Oihana 9
Baibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1E HA aku ana o Saulo i ka olelo hooweliweli, a me ka luku aku i na haumana a ka Haku, hele aku la ia i ke kahuna nui,
1Saulo, porém, ainda respirava ameaças e morte contra os discípulos do Senhor. Ele se apresentou ao sumo sacerdote
2Nonoi aku la i mau palapala no na halehalawai ma Damaseko, ina loaa ia ia kekahi mau mea no keia aoao, na kane paha, na wahine paha, e alakai mai no oia ia lakou me ka nakinakiia ma Ierusalema.
2e pediu-lhe cartas para as sinagogas de Damasco, para que, se encontrasse alguns que fossem do Caminho, quer homens quer mulheres, pudesse levá-los presos para Jerusalém.
3A i kona hele ana aku, a kokoke ia i hiki i Damaseko, anapu koko mai a puni iho la ia i ka malamalama mai ka lani mai.
3Em sua viagem, quando se aproximava de Damasco, de repente uma luz do céu brilhou ao seu redor.
4Hina iho la i ka honua, e lohe aku la ia i leo, i ka i ana mai ia ia. E Saulo, e Saulo, no ke aha la oe e hoomaau mai nei ia'u?
4Ele caiu por terra e ouviu uma voz que lhe dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
5I aku la ia, Owai oe, e ka Haku? I mai la ka Haku, O Iesu no wau ka mea au e hoomaau mai nei. O ke keehi ana i na mea oioi, he mea ia e eha ai nou.
5Ele perguntou: “Quem és tu, Senhor?” O Senhor disse: “Eu sou Jesus, a quem você persegue.
6I aku la ia me ka hopohopo a me ka haalulu, e ka Haku, heaha kou makemake e hana aku ai au? I mai la ka Haku ia ia, E ala oe iluna, a e hele i ke kulauakauhale, a e haiia no ia oe ka mea pono nau e hana aku ai.
6Mas levante-se e entre na cidade, e lhe será dito o que você deve fazer.”
7A o na kanaka e hele pu ana me ia, ku iho la lakou me ka leopaa, ua lohe no lakou i ka leo, aole nae i ike aku i kekahi mea.
7Os homens que viajavam com ele pararam emudecidos, ouvindo o som, mas não vendo ninguém.
8Ala mai la o Saulo, mai ka honua mai, oaka ae la kona mau maka, aole nae ia i ike i kekahi mea. Alakai lima aku Ia lakou ia ia a hiki aku i Damaseko.
8Saulo levantou-se do chão e, abrindo os olhos, não via ninguém. Então o conduziram pela mão até Damasco.
9Ekolu la o kona ike ole ana, aole ia i ai, aole no hoi i inu.
9Ele ficou sem ver por três dias, e não comeu nem bebeu.
10Aia no ma Damaseko, kekahi haumana, o Anania kona inoa. I mai la ka Haku ia ia ma ka hihio, E Anania, I aku la kela, Eia no wau, e ka Haku.
10Havia em Damasco um certo discípulo chamado Ananias. O Senhor lhe disse em uma visão: “Ananias!” Ele respondeu: “Aqui estou, Senhor.”
11I mai la ka Haku ia ia, E ku, a e hele ma ke kuamoo, i kapaia o Pololei, ma ka hale o Iuda, e imi i kekahi mea i kapaia o Saulo, no Tareso, no ka mea, aia hoi, ke pule la ia.
11O Senhor lhe disse: “Levante-se e vá à rua chamada Direita, e pergunte na casa de Judá por um homem chamado Saulo, de Tarso. Pois ele está orando,
12A ma ka hihio oia i ike aku ai i kekahi kanaka, o Anania kona inoa, e hele mai ana, a kau i ka lima maluna ona, i ike ia.
12e em uma visão ele viu um homem chamado Ananias entrar e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a visão.”
13I aku la o Anania, E ka Haku e, ua nui loa na mea a'u i lohe ai i ua kanaka la, i ka nui o ka hewa ana i hana aku ai i kou poe haipule ma Ierusalema.
13Mas Ananias respondeu: “Senhor, tenho ouvido de muitos a respeito desse homem, de quanto mal ele fez aos teus santos em Jerusalém.
14Ua loaa no hoi ia ia ka mana na ke kahuna nui mai, e hoopaa i na mea a pau i hea aku i kou inoa.
14E aqui ele tem autoridade dos principais sacerdotes para prender todos os que invocam o teu nome.”
15I mai la ka Haku ia ia, O hele: no ka mea, he ipu i kohoia na'u oia nei, e lawe aka ai i ko'u inoa imua o ko na aina e, a me na'lii, a me na mamo a Iaeraela.
15Mas o Senhor lhe disse: “Vá, pois ele é para mim um instrumento escolhido para levar o meu nome às nações, aos reis e aos filhos de Israel.
16No ka mea, e hoike aku ana au ia ia i ka nui o kona ohaeha ana no ko'u nei inoa.
16Pois eu lhe mostrarei quantas coisas ele deve sofrer por causa do meu nome.”
17Holo aku la o Anania a komo aka la i ka hale; a kau aku la i kona mau lima maluna ona, i aku la, E Saulo, e ke kaikaina, na hoouna mai nei ka Haku ia'u, o Iesu, ka mea au i ike ai ma ke ala au i hele mai ai, i ike oe, a i piha hoi i ka Uhane Hemolele.
17Ananias partiu e entrou na casa. Impondo-lhe as mãos, disse: “Irmão Saulo, o Senhor, que lhe apareceu no caminho por onde você vinha, enviou-me para que você recupere a visão e seja cheio do Espírito Santo.”
18Haule koke iho la mai kona mau maka mai me he mau unahi la, a ike koke iho la ia, a ku mai la, bapetizoia iho la.
18Imediatamente caiu dos seus olhos algo como escamas, e ele recuperou a visão. Ele se levantou e foi batizado.
19A i ka lawe ana i ai, ikaika ae la. Noho iho la o Saulo, i kekahi mau la me na haumana ma Damaseko.
19Ele tomou alimento e se fortaleceu. Saulo passou vários dias com os discípulos que estavam em Damasco.
20Hai koke aku la ia maloko o na halehalawai, ia Iesu, o ke Keiki ia a ke Akua.
20Imediatamente, nas sinagogas, ele proclamava o Cristo, que ele é o Filho de Deus.
21Kahaha iho la ka poe a pau i lohe, i ae la; Aole anei keia ka mea i luku ai i ka poe i hea aku ma keia inoa ma Ierusalema, a hele mai hoi ia nei e lawe ia lakou me ka paa, i na kahuna nui?
21Todos os que o ouviam ficavam maravilhados e diziam: “Não é este o homem que, em Jerusalém, perseguia os que invocavam esse nome? E ele não tinha vindo aqui com a intenção de levá-los presos aos principais sacerdotes?”
22Mahuahua nui aku la ka ikaika o Saulo: a pilipu ia ia ka poe Iudaio, e noho ana ma Damaseko i kona hoakaka ana, o ka Mesia no keia.
22Mas Saulo se fortalecia cada vez mais, e confundia os judeus que viviam em Damasco, provando que este é o Cristo.
23A hala ia mau la, kukakuka ka poe Iudaio e pepehi ia ia.
23Quando se passaram muitos dias, os judeus conspiraram juntos para matá-lo,
24Ike ae la o Saulo i ka lakou kuka ana. Hoomakakiu aku la lakou ma na puka i ke ao a me ka po e pepehi ia ia.
24mas Saulo ficou sabendo do plano deles. Eles vigiavam os portões de dia e de noite para que pudessem matá-lo,
25Lawe aku La na haumana ia ia i ka po, a ma ka hinai, hookuu iho la ia ia ilalo, mawaho o ka pa.
25mas os seus discípulos o pegaram de noite e o desceram pelo muro, baixando-o em um cesto.
26A hiki aku la o Saulo i Ierusalema, hoao aku la ia e hui pu me na haumana, makau mai la lakou a pau ia ia, no ka mea, aole lakou i manao he haumana ia.
26Quando Saulo chegou a Jerusalém, ele tentou juntar-se aos discípulos; mas todos tinham medo dele, não acreditando que fosse um discípulo.
27Lalau aku la o Barenaba ia ia, a alakai aku la ia ia i na lunaolelo, a hoakaka aku la i kona ike ana i ka Haku ma ke alanui, a me kana olelo ana mai ia ia, a me kana ao ikaika ana aku ma Damaseko, ma ka inoa o Iesu.
27Mas Barnabé o acolheu, levou-o aos apóstolos e lhes declarou como ele tinha visto o Senhor no caminho, e que este lhe havia falado, e como em Damasco ele havia pregado ousadamente em nome de Jesus.
28Me lakou pu iho la no ia ma Ierusalema, i ka hele ana aku a i ka hoi ana mai.
28Ele ficou com eles, entrando em Jerusalém,
29A e ao wiwo ole aku ia ma ka inoa o Iesu, me ka hoopaapaa aku i ka poe Helene; a kukakuka iho la lakou e pepehi ia ia.
29pregando ousadamente em nome do Senhor Jesus. Ele falava e discutia com os helenistas, mas eles procuravam matá-lo.
30A ike iho la na hoahanau, lawe aku la lakou ia ia i Kaisareia, a hoouna aku la ia ia i Tareso.
30Quando os irmãos souberam disso, levaram-no para Cesareia e o enviaram para Tarso.
31A maluhia iho la na ekalesia ma Iudea a pau, a me Galilaia, a me Samaria hoi. Hookupaaia iho la lakou, e hele ana me ka makau i ka Haku, a me ka olioli o ka Uhane Hemolele, a mahuahua iho la lakou.
31Assim, as igrejas em toda a Judeia, Galileia e Samaria tinham paz e eram edificadas. Elas se multiplicavam, andando no temor do Senhor e no consolo do Espírito Santo.
32A i ko Petero kaahele ana ma na wahi a pau, hiki ae la ia i ka poe haipule e noho ana ma Luda.
32Enquanto Pedro passava por todas aquelas regiões, ele desceu também aos santos que viviam em Lida.
33Loaa aku la ia ia ilaila kekahi kanaka, o Ainea kona inoa, ua moe ma ka moe no na makahiki ewalu, i ka mai lolo.
33Lá ele encontrou um certo homem chamado Eneias, que estava acamado havia oito anos, porque era paralítico.
34I mai la o Petero ia ia, E Ainea, ke hoola mai nei o Iesu Kristo ia oe; e ku, a nau no e holahola i kou wahi moe. Ku koke ae la ia.
34Pedro lhe disse: “Eneias, Jesus Cristo o cura. Levante-se e arrume a sua cama!” Imediatamente ele se levantou.
35O ka poe a pau, e noho ana ma Luda, a ma Sarona, ike aku la lakou ia ia, a huli iho la i ka Haku.
35Todos os que viviam em Lida e Sarona o viram e se converteram ao Senhor.
36Aia ma Iope kekahi haumana wahine, o Tabita ka inoa, ma ka hoohalike ana hoi, ua iia o Doreka, ua nui na hana maikai, a me na manawalea ana i hana'i.
36Havia em Jope uma certa discípula chamada Tabita, nome que, traduzido, significa Dorcas. Esta mulher era cheia de boas obras e atos de misericórdia que ela fazia.
37Ia mau la mai iho Ia ia a make. Holoi aku ia lakou ia ia, a waiho iho Ia ma ke keena maluna.
37Naqueles dias, ela ficou doente e morreu. Depois de lavá-la, eles a colocaram em um quarto no andar superior.
38Ua kokoke no o Luda ma Iope, a lohe ae la na haumana i ko Petero hiki ana mala i la, hoouna aku la lakou i elua kanaka ia ia, nonoi aku la laua aole e hookaulua i kona hele ana io lakou la.
38Como Lida era perto de Jope, os discípulos, ouvindo que Pedro estava lá, enviaram-lhe dois homens, implorando-lhe que não demorasse em ir até eles.
39Ku no la o Petero iluna, a hele pu me laua: a hiki aku la ia, alakai aku la lakou ia ia i ua keena la maluna; a ku pu me ia ua wahinekanemake a pau e uwe ana, a e hoike ana i na palule, a me na kapa komo a Doreka i hana'i i kona wa i noho pu ai me lakou.
39Pedro levantou-se e foi com eles. Quando ele chegou, levaram-no ao quarto no andar superior. Todas as viúvas ficaram ao redor dele, chorando e mostrando as túnicas e outras roupas que Dorcas havia feito enquanto estava com elas.
40Kipaku aku la o Petero ia lakou a pau mawaho, kukuli iho la a pule aku la; alaila haliu ae la ia ma ke kino, i aku la, E Tabita, e ala mai oe; oaka ao la kona mau maka, a ike ao la oia ia Petero, ala ae la ia iluna.
40Pedro mandou que todos saíssem, ajoelhou-se e orou. Voltando-se para o corpo, disse: “Tabita, levante-se!” Ela abriu os olhos e, quando viu Pedro, sentou-se.
41Haawi aku la o Petero i ka lima ia ia, hooku ao la ia ia iluna; kii aku la ia i ka poe haipule, a me na wahinokanemake, a hoike aku la ia ia e ola'na.
41Ele lhe deu a mão e a levantou. Chamando os santos e as viúvas, ele a apresentou viva.
42A ikea ao la ia mea ma Iope a pau; a nui na mea i manaoio aku i ka Haku.
42Isso se tornou conhecido em toda a Jope, e muitos creram no Senhor.
43A noho iho la ia ma Iopo i kekahi mau la, me Simona ka hanaili.
43Ele ficou muitos dias em Jope com um curtidor chamado Simão.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.