Фаптеле 26
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Агрипа а зис луй Павел: „Ай вое сэ те аперь!” Павел а ынтинс мына ши а ынчепут сэ се апере астфел:
1Agripa disse a Paulo: “Você tem permissão para falar por si mesmo.” Então Paulo estendeu a mão e fez a sua defesa:
2„Мэ сокотеск феричит, ымпэрате Агрипа, кэ ам сэ мэ апэр астэзь ынаинтя та пентру тоате лукруриле де каре сунт пырыт де иудей,
2“Considero-me feliz, rei Agripa, por poder fazer a minha defesa diante do senhor hoje, a respeito de todas as coisas de que sou acusado pelos judeus,
3кэч ту куношть фоарте бине тоате обичеюриле ши неынцелеӂериле лор. Де ачея, те рог сэ мэ аскулць ку ынгэдуинцэ.
3especialmente porque o senhor é especialista em todos os costumes e questões que existem entre os judeus. Portanto, peço-lhe que me ouça com paciência.
4Вяца мя, дин челе динтый зиле але тинереций меле, есте куноскутэ де тоць иудеий, пентру кэ ам петрекут-о ын Иерусалим, ын мижлокул нямулуй меу.
4“De fato, todos os judeus conhecem o meu modo de viver desde a juventude, desde o princípio entre a minha própria nação e em Jerusalém;
5Дакэ вор сэ мэртурисяскэ, ей штиу де ла ынчепут кэ ам трэит ка фарисеу, дупэ чя май ынгустэ партидэ а релиӂией ноастре.
5eles me conhecem desde o princípio e, se quisessem, poderiam testemunhar que, segundo a seita mais rigorosa da nossa religião, vivi como fariseu.
6Ши акум сунт дат ын жудекатэ пентру нэдеждя фэгэдуинцей пе каре а фэкут-о Думнезеу пэринцилор ноштри
6E agora estou aqui para ser julgado por causa da esperança da promessa feita por Deus aos nossos pais,
7ши а кэрей ымплинире о аштяптэ челе доуэспрезече семинций але ноастре, каре служеск некурмат луй Думнезеу, зи ши ноапте. Пентру ачастэ нэдежде, ымпэрате, сунт пырыт еу де иудей!
7a qual as nossas doze tribos, servindo a Deus fervorosamente noite e dia, esperam alcançar. É por causa desta esperança que sou acusado pelos judeus, rei Agripa!
8Че? Ви се паре де некрезут кэ Думнезеу ынвие морций?
8Por que é considerado incrível entre vocês que Deus ressuscite os mortos?
9Ши еу, че-й дрепт, кредям кэ требуе сэ фак мулте лукрурь ымпотрива Нумелуй луй Исус дин Назарет,
9“Eu mesmo estava convencido de que devia fazer muitas coisas contra o nome de Jesus de Nazaré.
10ши аша ам ши фэкут ын Иерусалим. Ам арункат ын темницэ пе мулць сфинць, кэч ам примит путеря ачаста де ла преоций чей май де сямэ; ши, кынд ерау осындиць ла моарте, ымь дэдям ши еу вотул ымпотрива лор.
10E foi isso que fiz em Jerusalém. Não apenas encerrei muitos dos santos em prisões, tendo recebido autoridade dos principais sacerdotes, mas também, quando eram mortos, eu dava o meu voto contra eles.
11Й-ам педепсит адеся ын тоате синагоӂиле ши ымь дэдям тоатэ силинца ка сэ-й фак сэ хуляскэ. Ын порниря мя небунэ ымпотрива лор, ый пригоням пынэ ши ын четэциле стрэине.
11Eu os castigava frequentemente em todas as sinagogas e tentava forçá-los a blasfemar. Estando excessivamente enfurecido contra eles, eu os persegui até mesmo em cidades estrangeiras.
12Ын ачест скоп, м-ам дус ла Дамаск, ку путере ши ынвоире де ла преоций чей май де сямэ.
12“Com este propósito, enquanto eu viajava para Damasco com a autoridade e comissão dos principais sacerdotes,
13Пе ла амязэ, ымпэрате, пе друм, ам вэзут стрэлучинд ымпрежурул меу ши ымпрежурул товарэшилор мей о луминэ дин чер, а кэрей стрэлучире ынтречя пе а соарелуй.
13ao meio-dia, ó rei, vi no caminho uma luz do céu, mais brilhante que o sol, brilhando ao redor de mim e dos que viajavam comigo.
14Ам кэзут ку тоций ла пэмынт, ши еу ам аузит ун глас, каре-мь зичя ын лимба евреяскэ: ‘Сауле, Сауле, пентру че Мэ пригонешть? Ыць есте греу сэ арунчь ку пичорул ынапой ын вырфул унуй цепуш.’
14Quando todos nós caímos por terra, ouvi uma voz me dizendo no idioma hebraico: 'Saulo, Saulo, por que você me persegue? É duro para você dar coices contra os aguilhões.'
15‘Чине ешть, Доамне?’, ам рэспунс еу. Ши Домнул а зис: ‘Еу сунт Исус, пе каре-Л пригонешть.
15“Eu disse: 'Quem és tu, Senhor?' “Ele disse: 'Eu sou Jesus, a quem você persegue.
16Дар скоалэ-те ши стай ын пичоаре, кэч М-ам арэтат цие касэ те пун служитор ши мартор атыт ал лукрурилор пе каре ле-ай вэзут, кыт ши ал лукрурилор пе каре Мэ вей ведя фэкынду-ле.
16Mas levante-se e ponha-se de pé, pois eu apareci a você com este propósito: para designá-lo servo e testemunha tanto das coisas que você viu como daquelas que eu ainda lhe revelarei;
17Те-ам алес дин мижлокул нородулуй ачестуя ши дин мижлокул нямурилор, лакаре те тримит,
17livrando-o do povo e dos gentios, aos quais eu o envio,
18ка сэле дескизь окий, сэсе ынтоаркэ де ла ынтунерик ла луминэ ши де суб путеря Сатаней ла Думнезеу ши сэпримяскэ, прин крединца ын Мине, ертаре де пэкате ши моштениряымпреунэ ку чейсфинциць.’
18para abrir-lhes os olhos, a fim de que se convertam das trevas para a luz, e do poder de Satanás para Deus, para que recebam a remissão dos pecados e uma herança entre os que são santificados pela fé em mim.'
19Де ачея, ымпэрате Агрипа, н-ам врут сэ мэ ымпотривеск веденией черешть.
19“Portanto, rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial,
20Чи ам проповэдуит ынтый челор дин Дамаск, апой ын Иерусалим, ын тоатэ Иудея ши ла нямурь, сэ се покэяскэ ши сэ се ынтоаркэ ла Думнезеу ши сэ факэ фапте вредниче де покэинца лор.
20mas anunciei primeiramente aos de Damasco, em Jerusalém e por toda a região da Judeia, e também aos gentios, que deveriam se arrepender e se voltar para Deus, praticando obras dignas de arrependimento.
21Ятэ де че ау пус иудеий мына пе мине ын Темплу ши ау кэутат сэ мэ омоаре.
21Por esta razão os judeus me prenderam no templo e tentaram me matar.
22Дар, мулцумитэ ажуторулуй луй Думнезеу, ам рэмас ын вяцэ пынэ ын зиуа ачаста ши ам мэртурисит ынаинтя челор мичь ши челор марь, фэрэ сэ мэ депэртез ку нимик де ла че ау спус пророчий ши Мойсе кэ аре сэ се ынтымпле,
22Com a ajuda de Deus, permaneço até o dia de hoje testemunhando tanto a pequenos como a grandes, não dizendo nada além do que os profetas e Moisés disseram que iria acontecer:
23ши ануме кэ Христосул требуе сэ пэтимяскэ ши кэ, дупэ че ва фи Чел динтый дин ынвиеря морцилор, ва вести луминэ нородулуй ши нямурилор.”
23que o Cristo devia sofrer, e que, sendo o primeiro a ressuscitar dentre os mortos, ele proclamaria luz tanto a este povo como aos gentios.”
24Пе кынд ворбя ел астфел, ка сэ се апере, Фестус а зис ку глас таре: „Павеле, ешть небун! Ынвэцэтура та чя мултэ те фаче сэ дай ын небуние.”
24Enquanto ele fazia assim a sua defesa, Festo disse em alta voz: “Você está louco, Paulo! O seu grande conhecimento o está levando à loucura!”
25„Ну сунт небун, пряалесуле Фестус”, а рэспунс Павел, „димпотривэ, ростеск кувинте адевэрате ши кибзуите.
25Mas ele disse: “Não estou louco, excelentíssimo Festo, mas falo palavras verdadeiras e sensatas.
26Ымпэратул штие ачесте лукрурь ши де ачея ый ворбеск ку ындрэзнялэ, кэч сунт ынкрединцат кэ ну-й есте нимик некуноскут дин еле, фииндкэ ну с-ау петрекут ынтр-ун колц!
26Pois o rei tem conhecimento destas coisas, e a ele também falo com franqueza. Pois estou persuadido de que nenhuma destas coisas lhe está oculta, porque isto não aconteceu em algum canto escondido.
27Крезь ту ын Пророчь, ымпэрате Агрипа?… Штиу кэ крезь.”
27Rei Agripa, o senhor crê nos profetas? Eu sei que crê.”
28Ши Агрипа а зис луй Павел: „Курынд май врей ту сэ мэ ындуплечь сэ мэ фак крештин!”
28Agripa disse a Paulo: “Com um pouco de persuasão você está tentando me fazer cristão?”
29„Фие курынд, фие тырзиу”, а рэспунс Павел, „сэ дя Думнезеу ка ну нумай ту, чи тоць чей че мэ аскултэ астэзь сэ фиць аша кум сунт еу, афарэ де ланцуриле ачестя.”
29Paulo disse: “Eu oro a Deus para que, seja com pouco ou com muito, não apenas o senhor, mas também todos os que me ouvem hoje, se tornem como eu sou, exceto por estas algemas.”
30Ымпэратул, дрегэторул, Берениче ши тоць чей че шедяу ымпреунэ ку ей с-ау скулат.
30O rei se levantou com o governador e Berenice, e os que estavam sentados com eles.
31Ши кынд ау плекат, зичяу уний кэтре алций: „Омул ачеста н-а фэкут нимик вредник де моарте сау де ынкисоаре.”
31Quando se retiraram, falavam uns com os outros, dizendo: “Este homem não fez nada digno de morte ou de prisão.”
32Ши Агрипа а зис луй Фестус: „Омулуй ачестуя и с-ар фи путут да друмул, дакэ н-ар фи черут сэ фие жудекат де Чезар.”
32Agripa disse a Festo: “Este homem poderia ter sido solto, se não tivesse apelado para César.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.