Фаптеле 16
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Clementine Vulgate, 1598
1Ын урмэ, Павел с-а дус ла Дербе ши ла Листра. Ши ятэ кэ аколо ера ун ученик нумит Тимотей, фиул уней иудейче крединчоасе ши ал унуй татэ грек.
1Pervenit autem Derben et Lystram. Et ecce discipulus quidam erat ibi nomine Timotheus, filius mulieris Judææ fidelis, patre gentili.
2Фраций дин Листра ши Икония ыл ворбяу де бине.
2Huic testimonium bonum reddebant qui in Lystris erant et Iconio fratres.
3Павел а врут сэ-л я ку ел ши, дупэ че л-а луат, л-а тэят ымпрежур, дин причина иудеилор каре ерау ын ачеле локурь, кэч тоць штияу кэ татэл луй ера грек.
3Hunc voluit Paulus secum proficisci: et assumens circumcidit eum propter Judæos qui erant in illis locis. Sciebant enim omnes quod pater ejus erat gentilis.
4Пе кынд тречя прин четэць, ынвэца пе фраць сэ пэзяскэ хотэрыриле апостолилор ши презбитерилор дин Иерусалим.
4Cum autem pertransirent civitates, tradebant eis custodiri dogmata quæ erant decreta ab Apostolis et senioribus qui erant Jerosolymis.
5Бисеричиле се ынтэряу ын крединцэ ши споряу ла нумэр дин зи ын зи.
5Et ecclesiæ quidem confirmabantur fide, et abundabunt numero quotidie.
6Фииндкэ ау фост оприць де Духул Сфынт сэ вестяскэ Кувынтул ын Асия, ау трекут прин цинутул Фриӂией ши Галатией.
6Transeuntes autem Phrygiam et Galatiæ regionem, vetati sunt a Spiritu Sancto loqui verbum Dei in Asia.
7Ажуншь лынгэ Мисия, се прегэтяу сэ интре ын Битиния; дар Духул луй Исус ну ле-а дат вое.
7Cum venissent autem in Mysiam, tentabant ire in Bithyniam: et non permisit eos Spiritus Jesu.
8Ау трекут атунч прин Мисия ши с-ау коборыт ла Троа.
8Cum autem pertransissent Mysiam, descenderunt Troadem:
9Ноаптя, Павел а авут о ведение: ун ом дин Мачедония стэтя ын пичоаре ши й-а фэкут урмэтоаря ругэминте: „Тречь ын Мачедония ши ажутэ-не!”
9et visio per noctem Paulo ostensa est: vir Macedo quidam erat stans et deprecans eum, et dicens: Transiens in Macedoniam, adjuva nos.
10Дупэ ведения ачаста а луй Павел, ам кэутат ындатэ сэ не дучем ын Мачедония, кэч ынцелеӂям кэ Домнул не кямэ сэ ле вестим Евангелия.
10Ut autem visum vidit, statim quæsivimus proficisci in Macedoniam, certi facti quod vocasset nos Deus evangelizare eis.
11Дупэ че ам порнит дин Троа, ам мерс ку корабия дрепт ла Самотрачия ши а доуа зи не-ам оприт ла Неаполис.
11Navigantes autem a Troade, recto cursu venimus Samothraciam, et sequenti die Neapolim:
12Де аколо не-ам дус ла Филипь, каре есте чя динтый четате динтр-ун цинут ал Мачедонией ши о колоние романэ. Ын четатя ачаста ам стат кытева зиле.
12et inde Philippos, quæ est prima partis Macedoniæ civitas, colonia. Eramus autem in hac urbe diebus aliquot, conferentes.
13Ын зиуа Сабатулуй, ам ешит пе поарта четэций, лынгэ ун рыу, унде кредям кэ се афлэ ун лок де ругэчуне. Ам шезут жос ши ам ворбит фемеилор, каре ерау адунате лаолалтэ.
13Die autem sabbatorum egressi sumus foras portam juxta flumen, ubi videbatur oratio esse: et sedentes loquebamur mulieribus quæ convenerant.
14Уна дин еле, нумитэ Лидия, вынзэтоаре де пурпурэ, дин четатя Тиатира, ера о фемее темэтоаре де Думнезеу ши аскулта. Домнул й-а дескис инима, ка сэ я аминте ла челе че спуня Павел.
14Et quædam mulier nomine Lydia, purpuraria civitatis Thyatirenorum, colens Deum, audivit: cujus Dominus aperuit cor intendere his quæ dicebantur a Paulo.
15Дупэ че а фост ботезатэ, еа ши каса ей, не-а ругат ши не-а зис: „Дакэ мэ сокотиць крединчоасэ Домнулуй, интраць ши рэмынець ын каса мя.” Ши не-а силит сэ интрэм.
15Cum autem baptizata esset, et domus ejus, deprecata est, dicens: Si judicastis me fidelem Domino esse, introite in domum meam, et manete. Et coëgit nos.
16Пе кынд не дучям ла локул де ругэчуне, не-а ешит ынаинте о роабэ, каре авя ун дух де гичире. Прин гичире, еа адучя мулт кыштиг стэпынилор ей.
16Factum est autem euntibus nobis ad orationem, puellam quamdam habentem spiritum pythonem obviare nobis, quæ quæstum magnum præstabat dominis suis divinando.
17Роаба ачаста с-а луат дупэ Павел ши дупэ ной ши стрига: „Оамений ачештя сунт робий Думнезеулуй челуй Пряыналт ши ей вэ вестеск каля мынтуирий.”
17Hæc subsecuta Paulum et nos, clamabat dicens: Isti homines servi Dei excelsi sunt, qui annuntiant vobis viam salutis.
18Аша а фэкут еа тимп де май мулте зиле. Павел, некэжит, с-а ынторс ши а зис духулуй: „Ын Нумеле луй Исус Христос ыць порунческ сэ ешь дин еа.” Ши а ешит кяр ын часул ачела.
18Hoc autem faciebat multis diebus. Dolens autem Paulus, et conversus, spiritui dixit: Præcipio tibi in nomine Jesu Christi exire ab ea. Et exiit eadem hora.
19Кынд ау вэзут стэпыний роабей кэ с-а дус нэдеждя кыштигулуй лор, ау пус мына пе Павел ши пе Сила ши й-ау тырыт ын пяцэ ынаинтя фрунташилор.
19Videntes autem domini ejus quia exivit spes quæstus eorum, apprehendentes Paulum et Silam, perduxerunt in forum ad principes:
20Й-ау дат пе мына дрегэторилор ши ау зис: „Оамений ачештя не тулбурэ четатя; сунт ниште иудей
20et offerentes eos magistratibus, dixerunt: Hi homines conturbant civitatem nostram, cum sint Judæi:
21каре вестеск ниште обичеюрь пе каре ной, романий, ну требуе нич сэ ле примим, нич сэ ле урмэм.”
21et annuntiant morem quem non licet nobis suscipere neque facere, cum simus Romani.
22Нородул с-а ридикат ши ел ымпотрива лор, ши дрегэторий ау пус сэ ле смулгэ хайнеле де пе ей ши ау порунчит сэ-й батэ ку нуеле.
22Et cucurrit plebs adversus eos: et magistratus, scissis tunicis eorum, jusserunt eos virgis cædi.
23Дупэ че ле-ау дат мулте ловитурь, й-ау арункат ын темницэ ши ау дат ын грижэ темничерулуй сэ-й пэзяскэ бине.
23Et cum multas plagas eis imposuissent, miserunt eos in carcerem, præcipientes custodi ut diligenter custodiret eos.
24Темничерул, ка унул каре примисе о астфел де порункэ, й-а арункат ын темница динэунтру ши ле-а бэгат пичоареле ын бутучь.
24Qui cum tale præceptum accepisset, misit eos in interiorem carcerem, et pedes eorum strinxit ligno.
25Пе ла мезул нопций, Павел ши Сила се ругау ши кынтау кынтэрь де лаудэ луй Думнезеу, яр чей ынкишь ый аскултау.
25Media autem nocte Paulus et Silas orantes, laudabant Deum: et audiebant eos qui in custodia erant.
26Деодатэ, с-а фэкут ун маре кутремур де пэмынт, аша кэ с-ау клэтинат темелииле темницей. Ындатэ, с-ау дескис тоате ушиле ши с-ау дезлегат легэтуриле фиекэруя.
26Subito vero terræmotus factus est magnus, ita ut moverentur fundamenta carceris. Et statim aperta sunt omnia ostia: et universorum vincula soluta sunt.
27Темничерул с-а дештептат ши, кынд а вэзут ушиле темницей дескисе, а скос сабия ши ера сэ се омоаре, кэч кредя кэ чей ынкишь ау фуӂит.
27Expergefactus autem custos carceris, et videns januas apertas carceris, evaginato gladio volebat se interficere, æstimans fugisse vinctos.
28Дар Павел а стригат ку глас таре: „Сэ ну-ць фачь ничун рэу, кэч тоць сунтем аич.”
28Clamavit autem Paulus voce magna, dicens: Nihil tibi mali feceris: universi enim hic sumus.
29Атунч, темничерул а черут о луминэ, а сэрит ынэунтру ши, тремурынд де фрикэ, с-а арункат ла пичоареле луй Павел ши але луй Сила,
29Petitoque lumine, introgressus est: et tremefactus procidit Paulo et Silæ ad pedes:
30й-а скос афарэ ши ле-а зис: „Домнилор, че требуе сэ фак ка сэ фиу мынтуит?”
30et producens eos foras, ait: Domini, quid me oportet facere, ut salvus fiam?
31Павел ши Сила й-ау рэспунс: „Креде ын Домнул Исус ши вей фи мынтуит, ту ши каса та.”
31At illi dixerunt: Crede in Dominum Jesum, et salvus eris tu, et domus tua.
32Ши й-ау вестит Кувынтул Домнулуй, атыт луй, кыт ши тутурор челор дин каса луй.
32Et locuti sunt ei verbum Domini cum omnibus qui erant in domo ejus.
33Темничерул й-а луат ку ел кяр ын часул ачела дин ноапте, ле-а спэлат рэниле ши а фост ботезат ындатэ, ел ши тоць ай луй.
33Et tollens eos in illa hora noctis, lavit plagas eorum: et baptizatus est ipse, et omnis domus ejus continuo.
34Дупэ че й-а дус ын касэ, ле-а пус маса ши с-а букурат ку тоатэ каса луй кэ а крезут ын Думнезеу.
34Cumque perduxisset eos in domum suam, apposuit eis mensam, et lætatus est cum omni domo sua credens Deo.
35Кынд с-а фэкут зиуэ, дрегэторий ау тримис пе чей че пуртау нуелеле сэ спунэ темничерулуй: „Дэ друмул оаменилор ачелора.”
35Et cum dies factus esset, miserunt magistratus lictores, dicentes: Dimitte homines illos.
36Ши темничерул а спус луй Павел ачесте кувинте: „Дрегэторий ау тримис сэ ви се дя друмул; акум дар, ешиць афарэ ши дучеци-вэ ын паче.”
36Nuntiavit autem custos carceris verba hæc Paulo: Quia miserunt magistratus ut dimittamini: nunc igitur exeuntes, ite in pace.
37Дар Павел ле-а зис: „Дупэ че не-ау бэтут ку нуеле ын фаца тутурор фэрэ сэ фим жудекаць, пе ной, каре сунтем романь, не-ау арункат ын темницэ, ши акум не скот афарэ пе аскунс! Ну мерӂе аша! Сэ винэ ей сингурь сэ не скоатэ афарэ!”
37Paulus autem dixit eis: Cæsos nos publice, indemnatos homines Romanos, miserunt in carcerem: et nunc occulte nos ejiciunt? Non ita: sed veniant,
38Чей че пуртау нуелеле ау спус ачесте кувинте дрегэторилор. Ачештя с-ау темут кынд ау аузит кэ сунт романь.
38et ipsi nos ejiciant. Nuntiaverunt autem magistratibus lictores verba hæc. Timueruntque audito quod Romani essent:
39Дрегэторий ау венит сэ-й потоляскэ, й-ау скос афарэ дин темницэ ши й-ау ругат сэ пэрэсяскэ четатя.
39et venientes deprecati sunt eos, et educentes rogabant ut egrederentur de urbe.
40Ей ау ешит дин темницэ ши ау интрат ын каса Лидией; ши, дупэ че ау вэзут ши мынгыят пе фраць, ау плекат.
40Exeuntes autem de carcere, introierunt ad Lydiam: et visis fratribus consolati sunt eos, et profecti sunt.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.