1 ซามูเอล 18
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Clementine Vulgate, 1598
1เมื่อดาวิดพูดกับซาอูลจบ จิตใจโยนาธานก็ผูกพันกับจิตใจดาวิด เขารักดาวิดเหมือนรักชีวิตตนเอง
1Et factum est cum complesset loqui ad Saul, anima Jonathæ conglutinata est animæ David, et dilexit eum Jonathas quasi animam suam.
2วันนั้นซาอูลให้ดาวิดอยู่กับตน ไม่ยอมให้กลับไปบ้านพ่ออีก
2Tulitque eum Saul in die illa, et non concessit ei ut reverteretur in domum patris sui.
3โยนาธานกับดาวิดทำพันธสัญญากัน เพราะโยนาธานรักดาวิดเหมือนรักชีวิตตนเอง
3Inierunt autem David et Jonathas fœdus: diligebat enim eum quasi animam suam.
4โยนาธานถอดเสื้อคลุมของตนให้ดาวิด พร้อมทั้งเสื้อผ้า ดาบ คันธนู และเข็มขัด
4Nam expoliavit se Jonathas tunica qua erat indutus, et dedit eam David, et reliqua vestimenta sua, usque ad gladium et arcum suum, et usque ad balteum.
5ไม่ว่าซาอูลส่งดาวิดไปที่ใด เขาก็ทำหน้าที่อย่างมีปัญญา ซาอูลจึงตั้งเขาเป็นผู้นำทหาร ประชาชนกับคนรับใช้ของซาอูลต่างเห็นชอบ
5Egrediebatur quoque David ad omnia quæcumque misisset eum Saul, et prudenter se agebat: posuitque eum Saul super viros belli, et acceptus erat in oculis universi populi, maximeque in conspectu famulorum Saul.
6เมื่อกองทัพกลับมาหลังดาวิดฆ่าชาวฟีลิสเตีย ผู้หญิงจากทุกเมืองของอิสราเอลออกมาร้องเพลงเต้นรำต้อนรับกษัตริย์ซาอูล พวกนางถือรำมะนาและเครื่องดนตรีด้วยความยินดี
6Porro cum reverteretur percusso Philisthæo David, egressæ sunt mulieres de universis urbibus Israël, cantantes, chorosque ducentes in occursum Saul regis, in tympanis lætitiæ, et in sistris.
7พวกนางร้องรับกันขณะเล่นดนตรีว่า “ซาอูลฆ่าคนเป็นพัน ดาวิดฆ่าคนเป็นหมื่น”
7Et præcinebant mulieres, ludentes, atque dicentes: [Percussit Saul mille, et David decem millia.]
8ซาอูลโกรธมากและไม่พอใจคำร้องนั้น เขาคิดว่า “พวกนางให้ดาวิดเป็นหมื่น แต่ให้ฉันแค่พัน เขายังจะได้อะไรอีกนอกจากราชอาณาจักร?”
8Iratus est autem Saul nimis, et displicuit in oculis ejus sermo iste: dixitque: Dederunt David decem millia, et mihi mille dederunt: quid ei superest, nisi solum regnum?
9ตั้งแต่วันนั้นซาอูลก็เฝ้าระแวงดาวิด
9Non rectis ergo oculis Saul aspiciebat David a die illa et deinceps.
10วันต่อมา วิญญาณชั่วจากพระเจ้ามาถึงซาอูลอย่างรุนแรง เขาเผยพระวจนะอยู่กลางบ้าน ส่วนดาวิดเล่นพิณตามปกติ ซาอูลถือหอกอยู่ในมือ
10Post diem autem alteram, invasit spiritus Dei malus Saul, et prophetabat in medio domus suæ: David autem psallebat manu sua, sicut per singulos dies. Tenebatque Saul lanceam,
11ซาอูลขว้างหอกพลางคิดว่า “จะตรึงดาวิดติดกำแพง!” แต่ดาวิดหลบพ้นเขาได้ถึงสองครั้ง
11et misit eam, putans quod configere posset David cum pariete: et declinavit David a facie ejus secundo.
12ซาอูลกลัวดาวิด เพราะพระยาห์เวห์ทรงอยู่กับดาวิดแต่ได้จากซาอูลไปแล้ว
12Et timuit Saul David, eo quod Dominus esset cum eo, et a se recessisset.
13ซาอูลจึงให้ดาวิดออกจากที่อยู่ใกล้ตน แล้วตั้งเขาเป็นหัวหน้าทหารพันคน ดาวิดออกนำประชาชนไปและกลับมา
13Amovit ergo eum Saul a se, et fecit eum tribunum super mille viros: et egrediebatur, et intrabat in conspectu populi.
14ดาวิดทำทุกอย่างอย่างมีปัญญา และพระยาห์เวห์ทรงอยู่กับเขา
14In omnibus quoque viis suis David prudenter agebat, et Dominus erat cum eo.
15ซาอูลเห็นดาวิดประสบความสำเร็จอย่างมาก ก็ยิ่งเกรงเขา
15Vidit itaque Saul quod prudens esset nimis, et cœpit cavere eum.
16แต่ชาวอิสราเอลและยูดาห์ทั้งหมดรักดาวิด เพราะเขาออกนำพวกเขาไปและกลับมา
16Omnis autem Israël et Juda diligebat David: ipse enim ingrediebatur et egrediebatur ante eos.
17ซาอูลบอกดาวิดว่า “เมรับลูกสาวคนโตของฉันอยู่ที่นี่ ฉันจะยกให้เจ้าเป็นภรรยา ขอเพียงเจ้ากล้าหาญและสู้รบในสงครามของพระยาห์เวห์เพื่อฉัน” แต่ซาอูลคิดว่า “ฉันไม่ต้องลงมือเอง ให้ชาวฟีลิสเตียลงมือกับเขา”
17Dixitque Saul ad David: Ecce filia mea major Merob: ipsam dabo tibi uxorem: tantummodo esto vir fortis, et præliare bella Domini. Saul autem reputabat, dicens: Non sit manus mea in eum, sed sit super eum manus Philisthinorum.
18ดาวิดตอบว่า “ผมเป็นใคร? ชีวิตผมและครอบครัวพ่อมีฐานะอะไรในอิสราเอล จึงจะเป็นลูกเขยกษัตริย์ได้?”
18Ait autem David ad Saul: Quis ego sum, aut quæ est vita mea, aut cognatio patris mei in Israël, ut fiam gener regis?
19แต่เมื่อถึงเวลาที่เมรับลูกสาวซาอูลควรได้รับการยกให้ดาวิด นางกลับถูกยกให้อาดรีเอลชาวเมโหลาห์เป็นภรรยา
19Factum est autem tempus cum deberet dari Merob filia Saul David, data est Hadrieli Molathitæ uxor.
20มีคาลลูกสาวซาอูลรักดาวิด เมื่อมีคนบอกซาอูล เขาก็พอใจ
20Dilexit autem David Michol filia Saul altera. Et nuntiatum est Saul, et placuit ei.
21ซาอูลคิดว่า “ฉันจะยกนางให้เขา นางจะได้เป็นกับดัก แล้วชาวฟีลิสเตียจะได้เล่นงานเขา” ซาอูลจึงบอกดาวิดอีกครั้งว่า “วันนี้เจ้าจะได้เป็นลูกเขยของฉัน”
21Dixitque Saul: Dabo eam illi, ut fiat ei in scandalum, et sit super eum manus Philisthinorum. Dixitque Saul ad David: In duabus rebus gener meus eris hodie.
22ซาอูลสั่งคนรับใช้ว่า “ไปพูดกับดาวิดเป็นการส่วนตัวว่า ‘กษัตริย์ทรงพอใจท่าน คนรับใช้ทุกคนก็รักท่าน มาเป็นลูกเขยกษัตริย์เถอะ’”
22Et mandavit Saul servis suis: Loquimini ad David clam me, dicentes: Ecce places regi, et omnes servi ejus diligunt te: nunc ergo esto gener regis.
23คนรับใช้ไปบอกดาวิด ดาวิดตอบว่า “พวกท่านคิดว่าการเป็นลูกเขยกษัตริย์เป็นเรื่องเล็กหรือ? ฉันเป็นคนยากจน ไม่มีใครรู้จัก”
23Et locuti sunt servi Saul in auribus David omnia verba hæc. Et ait David: Num parum videtur vobis, generum esse regis? ego autem sum vir pauper et tenuis.
24คนรับใช้กลับไปเล่าคำพูดของดาวิดให้ซาอูลฟัง
24Et renuntiaverunt servi Saul dicentes: Hujuscemodi verba locutus est David.
25ซาอูลกล่าวว่า “บอกดาวิดว่า ‘กษัตริย์ไม่ต้องการสินสอด นอกจากหนังหุ้มปลายอวัยวะเพศของชาวฟีลิสเตียหนึ่งร้อยคน เพื่อแก้แค้นศัตรูของกษัตริย์’” ซาอูลตั้งใจให้ดาวิดตายด้วยมือชาวฟีลิสเตีย
25Dixit autem Saul: Sic loquimini ad David: Non habet rex sponsalia necesse, nisi tantum centum præputia Philisthinorum, ut fiat ultio de inimicis regis. Porro Saul cogitabat tradere David in manus Philisthinorum.
26เมื่อคนรับใช้บอกดาวิด เขาก็ยินดีที่จะเป็นลูกเขยกษัตริย์ ก่อนครบกำหนดเวลา
26Cumque renuntiassent servi ejus David verba quæ dixerat Saul, placuit sermo in oculis David, ut fieret gener regis.
27ดาวิดกับคนของเขาออกไปฆ่าชายฟีลิสเตียสองร้อยคน เขานำหนังหุ้มปลายอวัยวะเพศของคนเหล่านั้นมาถวายกษัตริย์ครบจำนวน เพื่อจะได้เป็นลูกเขย แล้วซาอูลก็ยกมีคาลลูกสาวให้เขาเป็นภรรยา
27Et post paucos dies surgens David, abiit cum viris qui sub eo erant. Et percussit ex Philisthiim ducentos viros, et attulit eorum præputia et annumeravit ea regi, ut esset gener ejus. Dedit itaque Saul ei Michol filiam suam uxorem.
28ซาอูลเห็นและรู้ว่าพระยาห์เวห์ทรงอยู่กับดาวิด และมีคาลลูกสาวของเขาก็รักดาวิด
28Et vidit Saul, et intellexit quod Dominus esset cum David. Michol autem filia Saul diligebat eum.
29ซาอูลจึงกลัวดาวิดยิ่งขึ้น และเป็นศัตรูกับดาวิดตลอดมา
29Et Saul magis cœpit timere David: factusque est Saul inimicus David cunctis diebus.
30ทุกครั้งที่บรรดาผู้นำฟีลิสเตียยกออกมา ดาวิดทำหน้าที่อย่างมีปัญญายิ่งกว่าคนรับใช้ทุกคนของซาอูล ชื่อเสียงของเขาจึงเป็นที่ยกย่องมาก
30Et egressi sunt principes Philisthinorum. A principio autem egressionis eorum, prudentius se gerebat David quam omnes servi Saul, et celebre factum est nomen ejus nimis.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.