1. Мојсијева 30
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
World English Bible
1А Рахиља видевши где не рађа деце Јакову, позавиде сестри својој; и рече Јакову: Дај ми деце, или ћу умрети.
1When Rachel saw that she bore Jacob no children, Rachel envied her sister. She said to Jacob, “Give me children, or else I will die.”
2А Јаков се расрди на Рахиљу, и рече: Зар сам ја а не Бог који ти не да порода?
2Jacob’s anger burned against Rachel, and he said, “Am I in God’s place, who has withheld from you the fruit of the womb?”
3А она рече: Ето робиње моје Вале, лези с њом, нека роди на мојим коленима, па ћу и ја имати деце од ње.
3She said, “Behold, my maid Bilhah. Go in to her, that she may bear on my knees, and I also may obtain children by her.”
4И даде му Валу робињу своју за жену, и Јаков леже с њом.
4She gave him Bilhah her servant as wife, and Jacob went in to her.
5И затрудне Вала, и роди Јакову сина.
5Bilhah conceived, and bore Jacob a son.
6А Рахиља рече: Господ ми је судио и чуо глас мој, те ми даде сина. Зато му надеде име Дан.
6Rachel said, “God has judged me, and has also heard my voice, and has given me a son.” Therefore she called his name Dan.
7И Вала робиња Рахиљина затрудне опет, и роди другог сина Јакову;
7Bilhah, Rachel’s servant, conceived again, and bore Jacob a second son.
8а Рахиља рече: Борах се жестоко са сестром својом, али одолех. И надеде му име Нефталим.
8Rachel said, “I have wrestled with my sister with mighty wrestlings, and have prevailed.” She named him Naphtali.
9А Лија видевши где преста рађати узе Зелфу робињу своју и даде је Јакову за жену.
9When Leah saw that she had finished bearing, she took Zilpah, her servant, and gave her to Jacob as a wife.
10И роди Зелфа робиња Лијина Јакову сина;
10Zilpah, Leah’s servant, bore Jacob a son.
11и Лија рече: Дође чета. И надеде му име Гад.
11Leah said, “How fortunate!” She named him Gad.
12Опет роди Зелфа робиња Лијина другог сина Јакову;
12Zilpah, Leah’s servant, bore Jacob a second son.
13и рече Лија: Благо мени, јер ће ме блаженом звати жене. Зато му надеде име Асир.
13Leah said, “Happy am I, for the daughters will call me happy.” She named him Asher.
14А Рувим изиђе у време жетве пшеничне и нађе мандрагору у пољу, и донесе је Лији матери својој. А Рахиља рече Лији: Дај ми мандрагору сина свог.
14Reuben went in the days of wheat harvest, and found mandrakes in the field, and brought them to his mother, Leah. Then Rachel said to Leah, “Please give me some of your son’s mandrakes.”
15А она јој рече: Мало ли ти је што си ми узела мужа? Хоћеш да ми узмеш и мандрагору сина мог? А Рахиља јој рече: Нека ноћас спава с тобом за мандрагору сина твог.
15Leah said to her, “Is it a small matter that you have taken away my husband? Would you take away my son’s mandrakes, also?” Rachel said, “Therefore he will lie with you tonight for your son’s mandrakes.”
16И увече кад се Јаков враћаше из поља, изиђе му Лија на сусрет и рече: Спаваћеш код мене, јер те купих за мандрагору сина свог. И спава код ње ону ноћ.
16Jacob came from the field in the evening, and Leah went out to meet him, and said, “You must come in to me; for I have surely hired you with my son’s mandrakes.” He lay with her that night.
17А Бог услиши Лију, те она затрудне, и роди Јакову петог сина.
17God listened to Leah, and she conceived, and bore Jacob a fifth son.
18И рече Лија: Господ ми даде плату моју што дадох робињу своју мужу свом. И надеде му име Исахар.
18Leah said, “God has given me my hire, because I gave my servant to my husband.” She named him Issachar.
19И затрудне Лија опет, и роди Јакову шестог сина;
19Leah conceived again, and bore a sixth son to Jacob.
20и рече Лија: Дарива ме Господ даром добрим; да ако се сада већ приљуби к мени муж мој, јер му родих шест синова. Зато му надеде име Завулон.
20Leah said, “God has endowed me with a good dowry. Now my husband will live with me, because I have borne him six sons.” She named him Zebulun.
21Најпосле роди кћер, и надеде јој има Дина.
21Afterwards, she bore a daughter, and named her Dinah.
22Али се Господ опомену Рахиље; и услишивши је отвори јој материцу.
22God remembered Rachel, and God listened to her, and opened her womb.
23И затрудне, и роди сина, и рече: Узе Бог срамоту моју.
23She conceived, bore a son, and said, “God has taken away my reproach.”
24И надеде му име Јосиф, говорећи: Нека ми дода Господ још једног сина.
24She named him Joseph, saying, “May the LORD add another son to me.”
25А кад Рахиља роди Јосифа, рече Јаков Лавану: Пусти ме да идем у своје место и у своју земљу.
25When Rachel had borne Joseph, Jacob said to Laban, “Send me away, that I may go to my own place, and to my country.
26Дај ми жене моје, за које сам ти служио, и децу моју, да идем, јер знаш како сам ти служио.
26Give me my wives and my children for whom I have served you, and let me go; for you know my service with which I have served you.”
27А Лаван му рече: Немој, ако сам нашао милост пред тобом; видим да ме је благословио Господ тебе ради.
27Laban said to him, “If now I have found favor in your eyes, stay here, for I have divined that the LORD has blessed me for your sake.”
28И још рече: Ишти колико хоћеш плате, и ја ћу ти дати.
28He said, “Appoint me your wages, and I will give it.”
29А Јаков му одговори: Ти знаш како сам ти служио и каква ти је стока постала код мене.
29Jacob said to him, “You know how I have served you, and how your livestock have fared with me.
30Јер је мало било што си имао докле ја не дођох; али се умножи веома, јер те Господ благослови кад ја дођох. Па кад ћу и ја тако себи кућу кућити?
30For it was little which you had before I came, and it has increased to a multitude. The LORD has blessed you wherever I turned. Now when will I provide for my own house also?”
31И рече му Лаван: Шта хоћеш да ти дам? А Јаков одговори: Не треба ништа да ми даш; него ћу ти опет пасти стоку и чувати, ако ћеш ми учити ово:
31Laban said, “What shall I give you?” Jacob said, “You shall not give me anything. If you will do this thing for me, I will again feed your flock and keep it.
32Да зађем данас по свој стоци твојој, и одлучим све што је шарено и с белегом, и све што је црно између оваца, и шта је с белегом и шарено између коза, па шта после буде тако, оно да ми је плата.
32I will pass through all your flock today, removing from there every speckled and spotted one, and every black one among the sheep, and the spotted and speckled among the goats. This will be my hire.
33Тако ће ми се после посведочити правда моја пред тобом кад дођеш да видиш заслугу моју: Шта год не буде шарено ни с белегом ни црно између оваца и коза у мене, биће крадено.
33So my righteousness will answer for me hereafter, when you come concerning my hire that is before you. Every one that is not speckled and spotted among the goats, and black among the sheep, that might be with me, will be considered stolen.”
34А Лаван рече: Ето, нека буде како си казао.
34Laban said, “Behold, let it be according to your word.”
35И одлучи Лаван исти дан јарце с белегом и шарене и све козе с белегом и шарене, и све на чем беше шта бело, и све црно између оваца, и предаде синовима својим.
35That day, he removed the male goats that were streaked and spotted, and all the female goats that were speckled and spotted, every one that had white in it, and all the black ones among the sheep, and gave them into the hand of his sons.
36И остави даљине три дана хода између себе и Јакова. И Јаков пасаше осталу стоку Лаванову.
36He set three days’ journey between himself and Jacob, and Jacob fed the rest of Laban’s flocks.
37И узе Јаков зелених прутова тополових и лескових и кестенових, и нагули их до белине која беше на прутовима.
37Jacob took to himself rods of fresh poplar, almond, and plane tree, peeled white streaks in them, and made the white appear which was in the rods.
38И меташе нагуљене прутове пред стоку у жлебове и корита кад долажаше стока да пије, да би се упаљивала кад дође да пије.
38He set the rods which he had peeled opposite the flocks in the watering troughs where the flocks came to drink. They conceived when they came to drink.
39И упаљиваше се стока гледајући у прутове, и шта се млађаше беше с белегом, прутасто и шарено.
39The flocks conceived before the rods, and the flocks produced streaked, speckled, and spotted.
40И Јаков одлучиваше млад, и обраћаше стадо Лаваново да гледа у шарене и у све црне; а своје стадо одвајаше и не обраћаше га према стаду Лавановом.
40Jacob separated the lambs, and set the faces of the flocks toward the streaked and all the black in Laban’s flock. He put his own droves apart, and didn’t put them into Laban’s flock.
41И кад се год упаљиваше стока рана, меташе Јаков прутове у корита пред очи стоци да би се упаљивала гледајући у прутове;
41Whenever the stronger of the flock conceived, Jacob laid the rods in front of the eyes of the flock in the watering troughs, that they might conceive among the rods;
42а кад се упаљиваше позна стока, не меташе; тако позне биваху Лаванове а ране Јаковљеве.
42but when the flock were feeble, he didn’t put them in. So the feebler were Laban’s, and the stronger Jacob’s.
43И тако се тај човек обогати врло, те имаше много стоке и слуга и слушкиња и камила и магараца.
43The man increased exceedingly, and had large flocks, female servants and male servants, and camels and donkeys.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.