1 ซามูเอล 4
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1ถ้อยคำของซามูเอลแพร่ไปทั่วอิสราเอล ต่อมาชาวอิสราเอลออกไปสู้รบกับชาวฟีลิสเตีย พวกเขาตั้งค่ายใกล้เอเบนเอเซอร์ ส่วนชาวฟีลิสเตียตั้งค่ายที่อาเฟก
1וַיְהִ֥י דְבַר־שְׁמוּאֵ֖ל לְכָל־יִשְׂרָאֵ֑ל וַיֵּצֵ֣א יִשְׂרָאֵל֩ לִקְרַ֨את פְּלִשְׁתִּ֜ים לַמִּלְחָמָ֗ה וַֽיַּחֲנוּ֙ עַל־הָאֶ֣בֶן הָעֵ֔זֶר וּפְלִשְׁתִּ֖ים חָנ֥וּ בַאֲפֵֽק׃
2ชาวฟีลิสเตียจัดทัพเข้าสู้กับอิสราเอล เมื่อปะทะกัน อิสราเอลพ่ายแพ้ และชาวฟีลิสเตียฆ่าทหารในสนามรบราวสี่พันคน
2וַיַּעַרְכ֨וּ פְלִשְׁתִּ֜ים לִקְרַ֣את יִשְׂרָאֵ֗ל וַתִּטֹּשׁ֙ הַמִּלְחָמָ֔ה וַיִּנָּ֥גֶף יִשְׂרָאֵ֖ל לִפְנֵ֣י פְלִשְׁתִּ֑ים וַיַּכּ֤וּ בַמַּֽעֲרָכָה֙ בַּשָּׂדֶ֔ה כְּאַרְבַּ֥עַת אֲלָפִ֖ים אִֽישׁ׃
3เมื่อทหารกลับมาถึงค่าย พวกผู้อาวุโสของอิสราเอลกล่าวว่า “ทำไมวันนี้พระยาห์เวห์ทรงให้เราพ่ายแพ้ต่อชาวฟีลิสเตีย? ให้เราไปนำหีบแห่งพันธสัญญาของพระยาห์เวห์จากชิโลห์มาไว้ท่ามกลางเรา เพื่อหีบนั้นจะช่วยเราให้พ้นเงื้อมมือศัตรู”
3וַיָּבֹ֣א הָעָם֮ אֶל־הַֽמַּחֲנֶה֒ וַיֹּֽאמְרוּ֙ זִקְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל לָ֣מָּה נְגָפָ֧נוּ יְהוָ֛ה הַיֹּ֖ום לִפְנֵ֣י פְלִשְׁתִּ֑ים נִקְחָ֧ה אֵלֵ֣ינוּ מִשִּׁלֹ֗ה אֶת־אֲרֹון֙ בְּרִ֣ית יְהוָ֔ה וְיָבֹ֣א בְקִרְבֵּ֔נוּ וְיֹשִׁעֵ֖נוּ מִכַּ֥ף אֹיְבֵֽינוּ׃
4พวกเขาจึงส่งคนไปชิโลห์และนำหีบแห่งพันธสัญญาของพระยาห์เวห์จอมทัพ ผู้ประทับเหนือเครูบ มาจากที่นั่น โฮฟนีกับฟีเนหัส บุตรสองคนของเอลี อยู่กับหีบแห่งพันธสัญญาของพระเจ้าด้วย
4וַיִּשְׁלַ֤ח הָעָם֙ שִׁלֹ֔ה וַיִּשְׂא֣וּ מִשָּׁ֗ם אֵ֣ת אֲרֹ֧ון בְּרִית־יְהוָ֛ה צְבָאֹ֖ות יֹשֵׁ֣ב הַכְּרֻבִ֑ים וְשָׁ֞ם שְׁנֵ֣י בְנֵֽי־עֵלִ֗י עִם־אֲרֹון֙ בְּרִ֣ית הָאֱלֹהִ֔ים חָפְנִ֖י וּפִֽינְחָֽס׃
5เมื่อหีบแห่งพันธสัญญาของพระยาห์เวห์มาถึงค่าย ชาวอิสราเอลทั้งหมดโห่ร้องเสียงดังจนแผ่นดินสะเทือน
5וַיְהִ֗י כְּבֹ֨וא אֲרֹ֤ון בְּרִית־יְהוָה֙ אֶל־הַֽמַּחֲנֶ֔ה וַיָּרִ֥עוּ כָל־יִשְׂרָאֵ֖ל תְּרוּעָ֣ה גְדֹולָ֑ה וַתֵּהֹ֖ם הָאָֽרֶץ׃
6ชาวฟีลิสเตียได้ยินเสียงนั้นจึงถามว่า “ทำไมในค่ายของชาวฮีบรูถึงโห่ร้องกันดังขนาดนี้?” แล้วพวกเขาก็รู้ว่าหีบของพระยาห์เวห์มาถึงค่ายแล้ว
6וַיִּשְׁמְע֤וּ פְלִשְׁתִּים֙ אֶת־קֹ֣ול הַתְּרוּעָ֔ה וַיֹּ֣אמְר֔וּ מֶ֠ה קֹ֣ול הַתְּרוּעָ֧ה הַגְּדֹולָ֛ה הַזֹּ֖את בְּמַחֲנֵ֣ה הָעִבְרִ֑ים וַיֵּ֣דְע֔וּ כִּ֚י אֲרֹ֣ון יְהוָ֔ה בָּ֖א אֶל־הַֽמַּחֲנֶֽה׃
7พวกเขากลัวและพูดกันว่า “พระเจ้ามาถึงค่ายแล้ว! แย่แล้ว! ไม่เคยมีเรื่องอย่างนี้มาก่อน
7וַיִּֽרְאוּ֙ הַפְּלִשְׁתִּ֔ים כִּ֣י אָמְר֔וּ בָּ֥א אֱלֹהִ֖ים אֶל־הַֽמַּחֲנֶ֑ה וַיֹּאמְרוּ֙ אֹ֣וי לָ֔נוּ כִּ֣י לֹ֥א הָיְתָ֛ה כָּזֹ֖את אֶתְמֹ֥ול שִׁלְשֹֽׁם׃
8แย่แล้ว! ใครจะช่วยเราให้พ้นเงื้อมมือเทพเจ้าผู้ทรงฤทธิ์เหล่านี้? เทพเจ้าเหล่านี้แหละที่ทำให้ชาวอียิปต์ประสบภัยพิบัติทุกชนิดในถิ่นทุรกันดาร
8אֹ֣וי לָ֔נוּ מִ֣י יַצִּילֵ֔נוּ מִיַּ֛ד הָאֱלֹהִ֥ים הָאַדִּירִ֖ים הָאֵ֑לֶּה אֵ֧לֶּה הֵ֣ם הָאֱלֹהִ֗ים הַמַּכִּ֧ים אֶת־מִצְרַ֛יִם בְּכָל־מַכָּ֖ה בַּמִּדְבָּֽר׃
9ชาวฟีลิสเตียเอ๋ย จงเข้มแข็งและทำตัวให้สมชายชาตรี จะได้ไม่ต้องเป็นทาสชาวฮีบรูเหมือนที่พวกเขาเคยเป็นทาสเรา จงรวบรวมกำลังใจแล้วสู้!”
9הִֽתְחַזְּק֞וּ וִֽהְי֤וּ לֽ͏ַאֲנָשִׁים֙ פְּלִשְׁתִּ֔ים פֶּ֚ן תַּעַבְד֣וּ לָעִבְרִ֔ים כַּאֲשֶׁ֥ר עָבְד֖וּ לָכֶ֑ם וִהְיִיתֶ֥ם לַאֲנָשִׁ֖ים וְנִלְחַמְתֶּֽם׃
10ชาวฟีลิสเตียเข้าต่อสู้และอิสราเอลพ่ายแพ้ แต่ละคนหนีกลับเต็นท์ของตน การสังหารครั้งนั้นรุนแรงมาก ทหารราบอิสราเอลตายสามหมื่นคน
10וַיִּלָּחֲמ֣וּ פְלִשְׁתִּ֗ים וַיִּנָּ֤גֶף יִשְׂרָאֵל֙ וַיָּנֻ֙סוּ֙ אִ֣ישׁ לְאֹהָלָ֔יו וַתְּהִ֥י הַמַּכָּ֖ה גְּדֹולָ֣ה מְאֹ֑ד וַיִּפֹּל֙ מִיִּשְׂרָאֵ֔ל שְׁלֹשִׁ֥ים אֶ֖לֶף רַגְלִֽי׃
11หีบของพระเจ้าถูกยึดไป ส่วนโฮฟนีกับฟีเนหัส บุตรสองคนของเอลี ถูกฆ่าตาย
11וַאֲרֹ֥ון אֱלֹהִ֖ים נִלְקָ֑ח וּשְׁנֵ֤י בְנֵֽי־עֵלִי֙ מֵ֔תוּ חָפְנִ֖י וּפִֽינְחָֽס׃
12ชายชาวเบนยามินคนหนึ่งวิ่งจากสนามรบมาถึงชิโลห์ในวันเดียวกัน เสื้อของเขาฉีกขาดและมีดินอยู่บนศีรษะ
12וַיָּ֤רָץ אִישׁ־בִּנְיָמִן֙ מֵהַמַּ֣עֲרָכָ֔ה וַיָּבֹ֥א שִׁלֹ֖ה בַּיֹּ֣ום הַה֑וּא וּמַדָּ֣יו קְרֻעִ֔ים וַאֲדָמָ֖ה עַל־רֹאשֹֽׁו׃
13ขณะนั้นเอลีนั่งอยู่บนเก้าอี้ข้างถนน คอยมองดูอยู่ด้วยใจหวั่นไหวเพราะเป็นห่วงหีบของพระเจ้า เมื่อชายคนนั้นเข้าไปแจ้งข่าวในเมือง คนทั้งเมืองก็ส่งเสียงร้อง
13וַיָּבֹ֗וא וְהִנֵּ֣ה עֵ֠לִי יֹשֵׁ֨ב עַֽל־הַכִּסֵּ֜א *יַךְ (יַ֥ד) דֶּ֙רֶךְ֙ מְצַפֶּ֔ה כִּֽי־הָיָ֤ה לִבֹּו֙ חָרֵ֔ד עַ֖ל אֲרֹ֣ון הָאֱלֹהִ֑ים וְהָאִ֗ישׁ בָּ֚א לְהַגִּ֣יד בָּעִ֔יר וַתִּזְעַ֖ק כָּל־הָעִֽיר׃
14เอลีได้ยินเสียงร้องจึงถามว่า “เสียงเอะอะนั้นเกิดจากอะไร?” ชายคนนั้นรีบมาบอกเอลี
14וַיִּשְׁמַ֤ע עֵלִי֙ אֶת־קֹ֣ול הַצְּעָקָ֔ה וַיֹּ֕אמֶר מֶ֛ה קֹ֥ול הֶהָמֹ֖ון הַזֶּ֑ה וְהָאִ֣ישׁ מִהַ֔ר וַיָּבֹ֖א וַיַּגֵּ֥ד לְעֵלִֽי׃
15ตอนนั้นเอลีอายุเก้าสิบแปดปี สายตาของเขาฝ้าฟางจนมองไม่เห็น
15וְעֵלִ֕י בֶּן־תִּשְׁעִ֥ים וּשְׁמֹנֶ֖ה שָׁנָ֑ה וְעֵינָ֣יו קָ֔מָה וְלֹ֥א יָכֹ֖ול לִרְאֹֽות׃
16ชายคนนั้นบอกว่า “ผมเพิ่งหนีจากสนามรบมาวันนี้” เอลีถามว่า “เกิดอะไรขึ้นบ้าง ลูกเอ๋ย?”
16וַיֹּ֨אמֶר הָאִ֜ישׁ אֶל־עֵלִ֗י אָֽנֹכִי֙ הַבָּ֣א מִן־הַמַּעֲרָכָ֔ה וַאֲנִ֕י מִן־הַמַּעֲרָכָ֖ה נַ֣סְתִּי הַיֹּ֑ום וַיֹּ֛אמֶר מֶֽה־הָיָ֥ה הַדָּבָ֖ר בְּנִֽי׃
17ชายผู้ส่งข่าวตอบว่า “อิสราเอลหนีทัพชาวฟีลิสเตีย มีคนของเราถูกฆ่าตายมาก ลูกชายสองคนของท่าน โฮฟนีกับฟีเนหัส ก็ตายแล้ว และหีบของพระเจ้าถูกยึดไป”
17וַיַּ֨עַן הַֽמְבַשֵּׂ֜ר וַיֹּ֗אמֶר נָ֤ס יִשְׂרָאֵל֙ לִפְנֵ֣י פְלִשְׁתִּ֔ים וְגַ֛ם מַגֵּפָ֥ה גְדֹולָ֖ה הָיְתָ֣ה בָעָ֑ם וְגַם־שְׁנֵ֨י בָנֶ֜יךָ מֵ֗תוּ חָפְנִי֙ וּפִ֣ינְחָ֔ס וַאֲרֹ֥ון הָאֱלֹהִ֖ים נִלְקָֽחָה׃ פ
18พอชายคนนั้นพูดถึงหีบของพระเจ้า เอลีก็หงายหลังตกจากเก้าอี้ข้างประตู คอหักและตาย เพราะเขาแก่และตัวหนัก เขาเคยเป็นผู้วินิจฉัยอิสราเอลอยู่สี่สิบปี
18וַיְהִ֞י כְּהַזְכִּירֹ֣ו ׀ אֶת־אֲרֹ֣ון הָאֱלֹהִ֗ים וַיִּפֹּ֣ל מֵֽעַל־הַ֠כִּסֵּא אֲחֹ֨רַנִּ֜ית בְּעַ֣ד ׀ יַ֣ד הַשַּׁ֗עַר וַתִּשָּׁבֵ֤ר מַפְרַקְתֹּו֙ וַיָּמֹ֔ת כִּֽי־זָקֵ֥ן הָאִ֖ישׁ וְכָבֵ֑ד וְה֛וּא שָׁפַ֥ט אֶת־יִשְׂרָאֵ֖ל אַרְבָּעִ֥ים שָׁנָֽה׃
19ลูกสะใภ้ของเอลีซึ่งเป็นภรรยาของฟีเนหัสกำลังตั้งครรภ์ใกล้คลอด เมื่อได้ยินว่าหีบของพระเจ้าถูกยึดไป ทั้งพ่อสามีและสามีก็ตาย นางก้มตัวลงและคลอดลูก เพราะเจ็บท้องคลอดขึ้นมา
19וְכַלָּתֹ֣ו אֵֽשֶׁת־פִּינְחָס֮ הָרָ֣ה לָלַת֒ וַתִּשְׁמַ֣ע אֶת־הַשְּׁמֻעָ֔ה אֶל־הִלָּקַח֙ אֲרֹ֣ון הָאֱלֹהִ֔ים וּמֵ֥ת חָמִ֖יהָ וְאִישָׁ֑הּ וַתִּכְרַ֣ע וַתֵּ֔לֶד כִּֽי־נֶהֶפְכ֥וּ עָלֶ֖יהָ צִרֶֽיהָ׃
20ขณะที่นางใกล้ตาย ผู้หญิงที่ยืนอยู่ข้าง ๆ บอกว่า “อย่ากลัวเลย เธอคลอดลูกชาย” แต่นางไม่ตอบและไม่สนใจ
20וּכְעֵ֣ת מוּתָ֗הּ וַתְּדַבֵּ֙רְנָה֙ הַנִּצָּבֹ֣ות עָלֶ֔יהָ אַל־תִּֽירְאִ֖י כִּ֣י בֵ֣ן יָלָ֑דְתְּ וְלֹ֥א עָנְתָ֖ה וְלֹא־שָׁ֥תָה לִבָּֽהּ׃
21นางตั้งชื่อลูกว่าอีคาโบด และกล่าวว่า “สง่าราศีจากอิสราเอลไปแล้ว!” ทั้งนี้เพราะหีบของพระเจ้าถูกยึดไป และเพราะพ่อสามีกับสามีของนางตาย
21וַתִּקְרָ֣א לַנַּ֗עַר אִֽי־כָבֹוד֙ לֵאמֹ֔ר גָּלָ֥ה כָבֹ֖וד מִיִּשְׂרָאֵ֑ל אֶל־הִלָּקַח֙ אֲרֹ֣ון הָאֱלֹהִ֔ים וְאֶל־חָמִ֖יהָ וְאִישָֽׁהּ׃
22นางกล่าวอีกว่า “สง่าราศีจากอิสราเอลไปแล้ว เพราะหีบของพระเจ้าถูกยึดไป”
22וַתֹּ֕אמֶר גָּלָ֥ה כָבֹ֖וד מִיִּשְׂרָאֵ֑ל כִּ֥י נִלְקַ֖ח אֲרֹ֥ון הָאֱלֹהִֽים׃ פ
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.