1 ซามูเอล 12
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1ซามูเอลกล่าวกับชาวอิสราเอลทั้งหมดว่า “ฉันฟังทุกอย่างที่พวกคุณบอกและได้ตั้งกษัตริย์ปกครองพวกคุณแล้ว
1וַיֹּ֤אמֶר שְׁמוּאֵל֙ אֶל־כָּל־יִשְׂרָאֵ֔ל הִנֵּה֙ שָׁמַ֣עְתִּי בְקֹֽלְכֶ֔ם לְכֹ֥ל אֲשֶׁר־אֲמַרְתֶּ֖ם לִ֑י וָאַמְלִ֥יךְ עֲלֵיכֶ֖ם מֶֽלֶךְ׃
2บัดนี้กษัตริย์เป็นผู้นำพวกคุณ ส่วนฉันแก่จนผมหงอก ลูกชายของฉันก็อยู่กับพวกคุณ ฉันเป็นผู้นำพวกคุณมาตั้งแต่หนุ่มจนถึงวันนี้
2וְעַתָּ֞ה הִנֵּ֥ה הַמֶּ֣לֶךְ ׀ מִתְהַלֵּ֣ךְ לִפְנֵיכֶ֗ם וַאֲנִי֙ זָקַ֣נְתִּי וָשַׂ֔בְתִּי וּבָנַ֖י הִנָּ֣ם אִתְּכֶ֑ם וַאֲנִי֙ הִתְהַלַּ֣כְתִּי לִפְנֵיכֶ֔ם מִנְּעֻרַ֖י עַד־הַיֹּ֥ום הַזֶּֽה׃
3ฉันยืนอยู่ตรงนี้ จงให้การต่อหน้าพระยาห์เวห์และผู้ที่พระองค์ทรงเจิมว่าฉันเคยเอาวัวของใครไป? เอาลาของใครไป? โกงหรือกดขี่ใคร? รับสินบนจากใครจนหลับตาต่อความจริง? ถ้ามีก็จะคืนให้”
3הִנְנִ֣י עֲנ֣וּ בִי֩ נֶ֨גֶד יְהוָ֜ה וְנֶ֣גֶד מְשִׁיחֹ֗ו אֶת־שֹׁור֩ ׀ מִ֨י לָקַ֜חְתִּי וַחֲמֹ֧ור מִ֣י לָקַ֗חְתִּי וְאֶת־מִ֤י עָשַׁ֙קְתִּי֙ אֶת־מִ֣י רַצֹּ֔ותִי וּמִיַּד־מִי֙ לָקַ֣חְתִּי כֹ֔פֶר וְאַעְלִ֥ים עֵינַ֖י בֹּ֑ו וְאָשִׁ֖יב לָכֶֽם׃
4พวกเขาตอบว่า “ท่านไม่เคยโกงหรือกดขี่เรา และไม่เคยเอาอะไรจากใคร”
4וַיֹּ֣אמְר֔וּ לֹ֥א עֲשַׁקְתָּ֖נוּ וְלֹ֣א רַצֹּותָ֑נוּ וְלֹֽא־לָקַ֥חְתָּ מִיַּד־אִ֖ישׁ מְאֽוּמָה׃
5ซามูเอลกล่าวว่า “วันนี้พระยาห์เวห์และผู้ที่พระองค์ทรงเจิมเป็นพยานว่าพวกคุณไม่พบสิ่งใดในมือฉัน” พวกเขาตอบว่า “พระองค์ทรงเป็นพยาน”
5וַיֹּ֨אמֶר אֲלֵיהֶ֜ם עֵ֧ד יְהוָ֣ה בָּכֶ֗ם וְעֵ֤ד מְשִׁיחֹו֙ הַיֹּ֣ום הַזֶּ֔ה כִּ֣י לֹ֧א מְצָאתֶ֛ם בְּיָדִ֖י מְא֑וּמָה וַיֹּ֖אמֶר עֵֽד׃ פ
6ซามูเอลกล่าวแก่ประชาชนว่า “พระยาห์เวห์ทรงตั้งโมเสสกับอาโรนและนำบรรพบุรุษของพวกคุณขึ้นมาจากอียิปต์
6וַיֹּ֥אמֶר שְׁמוּאֵ֖ל אֶל־הָעָ֑ם יְהוָ֗ה אֲשֶׁ֤ר עָשָׂה֙ אֶת־מֹשֶׁ֣ה וְאֶֽת־אַהֲרֹ֔ן וַאֲשֶׁ֧ר הֶעֱלָ֛ה אֶת־אֲבֹתֵיכֶ֖ם מֵאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם׃
7บัดนี้จงยืนฟัง ฉันจะว่าความกับพวกคุณต่อพระพักตร์พระยาห์เวห์ โดยทบทวนการกระทำอันชอบธรรมทั้งหลายที่พระองค์ทรงทำแก่พวกคุณและบรรพบุรุษ
7וְעַתָּ֗ה הִֽתְיַצְּב֛וּ וְאִשָּׁפְטָ֥ה אִתְּכֶ֖ם לִפְנֵ֣י יְהוָ֑ה אֵ֚ת כָּל־צִדְקֹ֣ות יְהוָ֔ה אֲשֶׁר־עָשָׂ֥ה אִתְּכֶ֖ם וְאֶת־אֲבֹותֵיכֶֽם׃
8“เมื่อยาโคบเข้าไปในอียิปต์ บรรพบุรุษของพวกคุณร้องทูลพระยาห์เวห์ พระองค์จึงส่งโมเสสกับอาโรนมานำพวกเขาออกจากอียิปต์และให้มาอยู่ในที่แห่งนี้
8כַּֽאֲשֶׁר־בָּ֥א יַעֲקֹ֖ב מִצְרָ֑יִם וַיִּזְעֲק֤וּ אֲבֹֽותֵיכֶם֙ אֶל־יְהוָ֔ה וַיִּשְׁלַ֨ח יְהוָ֜ה אֶת־מֹשֶׁ֣ה וְאֶֽת־אַהֲרֹ֗ן וַיֹּוצִ֤יאוּ אֶת־אֲבֹֽתֵיכֶם֙ מִמִּצְרַ֔יִם וַיֹּשִׁב֖וּם בַּמָּקֹ֥ום הַזֶּֽה׃
9แต่พวกเขาลืมพระยาห์เวห์พระเจ้าของตน พระองค์จึงขายพวกเขาให้ตกอยู่ในเงื้อมมือของสิเสรา แม่ทัพแห่งฮาโซร์ เงื้อมมือชาวฟีลิสเตีย และเงื้อมมือกษัตริย์โมอับ คนเหล่านั้นก็รบกับพวกเขา
9וַֽיִּשְׁכְּח֖וּ אֶת־יְהוָ֣ה אֱלֹהֵיהֶ֑ם וַיִּמְכֹּ֣ר אֹתָ֡ם בְּיַ֣ד סִֽיסְרָא֩ שַׂר־צְבָ֨א חָצֹ֜ור וּבְיַד־פְּלִשְׁתִּ֗ים וּבְיַד֙ מֶ֣לֶךְ מֹואָ֔ב וַיִּֽלָּחֲמ֖וּ בָּֽם׃
10พวกเขาร้องทูลพระยาห์เวห์ว่า ‘เราทำบาป เพราะเราทอดทิ้งพระยาห์เวห์ไปรับใช้เทพบาอัลทั้งหลายและอัชทาโรท บัดนี้ขอทรงช่วยเราให้พ้นเงื้อมมือศัตรู แล้วเราจะรับใช้พระองค์’
10וַיִּזְעֲק֤וּ אֶל־יְהוָה֙ *וַיֹּאמֶר (וַיֹּאמְר֣וּ) חָטָ֔אנוּ כִּ֤י עָזַ֙בְנוּ֙ אֶת־יְהוָ֔ה וַנַּעֲבֹ֥ד אֶת־הַבְּעָלִ֖ים וְאֶת־הָעַשְׁתָּרֹ֑ות וְעַתָּ֗ה הַצִּילֵ֛נוּ מִיַּ֥ד אֹיְבֵ֖ינוּ וְנַעַבְדֶֽךָּ׃
11พระยาห์เวห์ทรงส่งเยรุบบาอัล เบดาน เยฟธาห์ และซามูเอลมาช่วยพวกคุณให้พ้นเงื้อมมือศัตรูรอบด้าน พวกคุณจึงอยู่อย่างปลอดภัย
11וַיִּשְׁלַ֤ח יְהוָה֙ אֶת־יְרֻבַּ֣עַל וְאֶת־בְּדָ֔ן וְאֶת־יִפְתָּ֖ח וְאֶת־שְׁמוּאֵ֑ל וַיַּצֵּ֨ל אֶתְכֶ֜ם מִיַּ֤ד אֹֽיְבֵיכֶם֙ מִסָּבִ֔יב וַתֵּשְׁב֖וּ בֶּֽטַח׃
12“เมื่อพวกคุณเห็นนาหาชกษัตริย์ของชาวอัมโมนยกทัพมา พวกคุณบอกฉันว่า ‘ไม่ เราต้องมีกษัตริย์ปกครอง’ ทั้งที่พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณทรงเป็นกษัตริย์อยู่แล้ว
12וַתִּרְא֗וּ כִּֽי־נָחָ֞שׁ מֶ֣לֶךְ בְּנֵֽי־עַמֹּון֮ בָּ֣א עֲלֵיכֶם֒ וַתֹּ֣אמְרוּ לִ֔י לֹ֕א כִּי־מֶ֖לֶךְ יִמְלֹ֣ךְ עָלֵ֑ינוּ וַיהוָ֥ה אֱלֹהֵיכֶ֖ם מַלְכְּכֶֽם׃
13บัดนี้ดูสิ นี่คือกษัตริย์ที่พวกคุณเลือกและร้องขอ พระยาห์เวห์ทรงตั้งกษัตริย์ปกครองพวกคุณแล้ว
13וְעַתָּ֗ה הִנֵּ֥ה הַמֶּ֛לֶךְ אֲשֶׁ֥ר בְּחַרְתֶּ֖ם אֲשֶׁ֣ר שְׁאֶלְתֶּ֑ם וְהִנֵּ֨ה נָתַ֧ן יְהוָ֛ה עֲלֵיכֶ֖ם מֶֽלֶךְ׃
14ถ้าพวกคุณยำเกรงพระยาห์เวห์ รับใช้และเชื่อฟังพระองค์ ไม่ขัดขืนพระบัญชาของพระยาห์เวห์ ทั้งพวกคุณและกษัตริย์ผู้ปกครองก็จะติดตามพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณ
14אִם־תִּֽירְא֣וּ אֶת־יְהוָ֗ה וַעֲבַדְתֶּ֤ם אֹתֹו֙ וּשְׁמַעְתֶּ֣ם בְּקֹלֹ֔ו וְלֹ֥א תַמְר֖וּ אֶת־פִּ֣י יְהוָ֑ה וִהְיִתֶ֣ם גַּם־אַתֶּ֗ם וְגַם־הַמֶּ֙לֶךְ֙ אֲשֶׁ֣ר מָלַ֣ךְ עֲלֵיכֶ֔ם אַחַ֖ר יְהוָ֥ה אֱלֹהֵיכֶֽם׃
15แต่ถ้าพวกคุณไม่เชื่อฟังพระยาห์เวห์และขัดขืนพระบัญชาของพระองค์ พระหัตถ์ของพระยาห์เวห์จะต่อต้านพวกคุณ เหมือนที่เคยต่อต้านบรรพบุรุษ
15וְאִם־לֹ֤א תִשְׁמְעוּ֙ בְּקֹ֣ול יְהוָ֔ה וּמְרִיתֶ֖ם אֶת־פִּ֣י יְהוָ֑ה וְהָיְתָ֧ה יַד־יְהוָ֛ה בָּכֶ֖ם וּבַאֲבֹתֵיכֶֽם׃
16“บัดนี้จงยืนดูสิ่งยิ่งใหญ่ที่พระยาห์เวห์จะทรงทำต่อหน้าพวกคุณ
16גַּם־עַתָּה֙ הִתְיַצְּב֣וּ וּרְא֔וּ אֶת־הַדָּבָ֥ר הַגָּדֹ֖ול הַזֶּ֑ה אֲשֶׁ֣ר יְהוָ֔ה עֹשֶׂ֖ה לְעֵינֵיכֶֽם׃
17วันนี้เป็นฤดูเก็บเกี่ยวข้าวสาลีไม่ใช่หรือ? ฉันจะร้องทูลพระยาห์เวห์ให้ทรงส่งฟ้าร้องกับฝนมา แล้วพวกคุณจะรู้และเห็นว่าการร้องขอกษัตริย์เป็นความชั่วใหญ่หลวงในสายพระเนตรพระยาห์เวห์”
17הֲלֹ֤וא קְצִיר־חִטִּים֙ הַיֹּ֔ום אֶקְרָא֙ אֶל־יְהוָ֔ה וְיִתֵּ֥ן קֹלֹ֖ות וּמָטָ֑ר וּדְע֣וּ וּרְא֗וּ כִּֽי־רָעַתְכֶ֤ם רַבָּה֙ אֲשֶׁ֤ר עֲשִׂיתֶם֙ בְּעֵינֵ֣י יְהוָ֔ה לִשְׁאֹ֥ול לָכֶ֖ם מֶֽלֶךְ׃ ס
18ซามูเอลร้องทูลพระยาห์เวห์ และวันนั้นพระองค์ทรงส่งฟ้าร้องกับฝนมา ประชาชนทั้งหมดจึงเกรงกลัวพระยาห์เวห์และซามูเอลอย่างยิ่ง
18וַיִּקְרָ֤א שְׁמוּאֵל֙ אֶל־יְהוָ֔ה וַיִּתֵּ֧ן יְהוָ֛ה קֹלֹ֥ת וּמָטָ֖ר בַּיֹּ֣ום הַה֑וּא וַיִּירָ֨א כָל־הָעָ֥ם מְאֹ֛ד אֶת־יְהוָ֖ה וְאֶת־שְׁמוּאֵֽל׃
19พวกเขาบอกซามูเอลว่า “โปรดอธิษฐานต่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านเพื่อพวกเราผู้รับใช้ของท่านด้วย อย่าให้เราตายเลย เพราะเราได้ทำชั่วอีกอย่างเพิ่มจากบาปทั้งหมดของเรา นั่นคือการขอกษัตริย์”
19וַיֹּאמְר֨וּ כָל־הָעָ֜ם אֶל־שְׁמוּאֵ֗ל הִתְפַּלֵּ֧ל בְּעַד־עֲבָדֶ֛יךָ אֶל־יְהוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ וְאַל־נָמ֑וּת כִּֽי־יָסַ֤פְנוּ עַל־כָּל־חַטֹּאתֵ֙ינוּ֙ רָעָ֔ה לִשְׁאֹ֥ל לָ֖נוּ מֶֽלֶךְ׃ ס
20ซามูเอลตอบว่า “อย่ากลัวเลย พวกคุณทำชั่วทั้งหมดนี้จริง แต่จงอย่าเลิกติดตามพระยาห์เวห์ จงรับใช้พระองค์อย่างสุดใจ
20וַיֹּ֨אמֶר שְׁמוּאֵ֤ל אֶל־הָעָם֙ אַל־תִּירָ֔אוּ אַתֶּ֣ם עֲשִׂיתֶ֔ם אֵ֥ת כָּל־הָרָעָ֖ה הַזֹּ֑את אַ֗ךְ אַל־תָּס֙וּרוּ֙ מֵאַחֲרֵ֣י יְהוָ֔ה וַעֲבַדְתֶּ֥ם אֶת־יְהוָ֖ה בְּכָל־לְבַבְכֶֽם׃
21อย่าหันไปตามสิ่งไร้ค่า เพราะสิ่งเหล่านั้นช่วยหรือให้ประโยชน์ไม่ได้ มันไร้ค่าจริง ๆ
21וְלֹ֖א תָּס֑וּרוּ כִּ֣י ׀ אַחֲרֵ֣י הַתֹּ֗הוּ אֲשֶׁ֧ר לֹֽא־יֹועִ֛ילוּ וְלֹ֥א יַצִּ֖ילוּ כִּי־תֹ֥הוּ הֵֽמָּה׃
22พระยาห์เวห์จะไม่ทรงทอดทิ้งประชากรของพระองค์ เพราะเห็นแก่พระนามอันยิ่งใหญ่ของพระองค์ และเพราะพระองค์พอพระทัยที่จะให้พวกคุณเป็นประชากรของพระองค์
22כִּ֠י לֹֽא־יִטֹּ֤שׁ יְהוָה֙ אֶת־עַמֹּ֔ו בַּעֲב֖וּר שְׁמֹ֣ו הַגָּדֹ֑ול כִּ֚י הֹואִ֣יל יְהוָ֔ה לַעֲשֹׂ֥ות אֶתְכֶ֛ם לֹ֖ו לְעָֽם׃
23ส่วนฉันเอง ไม่มีทางที่ฉันจะทำบาปต่อพระยาห์เวห์ด้วยการหยุดอธิษฐานเพื่อพวกคุณ ฉันจะสอนให้พวกคุณรู้ทางที่ดีและถูกต้อง
23גַּ֣ם אָנֹכִ֗י חָלִ֤ילָה לִּי֙ מֵחֲטֹ֣א לַֽיהוָ֔ה מֵחֲדֹ֖ל לְהִתְפַּלֵּ֣ל בַּעַדְכֶ֑ם וְהֹורֵיתִ֣י אֶתְכֶ֔ם בְּדֶ֥רֶךְ הַטֹּובָ֖ה וְהַיְשָׁרָֽה׃
24ขอเพียงยำเกรงพระยาห์เวห์และรับใช้พระองค์อย่างสัตย์จริงด้วยสุดใจ จงพิจารณาสิ่งยิ่งใหญ่ที่พระองค์ทรงทำเพื่อพวกคุณ
24אַ֣ךְ ׀ יְר֣אוּ אֶת־יְהוָ֗ה וַעֲבַדְתֶּ֥ם אֹתֹ֛ו בֶּאֱמֶ֖ת בְּכָל־לְבַבְכֶ֑ם כִּ֣י רְא֔וּ אֵ֥ת אֲשֶׁר־הִגְדִּ֖ל עִמָּכֶֽם׃
25แต่ถ้าพวกคุณยังทำชั่วต่อไป ทั้งพวกคุณและกษัตริย์จะถูกกวาดล้าง”
25וְאִם־הָרֵ֖עַ תָּרֵ֑עוּ גַּם־אַתֶּ֥ם גַּֽם־מַלְכְּכֶ֖ם תִּסָּפֽוּ׃ פ
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.