Фаптеле 12
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Кам пе ачеяшь време, ымпэратул Ирод а пус мыниле пе уний дин Бисерикэ, пентру ка сэ-й кинуяскэ,
1Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes começou a maltratar alguns membros da igreja.
2ши а учис ку сабия пе Иаков, фрателе луй Иоан.
2Ele matou Tiago, irmão de João, à espada.
3Кынд а вэзут кэ лукрул ачеста плаче иудеилор, а май пус мына ши пе Петру. (Ерау зилеле Празникулуй Азимелор.)
3Vendo que isso agradava aos judeus, mandou prender também Pedro. Isso foi durante os dias dos pães asmos.
4Дупэ че л-а принс ши л-а бэгат ын темницэ, л-а пус суб паза а патру чете де кыте патру осташь, ку гынд ка дупэ Паште сэ-л скоатэ ынаинтя нородулуй.
4Depois de prendê-lo, colocou-o na prisão e o entregou a quatro grupos de quatro soldados cada para guardá-lo, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5Деч Петру ера пэзит ын темницэ, ши Бисерика ну ынчета сэ ыналце ругэчунь кэтре Думнезеу пентру ел.
5Pedro, pois, era guardado na prisão, mas a igreja orava continuamente a Deus por ele.
6Ын ноаптя зилей кынд авя де гынд Ирод сэ-л ынфэцишезе ла жудекатэ, Петру дормя ынтре дой осташь, легат де мынь ку доуэ ланцурь, ши ниште пэзиторь пэзяу темница ла ушэ.
6Naquela mesma noite, quando Herodes estava para apresentá-lo, Pedro dormia entre dois soldados, acorrentado com duas cadeias. Guardas em frente à porta vigiavam a prisão.
7Ши ятэ, ун ынӂер ал Домнулуй а стат лынгэ ел пе неаштептате ши о луминэ а стрэлучит ын темницэ. Ынӂерул а дештептат пе Петру, ловинду-л ын коастэ, ши й-а зис: „Скоалэ-те, юте!” Ланцуриле й-ау кэзут жос де пе мынь.
7E eis que um anjo do Senhor apareceu ao lado dele, e uma luz brilhou na cela. Ele tocou no lado de Pedro e o acordou, dizendo: “Levante-se depressa!” E as cadeias caíram de suas mãos.
8Апой, ынӂерул й-а зис: „Ынчинӂе-те ши лягэ-ць ынкэлцэминтя.” Ши ел а фэкут аша. Ынӂерул й-а май зис: „Ымбракэ-те ын хайнэ ши вино дупэ мине.”
8O anjo lhe disse: “Vista-se e calce as suas sandálias.” Ele assim o fez. Disse-lhe mais: “Ponha a sua capa e siga-me.”
9Петру а ешит афарэ ши а мерс дупэ ел, фэрэ сэ штие дакэ че фэчя ынӂерул есте адевэрат. И се пэря кэ аре о ведение.
9Ele saiu e o seguiu. Não sabia que o que o anjo fazia era real, mas pensava que via uma visão.
10Дупэ че ау трекут де стража ынтый ши а доуа, ау ажунс ла поарта де фер, каре дэ ын четате, ши еа ли с-а дескис сингурэ; ау ешит ши ау трекут ынтр-о улицэ. Ындатэ, ынӂерул а плекат де лынгэ ел.
10Quando passaram pelo primeiro e pelo segundo posto de guarda, chegaram ao portão de ferro que dá para a cidade, o qual se abriu por si mesmo para eles. Saíram e desceram por uma rua, e imediatamente o anjo o deixou.
11Кынд шь-а венит Петру ын фире, а зис: „Акум вэд ку адевэрат кэ Домнул а тримис пе ынӂерул Сэу ши м-а скэпат дин мына луй Ирод ши де ла тот че аштепта попорул иудеу.”
11Quando Pedro caiu em si, disse: “Agora sei verdadeiramente que o Senhor enviou o seu anjo e me livrou do poder de Herodes e de tudo o que o povo judeu esperava.”
12Дупэ че шь-а дат бине сяма де челе ынтымплате, с-а ындрептат спре каса Марией, мама луй Иоан, зис ши Марку, унде ерау адунаць мулць лаолалтэ ши се ругау.
12Pensando nisso, ele foi à casa de Maria, mãe de João, chamado Marcos, onde muitos estavam reunidos e oravam.
13А бэтут ла уша каре дэдя ын придвор, ши о служникэ, нумитэ Рода, а венит сэ вадэ чине е.
13Quando Pedro bateu à porta do portão, uma serva chamada Rode veio atender.
14А куноскут гласул луй Петру ши, де букурие, ын лок сэ дескидэ, а алергат ынэунтру сэ дя де весте кэ Петру стэ ынаинтя порций.
14Quando ela reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu o portão, mas correu para dentro e anunciou que Pedro estava em pé em frente ao portão.
15„Ешть небунэ!” й-ау зис ей. Дар еа стэруя ши спуня кэ ел есте. Ей, димпотривэ, зичяу: „Есте ынӂерул луй.”
15Eles lhe disseram: “Você está louca!” Mas ela insistia que era assim. Eles disseram: “É o seu anjo.”
16Петру ынсэ бэтя мереу. Ау дескис ши ау рэмас ынкремениць кынд л-ау вэзут.
16Mas Pedro continuava batendo. Quando abriram, eles o viram e ficaram espantados.
17Петру ле-а фэкут семн ку мына сэ такэ, ле-а историсит кум ыл скосесе Домнул дин темницэ ши а зис: „Спунець лукрул ачеста луй Иаков ши фрацилор.” Апой а ешит ши с-а дус ынтр-алт лок.
17Mas ele, fazendo-lhes sinal com a mão para que se calassem, declarou-lhes como o Senhor o havia tirado da prisão. E disse: “Contem estas coisas a Tiago e aos irmãos.” Então ele saiu e foi para outro lugar.
18Кынд с-а фэкут зиуэ, осташий ау фост ынтр-о маре фербере, ка сэ штие че с-а фэкут Петру.
18Logo que amanheceu, houve grande alvoroço entre os soldados sobre o que teria acontecido a Pedro.
19Ирод, дупэ че л-а кэутат ын тоате пэрциле ши ну л-а афлат, а луат ла черчетаре пе пэзиторь ши а порунчит сэ-й омоаре. Ын урмэ, с-а коборыт дин Иудея ла Чезарея, ка сэ рэмынэ аколо.
19Quando Herodes o procurou e não o encontrou, interrogou os guardas e ordenou que fossem executados. Ele desceu da Judeia para Cesareia e ali permaneceu.
20Ирод ера фоарте мыният пе чей дин Тир ши дин Сидон. Дар ачештя ау венит тоць ынтр-ун гынд ла ел ши, дупэ че ау кыштигат де партя лор пе Бласт, каре ера май маре песте одая де дормит а ымпэратулуй, ау черут паче, пентру кэ цара лор се хрэня дин цара ымпэратулуй.
20Ora, Herodes estava muito irado com o povo de Tiro e de Sidom. Eles foram juntos falar com Herodes e, depois de conseguirem o apoio de Blasto, assistente pessoal do rei, pediram paz, porque o seu país dependia do país do rei para obter alimento.
21Ынтр-о зи анумитэ, Ирод с-а ымбрэкат ку хайнеле луй ымпэрэтешть, а шезут пе скаунул луй ымпэрэтеск ши ле ворбя.
21Em um dia designado, Herodes vestiu-se com trajes reais, assentou-se no trono e lhes fez um discurso.
22Нородул а стригат: „Глас де Думнезеу, ну де ом!”
22O povo gritava: “É a voz de um deus, e não de um homem!”
23Ындатэ л-а ловит ун ынӂер ал Домнулуй, пентру кэ ну дэдусе славэ луй Думнезеу. Ши а мурит мынкат де вермь.
23Imediatamente um anjo do Senhor o feriu, porque ele não deu glória a Deus. Então ele foi comido por vermes e morreu.
24Ынсэ Кувынтул луй Думнезеу се рэспындя тот май мулт, ши нумэрул ученичилор се мэря.
24Mas a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25Барнаба ши Саул, дупэ че шь-ау ымплинит ынсэрчинаря, с-ау ынторс дин Иерусалим, луынд ку ей пе Иоан, зис ши Марку.
25Barnabé e Saulo voltaram para Jerusalém quando cumpriram o seu serviço, levando também com eles João, que era chamado Marcos.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.