Дела апостолска 14
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1У Иконији пак догоди се да они заједно уђоше о зборницу јеврејску, и говораху тако да верова велико мноштво Јевреја и Грка.
1Em Icônio, eles entraram juntos na sinagoga dos judeus e falaram de tal modo que creu uma grande multidão, tanto de judeus como de gregos.
2А Јевреји који не вероваху подбунише и раздражише душе незнабожаца на браћу.
2Mas os judeus incrédulos incitaram os gentios contra os irmãos e os encheram de ressentimento.
3Али они осташе доста времена говорећи слободно у Господу који сведочаше реч благодати своје и даваше те се твораху знаци и чудеса рукама њиховим.
3Portanto, eles ficaram ali muito tempo, falando ousadamente no Senhor, o qual dava testemunho à palavra da sua graça, concedendo que sinais e maravilhas fossem feitos por meio deles.
4А мноштво градско раздели се, и једни беху с Јеврејима, а једни с апостолима.
4Mas a multidão da cidade estava dividida. Uma parte tomou o partido dos judeus, e a outra parte, o dos apóstolos.
5А кад навалише и незнабошци и Јевреји са својим поглаварима да им досаде и камењем да их побију,
5Quando houve um violento intento, tanto por parte dos gentios como dos judeus, juntamente com os seus líderes, para maltratá-los e apedrejá-los,
6они дознавши побегоше у градове ликаонске, у Листру и у Дерву и у околину њихову.
6eles, percebendo isso, fugiram para as cidades da Licaônia, Listra e Derbe, e para a região circunvizinha.
7И онамо проповедаху јеванђеље.
7Ali eles pregaram o Evangelho.
8И један човек у Листри сеђаше немоћан у ногама, и беше хром од утробе матере своје, и не беше никад ходио.
8Em Listra estava sentado um certo homem, sem forças nos pés, coxo desde o ventre de sua mãe, o qual nunca tinha andado.
9Овај слушаше Павла где говори. Павле погледавши на њ и видевши да верује да ће оздравити,
9Ele ouvia Paulo falar, o qual, olhando fixamente para ele e vendo que tinha fé para ser curado,
10рече великим гласом: Теби говорим у име Господа Исуса Христа, устани на своје ноге управо. И скочи, и хођаше.
10disse em alta voz: “Levante-se direito sobre os seus pés!” Ele deu um salto e andou.
11А кад виде народ шта учини Павле, подигоше глас свој говорећи ликаонски: Богови начинише се као људи, и сиђоше к нама.
11Quando a multidão viu o que Paulo tinha feito, gritou em língua licaônica: “Os deuses desceram até nós em semelhança de homens!”
12И називаху Варнаву Јупитером, а Павла Меркуријем, јер он управљаше речју.
12Eles chamaram Barnabé de “Júpiter”, e Paulo de “Mercúrio”, porque era ele o orador principal.
13А свештеник Јупитера који беше пред градом њиховим доведе јунце, и донесе венце пред врата, и с народом хтеде да приноси жртву.
13O sacerdote de Júpiter, cujo templo ficava em frente à cidade deles, trouxe bois e guirlandas para as portas, e queria oferecer um sacrifício juntamente com as multidões.
14А кад чуше апостоли, Варнава и Павле, раздреше хаљине своје, и скочише међу народ вичући и говорећи:
14Mas quando os apóstolos, Barnabé e Paulo, ouviram isso, rasgaram as suas roupas e correram para o meio da multidão, clamando:
15Људи! Шта то чините? И ми смо као и ви смртни људи, који вам проповедамо јеванђеље да се од ових лажних ствари обратите к Богу Живом, који створи небо и земљу и море и све што је у њима;
15“Homens, por que vocês estão fazendo estas coisas? Nós também somos homens da mesma natureza que vocês, e lhes anunciamos o Evangelho, para que vocês abandonem essas coisas inúteis e se voltem para o Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há;
16који у прошавшим нараштајима беше пустио све народе да иду својим путевима:
16o qual, nas gerações passadas, permitiu que todas as nações andassem nos seus próprios caminhos.
17И опет не остави себе непосведоченог, чинећи добро, дајући нам с неба дажд и године родне, пунећи срца наша јелом и весељем.
17Contudo, ele não deixou de dar testemunho de si mesmo, porquanto fez o bem e lhes deu chuvas do céu e estações frutíferas, enchendo os nossos corações de alimento e alegria.”
18И ово говорећи једва уставише народ да им не приносе жртве, него да иде сваки својој кући. А док они живљаху онде и учаху,
18Mesmo com essas palavras, mal conseguiram impedir as multidões de lhes oferecerem sacrifício.
19дођоше из Антиохије и из Иконије некакви Јевреји, и кад се они препираху слободно, подговорише народ да их одустану, говорећи да ништа право не говоре, него све лажу. И подговоривши народ засуше Павла камењем и извукоше га из града мислећи да је мртав.
19Mas alguns judeus de Antioquia e de Icônio chegaram ali e, tendo persuadido as multidões, apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, supondo que ele estivesse morto.
20А кад га опколише ученици његови, устаде и уђе у град, и сутрадан изиђе с Варнавом у Дерву.
20Mas, enquanto os discípulos estavam ao redor dele, ele se levantou e entrou na cidade. No dia seguinte, ele partiu com Barnabé para Derbe.
21И проповедивши јеванђеље граду оном и научивши многе вратише се у Листру и Иконију и Антиохију.
21Depois de pregarem o Evangelho naquela cidade e fazerem muitos discípulos, voltaram para Listra, Icônio e Antioquia,
22Утврђујући душе ученика и саветујући их да остану у вери, и да нам кроз многе невоље ваља ући у царство Божје.
22fortalecendo o ânimo dos discípulos, exortando-os a continuar na fé, e dizendo que é por meio de muitas aflições que devemos entrar no Reino de Deus.
23И поставивши им старешине по свим црквама, и помоливши се Богу с постом, предадоше их Господу кога вероваше.
23Depois de designarem presbíteros para eles em cada igreja e orarem com jejum, confiaram-nos ao Senhor em quem haviam crido.
24И прошавши Писидију дођоше у Памфилију.
24Eles passaram pela Pisídia e chegaram à Panfília.
25И говоривши реч Господњу у Перзи сиђоше у Аталију.
25Quando haviam anunciado a palavra em Perge, desceram para Atália.
26И оданде отпловише у Антиохију, одакле беху предани благодати Божјој на дело које свршише.
26Dali navegaram para Antioquia, de onde tinham sido confiados à graça de Deus para a obra que haviam cumprido.
27А кад дођоше и сабраше цркву, казаше све шта учини Бог с њима, и како отвори незнабошцима врата вере.
27Quando chegaram e reuniram a igreja, relataram tudo o que Deus havia feito por meio deles, e que ele havia aberto uma porta de fé para as nações.
28И осташе онде не мало времена с ученицима.
28Eles ficaram ali com os discípulos por muito tempo.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.