Фаптеле 16
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Ын урмэ, Павел с-а дус ла Дербе ши ла Листра. Ши ятэ кэ аколо ера ун ученик нумит Тимотей, фиул уней иудейче крединчоасе ши ал унуй татэ грек.
1Ele chegou a Derbe e a Listra; e eis que estava ali certo discípulo chamado Timóteo, filho de uma judia crente, mas seu pai era grego.
2Фраций дин Листра ши Икония ыл ворбяу де бине.
2Os irmãos que estavam em Listra e Icônio davam bom testemunho dele.
3Павел а врут сэ-л я ку ел ши, дупэ че л-а луат, л-а тэят ымпрежур, дин причина иудеилор каре ерау ын ачеле локурь, кэч тоць штияу кэ татэл луй ера грек.
3Paulo queria que ele fosse com ele, e tomou-o e o circuncidou por causa dos judeus que estavam naquelas regiões, pois todos sabiam que seu pai era grego.
4Пе кынд тречя прин четэць, ынвэца пе фраць сэ пэзяскэ хотэрыриле апостолилор ши презбитерилор дин Иерусалим.
4Ao passarem pelas cidades, entregavam-lhes os decretos para serem guardados, os quais haviam sido ordenados pelos apóstolos e presbíteros que estavam em Jerusalém.
5Бисеричиле се ынтэряу ын крединцэ ши споряу ла нумэр дин зи ын зи.
5Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé, e cresciam em número diariamente.
6Фииндкэ ау фост оприць де Духул Сфынт сэ вестяскэ Кувынтул ын Асия, ау трекут прин цинутул Фриӂией ши Галатией.
6Tendo passado pela região da Frígia e da Galácia, o Espírito Santo os impediu de anunciar a palavra na Ásia.
7Ажуншь лынгэ Мисия, се прегэтяу сэ интре ын Битиния; дар Духул луй Исус ну ле-а дат вое.
7Quando chegaram perto da Mísia, tentaram ir para a Bitínia, mas o Espírito não lhes permitiu.
8Ау трекут атунч прин Мисия ши с-ау коборыт ла Троа.
8Passando pela Mísia, desceram a Trôade.
9Ноаптя, Павел а авут о ведение: ун ом дин Мачедония стэтя ын пичоаре ши й-а фэкут урмэтоаря ругэминте: „Тречь ын Мачедония ши ажутэ-не!”
9Uma visão apareceu a Paulo durante a noite. Havia um homem da Macedônia em pé, rogando-lhe e dizendo: “Passa à Macedônia e ajuda-nos.”
10Дупэ ведения ачаста а луй Павел, ам кэутат ындатэ сэ не дучем ын Мачедония, кэч ынцелеӂям кэ Домнул не кямэ сэ ле вестим Евангелия.
10Quando ele teve a visão, imediatamente procuramos partir para a Macedônia, concluindo que o Senhor nos havia chamado para lhes pregar o Evangelho.
11Дупэ че ам порнит дин Троа, ам мерс ку корабия дрепт ла Самотрачия ши а доуа зи не-ам оприт ла Неаполис.
11Navegando, portanto, de Trôade, fizemos uma rota direta para Samotrácia, e no dia seguinte para Neápolis;
12Де аколо не-ам дус ла Филипь, каре есте чя динтый четате динтр-ун цинут ал Мачедонией ши о колоние романэ. Ын четатя ачаста ам стат кытева зиле.
12e dali para Filipos, que é a cidade principal daquele distrito da Macedônia, e uma colônia romana. Ficamos alguns dias nesta cidade.
13Ын зиуа Сабатулуй, ам ешит пе поарта четэций, лынгэ ун рыу, унде кредям кэ се афлэ ун лок де ругэчуне. Ам шезут жос ши ам ворбит фемеилор, каре ерау адунате лаолалтэ.
13No dia de sábado, saímos da cidade para a beira de um rio, onde supúnhamos haver um lugar de oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que haviam se reunido.
14Уна дин еле, нумитэ Лидия, вынзэтоаре де пурпурэ, дин четатя Тиатира, ера о фемее темэтоаре де Думнезеу ши аскулта. Домнул й-а дескис инима, ка сэ я аминте ла челе че спуня Павел.
14Certa mulher chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, que adorava a Deus, nos ouvia. O Senhor abriu o seu coração para dar atenção às coisas que eram ditas por Paulo.
15Дупэ че а фост ботезатэ, еа ши каса ей, не-а ругат ши не-а зис: „Дакэ мэ сокотиць крединчоасэ Домнулуй, интраць ши рэмынець ын каса мя.” Ши не-а силит сэ интрэм.
15Quando ela e a sua casa foram batizadas, ela nos pediu: “Se vocês me consideram fiel ao Senhor, venham ficar em minha casa.” E ela nos persuadiu.
16Пе кынд не дучям ла локул де ругэчуне, не-а ешит ынаинте о роабэ, каре авя ун дух де гичире. Прин гичире, еа адучя мулт кыштиг стэпынилор ей.
16Certo dia, quando íamos para o lugar de oração, nos encontrou certa jovem que tinha um espírito de adivinhação, a qual trazia muito lucro aos seus senhores com adivinhações.
17Роаба ачаста с-а луат дупэ Павел ши дупэ ной ши стрига: „Оамений ачештя сунт робий Думнезеулуй челуй Пряыналт ши ей вэ вестеск каля мынтуирий.”
17Ela seguia Paulo e a nós, gritando: “Estes homens são servos do Deus Altíssimo, que nos proclamam um caminho de salvação!”
18Аша а фэкут еа тимп де май мулте зиле. Павел, некэжит, с-а ынторс ши а зис духулуй: „Ын Нумеле луй Исус Христос ыць порунческ сэ ешь дин еа.” Ши а ешит кяр ын часул ачела.
18Ela fez isso por muitos dias. Mas Paulo, ficando muito incomodado, voltou-se e disse ao espírito: “Eu te ordeno em nome de Jesus Cristo que saias dela!” E na mesma hora ele saiu.
19Кынд ау вэзут стэпыний роабей кэ с-а дус нэдеждя кыштигулуй лор, ау пус мына пе Павел ши пе Сила ши й-ау тырыт ын пяцэ ынаинтя фрунташилор.
19Mas, quando os seus senhores viram que a esperança do seu lucro havia desaparecido, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram para a praça principal, perante as autoridades.
20Й-ау дат пе мына дрегэторилор ши ау зис: „Оамений ачештя не тулбурэ четатя; сунт ниште иудей
20Quando os apresentaram aos magistrados, disseram: “Estes homens, sendo judeus, estão agitando a nossa cidade
21каре вестеск ниште обичеюрь пе каре ной, романий, ну требуе нич сэ ле примим, нич сэ ле урмэм.”
21e defendem costumes que não nos é lícito aceitar nem praticar, sendo nós romanos.”
22Нородул с-а ридикат ши ел ымпотрива лор, ши дрегэторий ау пус сэ ле смулгэ хайнеле де пе ей ши ау порунчит сэ-й батэ ку нуеле.
22A multidão se levantou contra eles, e os magistrados rasgaram-lhes as roupas, e ordenaram que fossem açoitados com varas.
23Дупэ че ле-ау дат мулте ловитурь, й-ау арункат ын темницэ ши ау дат ын грижэ темничерулуй сэ-й пэзяскэ бине.
23Depois de lhes darem muitos açoites, lançaram-nos na prisão, ordenando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24Темничерул, ка унул каре примисе о астфел де порункэ, й-а арункат ын темница динэунтру ши ле-а бэгат пичоареле ын бутучь.
24Tendo recebido tal ordem, ele os lançou no cárcere interior e prendeu os pés deles no tronco.
25Пе ла мезул нопций, Павел ши Сила се ругау ши кынтау кынтэрь де лаудэ луй Думнезеу, яр чей ынкишь ый аскултау.
25Mas, por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os prisioneiros os escutavam.
26Деодатэ, с-а фэкут ун маре кутремур де пэмынт, аша кэ с-ау клэтинат темелииле темницей. Ындатэ, с-ау дескис тоате ушиле ши с-ау дезлегат легэтуриле фиекэруя.
26De repente, houve um grande terremoto, de modo que os alicerces da prisão foram abalados; e imediatamente todas as portas se abriram, e as correntes de todos se soltaram.
27Темничерул с-а дештептат ши, кынд а вэзут ушиле темницей дескисе, а скос сабия ши ера сэ се омоаре, кэч кредя кэ чей ынкишь ау фуӂит.
27O carcereiro, despertando do sono e vendo abertas as portas da prisão, puxou a sua espada e estava para se matar, supondo que os prisioneiros tivessem fugido.
28Дар Павел а стригат ку глас таре: „Сэ ну-ць фачь ничун рэу, кэч тоць сунтем аич.”
28Mas Paulo gritou em alta voz: “Não faça mal a si mesmo, pois estamos todos aqui!”
29Атунч, темничерул а черут о луминэ, а сэрит ынэунтру ши, тремурынд де фрикэ, с-а арункат ла пичоареле луй Павел ши але луй Сила,
29Ele pediu luzes, saltou para dentro e, tremendo, prostrou-se diante de Paulo e Silas;
30й-а скос афарэ ши ле-а зис: „Домнилор, че требуе сэ фак ка сэ фиу мынтуит?”
30e, tirando-os para fora, disse: “Senhores, o que devo fazer para ser salvo?”
31Павел ши Сила й-ау рэспунс: „Креде ын Домнул Исус ши вей фи мынтуит, ту ши каса та.”
31Eles disseram: “Creia no Senhor Jesus Cristo, e você será salvo, você e a sua casa.”
32Ши й-ау вестит Кувынтул Домнулуй, атыт луй, кыт ши тутурор челор дин каса луй.
32E pregaram a palavra do Senhor a ele e a todos os que estavam em sua casa.
33Темничерул й-а луат ку ел кяр ын часул ачела дин ноапте, ле-а спэлат рэниле ши а фост ботезат ындатэ, ел ши тоць ай луй.
33Ele os tomou consigo naquela mesma hora da noite e lavou os seus ferimentos; e logo foi batizado, ele e todos os seus.
34Дупэ че й-а дус ын касэ, ле-а пус маса ши с-а букурат ку тоатэ каса луй кэ а крезут ын Думнезеу.
34Levando-os para a sua casa, pôs comida diante deles e alegrou-se muito com toda a sua casa, por ter crido em Deus.
35Кынд с-а фэкут зиуэ, дрегэторий ау тримис пе чей че пуртау нуелеле сэ спунэ темничерулуй: „Дэ друмул оаменилор ачелора.”
35Mas, quando amanheceu, os magistrados enviaram os oficiais de justiça, dizendo: “Soltai aqueles homens.”
36Ши темничерул а спус луй Павел ачесте кувинте: „Дрегэторий ау тримис сэ ви се дя друмул; акум дар, ешиць афарэ ши дучеци-вэ ын паче.”
36O carcereiro relatou estas palavras a Paulo, dizendo: “Os magistrados mandaram soltá-los; agora, portanto, saiam e vão em paz.”
37Дар Павел ле-а зис: „Дупэ че не-ау бэтут ку нуеле ын фаца тутурор фэрэ сэ фим жудекаць, пе ной, каре сунтем романь, не-ау арункат ын темницэ, ши акум не скот афарэ пе аскунс! Ну мерӂе аша! Сэ винэ ей сингурь сэ не скоатэ афарэ!”
37Mas Paulo lhes disse: “Açoitaram-nos publicamente sem condenação, sendo nós cidadãos romanos, e nos lançaram na prisão! E agora nos soltam secretamente? Não, de modo nenhum! Que eles mesmos venham e nos tirem daqui!”
38Чей че пуртау нуелеле ау спус ачесте кувинте дрегэторилор. Ачештя с-ау темут кынд ау аузит кэ сунт романь.
38Os oficiais de justiça relataram estas palavras aos magistrados, e eles ficaram com medo quando ouviram que eram romanos;
39Дрегэторий ау венит сэ-й потоляскэ, й-ау скос афарэ дин темницэ ши й-ау ругат сэ пэрэсяскэ четатя.
39e vieram e lhes suplicaram. Depois de os tirarem para fora, pediram-lhes que se retirassem da cidade.
40Ей ау ешит дин темницэ ши ау интрат ын каса Лидией; ши, дупэ че ау вэзут ши мынгыят пе фраць, ау плекат.
40Eles saíram da prisão e entraram na casa de Lídia. Quando viram os irmãos, os encorajaram, e então partiram.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.