Oihana 24
Baibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1A HALA na la elima, iho ae la o Anania, ke kahuna nui, a me na lunakahiko, a me kekahi loio, o Teretulo, hoopii mai la lakou ia Paulo i ke alii kiaaina.
1Cinco dias depois, o sumo sacerdote, Ananias, desceu com alguns anciãos e um orador, um certo Tértulo. Eles apresentaram queixa ao governador contra Paulo.
2Kiiia'ku la ia, hoomaka iho la o Teretulo e hoopii ia ia, i ae la, Ua malu loa makou ia oe, ua nui loa no hoi na mea kaulana i loaa mai i keia aina i kou malama ana,
2Sendo ele chamado, Tértulo começou a acusá-lo, dizendo: “Visto que, graças ao senhor, desfrutamos de muita paz, e que esta nação tem prosperado por sua previdência,
3E Pelika kiekie, ke lawe maikai nei makou ia mau mea, ma na wahi a pau loa, me ke aloha nui aku:
3reconhecemos isso em toda parte e de todas as formas, excelentíssimo Félix, com toda gratidão.
4Aka, o hooluhi aku au ia oe, ke nonoi aku nei au ia oe, i kou lokomaikai, e hoolohe iki mai ia makou.
4Mas, para não tomar mais do seu tempo, peço que nos ouça por alguns instantes.
5No ka mea, ua ike makou i keia kanaka, ua kolohe, he kanaka hooeueu ana o ke ku e mawaena o na Iadaio a pau ma na aina a pau, oia no hoi kekahi kumu nui o ka papa Nazarene.
5Pois descobrimos que este homem é uma praga, um instigador de rebeliões entre todos os judeus por todo o mundo, e um líder da seita dos nazarenos.
6Ua hoao ae la ia e hoohaumia i ka luakini; na makou ia i hopu iho, a makemake iho la makou e hookolokolo e like me ko makou kanawai.
6Ele até tentou profanar o templo, e nós o prendemos.
7Aka, hele mai la o Lusia, ka lunatausani, a kai aku la ia ia me ka ikaika nui, mailoko aku o ko makou mau lima,
no verse 7 in this text
8Kena mai no hoi ia i ka poe nana ia i hoopii e hele mai iou nei. A ina hookolokolo oe, e ike auanei oe i ka oiaio o keia mau mea a pau a makou e hoopii aku nei nona.
8Ao interrogá-lo pessoalmente, o senhor poderá verificar todas estas coisas das quais o acusamos.”
9Ae mai la na Iudaio, i mai la, Oiaio no keia mau mea.
9Os judeus também se juntaram à acusação, afirmando que estas coisas eram assim.
10Kunou ae la ke alii ia Paulo e olelo mai, alaila i mai la ia. No kuu ike ana, he nui na makahiki ia oe, i lunakanawai no ko keia aina, no ia mea, ua oluolu loa wau e olelo aku i na mea no'u iho.
10Quando o governador lhe fez sinal para falar, Paulo respondeu: “Sabendo que há muitos anos o senhor é juiz desta nação, apresento com bom ânimo a minha defesa,
11E hiki no ia oe ke hoomaopopo, he umi ae nei la wale no i hala, a me kumamalua, mai ko'u pii ana aku i Ierusalema e hoomana.
11visto que o senhor pode verificar que não faz mais de doze dias desde que subi a Jerusalém para adorar.
12Aole hoi au i loaa ia lakou maloko o ka luakini, e hoopaapaa ana me kekahi, aole hoi e hoohaunaele ana i ke lehulehu, aole maloko o na halehalawai, aole hoi maloko o ke kulanakauhale;
12No templo não me encontraram discutindo com ninguém, nem agitando a multidão, quer nas sinagogas, quer na cidade.
13Aole hoi e hiki ia lakou ano ke hooiaio i na mea a lakou e hoopii mai nei ia'u.
13Nem podem provar ao senhor as coisas das quais agora me acusam.
14Aka, ke hai pono aku nei au ia oe i keia, ma ka aoao i oleloia'i e lakou, he aoao ku e, pela no wau e hoomana aku nei i ke Akua o ko'u mau kupuna, e manaoio ana aku i na mea a pau i kakauia'i ma ke kanawai, a ma ka na kaula.
14Mas confesso ao senhor isto: que, segundo o Caminho, ao qual chamam seita, assim eu sirvo ao Deus de nossos pais, crendo em todas as coisas que estão de acordo com a lei, e que estão escritas nos profetas;
15Ke lana nei ko'u manao i ke Akua, ua ae mai no hoi lakou i keia, i ke alahouana o ka poe make, o ka poe pono a me ka poe pono ole.
15tendo esperança em Deus, a qual estes mesmos também aguardam, de que haverá uma ressurreição dos mortos, tanto de justos como de injustos.
16Malaila no hoi au e hooikaika nei e loaa mau ka lunaikehala hewa ole imua o ke Akua a me na kanaka.
16Por isso também me esforço para manter sempre uma consciência limpa diante de Deus e dos homens.
17A hala na makahiki he nui, hele aku la au e lawe i ka waiwai manawalea, a me na mohai, no na kanaka o ko'u aina.
17Ora, depois de alguns anos, vim trazer donativos para os necessitados da minha nação, e ofertas;
18Loaa iho la au maloko o ka luakini i kekahi mau Iudaio, mai Asia mai, ua huikalaia, aole me ka lehulehu, aole hoi me ka hoohaunaele.
18Nessa ocasião, certos judeus da Ásia me encontraram purificado no templo, não com multidão, nem com tumulto.
19Ina i loaa ia lakou kekahi hewa no'u, e hoopii mai ai, ina ua pono o lakou kekahi pu mai imua ou.
19Eles é que deveriam estar aqui diante do senhor para me acusar, se tivessem alguma coisa contra mim.
20E pono no hoi ia lakou nei ke olelo mai, ina paha ua loaa ia lakou ko'u hewa, ia'u i ku ai imua o ka ahalunakanawai;
20Ou então, que estes mesmos homens digam que injustiça encontraram em mim quando compareci perante o sinédrio,
21No keia leo hookahi wale no a'u i hea aku ai, i ko'u ku ana iwaena o lakou. No ke alahouana o ka poe make, oia ko'u mea i hookolokoloia mai ai imua o oukou i keia la.
21a não ser por esta única frase que clamei, estando no meio deles: ‘É por causa da ressurreição dos mortos que hoje estou sendo julgado diante de vocês!’”
22A lohe o Pelika i keia, hoopanee aku ia lakou a ike maopopo aku la oia i na mea o keia aoao, i ae la, A iho mai o Lusia, ka lunatausani, alaila, e hoomaopopo lea au i ka oukou.
22Mas Félix, tendo conhecimento mais exato a respeito do Caminho, adiou a questão, dizendo: “Quando Lísias, o comandante, descer, decidirei o caso de vocês.”
23Alaila, olelo aku la ia i ka lunahaneri e malama ia Paulo, aole hoi e paa maoli, aole e papa aku i kekahi o kona mau makamaka, ke lawelawe nana, a e hele mai hoi ia ia.
23Ele ordenou ao centurião que Paulo fosse mantido sob custódia e tivesse alguns privilégios, e que não proibisse nenhum de seus amigos de servi-lo ou de visitá-lo.
24A hala kekahi mau la, hiki mai la o Pelika me kana wahine, o Derausila, he Iudaio no ia, kii aku la kela ia Paulo, hoolohe aku la ia ia no ka manaoio iloko o Kristo.
24Alguns dias depois, Félix veio com Drusila, sua esposa, que era judia, e mandou chamar Paulo, ouvindo-o acerca da fé em Cristo Jesus.
25A i kana kamailio ana no ka pono, a me ka pakiko, a me ka hookolokoloia e hiki mai ana mahope, haalulu iho la o Pelika, i aku la, O hoi oe i keia wa; a loaa ia'u ka manawa kaawale, e kii hou aku no au ia oe.
25Enquanto ele discorria sobre a justiça, o domínio próprio e o juízo vindouro, Félix ficou aterrorizado e respondeu: “Por agora, pode ir; quando eu tiver oportunidade, mandarei chamá-lo.”
26E manaolana ana hoi ia e haawiia mai e Paulo na kala nana, i weheia'ku ai ia e ia. No ia mea, kii pinepine aku la oia ia ia, i kamakamailio laua.
26Ao mesmo tempo, ele também esperava que dinheiro lhe fosse dado por Paulo, para que o soltasse. Por isso mandava chamá-lo com frequência e conversava com ele.
27A hala ae la na makahiki elua, hiki ae la ma ko Pelika hakahaka, o Porekio Peseto, a waiho iho la o Pelika ia Paulo e paa ana, no kona makemake e hooluolu i na Iudaio.
27Mas, passados dois anos, Félix foi sucedido por Pórcio Festo; e, desejando ganhar o favor dos judeus, Félix deixou Paulo preso.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.