1. Мојсијева 30
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1А Рахиља видевши где не рађа деце Јакову, позавиде сестри својој; и рече Јакову: Дај ми деце, или ћу умрети.
1And Rachel, seeing herself without children, envied her sister, and said to her husband: Give me children, otherwise I shall die.
2А Јаков се расрди на Рахиљу, и рече: Зар сам ја а не Бог који ти не да порода?
2And Jacob being angry with her, answered: Am I as God, who hath deprived thee of the fruit of thy womb?
3А она рече: Ето робиње моје Вале, лези с њом, нека роди на мојим коленима, па ћу и ја имати деце од ње.
3But she said: I have here my servant Bala: go in unto her, that she may bear upon my knees, and I may have children by her.
4И даде му Валу робињу своју за жену, и Јаков леже с њом.
4And she gave him Bala in marriage: who,
5И затрудне Вала, и роди Јакову сина.
5When her husband had gone in unto her, conceived and bore a son.
6А Рахиља рече: Господ ми је судио и чуо глас мој, те ми даде сина. Зато му надеде име Дан.
6And Rachel said: The Lord hath judged for me, and hath heard my voice, giving me a son, and therefore she called his name Dan.
7И Вала робиња Рахиљина затрудне опет, и роди другог сина Јакову;
7And again Bala conceived and bore another,
8а Рахиља рече: Борах се жестоко са сестром својом, али одолех. И надеде му име Нефталим.
8For whom Rachel said: God hath compared me with my sister, and I have prevailed: and she called him Nephtali.
9А Лија видевши где преста рађати узе Зелфу робињу своју и даде је Јакову за жену.
9Lia, perceiving that she had left off bearing, gave Zelpha her handmaid to her husband.
10И роди Зелфа робиња Лијина Јакову сина;
10And when she had conceived and brought forth a son,
11и Лија рече: Дође чета. И надеде му име Гад.
11She said: Happily. And therefore called his name Gad.
12Опет роди Зелфа робиња Лијина другог сина Јакову;
12Zelpha also bore another.
13и рече Лија: Благо мени, јер ће ме блаженом звати жене. Зато му надеде име Асир.
13And Lia said: This is for my happiness: for women will call me blessed. Therefore she called him Aser.
14А Рувим изиђе у време жетве пшеничне и нађе мандрагору у пољу, и донесе је Лији матери својој. А Рахиља рече Лији: Дај ми мандрагору сина свог.
14And Ruben, going out in the time of the wheat harvest into the field, found mandrakes: which he brought to his mother Lia. And Rachel said: Give me part of thy son’s mandrakes.
15А она јој рече: Мало ли ти је што си ми узела мужа? Хоћеш да ми узмеш и мандрагору сина мог? А Рахиља јој рече: Нека ноћас спава с тобом за мандрагору сина твог.
15She answered: Dost thou think it a small matter, that thou hast taken my husband from me, unless thou take also my son’s mandrakes? Rachel said: He shall sleep with thee this night, for thy son’s mandrakes.
16И увече кад се Јаков враћаше из поља, изиђе му Лија на сусрет и рече: Спаваћеш код мене, јер те купих за мандрагору сина свог. И спава код ње ону ноћ.
16And when Jacob returned at even from the field, Lia went out to meet him, and said: Thou shalt come in unto me, because I have hired thee for my son’s mandrakes. And he slept with her that night.
17А Бог услиши Лију, те она затрудне, и роди Јакову петог сина.
17And God heard her prayers: and she conceived and bore the fifth son,
18И рече Лија: Господ ми даде плату моју што дадох робињу своју мужу свом. И надеде му име Исахар.
18And said: God hath given me a reward, because I gave my handmaid to my husband. And she called his name Issachar.
19И затрудне Лија опет, и роди Јакову шестог сина;
19And Lia conceived again, and bore the sixth son,
20и рече Лија: Дарива ме Господ даром добрим; да ако се сада већ приљуби к мени муж мој, јер му родих шест синова. Зато му надеде име Завулон.
20And said: God hath endowed me with a good dowry: this turn also my husband will be with me, because I have borne him six sons: and therefore she called his name Zabulon.
21Најпосле роди кћер, и надеде јој има Дина.
21After whom she bore a daughter, named Dina.
22Али се Господ опомену Рахиље; и услишивши је отвори јој материцу.
22The Lord also remembering Rachel, heard her, and opened her womb.
23И затрудне, и роди сина, и рече: Узе Бог срамоту моју.
23And she conceived, and bore a son, saying: God hath taken away my reproach.
24И надеде му име Јосиф, говорећи: Нека ми дода Господ још једног сина.
24And she called his name Joseph, saying: The Lord give me also another son.
25А кад Рахиља роди Јосифа, рече Јаков Лавану: Пусти ме да идем у своје место и у своју земљу.
25And when Joseph was born, Jacob said to his father in law: Send me away that I may return into my country, and to my land.
26Дај ми жене моје, за које сам ти служио, и децу моју, да идем, јер знаш како сам ти служио.
26Give me my wives, and my children, for whom I have served thee, that I may depart: thou knowest the service that I have rendered thee.
27А Лаван му рече: Немој, ако сам нашао милост пред тобом; видим да ме је благословио Господ тебе ради.
27Laban said to him: Let me find favour in thy sight: I have learned by experience, that God hath blessed me for thy sake.
28И још рече: Ишти колико хоћеш плате, и ја ћу ти дати.
28Appoint thy wages which I shall give thee.
29А Јаков му одговори: Ти знаш како сам ти служио и каква ти је стока постала код мене.
29But he answered: Thou knowest how I have served thee, and how great thy possession hath been in my hands.
30Јер је мало било што си имао докле ја не дођох; али се умножи веома, јер те Господ благослови кад ја дођох. Па кад ћу и ја тако себи кућу кућити?
30Thou hadst but little before I came to thee, and now thou art become rich: and the Lord hath blessed thee at my coming. It is reasonable therefore that I should now provide also for my own house.
31И рече му Лаван: Шта хоћеш да ти дам? А Јаков одговори: Не треба ништа да ми даш; него ћу ти опет пасти стоку и чувати, ако ћеш ми учити ово:
31And Laban said: What shall I give thee? But he said: I require nothing: but if thou wilt do what I demand, I will feed, and keep thy sheep again.
32Да зађем данас по свој стоци твојој, и одлучим све што је шарено и с белегом, и све што је црно између оваца, и шта је с белегом и шарено између коза, па шта после буде тако, оно да ми је плата.
32Go round through all thy flocks, and separate all the sheep of divers colours, and speckled: and all that is brown and spotted, and of divers colours, as well among the sheep, as among the goats, shall be my wages.
33Тако ће ми се после посведочити правда моја пред тобом кад дођеш да видиш заслугу моју: Шта год не буде шарено ни с белегом ни црно између оваца и коза у мене, биће крадено.
33And my justice shall answer for me tomorrow before thee when the time of the bargain shall come: and all that is not of divers colours, and spotted, and brown, as well among the sheep as among the goats, shall accuse me of theft.
34А Лаван рече: Ето, нека буде како си казао.
34And Laban said: I like well what thou demandest.
35И одлучи Лаван исти дан јарце с белегом и шарене и све козе с белегом и шарене, и све на чем беше шта бело, и све црно између оваца, и предаде синовима својим.
35And he separated the same day the she goats, and the sheep, and the he goats, and the rams of divers colours, and spotted: and all the flock of one colour, that is, of white and black fleece, he delivered into the hands of his sons.
36И остави даљине три дана хода између себе и Јакова. И Јаков пасаше осталу стоку Лаванову.
36And he set the space of three days’ journey betwixt himself and his son in law, who fed the rest of his flock.
37И узе Јаков зелених прутова тополових и лескових и кестенових, и нагули их до белине која беше на прутовима.
37And Jacob took green rods of poplar, and of almond, and of plane trees, and pilled them in part: so when the bark was taken off, in the parts that were pilled, there appeared whiteness: but the parts that were whole remained green: and by this means the colour was divers.
38И меташе нагуљене прутове пред стоку у жлебове и корита кад долажаше стока да пије, да би се упаљивала кад дође да пије.
38And he put them in the troughs, where the water was poured out: that when the flocks should come to drink, they might have the rods before their eyes, and in the sight of them might conceive.
39И упаљиваше се стока гледајући у прутове, и шта се млађаше беше с белегом, прутасто и шарено.
39And it came to pass that in the very heat of coition, the sheep beheld the rods, and brought forth spotted, and of divers colours, and speckled.
40И Јаков одлучиваше млад, и обраћаше стадо Лаваново да гледа у шарене и у све црне; а своје стадо одвајаше и не обраћаше га према стаду Лавановом.
40And Jacob separated the flock, and put the rods in the troughs before the eyes of the rams: and all the white and the black were Laban’s: and the rest were Jacob’s, when the flocks were separated one from the other.
41И кад се год упаљиваше стока рана, меташе Јаков прутове у корита пред очи стоци да би се упаљивала гледајући у прутове;
41So when the ewes went first to ram, Jacob put the rods in the troughs of water before the eyes of the rams, and of the ewes, that they might conceive while they were looking upon them:
42а кад се упаљиваше позна стока, не меташе; тако позне биваху Лаванове а ране Јаковљеве.
42But when the latter coming was, and the last conceiving, he did not put them. And those that were lateward, became Laban’s: and they of the first time, Jacob’s.
43И тако се тај човек обогати врло, те имаше много стоке и слуга и слушкиња и камила и магараца.
43And the man was enriched exceedingly, and he had many flocks, maid servants and men servants, camels and asses.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.