​ฉัน”
21וְעַתָּה֙ הִנֵּ֣ה יָדַ֔עְתִּי כִּ֥י מָלֹ֖ךְ תִּמְלֹ֑וךְ וְקָ֙מָה֙ בְּיָ֣דְךָ֔ מַמְלֶ֖כֶת יִשְׂרָאֵֽל׃
22ดาวิด​ก็​สาบาน​ต่อ​ซาอูล ซาอูล​กลับ​บ้าน ส่วน​ดาวิด​กับ​คน​ของ​เขา​ขึ้น​ไป​ยัง​ที่​มั่น
22וְעַתָּ֗ה הִשָּׁ֤בְעָה לִּי֙ בַּֽיהוָ֔ה אִם־תַּכְרִ֥ית אֶת־זַרְעִ֖י אַֽחֲרָ֑י וְאִם־תַּשְׁמִ֥יד אֶת־שְׁמִ֖י מִבֵּ֥ית אָבִֽי׃
no verse 23 in this text
23וַיִּשָּׁבַ֥ע דָּוִ֖ד לְשָׁא֑וּל וַיֵּ֤לֶךְ שָׁאוּל֙ אֶל־בֵּיתֹ֔ו וְדָוִד֙ וַֽאֲנָשָׁ֔יו עָל֖וּ עַל־הַמְּצוּדָֽה׃ פ

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.