Дела апостолска 26
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1А Агрипа рече Павлу: Допушта ти се да говориш сам за се. Онда Павле пруживши руку одговараше:
1Agripa disse a Paulo: “Você tem permissão para falar por si mesmo.” Então Paulo estendeu a mão e fez a sua defesa:
2За срећу своју држим, царе Агрипа, што се данас пред тобом одговарам за све што ме потворају Јевреји,
2“Considero-me feliz, rei Agripa, por poder fazer a minha defesa diante do senhor hoje, a respeito de todas as coisas de que sou acusado pelos judeus,
3а највише што знам да ти познајеш све јеврејске обичаје и препирања. Зато те молим да ме послушаш милостиво.
3especialmente porque o senhor é especialista em todos os costumes e questões que existem entre os judeus. Portanto, peço-lhe que me ouça com paciência.
4Моје дакле живљење од младости, које је испрва било међу народом мојим у Јерусалиму, знаду сви Јевреји.
4“De fato, todos os judeus conhecem o meu modo de viver desde a juventude, desde o princípio entre a minha própria nação e em Jerusalém;
5Како ме знаду испрва, ако хоће посведочити, да по познатој јереси наше вере живех фарисејски.
5eles me conhecem desde o princípio e, se quisessem, poderiam testemunhar que, segundo a seita mais rigorosa da nossa religião, vivi como fariseu.
6И сад стојим пред судом за надање обећања које Бог обрече очевима нашим,
6E agora estou aqui para ser julgado por causa da esperança da promessa feita por Deus aos nossos pais,
7коме се сви дванаест колена наших једнако дан и ноћ служећи надају да ће доћи. За ово надање оптужен сам, царе Агрипа, од Јевреја.
7a qual as nossas doze tribos, servindo a Deus fervorosamente noite e dia, esperam alcançar. É por causa desta esperança que sou acusado pelos judeus, rei Agripa!
8Шта? Зар ви мислите да се не може веровати да Бог мртве подиже?
8Por que é considerado incrível entre vocês que Deus ressuscite os mortos?
9Тако и ја мишљах да ми ваља многа зла чинити против имена Исуса Назарећанина,
9“Eu mesmo estava convencido de que devia fazer muitas coisas contra o nome de Jesus de Nazaré.
10као што и учиних у Јерусалиму; и многе од светих ја затварах у тамнице, примивши власт од главара свештеничких; и кад их убијаху, пристајах на суд.
10E foi isso que fiz em Jerusalém. Não apenas encerrei muitos dos santos em prisões, tendo recebido autoridade dos principais sacerdotes, mas também, quando eram mortos, eu dava o meu voto contra eles.
11И по свим зборницама мучећи их често, нагоњах да хуле на Исуса; и одвише мрзећи на њих гоњах их тја и до туђих градова.
11Eu os castigava frequentemente em todas as sinagogas e tentava forçá-los a blasfemar. Estando excessivamente enfurecido contra eles, eu os persegui até mesmo em cidades estrangeiras.
12За које идући у Дамаск с влашћу и заповешћу од главара свештеничких,
12“Com este propósito, enquanto eu viajava para Damasco com a autoridade e comissão dos principais sacerdotes,
13у подне, царе, видех на путу с неба светлост већу од сијања сунчаног, која обасја мене и оне што иђаху са мном.
13ao meio-dia, ó rei, vi no caminho uma luz do céu, mais brilhante que o sol, brilhando ao redor de mim e dos que viajavam comigo.
14А кад ми сви падосмо на земљу, чух глас где говори мени и казује јеврејским језиком: Савле! Савле! Зашто ме гониш? Тешко ти је противу бодила праћати се.
14Quando todos nós caímos por terra, ouvi uma voz me dizendo no idioma hebraico: 'Saulo, Saulo, por que você me persegue? É duro para você dar coices contra os aguilhões.'
15А ја рекох: Ко си Ти, Господе? А Он рече: Ја сам Исус, ког ти гониш;
15“Eu disse: 'Quem és tu, Senhor?' “Ele disse: 'Eu sou Jesus, a quem você persegue.
16него устани и стани на ноге своје; јер ти се зато јавих да те учиним слугом и сведоком овоме што си видео и што ћу ти показати,
16Mas levante-se e ponha-se de pé, pois eu apareci a você com este propósito: para designá-lo servo e testemunha tanto das coisas que você viu como daquelas que eu ainda lhe revelarei;
17избављајући те од народа јеврејског и од незнабожаца, којима ћу те послати,
17livrando-o do povo e dos gentios, aos quais eu o envio,
18да им отвориш очи да се обрате од таме к виделу и од области сотонине к Богу, да приме опроштење греха и достојање међу освећенима вером мојом.
18para abrir-lhes os olhos, a fim de que se convertam das trevas para a luz, e do poder de Satanás para Deus, para que recebam a remissão dos pecados e uma herança entre os que são santificados pela fé em mim.'
19Зато, царе Агрипа! Не бих непокоран небеској утвари;
19“Portanto, rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial,
20него најпре онима који су у Дамаску и у Јерусалиму, потом и по свој земљи јеврејској, и незнабошцима проповедах да се покају, и да се обрате к Богу чинећи дела достојна покајања.
20mas anunciei primeiramente aos de Damasco, em Jerusalém e por toda a região da Judeia, e também aos gentios, que deveriam se arrepender e se voltar para Deus, praticando obras dignas de arrependimento.
21Зато ме Јевреји ухватише у цркви и хтеше да ме раскину.
21Por esta razão os judeus me prenderam no templo e tentaram me matar.
22Али добивши помоћ Божју стојим до самог овог дана, и сведочим и малом и великом, не казујући ништа осим што пророци казаше да ће бити, и Мојсије:
22Com a ajuda de Deus, permaneço até o dia de hoje testemunhando tanto a pequenos como a grandes, não dizendo nada além do que os profetas e Moisés disseram que iria acontecer:
23Да ће Христос пострадати, и да ће бити први из васкрсења мртвих и проповедати видело народу јеврејском и незнабошцима.
23que o Cristo devia sofrer, e que, sendo o primeiro a ressuscitar dentre os mortos, ele proclamaria luz tanto a este povo como aos gentios.”
24А кад он ово одговараше, рече Фист великим гласом: Зар лудујеш, Павле? Многе те књиге изводе из памети.
24Enquanto ele fazia assim a sua defesa, Festo disse em alta voz: “Você está louco, Paulo! O seu grande conhecimento o está levando à loucura!”
25А он рече: Не лудујем, честити Фисте, него речи истине и разума казујем.
25Mas ele disse: “Não estou louco, excelentíssimo Festo, mas falo palavras verdadeiras e sensatas.
26Јер за ово зна цар, коме и говорим слободно; јер не верујем да му је шта од овог непознато; јер ово није било у углу.
26Pois o rei tem conhecimento destas coisas, e a ele também falo com franqueza. Pois estou persuadido de que nenhuma destas coisas lhe está oculta, porque isto não aconteceu em algum canto escondido.
27Верујеш ли, царе Агрипа, пророцима? Знам да верујеш.
27Rei Agripa, o senhor crê nos profetas? Eu sei que crê.”
28А Агрипа рече Павлу: Још мало па ћеш ме наговорити да будем хришћанин.
28Agripa disse a Paulo: “Com um pouco de persuasão você está tentando me fazer cristão?”
29А Павле рече: Молио бих Бога и за мало и за много да би не само ти него и сви који ме слушају данас били такви као и ја што сам, осим окова ових.
29Paulo disse: “Eu oro a Deus para que, seja com pouco ou com muito, não apenas o senhor, mas também todos os que me ouvem hoje, se tornem como eu sou, exceto por estas algemas.”
30И кад он ово рече, уста цар и судија и Верникија, и који сеђаху с њима,
30O rei se levantou com o governador e Berenice, e os que estavam sentados com eles.
31и отишавши разговараху се међу собом говорећи: Овај човек није учинио ништа што заслужује смрт или окове.
31Quando se retiraram, falavam uns com os outros, dizendo: “Este homem não fez nada digno de morte ou de prisão.”
32А Агрипа рече Фисту: Овај човек могаше бити пуштен да не рече да хоће к ћесару. И тако судија намисли да га пошаље к ћесару.
32Agripa disse a Festo: “Este homem poderia ter sido solto, se não tivesse apelado para César.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.