1 Самуел 18
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Clementine Vulgate, 1598
1Давид сфыршисе де ворбит ку Саул. Ши, де атунч, суфлетул луй Ионатан с-а алипит де суфлетул луй Давид ши Ионатан л-а юбит ка пе суфлетул дин ел.
1Et factum est cum complesset loqui ad Saul, anima Jonathæ conglutinata est animæ David, et dilexit eum Jonathas quasi animam suam.
2Ын ачеяшь зи, Саул а оприт пе Давид ши ну л-а лэсат сэ се ынтоаркэ ын каса татэлуй сэу.
2Tulitque eum Saul in die illa, et non concessit ei ut reverteretur in domum patris sui.
3Ионатан а фэкут легэмынт ку Давид, пентру кэ-л юбя ка пе суфлетул луй.
3Inierunt autem David et Jonathas fœdus: diligebat enim eum quasi animam suam.
4А скос мантауа пе каре о пурта, ка с-о дя луй Давид, ши й-а дат хайнеле сале, кяр сабия, аркул ши чингэтоаря луй.
4Nam expoliavit se Jonathas tunica qua erat indutus, et dedit eam David, et reliqua vestimenta sua, usque ad gladium et arcum suum, et usque ad balteum.
5Давид се дучя ши избутя орьунде ыл тримитя Саул; а фост пус де Саул ын фрунтя оаменилор де рэзбой ши ера плэкут ынтрегулуй попор, кяр ши служиторилор луй Саул.
5Egrediebatur quoque David ad omnia quæcumque misisset eum Saul, et prudenter se agebat: posuitque eum Saul super viros belli, et acceptus erat in oculis universi populi, maximeque in conspectu famulorum Saul.
6Пе кынд веняу ей, ла ынтоарчеря луй Давид де ла оморыря филистянулуй, фемеиле ау ешит дин тоате четэциле луй Исраел ынаинтя ымпэратулуй Саул, кынтынд ши жукынд, ын сунетул тимпанелор ши алэутелор, ши скоцынд стригэте де букурие.
6Porro cum reverteretur percusso Philisthæo David, egressæ sunt mulieres de universis urbibus Israël, cantantes, chorosque ducentes in occursum Saul regis, in tympanis lætitiæ, et in sistris.
7Фемеиле каре кынтау ышь рэспундяу унеле алтора ши зичяу: „Саул а бэтут мииле луй, яр Давид, зечиле луй де мий.”
7Et præcinebant mulieres, ludentes, atque dicentes: [Percussit Saul mille, et David decem millia.]
8Саул с-а мыният фоарте таре ши ну й-а плэкут ворба ачаста. Ел а зис: „Луй Давид ый дау зечь де мий ши мие-мь дау мий! Ну-й май липсеште декыт ымпэрэция.”
8Iratus est autem Saul nimis, et displicuit in oculis ejus sermo iste: dixitque: Dederunt David decem millia, et mihi mille dederunt: quid ei superest, nisi solum regnum?
9Ши, дин зиуа ачея, Саул а привит ку окь рэй пе Давид.
9Non rectis ergo oculis Saul aspiciebat David a die illa et deinceps.
10А доуа зи, духул чел рэу, тримис де Думнезеу, а апукат пе Саул, каре с-а ынфурият ын мижлокул касей. Давид кынта, ка ши ын челелалте зиле, ши Саул ера ку сулица ын мынэ.
10Post diem autem alteram, invasit spiritus Dei malus Saul, et prophetabat in medio domus suæ: David autem psallebat manu sua, sicut per singulos dies. Tenebatque Saul lanceam,
11Саул а ридикат сулица, зикынду-шь ын сине: „Вой пирони пе Давид де перете.” Дар Давид с-а ферит де ел де доуэ орь.
11et misit eam, putans quod configere posset David cum pariete: et declinavit David a facie ejus secundo.
12Саул се темя де Давид, пентру кэ Домнул ера ку Давид ши Се депэртасе де ла ел.
12Et timuit Saul David, eo quod Dominus esset cum eo, et a se recessisset.
13Л-а ындепэртат де лынгэ ел ши л-а пус май-маре песте о мие де оамень. Давид ешя ши интра ын фрунтя попорулуй;
13Amovit ergo eum Saul a se, et fecit eum tribunum super mille viros: et egrediebatur, et intrabat in conspectu populi.
14избутя ын тот че фэчя ши Домнул ера ку ел.
14In omnibus quoque viis suis David prudenter agebat, et Dominus erat cum eo.
15Саул, вэзынд кэ избутя тотдяуна, се темя де ел,
15Vidit itaque Saul quod prudens esset nimis, et cœpit cavere eum.
16дар тот Исраелул ши Иуда юбяу пе Давид, пентру кэ ешя ши интра ын фрунтя лор.
16Omnis autem Israël et Juda diligebat David: ipse enim ingrediebatur et egrediebatur ante eos.
17Саул а зис луй Давид: „Ятэ, ыць вой да де невастэ пе фийкэ-мя чя май маре, Мераб, нумай сэ-мь служешть ку витежие ши сэ порць рэзбоаеле Домнулуй.” Дар Саул ышь зичя: „Ну вряу сэ-мь пун мына мя пе ел, чи мына филистенилор сэ фие асупра луй.”
17Dixitque Saul ad David: Ecce filia mea major Merob: ipsam dabo tibi uxorem: tantummodo esto vir fortis, et præliare bella Domini. Saul autem reputabat, dicens: Non sit manus mea in eum, sed sit super eum manus Philisthinorum.
18Давид а рэспунс луй Саул: „Чине сунт еу ши че есте вяца мя, че есте фамилия татэлуй меу ын Исраел, ка сэ фиу ӂинереле ымпэратулуй?”
18Ait autem David ad Saul: Quis ego sum, aut quæ est vita mea, aut cognatio patris mei in Israël, ut fiam gener regis?
19Венинд время кынд Мераб, фата луй Саул, авя сэ фие датэ луй Давид, еа а фост датэ де невастэ луй Адриел дин Мехола.
19Factum est autem tempus cum deberet dari Merob filia Saul David, data est Hadrieli Molathitæ uxor.
20Микал, фата луй Саул, юбя пе Давид. Ау спус луй Саул, ши лукрул й-а плэкут.
20Dilexit autem David Michol filia Saul altera. Et nuntiatum est Saul, et placuit ei.
21Ел ышь зичя: „Й-о вой да ка сэ-й фие о курсэ ши сэ кадэ суб мына филистенилор.” Ши Саул а зис луй Давид пентру а доуа оарэ: „Астэзь ымь вей фи ӂинере.”
21Dixitque Saul: Dabo eam illi, ut fiat ei in scandalum, et sit super eum manus Philisthinorum. Dixitque Saul ad David: In duabus rebus gener meus eris hodie.
22Саул а дат служиторилор сэй урмэтоаря порункэ: „Ворбиць ын тайнэ луй Давид ши спунеци-й: ‘Ятэ кэ ымпэратул е биневоитор фацэ де тине ши тоць служиторий луй те юбеск; фий акум ӂинереле ымпэратулуй.’”
22Et mandavit Saul servis suis: Loquimini ad David clam me, dicentes: Ecce places regi, et omnes servi ejus diligunt te: nunc ergo esto gener regis.
23Служиторий луй Саул ау спус ачесте лукрурь ла урекиле луй Давид. Ши Давид а рэспунс: „Кредець кэ есте ушор сэ фий ӂинереле ымпэратулуй? Еу сунт ун ом сэрак ши де пуцинэ ынсемнэтате.”
23Et locuti sunt servi Saul in auribus David omnia verba hæc. Et ait David: Num parum videtur vobis, generum esse regis? ego autem sum vir pauper et tenuis.
24Служиторий луй Саул й-ау спус че рэспунсесе Давид.
24Et renuntiaverunt servi Saul dicentes: Hujuscemodi verba locutus est David.
25Саул а зис: „Аша сэ ворбиць луй Давид: ‘Ымпэратул ну чере ничо зестре; чи дореште о сутэ де препуцурь де але филистенилор, ка сэ-шь рэзбуне пе врэжмаший луй.’” Саул авя де гынд сэ факэ пе Давид сэ кадэ ын мыниле филистенилор.
25Dixit autem Saul: Sic loquimini ad David: Non habet rex sponsalia necesse, nisi tantum centum præputia Philisthinorum, ut fiat ultio de inimicis regis. Porro Saul cogitabat tradere David in manus Philisthinorum.
26Служиторий луй Саул ау спус ачесте кувинте луй Давид, ши Давид а примит че и се черусе ка сэ фие ӂинереле ымпэратулуй. Ынаинте де время хотэрытэ,
26Cumque renuntiassent servi ejus David verba quæ dixerat Saul, placuit sermo in oculis David, ut fieret gener regis.
27Давид с-а скулат, а плекат ку оамений луй ши а учис доуэ суте де оамень динтре филистень; ле-а адус препуцуриле ши а дат ымпэратулуй нумэрул ынтрег, ка сэ фие ӂинереле ымпэратулуй. Атунч, Саул й-а дат де невастэ пе фийкэ-са Микал.
27Et post paucos dies surgens David, abiit cum viris qui sub eo erant. Et percussit ex Philisthiim ducentos viros, et attulit eorum præputia et annumeravit ea regi, ut esset gener ejus. Dedit itaque Saul ei Michol filiam suam uxorem.
28Саул а вэзут ши а ынцелес кэ Домнул ера ку Давид; ши фийкэ-са Микал юбя пе Давид.
28Et vidit Saul, et intellexit quod Dominus esset cum David. Michol autem filia Saul diligebat eum.
29Саул с-а темут дин че ын че май мулт де Давид ши тоатэ вяца й-а фост врэжмаш.
29Et Saul magis cœpit timere David: factusque est Saul inimicus David cunctis diebus.
30Домниторий филистенилор ешяу ла луптэ ши, орь де кыте орь ешяу, Давид авя май мултэ избындэ декыт тоць служиторий луй Саул ши нумеле луй а ажунс фоарте вестит.
30Et egressi sunt principes Philisthinorum. A principio autem egressionis eorum, prudentius se gerebat David quam omnes servi Saul, et celebre factum est nomen ejus nimis.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.