Фаптеле 24
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Дупэ чинч зиле, а венит мареле преот Анания ку уний дин бэтрынь ши ку ун ворбитор, нумит Тертул. Ау адус ынаинтя дрегэторулуй плынӂере ымпотрива луй Павел.
1Cinco dias depois, o sumo sacerdote, Ananias, desceu com alguns anciãos e um orador, um certo Tértulo. Eles apresentaram queixa ao governador contra Paulo.
2Павел а фост кемат, ши Тертул а ынчепут сэ-л пыраскэ астфел: „Пряалесуле Феликс, ту не фачь сэ не букурэм де о паче маре ши нямул ачеста а кэпэтат ымбунэтэцирь сэнэтоасе прин ынгрижириле тале.
2Sendo ele chamado, Tértulo começou a acusá-lo, dizendo: “Visto que, graças ao senhor, desfrutamos de muita paz, e que esta nação tem prosperado por sua previdência,
3Лукрул ачеста ыл мэртурисим ку тоатэ мулцумиря, ын тоатэ время ши ын тот локул.
3reconhecemos isso em toda parte e de todas as formas, excelentíssimo Félix, com toda gratidão.
4Дар, ка сэ ну те цин пря мулт, те рог сэ аскулць, ын бунэтатя та, кытева кувинте.
4Mas, para não tomar mais do seu tempo, peço que nos ouça por alguns instantes.
5Ам гэсит пе омул ачеста, каре есте о чумэ: пуне ла кале рэзврэтирь принтре тоць иудеий де пе тот пэмынтул, есте май-мареле партидей назариненилор
5Pois descobrimos que este homem é uma praga, um instigador de rebeliões entre todos os judeus por todo o mundo, e um líder da seita dos nazarenos.
6ши а ынчеркат сэ спурче кяр ши Темплул. Ши ам пус мына пе ел. Ам врут сэ-л жудекэм дупэ Леӂя ноастрэ,
6Ele até tentou profanar o templo, e nós o prendemos.
7дар а венит кэпитанул Лисиас, л-а смулс дин мыниле ноастре, ку маре силэ,
no verse 7 in this text
8ши а порунчит пырышилор луй сэ винэ ынаинтя та. Дакэ-л вей черчета, ту ынсуць вей путя афла де ла ел тоате лукруриле де каре ыл пырым ной.”
8Ao interrogá-lo pessoalmente, o senhor poderá verificar todas estas coisas das quais o acusamos.”
9Иудеий с-ау унит ла ынвинуиря ачаста ши ау спус кэ аша стау лукруриле.
9Os judeus também se juntaram à acusação, afirmando que estas coisas eram assim.
10Дупэ че й-а фэкут дрегэторул семн сэ ворбяскэ, Павел а рэспунс: „Фииндкэ штиу кэ де мулць ань ешть жудекэторул нямулуй ачестуя, вой рэспунде ку ынкредере пентру апэраря мя.
10Quando o governador lhe fez sinal para falar, Paulo respondeu: “Sabendo que há muitos anos o senhor é juiz desta nação, apresento com bom ânimo a minha defesa,
11Ну сунт май мулт де доуэспрезече зиле – те поць ынкрединца де лукрул ачеста – де кынд м-ам суит сэ мэ ынкин ла Иерусалим.
11visto que o senhor pode verificar que não faz mais de doze dias desde que subi a Jerusalém para adorar.
12Ну м-ау гэсит нич ын Темплу, нич ын синагоӂь, нич ын четате стынд де ворбэ ку чинева сау фэкынд рэскоалэ де нород.
12No templo não me encontraram discutindo com ninguém, nem agitando a multidão, quer nas sinagogas, quer na cidade.
13Аша кэ н-ар путя доведи лукруриле де каре мэ пырэск акум.
13Nem podem provar ao senhor as coisas das quais agora me acusam.
14Ыць мэртурисеск кэ служеск Думнезеулуй пэринцилор мей дупэ Каля пе каре ей о нумеск партидэ; еу кред тот че есте скрис ын Леӂе ши ын Пророчь
14Mas confesso ao senhor isto: que, segundo o Caminho, ao qual chamam seita, assim eu sirvo ao Deus de nossos pais, crendo em todas as coisas que estão de acordo com a lei, e que estão escritas nos profetas;
15ши ам ын Думнезеу нэдеждя ачаста, пе каре о ау ши ей ыншишь, кэ ва фи о ынвиере а челор дрепць ши а челор недрепць.
15tendo esperança em Deus, a qual estes mesmos também aguardam, de que haverá uma ressurreição dos mortos, tanto de justos como de injustos.
16Де ачея мэ силеск сэ ам тотдяуна ун куӂет курат ынаинтя луй Думнезеу ши ынаинтя оаменилор.
16Por isso também me esforço para manter sempre uma consciência limpa diante de Deus e dos homens.
17Дупэ о липсэ де май мулць ань, ам венит сэ адук милостений нямулуй меу ши сэ адук дарурь ла Темплу.
17Ora, depois de alguns anos, vim trazer donativos para os necessitados da minha nação, e ofertas;
18Токмай атунч ниште иудей дин Асия м-ау гэсит курэцит ын Темплу, ну ку глоатэ, нич ку зарвэ.
18Nessa ocasião, certos judeus da Ásia me encontraram purificado no templo, não com multidão, nem com tumulto.
19Ей ыншишь ар требуи сэ се ынфэцишезе ынаинтя та ши сэ мэ пыраскэ, дакэ ау чева ымпотрива мя.
19Eles é que deveriam estar aqui diante do senhor para me acusar, se tivessem alguma coisa contra mim.
20Сау сэ спунэ ачештя сингурь де че нелеӂюире м-ау гэсит виноват, кынд ам стат ынаинтя соборулуй,
20Ou então, que estes mesmos homens digam que injustiça encontraram em mim quando compareci perante o sinédrio,
21афарэ нумай доар де стригэтул ачеста пе каре л-ам скос ын мижлокул лор: ‘Пентру ынвиеря морцилор сунт дат еу ын жудекатэ астэзь ынаинтя воастрэ.’”
21a não ser por esta única frase que clamei, estando no meio deles: ‘É por causa da ressurreição dos mortos que hoje estou sendo julgado diante de vocês!’”
22Феликс, каре штия дестул де бине деспре „Каля” ачаста, й-а амынат зикынд: „Ам сэ черчетез причина воастрэ кынд ва вени кэпитанул Лисиас.”
22Mas Félix, tendo conhecimento mais exato a respeito do Caminho, adiou a questão, dizendo: “Quando Lísias, o comandante, descer, decidirei o caso de vocês.”
23Ши а порунчит суташулуй сэ пэзяскэ пе Павел, дар сэ-л ласе пуцин май слобод ши сэ ну опряскэ пе нимень дин ай луй сэ-й служяскэ сау сэ винэ ла ел.
23Ele ordenou ao centurião que Paulo fosse mantido sob custódia e tivesse alguns privilégios, e que não proibisse nenhum de seus amigos de servi-lo ou de visitá-lo.
24Дупэ кытева зиле, а венит Феликс ку невастэ-са, Друзила, каре ера иудейкэ; а кемат пе Павел ши л-а аскултат деспре крединца ын Христос Исус.
24Alguns dias depois, Félix veio com Drusila, sua esposa, que era judia, e mandou chamar Paulo, ouvindo-o acerca da fé em Cristo Jesus.
25Дар, пе кынд ворбя Павел деспре неприхэнире, деспре ынфрынаре ши деспре жудеката виитоаре, Феликс, ынгрозит, а зис: „Де астэ датэ, ду-те; кынд вой май авя прилеж, те вой кема.”
25Enquanto ele discorria sobre a justiça, o domínio próprio e o juízo vindouro, Félix ficou aterrorizado e respondeu: “Por agora, pode ir; quando eu tiver oportunidade, mandarei chamá-lo.”
26Тотодатэ ел трэӂя нэдежде кэ Павел аре сэ-й дя бань, де ачея тримитя ши май дес сэ-л кеме, ка сэ стя де ворбэ ку ел.
26Ao mesmo tempo, ele também esperava que dinheiro lhe fosse dado por Paulo, para que o soltasse. Por isso mandava chamá-lo com frequência e conversava com ele.
27Дой ань ау трекут астфел; ши ын локул луй Феликс, а венит Порчуис Фестус. Феликс а врут сэ факэ пе плакул иудеилор ши а лэсат пе Павел ын темницэ.
27Mas, passados dois anos, Félix foi sucedido por Pórcio Festo; e, desejando ganhar o favor dos judeus, Félix deixou Paulo preso.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.