Фаптеле
Chapter 13
Cornilescu Bible (1924),…

Read in

Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)Judson Burmese Bible (1840)Chamorro: Gospels, Acts and PsalmsChinese Union Version, punctuated (Simplified)Chinese Union Version, punctuated (Traditional)Coptic New TestamentCoptic New Testament (Bohairic)Kralice Bible (1613)Testamenta Marra (Dieri New Testament)Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)Berean Standard BibleDouay-Rheims Bible, American Edition (1899)King James Version with ApocryphaWorld English BibleLondona Biblio (Esperanto, 1910)Louis Segond 1910Lutherbibel 1912Greek New Testament, word by word (STEPBible TAGNT)Greek New Testament: 1904 Patriarchal Text (Byzantine)Greek New Testament: Byzantine Text (Robinson–Pierpont 2018)Greek New Testament: Textus ReceptusSBL Greek New TestamentBaibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)Modern Hebrew BibleDiodati Bibbia 1885Freedom Bible (フリーダム・バイブル)Korean Bible, 1910 (한국어 성경)Bible Mutal (Kosraean)Clementine Vulgate, 1598Baibal Olcim (Matupi Chin)Old Persian Version (ترجمه قدیم)Kadede Kap (Pohnpeian New Testament and Psalms)Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptSynodal Translation (Синодальный перевод)Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicReina-Valera 1909Biblia Takatifu (Swahili): New Testament portionsFreedom Bible (Thai)Tongan Bible, Revised West VersionKulish and Puluj Bible (1905)Vietnamese Bible (1923 translation)
vs Clementine Vulgate…

Compare with

Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Фаптеле 13

Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Clementine Vulgate, 1598
1Ын Бисерика дин Антиохия ерау ниште пророчь ши ынвэцэторь: Барнаба, Симон, нумит Ниӂер, Лучиу дин Чирене, Манаен, каре фусесе крескут ымпреунэ ку кырмуиторул Ирод, ши Саул.
1Erant autem in ecclesia quæ erat Antiochiæ, prophetæ et doctores, in quibus Barnabas, et Simon qui vocabatur Niger, et Lucius Cyrenensis, et Manahen, qui erat Herodis Tetrarchæ collactaneus, et Saulus.
2Пе кынд служяу Домнулуй ши постяу, Духул Сфынт а зис: „Пунеци-Мь деопарте пе Барнаба ши пе Саул пентру лукраря ла каре й-ам кемат.”
2Ministrantibus autem illis Domino, et jejunantibus, dixit illis Spiritus Sanctus: Segregate mihi Saulum et Barnabam in opus ad quod assumpsi eos.
3Атунч, дупэ че ау постит ши с-ау ругат, шь-ау пус мыниле песте ей ши й-ау лэсат сэ плече.
3Tunc jejunantes et orantes, imponentesque eis manus, dimiserunt illos.
4Барнаба ши Саул, тримишь де Духул Сфынт, с-ау коборыт ла Селеучия ши де аколо ау плекат ку корабия ла Чипру.
4Et ipsi quidem missi a Spiritu Sancto abierunt Seleuciam: et inde navigaverunt Cyprum.
5Ажуншь ла Саламина, ау вестит Кувынтул луй Думнезеу ын синагоӂиле иудеилор. Авяу де служитор пе Иоан.
5Et cum venissent Salaminam, prædicabant verbum Dei in synagogis Judæorum. Habebant autem et Joannem in ministerio.
6Дупэ че ау стрэбэтут тоатэ инсула пынэ ла Пафос, ау ынтылнит пе ун врэжитор, пророк минчинос, ун иудеу, ку нумеле Бар-Исус,
6Et cum perambulassent universam insulam usque Paphum, invenerunt quemdam virum magum pseudoprophetam, Judæum, cui nomen erat Barjesu,
7каре ера ку дрегэторул Серӂиус Паулус, ун ом ынцелепт. Ачеста дин урмэ а кемат пе Барнаба ши пе Саул ши шь-а арэтат доринца сэ аудэ Кувынтул луй Думнезеу.
7qui erat cum proconsule Sergio Paulo viro prudente. Hic, accersitis Barnaba et Saulo, desiderabat audire verbum Dei.
8Дар Елима, врэжиторул – кэч аша се тылкуеште нумеле луй –, ле стэтя ымпотривэ ши кэута сэ абатэ пе дрегэтор де ла крединцэ.
8Resistebat autem illis Elymas magus (sic enim interpretatur nomen ejus), quærens avertere proconsulem a fide.
9Атунч, Саул, каре се май нумеште ши Павел, фиинд плин де Духул Сфынт, с-а уйтат цинтэ ла ел
9Saulus autem, qui et Paulus, repletus Spiritu Sancto, intuens in eum,
10ши а зис: „Ом плин де тоатэ викления ши де тоатэ рэутатя, фиул дракулуй, врэжмаш ал орькэрей неприхэнирь, ну май ынчетезь ту сэ стрымбь кэиле дрепте але Домнулуй?
10dixit: O plene omni dolo et omni fallacia, fili diaboli, inimice omnis justitiæ, non desinis subvertere vias Domini rectas.
11Акум, ятэ кэ мына Домнулуй есте ымпотрива та: вей фи орб ши ну вей ведя соареле пынэ ла о време.” Ындатэ а кэзут песте ел чацэ ши ынтунерик ши кэута быжбыинд ниште оамень каре сэ-л дукэ де мынэ.
11Et nunc ecce manus Domini super te, et eris cæcus, non videns solem usque ad tempus. Et confestim cecidit in eum caligo et tenebræ: et circuiens quærebat qui ei manum daret.
12Атунч, дрегэторул, кынд а вэзут че се ынтымпласе, а крезут ши а рэмас уймит де ынвэцэтура Домнулуй.
12Tunc proconsul cum vidisset factum, credidit admirans super doctrina Domini.
13Павел ши товарэший луй ау порнит ку корабия дин Пафос ши с-ау дус ла Перга, ын Памфилия. Иоан с-а деспэрцит де ей ши с-а ынторс ла Иерусалим.
13Et cum a Papho navigassent Paulus et qui cum eo erant, venerunt Pergen Pamphyliæ. Joannes autem discedens ab eis, reversus est Jerosolymam.
14Дин Перга шь-ау урмат друмул ынаинте ши ау ажунс ла Антиохия дин Писидия. Ын зиуа Сабатулуй, ау интрат ын синагогэ ши ау шезут жос.
14Illi vero pertranseuntes Pergen, venerunt Antiochiam Pisidiæ: et ingressi synagogam die sabbatorum, sederunt.
15Дупэ читиря Леӂий ши а Пророчилор, фрунташий синагоӂий ау тримис сэ ле зикэ: „Фрацилор, дакэ авець ун кувынт де ындемн пентру нород, ворбиць.”
15Post lectionem autem legis et prophetarum, miserunt principes synagogæ ad eos, dicentes: Viri fratres, si quis est in vobis sermo exhortationis ad plebem, dicite.
16Павел с-а скулат, а фэкут семн ку мына ши а зис: „Бэрбаць исраелиць ши вой каре вэ темець де Думнезеу, аскултаць!
16Surgens autem Paulus, et manu silentium indicens, ait: Viri Israëlitæ, et qui timetis Deum, audite:
17Думнезеул ачестуй попор Исраел а алес пе пэринций ноштри. А ридикат ла чинсте пе нородул ачеста, ын тимпул шедерий луй ын цара Еӂиптулуй, ши л-а скос дин Еӂипт ку брацул Сэу чел путерник.
17Deus plebis Israël elegit patres nostros, et plebem exaltavit cum essent incolæ in terra Ægypti, et in brachio excelso eduxit eos ex ea,
18Тимп де апроапе патрузечь де ань, ле-а суферит пуртаря ын пустиу.
18et per quadraginta annorum tempus mores eorum sustinuit in deserto.
19Ши, дупэ че а нимичит шапте попоаре ын Цара Канаанулуй, ле-а дат де моштенире пэмынтул лор, пентру апроапе патру суте чинчзечь де ань.
19Et destruens gentes septem in terra Chanaan, sorte distribuit eis terram eorum,
20Дупэ ачесте лукрурь ле-а дат жудекэторь, пынэ ла пророкул Самуел.
20quasi post quadringentos et quinquaginta annos: et post hæc dedit judices, usque ad Samuel prophetam.
21Ей ау черут атунч ун ымпэрат. Ши, тимп де апроапе патрузечь де ань, Думнезеу ле-а дат пе Саул, фиул луй Кис, дин семинция луй Бениамин,
21Et exinde postulaverunt regem: et dedit illis Deus Saul filium Cis, virum de tribu Benjamin, annis quadraginta:
22апой л-а ынлэтурат ши ле-а ридикат ымпэрат пе Давид, деспре каре а мэртурисит астфел: ‘Ам гэсит пе Давид, фиул луй Иесе, ом дупэ инима Мя, каре ва ымплини тоате воиле Меле.’
22et amoto illo, suscitavit illis David regem: cui testimonium perhibens, dixit: Inveni David filium Jesse, virum secundum cor meum, qui faciet omnes voluntates meas.
23Дин сэмынца луй Давид, Думнезеу, дупэ фэгэдуинца Са, а ридикат луй Исраел ун Мынтуитор, каре есте Исус.
23Hujus Deus ex semine secundum promissionem eduxit Israël salvatorem Jesum,
24Ынаинте де вениря Луй, Иоан проповэдуисе ботезул покэинцей ла тот нородул луй Исраел.
24prædicante Joanne ante faciem adventus ejus baptismum pœnitentiæ omni populo Israël.
25Ши Иоан, кынд ера ла сфыршитул ынсэрчинэрий луй, зичя: ‘Чине кредець кэ сунт еу? Ну сунт Ачела, чи ятэ кэ дупэ мине вине Унул кэруя еу ну сунт вредник сэ-Й дезлег ынкэлцэминтя пичоарелор.’
25Cum impleret autem Joannes cursum suum, dicebat: Quem me arbitramini esse, non sum ego: sed ecce venit post me, cujus non sum dignus calceamenta pedum solvere.
26Фрацилор, фий ай нямулуй луй Авраам, ши чей че вэ темець де Думнезеу, воуэ в-а фост тримис Кувынтул ачестей мынтуирь.
26Viri fratres, filii generis Abraham, et qui in vobis timent Deum, vobis verbum salutis hujus missum est.
27Кэч локуиторий дин Иерусалим ши май-марий лор н-ау куноскут пе Исус ши, прин фаптул кэ Л-ау осындит, ау ымплинит кувинтеле пророчилор, каре се читеск ын фиекаре Сабат.
27Qui enim habitabant Jerusalem, et principes ejus hunc ignorantes, et voces prophetarum quæ per omne sabbatum leguntur, judicantes impleverunt,
28Мэкар кэ н-ау гэсит ын Ел ничо винэ де моарте, тотушь ей ау черут луй Пилат сэ-Л омоаре.
28et nullam causam mortis invenientes in eo, petierunt a Pilato ut interficerent eum.
29Ши, дупэ че ау ымплинит тот че есте скрис деспре Ел, Л-ау дат жос де пе лемн ши Л-ау пус ынтр-ун мормынт.
29Cumque consummassent omnia quæ de eo scripta erant, deponentes eum de ligno, posuerunt eum in monumento.
30Дар Думнезеу Л-а ынвият дин морць.
30Deus vero suscitavit eum a mortuis tertia die: qui visus est per dies multos his
31Ел С-а арэтат, тимп де май мулте зиле, челор че се суисерэ ку Ел дин Галилея ла Иерусалим ши каре, акум, сунт марторий Луй ынаинтя нородулуй.
31qui simul ascenderant cum eo de Galilæa in Jerusalem: qui usque nunc sunt testes ejus ad plebem.
32Ши ной вэ адучем вестя ачаста бунэ кэ фэгэдуинца фэкутэ пэринцилор ноштри,
32Et nos vobis annuntiamus eam, quæ ad patres nostros repromissio facta est:
33Думнезеу а ымплинит-о пентру ной, копиий лор, ынвиинд пе Исус, дупэ кум есте скрис ын псалмул ал дойля: ‘Ту ешть Фиул Меу, астэзь Те-ам нэскут.’
33quoniam hanc Deus adimplevit filiis nostris resuscitans Jesum, sicut et in psalmo secundo scriptum est: Filius meus es tu, ego hodie genui te.
34Кэ Л-а ынвият дин морць, аша кэ ну Се ва май ынтоарче ын путрезире, а спус-о кынд а зис: ‘Вэ вой ымплини ку тоатэ крединчошия фэгэдуинцеле сфинте пе каре ле-ам фэкут луй Давид.’
34Quod autem suscitavit eum a mortuis, amplius jam non reversurum in corruptionem, ita dixit: Quia dabo vobis sancta David fidelia.
35Де ачея май зиче ши ын алт псалм: ‘Ну вей ынгэдуи ка Сфынтул Тэу сэ вадэ путрезиря.’
35Ideoque et alias dicit: Non dabis sanctum tuum videre corruptionem.
36Ши Давид, дупэ че а служит челор дин время луй, дупэ планул луй Думнезеу, а мурит, а фост ынгропат лынгэ пэринций сэй ши а вэзут путрезиря.
36David enim in sua generatione cum administrasset, voluntati Dei dormivit: et appositus est ad patres suos, et vidit corruptionem.
37Дар Ачела пе каре Л-а ынвият Думнезеу н-а вэзут путрезиря.
37Quem vero Deus suscitavit a mortuis, non vidit corruptionem.
38Сэ штиць дар, фрацилор, кэ ын Ел ви се вестеште ертаря пэкателор,
38Notum igitur sit vobis, viri fratres, quia per hunc vobis remissio peccatorum annuntiatur, et ab omnibus quibus non potuistis in lege Moysi justificari,
39ши орьчине креде есте ертат прин Ел де тоате лукруриле де каре н-аць путут фи ертаць прин Леӂя луй Мойсе.
39in hoc omnis qui credit, justificatur.
40Астфел, луаць сяма сэ ну ви се ынтымпле че се спуне ын пророчь:
40Videte ergo ne superveniat vobis quod dictum est in prophetis:
41‘Уйтаци-вэ, диспрецуиторилор, мираци-вэ ши периць, кэч ын зилеле воастре ам сэ фак о лукраре пе каре н-о вець креде ничдекум, дакэ в-ар историси-о чинева.’”
41[Videte contemptores, et admiramini, et disperdimini: quia opus operor ego in diebus vestris, opus quod non credetis, si quis enarraverit vobis.]
42Кынд ау ешит афарэ, нямуриле й-ау ругат сэ ле ворбяскэ ши ын Сабатул виитор деспре ачеляшь лукрурь.
42Exeuntibus autem illis rogabant ut sequenti sabbato loquerentur sibi verba hæc.
43Ши дупэ че с-а ымпрэштият адунаря, мулць дин иудей ши дин прозелиций евлавиошь ау мерс дупэ Павел ши Барнаба, каре стэтяу де ворбэ ку ей ши-й ындемнау сэ стэруяскэ ын харул луй Думнезеу.
43Cumque dimissa esset synagoga, secuti sunt multi Judæorum, et colentium advenarum, Paulum et Barnabam: qui loquentes suadebant eis ut permanerent in gratia Dei.
44Ын Сабатул виитор, апроапе тоатэ четатя с-а адунат ка сэ аудэ Кувынтул луй Думнезеу.
44Sequenti vero sabbato pene universa civitas convenit audire verbum Dei.
45Иудеий, кынд ау вэзут нороаделе, с-ау умплут де пизмэ, ворбяу ымпотрива челор спусе де Павел ши-л батжокоряу.
45Videntes autem turbas Judæi, repleti sunt zelo, et contradicebant his quæ a Paulo dicebantur, blasphemantes.
46Дар Павел ши Барнаба ле-ау зис ку ындрэзнялэ: „Кувынтул луй Думнезеу требуя вестит май ынтый воуэ, дар, фииндкэ вой ну-л примиць ши сингурь вэ жудекаць невредничь де вяца вешникэ, ятэ кэ не ынтоарчем спре нямурь.
46Tunc constanter Paulus et Barnabas dixerunt: Vobis oportebat primum loqui verbum Dei: sed quoniam repellitis illud, et indignos vos judicatis æternæ vitæ, ecce convertimur ad gentes.
47Кэч аша не-а порунчит Домнул: ‘Те-ам пус ка сэ фий Лумина нямурилор, ка сэ дучь мынтуиря пынэ ла марӂиниле пэмынтулуй.’”
47Sic enim præcepit nobis Dominus: Posui te in lucem gentium, ut sis in salutem usque ad extremum terræ.
48Нямуриле се букурау кынд ау аузит лукрул ачеста ши прямэряу Кувынтул Домнулуй. Ши тоць чей че ерау рындуиць сэ капете вяца вешникэ ау крезут.
48Audientes autem gentes, gavisæ sunt, et glorificabant verbum Domini: et crediderunt quotquot erant præordinati ad vitam æternam.
49Кувынтул Домнулуй се рэспындя ын тоатэ цара.
49Disseminabatur autem verbum Domini per universam regionem.
50Дар иудеий ау ынтэрытат пе фемеиле кучерниче ку вазэ ши пе фрунташий четэций, ау стырнит о пригонире ымпотрива луй Павел ши Барнаба ши й-ау изгонит дин хотареле лор.
50Judæi autem concitaverunt mulieres religiosas et honestas, et primos civitatis, et excitaverunt persecutionem in Paulum et Barnabam: et ejecerunt eos de finibus suis.
51Павел ши Барнаба ау скутурат прафул де пе пичоаре ымпотрива лор ши с-ау дус ын Икония,
51At illi excusso pulvere pedum in eos, venerunt Iconium.
52ын тимп че ученичий ерау плинь де букурие ши де Духул Сфынт.
52Discipuli quoque replebantur gaudio, et Spiritu Sancto.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.