1 ซามูเอล 27

Freedom Bible (Thai)Translation

Freedom Bible (Thai)

Hebrew Old Testament (Masoretic Text)

1ดาวิดคิดในใจว่า “สักวันฉันคงตายด้วยมือซาอูล ทางที่ดีที่สุดคือหนีไปยังดินแดนฟีลิสเตีย ซาอูลจะเลิกหวังที่จะตามหาฉันทั่วดินแดนอิสราเอล ฉันจะได้หนีพ้นมือเขา”

1וַיֹּ֤אמֶר דָּוִד֙ אֶל־לִבֹּ֔ו עַתָּ֛ה אֶסָּפֶ֥ה יֹום־אֶחָ֖ד בְּיַד־שָׁא֑וּל אֵֽין־לִ֨י טֹ֜וב כִּ֣י הִמָּלֵ֥ט אִמָּלֵ֣ט ׀ אֶל־אֶ֣רֶץ פְּלִשְׁתִּ֗ים וְנֹואַ֨שׁ מִמֶּ֤נִּי שָׁאוּל֙ לְבַקְשֵׁ֤נִי עֹוד֙ בְּכָל־גְּב֣וּל יִשְׂרָאֵ֔ל וְנִמְלַטְתִּ֖י מִיָּדֹֽו׃

2ดาวิดจึงลุกขึ้นข้ามไปพร้อมกับคนของเขาหกร้อยคน ไปหาอาคีช ลูกชายของมาโอค ผู้เป็นกษัตริย์เมืองกัท

2וַיָּ֣קָם דָּוִ֔ד וַיַּעֲבֹ֣ר ה֔וּא וְשֵׁשׁ־מֵאֹ֥ות אִ֖ישׁ אֲשֶׁ֣ר עִמֹּ֑ו אֶל־אָכִ֥ישׁ בֶּן־מָעֹ֖וךְ מֶ֥לֶךְ גַּֽת׃

3ดาวิดกับคนของเขาอยู่กับอาคีชในเมืองกัท ทุกคนพาครอบครัวมาด้วย ดาวิดพาภรรยาสองคน คืออาหิโนอัมชาวยิสเรเอล และอาบีกายิล ชาวคารเมล ภรรยาของนาบาล

3וַיֵּשֶׁב֩ דָּוִ֨ד עִם־אָכִ֥ישׁ בְּגַ֛ת ה֥וּא וַאֲנָשָׁ֖יו אִ֣ישׁ וּבֵיתֹ֑ו דָּוִד֙ וּשְׁתֵּ֣י נָשָׁ֔יו אֲחִינֹ֙עַם֙ הַיִּזְרְעֵאלִ֔ית וַאֲבִיגַ֥יִל אֵֽשֶׁת־נָבָ֖ל הַֽכַּרְמְלִֽית׃

4เมื่อซาอูลได้ข่าวว่าดาวิดหนีไปเมืองกัท เขาก็เลิกตามหา

4וַיֻּגַּ֣ד לְשָׁא֔וּל כִּֽי־בָרַ֥ח דָּוִ֖ד גַּ֑ת וְלֹֽא־*יֹוסַף (יָסַ֥ף) עֹ֖וד לְבַקְשֹֽׁו׃ ס

5ดาวิดบอกอาคีชว่า “ถ้าข้าพเจ้าเป็นที่โปรดปรานของท่าน ขอให้จัดที่ในเมืองชนบทแห่งหนึ่งให้ข้าพเจ้าอยู่ เหตุใดผู้รับใช้ของท่านจึงต้องอยู่กับท่านในเมืองหลวง?”

5וַיֹּ֨אמֶר דָּוִ֜ד אֶל־אָכִ֗ישׁ אִם־נָא֩ מָצָ֨אתִי חֵ֤ן בְּעֵינֶ֙יךָ֙ יִתְּנוּ־לִ֣י מָקֹ֗ום בְּאַחַ֛ת עָרֵ֥י הַשָּׂדֶ֖ה וְאֵ֣שְׁבָה שָּׁ֑ם וְלָ֨מָּה יֵשֵׁ֧ב עַבְדְּךָ֛ בְּעִ֥יר הַמַּמְלָכָ֖ה עִמָּֽךְ׃

6วันนั้นอาคีชจึงยกศิกลากให้ดาวิด เมืองศิกลากจึงตกเป็นของกษัตริย์ยูดาห์มาจนถึงทุกวันนี้

6וַיִּתֶּן־לֹ֥ו אָכִ֛ישׁ בַּיֹּ֥ום הַה֖וּא אֶת־צִֽקְלָ֑ג לָכֵ֞ן הָיְתָ֤ה צִֽקְלַג֙ לְמַלְכֵ֣י יְהוּדָ֔ה עַ֖ד הַיֹּ֥ום הַזֶּֽה׃ פ

7ดาวิดอยู่ในดินแดนฟีลิสเตียเป็นเวลาหนึ่งปีเต็มกับอีกสี่เดือน

7וַֽיְהִי֙ מִסְפַּ֣ר הַיָּמִ֔ים אֲשֶׁר־יָשַׁ֥ב דָּוִ֖ד בִּשְׂדֵ֣ה פְלִשְׁתִּ֑ים יָמִ֖ים וְאַרְבָּעָ֥ה חֳדָשִֽׁים׃

8ดาวิดกับคนของเขายกกำลังขึ้นไปโจมตีชาวเกชูร์ ชาวกิร์ซี และชาวอามาเลข คนเหล่านี้อาศัยอยู่ในดินแดนนั้นมาแต่โบราณ ตามทางไปชูร์จนถึงแผ่นดินอียิปต์

8וַיַּ֤עַל דָּוִד֙ וֽ͏ַאֲנָשָׁ֔יו וַֽיִּפְשְׁט֛וּ אֶל־הַגְּשׁוּרִ֥י *וְהַגִּרְזִי (וְהַגִּזְרִ֖י) וְהָעֲמָלֵקִ֑י כִּ֣י הֵ֜נָּה יֹשְׁבֹ֤ות הָאָ֙רֶץ֙ אֲשֶׁ֣ר מֵֽעֹולָ֔ם בֹּואֲךָ֥ שׁ֖וּרָה וְעַד־אֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם׃

9ดาวิดโจมตีดินแดนนั้น ไม่ไว้ชีวิตชายหรือหญิงสักคน และยึดแกะ วัว ลา อูฐ และเสื้อผ้า แล้วกลับมาหาอาคีช

9וְהִכָּ֤ה דָוִד֙ אֶת־הָאָ֔רֶץ וְלֹ֥א יְחַיֶּ֖ה אִ֣ישׁ וְאִשָּׁ֑ה וְלָקַח֩ צֹ֨אן וּבָקָ֜ר וַחֲמֹרִ֤ים וּגְמַלִּים֙ וּבְגָדִ֔ים וַיָּ֖שָׁב וַיָּבֹ֥א אֶל־אָכִֽישׁ׃

10อาคีชถามว่า “วันนี้พวกเจ้าไปโจมตีใครมา?” ดาวิดตอบว่า “ทางใต้ของยูดาห์ ทางใต้ของชาวเยราเมเอล และทางใต้ของชาวเคไนต์”

10וַיֹּ֣אמֶר אָכִ֔ישׁ אַל־פְּשַׁטְתֶּ֖ם הַיֹּ֑ום וַיֹּ֣אמֶר דָּוִ֗ד עַל־נֶ֤גֶב יְהוּדָה֙ וְעַל־נֶ֣גֶב הַיַּרְחְמְאֵלִ֔י וְאֶל־נֶ֖גֶב הַקֵּינִֽי׃

11ดาวิดไม่ไว้ชีวิตชายหรือหญิงสักคนที่จะนำกลับเมืองกัท เพราะคิดว่า “พวกเขาอาจบอกเรื่องของเราว่า ‘ดาวิดทำอย่างนี้’ และบอกว่าเขาทำเช่นนี้มาตลอดเวลาที่อยู่ในดินแดนฟีลิสเตีย”

11וְאִ֨ישׁ וְאִשָּׁ֜ה לֹֽא־יְחַיֶּ֣ה דָוִ֗ד לְהָבִ֥יא גַת֙ לֵאמֹ֔ר פֶּן־יַגִּ֥דוּ עָלֵ֖ינוּ לֵאמֹ֑ר כֹּֽה־עָשָׂ֤ה דָוִד֙ וְכֹ֣ה מִשְׁפָּטֹ֔ו כָּל־הַ֨יָּמִ֔ים אֲשֶׁ֥ר יָשַׁ֖ב בִּשְׂדֵ֥ה פְלִשְׁתִּֽים׃

12อาคีชเชื่อดาวิดและคิดว่า “เขาทำให้ชาวอิสราเอลซึ่งเป็นชนชาติของเขารังเกียจเขาอย่างยิ่ง ดังนั้นเขาจะเป็นคนรับใช้ของฉันตลอดไป”

12וַיַּאֲמֵ֥ן אָכִ֖ישׁ בְּדָוִ֣ד לֵאמֹ֑ר הַבְאֵ֤שׁ הִבְאִישׁ֙ בְּעַמֹּ֣ו בְיִשְׂרָאֵ֔ל וְהָ֥יָה לִ֖י לְעֶ֥בֶד עֹולָֽם׃ פ

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.