Фаптеле 21
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Дупэ че не-ам смулс дин брацеле лор, ам плекат пе апэ ши не-ам дус дрепт ла Кос, а доуа зи ла Родос ши де-аколо ла Патара.
1Depois de nos separarmos deles e zarparmos, navegamos em curso direto para Cós, no dia seguinte para Rodes, e dali para Pátara.
2Ам гэсит о корабие каре авя сэ трякэ ын Феничия, не-ам суит ын еа ши ам плекат.
2Encontramos um navio que fazia a travessia para a Fenícia, embarcamos e zarpamos.
3Ам трекут прин фаца инсулей Чипру, ам лэсат-о ла стынга ши не-ам урмат друмул спре Сирия, апой не-ам дат жос ын Тир, унде авя сэ се дескарче корабия.
3Quando avistamos Chipre, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e desembarcamos em Tiro, pois o navio ia descarregar ali a sua carga.
4Аколо ам гэсит пе ученичь ши ам рэмас шапте зиле. Ученичий, прин Духул, зичяу луй Павел сэ ну се суе ла Иерусалим.
4Encontramos os discípulos e ficamos ali sete dias. Eles diziam a Paulo, pelo Espírito, que não subisse a Jerusalém.
5Дар кынд с-ау ымплинит зилеле, ам плекат ши не-ам вэзут де друм; ши не-ау петрекут тоць, ку невестеле ши копиий, пынэ афарэ дин четате. Ам ынӂенункят пе мал ши не-ам ругат.
5Quando aqueles dias terminaram, partimos e seguimos nossa viagem. Todos eles, com as esposas e filhos, nos acompanharam até fora da cidade. Ajoelhando-nos na praia, oramos.
6Апой не-ам луат зиуа бунэ уний де ла алций ши ной не-ам суит ын корабие, яр ей с-ау ынторс акасэ.
6Depois de nos despedirmos uns dos outros, embarcamos no navio, e eles voltaram para suas casas.
7Дупэ че не-ам испрэвит кэлэтория пе маре, дин Тир ам плекат ла Птолемаида, унде ам урат де бине фрацилор ши ам стат ла ей о зи.
7Terminando a viagem desde Tiro, chegamos a Ptolemaida. Saudamos os irmãos e ficamos com eles um dia.
8А доуа зи, ам плекат ши ам ажунс ла Чезарея. Ам интрат ын каса луй Филип евангелистул, каре ера унул дин чей шапте, ши ам гэздуит ла ел.
8No dia seguinte, partimos e chegamos a Cesareia. Entramos na casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, e ficamos com ele.
9Ел авя патру фете фечоаре, каре пророчяу.
9Ora, este homem tinha quatro filhas virgens que profetizavam.
10Фииндкэ стэтям де май мулте зиле аколо, ун пророк нумит Агаб с-а коборыт дин Иудея
10Como ficamos ali alguns dias, desceu da Judeia um certo profeta chamado Ágabo.
11ши а венит ла ной. А луат брыул луй Павел, шь-а легат пичоареле ши мыниле ши а зис: „Ятэ че зиче Духул Сфынт: ‘Аша вор лега иудеий ын Иерусалим пе омул ачела ал куй есте брыул ачеста ши-л вор да ын мыниле нямурилор.’”
11Ele veio até nós, tomou o cinto de Paulo, ele amarrou os próprios pés e mãos, e disse: “Assim diz o Espírito Santo: 'Desta maneira os judeus em Jerusalém amarrarão o homem a quem pertence este cinto, e o entregarão aos gentios.'”
12Кынд ам аузит лукрул ачеста, атыт ной, кыт ши чей де аколо ам ругат пе Павел сэ ну се суе ла Иерусалим.
12Quando ouvimos estas coisas, tanto nós como os irmãos daquele lugar imploramos a Paulo que não subisse a Jerusalém.
13Атунч Павел а рэспунс: „Че фачець де плынӂець аша ши-мь рупець инима? Еу сунт гата ну нумай сэ фиу легат, дар кяр сэ ши мор ын Иерусалим пентру Нумеле Домнулуй Исус.”
13Então Paulo respondeu: “O que vocês estão fazendo, chorando e partindo o meu coração? Pois estou pronto não apenas para ser amarrado, mas também para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.”
14Дакэ ам вэзут кэ ну-л путем ындуплека, н-ам май стэруит ши ам зис: „Факэ-се воя Домнулуй!”
14Como ele não se deixou persuadir, nós desistimos, dizendo: “Seja feita a vontade do Senhor.”
15Дупэ зилеле ачеля, не-ам прегэтит де плекаре ши не-ам суит ла Иерусалим.
15Depois destes dias, arrumamos a nossa bagagem e subimos a Jerusalém.
16Кыцьва ученичь дин Чезарея ау венит ши ей ку ной ши не-ау дус ла унул нумит Мнасон, дин Чипру, векь ученик, ла каре авям сэ гэздуим.
16Alguns dos discípulos de Cesareia também foram conosco, levando consigo Mnasom, de Chipre, um dos primeiros discípulos, com quem nos hospedaríamos.
17Кынд ам ажунс ла Иерусалим, фраций не-ау примит ку букурие.
17Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18А доуа зи, Павел а мерс ку ной ла Иаков ши тоць презбитерий с-ау адунат аколо.
18No dia seguinte, Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago; e todos os presbíteros estavam presentes.
19Дупэ че ле-а дат зиуа бунэ, ле-а историсит ку де-амэнунтул че фэкусе Думнезеу ын мижлокул нямурилор прин служба луй.
19Depois de saudá-los, ele relatou uma por uma as coisas que Deus havia feito entre os gentios por meio do seu ministério.
20Кынд л-ау аузит, ау прослэвит пе Думнезеу. Апой, й-ау зис: „Везь, фрате, кыте мий де иудей ау крезут ши тоць сунт плинь де рывнэ пентру Леӂе.
20Eles, quando ouviram isso, glorificaram a Deus. E disseram a ele: “Você vê, irmão, quantos milhares de judeus há que creram, e todos são zelosos da lei.
21Дар ей ау аузит деспре тине кэ ынвець пе тоць иудеий каре трэеск принтре нямурь сэ се лепеде де Мойсе, кэ ле зичь сэ ну-шь тае копиий ымпрежур ши сэ ну трэяскэ потривит ку обичеюриле.
21Eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a abandonarem Moisés, dizendo-lhes que não circuncidem os seus filhos e não sigam os costumes.
22Че есте де фэкут? Негрешит, мулцимя аре сэ се адуне, кэч вор аузи кэ ай венит.
22O que fazer, então? A comunidade certamente terá de se reunir, pois ouvirão que você chegou.
23Деч, фэ че-ць вом спуне ной. Авем аич патру бэрбаць, каре ау фэкут о журуинцэ.
23Portanto, faça o que lhe dizemos. Temos quatro homens que fizeram um voto.
24Я-й ку тине, курэцеште-те ымпреунэ ку ей ши келтуеште ту пентру ей, ка сэ-шь радэ капул. Ши астфел вор куноаште тоць кэ ну есте нимик адевэрат дин челе че ау аузит деспре тине, чи кэ ши ту умбли ынтокмай дупэ рындуялэ ши пэзешть Леӂя.
24Tome-os e purifique-se com eles, e pague as despesas deles, para que raspem a cabeça. Então todos saberão que não há verdade no que foram informados a seu respeito, mas que você mesmo também anda guardando a lei.
25Ку привире ла нямуриле каре ау крезут, ной ам хотэрыт ши ле-ам скрис кэ требуе сэ се феряскэ де лукруриле жертфите идолилор, де сынӂе, де добитоаче сугрумате ши де курвие.”
25Mas quanto aos gentios que creem, nós já escrevemos a nossa decisão de que eles não devem observar tais coisas, exceto que devem se abster de comida oferecida a ídolos, do sangue, da carne de animais estrangulados e da imoralidade sexual.”
26Атунч, Павел а луат пе оамений ачея, с-а курэцит ши а интрат ку ей а доуа зи ын Темплу, ка сэ вестяскэ сфыршитул зилелор курэцирий, кынд се ва адуче жертфэ пентру фиекаре дин ей.
26Então Paulo tomou os homens e, no dia seguinte, purificou-se e entrou com eles no templo, declarando quando se completariam os dias de purificação, até que a oferta fosse oferecida por cada um deles.
27Кэтре сфыршитул челор шапте зиле, иудеий дин Асия, кынд ау вэзут пе Павел ын Темплу, ау ынтэрытат тот нородул, ау пус мыниле пе ел
27Quando os sete dias estavam quase terminando, os judeus da Ásia, ao vê-lo no templo, agitaram toda a multidão e agarraram-no,
28ши ау ынчепут сэ стриӂе: „Бэрбаць исраелиць, даць ажутор! Ятэ омул каре проповэдуеште претутиндень ши ын тоатэ лумя ымпотрива нородулуй, ымпотрива Леӂий ши ымпотрива локашулуй ачестуя, ба ынкэ а вырыт ши пе ниште гречь ын Темплу ши а спуркат ачест локаш сфынт.”
28gritando: “Homens de Israel, ajudem! Este é o homem que ensina a todos em toda parte contra o povo, e a lei, e este lugar. Além disso, ele também trouxe gregos para o templo e profanou este lugar santo!”
29Ын адевэр, вэзусерэ май ынаинте пе Трофим, Ефесянул, ымпреунэ ку ел ын четате ши кредяу кэ Павел ыл бэгасе ын Темплу.
29Pois eles tinham visto Trófimo, o efésio, com ele na cidade, e supunham que Paulo o havia levado para o templo.
30Тоатэ четатя с-а пус ын мишкаре ши с-а стрынс нородул дин тоате пэрциле. Ау пус мына пе Павел ши л-ау скос дин Темплу, але кэруй ушь ау фост ынкуяте ындатэ.
30Toda a cidade se agitou e o povo correu para lá. Eles agarraram Paulo e o arrastaram para fora do templo. Imediatamente as portas foram fechadas.
31Пе кынд ынчеркау сэ-л омоаре, с-а дус вестя ла кэпитанул оастей кэ тот Иерусалимул с-а тулбурат.
31Enquanto tentavam matá-lo, chegou a notícia ao comandante da tropa de que toda Jerusalém estava em alvoroço.
32Ачеста а луат ындатэ осташь ши суташь ши а алергат ла ей. Кынд ау вэзут пе кэпитан ши пе осташь, ау ынчетат сэ май батэ пе Павел.
32Imediatamente ele tomou soldados e centuriões e correu para eles. Eles, quando viram o comandante e os soldados, pararam de bater em Paulo.
33Атунч, кэпитанул с-а апропият, а пус мына пе ел ши а порунчит сэ-л леӂе ку доуэ ланцурь. Апой а ынтребат чине есте ши че а фэкут.
33Então o comandante se aproximou, prendeu-o, ordenou que fosse amarrado com duas correntes, e perguntou quem ele era e o que havia feito.
34Дар уний стригау ынтр-ун фел, алций ынтр-алт фел прин мулциме. Фииндкэ ну путя деч сэ ынцелягэ адевэрул дин причина зарвей, а порунчит сэ-л дукэ ын четэцуе.
34Alguns gritavam uma coisa e outros outra, no meio da multidão. Como ele não conseguiu descobrir a verdade por causa do tumulto, ordenou que ele fosse levado para a fortaleza.
35Кынд а ажунс пе трепте, Павел а требуит сэ фие дус де осташь дин причина ымбулзелий нородулуй ынтэрытат,
35Quando ele chegou às escadas, foi carregado pelos soldados por causa da violência da multidão;
36кэч мулцимя нородулуй се циня дупэ ел ши стрига: „Ла моарте ку ел!”
36pois a multidão do povo o seguia, gritando: “Fora com ele!”
37Токмай кынд ера сэ фие бэгат ын четэцуе, Павел а зис кэпитанулуй: „Ымь есте ынгэдуит сэ-ць спун чева?” Кэпитанул а рэспунс: „Штий гречеште?
37Quando Paulo estava para ser levado para a fortaleza, ele perguntou ao comandante: “Posso falar com o senhor?” Ele disse: “Você sabe grego?
38Ну кумва ешть еӂиптянул ачела каре с-а рэскулат акум ын урмэ ши а дус ын пустиу пе чей патру мий де тылхарь?”
38Então você não é o egípcio que, há algum tempo, provocou uma rebelião e liderou no deserto os quatro mil homens dos Assassinos?”
39„Еу сунт иудеу”, а спус Павел, „дин Тарсул дин Чиличия, четэцян ал уней четэць ну фэрэ ынсемнэтате. Те рог, дэ-мь вое сэ ворбеск нородулуй.”
39Mas Paulo disse: “Eu sou um judeu de Tarso, na Cilícia, cidadão de uma cidade importante. Eu lhe imploro, permita-me falar ao povo.”
40Дупэ че й-а дат вое кэпитанул, Павел а стат ын пичоаре пе трепте ши а фэкут семн нородулуй ку мына. С-а фэкут о маре тэчере, ши Павел ле-а ворбит ын лимба евреяскэ астфел:
40Quando ele lhe deu permissão, Paulo, em pé nas escadas, fez um sinal com a mão para o povo. Quando todos fizeram silêncio, ele lhes falou na língua hebraica, dizendo:
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.