Oihana 9
Baibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)
Louis Segond 1910
1E HA aku ana o Saulo i ka olelo hooweliweli, a me ka luku aku i na haumana a ka Haku, hele aku la ia i ke kahuna nui,
1Cependant Saul, respirant encore la menace et le meurtre contre les disciples du Seigneur, se rendit chez le souverain sacrificateur,
2Nonoi aku la i mau palapala no na halehalawai ma Damaseko, ina loaa ia ia kekahi mau mea no keia aoao, na kane paha, na wahine paha, e alakai mai no oia ia lakou me ka nakinakiia ma Ierusalema.
2et lui demanda des lettres pour les synagogues de Damas, afin que, s’il trouvait des partisans de la nouvelle doctrine, hommes ou femmes, il les amenât liés à Jérusalem.
3A i kona hele ana aku, a kokoke ia i hiki i Damaseko, anapu koko mai a puni iho la ia i ka malamalama mai ka lani mai.
3Comme il était en chemin, et qu’il approchait de Damas, tout à coup une lumière venant du ciel resplendit autour de lui.
4Hina iho la i ka honua, e lohe aku la ia i leo, i ka i ana mai ia ia. E Saulo, e Saulo, no ke aha la oe e hoomaau mai nei ia'u?
4Il tomba par terre, et il entendit une voix qui lui disait: Saul, Saul, pourquoi me persécutes-tu?
5I aku la ia, Owai oe, e ka Haku? I mai la ka Haku, O Iesu no wau ka mea au e hoomaau mai nei. O ke keehi ana i na mea oioi, he mea ia e eha ai nou.
5Il répondit: Qui es-tu, Seigneur? Et le Seigneur dit: Je suis Jésus que tu persécutes. Il te serait dur de regimber contre les aiguillons.
6I aku la ia me ka hopohopo a me ka haalulu, e ka Haku, heaha kou makemake e hana aku ai au? I mai la ka Haku ia ia, E ala oe iluna, a e hele i ke kulauakauhale, a e haiia no ia oe ka mea pono nau e hana aku ai.
6Tremblant et saisi d’effroi, il dit: Seigneur, que veux-tu que je fasse? Et le Seigneur lui dit: Lève-toi, entre dans la ville, et on te dira ce que tu dois faire.
7A o na kanaka e hele pu ana me ia, ku iho la lakou me ka leopaa, ua lohe no lakou i ka leo, aole nae i ike aku i kekahi mea.
7Les hommes qui l’accompagnaient demeurèrent stupéfaits; ils entendaient bien la voix, mais ils ne voyaient personne.
8Ala mai la o Saulo, mai ka honua mai, oaka ae la kona mau maka, aole nae ia i ike i kekahi mea. Alakai lima aku Ia lakou ia ia a hiki aku i Damaseko.
8Saul se releva de terre, et, quoique ses yeux fussent ouverts, il ne voyait rien; on le prit par la main, et on le conduisit à Damas.
9Ekolu la o kona ike ole ana, aole ia i ai, aole no hoi i inu.
9Il resta trois jours sans voir, et il ne mangea ni ne but.
10Aia no ma Damaseko, kekahi haumana, o Anania kona inoa. I mai la ka Haku ia ia ma ka hihio, E Anania, I aku la kela, Eia no wau, e ka Haku.
10Or, il y avait à Damas un disciple nommé Ananias. Le Seigneur lui dit dans une vision: Ananias! Il répondit: Me voici, Seigneur!
11I mai la ka Haku ia ia, E ku, a e hele ma ke kuamoo, i kapaia o Pololei, ma ka hale o Iuda, e imi i kekahi mea i kapaia o Saulo, no Tareso, no ka mea, aia hoi, ke pule la ia.
11Et le Seigneur lui dit: Lève-toi, va dans la rue qu’on appelle la droite, et cherche, dans la maison de Judas, un nommé Saul de Tarse.
12A ma ka hihio oia i ike aku ai i kekahi kanaka, o Anania kona inoa, e hele mai ana, a kau i ka lima maluna ona, i ike ia.
12Car il prie, et il a vu en vision un homme du nom d’Ananias, qui entrait, et qui lui imposait les mains, afin qu’il recouvrât la vue. Ananias répondit:
13I aku la o Anania, E ka Haku e, ua nui loa na mea a'u i lohe ai i ua kanaka la, i ka nui o ka hewa ana i hana aku ai i kou poe haipule ma Ierusalema.
13Seigneur, j’ai appris de plusieurs personnes tout le mal que cet homme a fait à tes saints dans Jérusalem;
14Ua loaa no hoi ia ia ka mana na ke kahuna nui mai, e hoopaa i na mea a pau i hea aku i kou inoa.
14et il a ici des pouvoirs, de la part des principaux sacrificateurs, pour lier tous ceux qui invoquent ton nom.
15I mai la ka Haku ia ia, O hele: no ka mea, he ipu i kohoia na'u oia nei, e lawe aka ai i ko'u inoa imua o ko na aina e, a me na'lii, a me na mamo a Iaeraela.
15Mais le Seigneur lui dit: Va, car cet homme est un instrument que j’ai choisi, pour porter mon nom devant les nations, devant les rois, et devant les fils d’Israël;
16No ka mea, e hoike aku ana au ia ia i ka nui o kona ohaeha ana no ko'u nei inoa.
16et je lui montrerai tout ce qu’il doit souffrir pour mon nom.
17Holo aku la o Anania a komo aka la i ka hale; a kau aku la i kona mau lima maluna ona, i aku la, E Saulo, e ke kaikaina, na hoouna mai nei ka Haku ia'u, o Iesu, ka mea au i ike ai ma ke ala au i hele mai ai, i ike oe, a i piha hoi i ka Uhane Hemolele.
17Ananias sortit; et, lorsqu’il fut arrivé dans la maison, il imposa les mains à Saul, en disant: Saul, mon frère, le Seigneur Jésus, qui t’est apparu sur le chemin par lequel tu venais, m’a envoyé pour que tu recouvres la vue et que tu sois rempli du Saint-Esprit.
18Haule koke iho la mai kona mau maka mai me he mau unahi la, a ike koke iho la ia, a ku mai la, bapetizoia iho la.
18Au même instant, il tomba de ses yeux comme des écailles, et il recouvra la vue. Il se leva, et fut baptisé;
19A i ka lawe ana i ai, ikaika ae la. Noho iho la o Saulo, i kekahi mau la me na haumana ma Damaseko.
19et, après qu’il eut pris de la nourriture, les forces lui revinrent. Saul resta quelques jours avec les disciples qui étaient à Damas.
20Hai koke aku la ia maloko o na halehalawai, ia Iesu, o ke Keiki ia a ke Akua.
20Et aussitôt il prêcha dans les synagogues que Jésus est le Fils de Dieu.
21Kahaha iho la ka poe a pau i lohe, i ae la; Aole anei keia ka mea i luku ai i ka poe i hea aku ma keia inoa ma Ierusalema, a hele mai hoi ia nei e lawe ia lakou me ka paa, i na kahuna nui?
21Tous ceux qui l’entendaient étaient dans l’étonnement, et disaient: N’est-ce pas celui qui persécutait à Jérusalem ceux qui invoquent ce nom, et n’est-il pas venu ici pour les emmener liés devant les principaux sacrificateurs?
22Mahuahua nui aku la ka ikaika o Saulo: a pilipu ia ia ka poe Iudaio, e noho ana ma Damaseko i kona hoakaka ana, o ka Mesia no keia.
22Cependant Saul se fortifiait de plus en plus, et il confondait les Juifs qui habitaient Damas, démontrant que Jésus est le Christ.
23A hala ia mau la, kukakuka ka poe Iudaio e pepehi ia ia.
23Au bout d’un certain temps, les Juifs se concertèrent pour le tuer,
24Ike ae la o Saulo i ka lakou kuka ana. Hoomakakiu aku la lakou ma na puka i ke ao a me ka po e pepehi ia ia.
24et leur complot parvint à la connaissance de Saul. On gardait les portes jour et nuit, afin de lui ôter la vie.
25Lawe aku La na haumana ia ia i ka po, a ma ka hinai, hookuu iho la ia ia ilalo, mawaho o ka pa.
25Mais, pendant une nuit, les disciples le prirent, et le descendirent par la muraille, dans une corbeille.
26A hiki aku la o Saulo i Ierusalema, hoao aku la ia e hui pu me na haumana, makau mai la lakou a pau ia ia, no ka mea, aole lakou i manao he haumana ia.
26Lorsqu’il se rendit à Jérusalem, Saul tâcha de se joindre à eux; mais tous le craignaient, ne croyant pas qu’il fût un disciple.
27Lalau aku la o Barenaba ia ia, a alakai aku la ia ia i na lunaolelo, a hoakaka aku la i kona ike ana i ka Haku ma ke alanui, a me kana olelo ana mai ia ia, a me kana ao ikaika ana aku ma Damaseko, ma ka inoa o Iesu.
27Alors Barnabas, l’ayant pris avec lui, le conduisit vers les apôtres, et leur raconta comment sur le chemin Saul avait vu le Seigneur, qui lui avait parlé, et comment à Damas il avait prêché franchement au nom de Jésus.
28Me lakou pu iho la no ia ma Ierusalema, i ka hele ana aku a i ka hoi ana mai.
28Il allait et venait avec eux dans Jérusalem, et s’exprimait en toute assurance au nom du Seigneur.
29A e ao wiwo ole aku ia ma ka inoa o Iesu, me ka hoopaapaa aku i ka poe Helene; a kukakuka iho la lakou e pepehi ia ia.
29Il parlait aussi et disputait avec les Hellénistes; mais ceux-ci cherchaient à lui ôter la vie.
30A ike iho la na hoahanau, lawe aku la lakou ia ia i Kaisareia, a hoouna aku la ia ia i Tareso.
30Les frères, l’ayant su, l’emmenèrent à Césarée, et le firent partir pour Tarse.
31A maluhia iho la na ekalesia ma Iudea a pau, a me Galilaia, a me Samaria hoi. Hookupaaia iho la lakou, e hele ana me ka makau i ka Haku, a me ka olioli o ka Uhane Hemolele, a mahuahua iho la lakou.
31L’Église était en paix dans toute la Judée, la Galilée et la Samarie, s’édifiant et marchant dans la crainte du Seigneur, et elle s’accroissait par l’assistance du Saint-Esprit.
32A i ko Petero kaahele ana ma na wahi a pau, hiki ae la ia i ka poe haipule e noho ana ma Luda.
32Comme Pierre visitait tous les saints, il descendit aussi vers ceux qui demeuraient à Lydde.
33Loaa aku la ia ia ilaila kekahi kanaka, o Ainea kona inoa, ua moe ma ka moe no na makahiki ewalu, i ka mai lolo.
33Il y trouva un homme nommé Énée, couché sur un lit depuis huit ans, et paralytique.
34I mai la o Petero ia ia, E Ainea, ke hoola mai nei o Iesu Kristo ia oe; e ku, a nau no e holahola i kou wahi moe. Ku koke ae la ia.
34Pierre lui dit: Énée, Jésus-Christ te guérit; lève-toi, et arrange ton lit. Et aussitôt il se leva.
35O ka poe a pau, e noho ana ma Luda, a ma Sarona, ike aku la lakou ia ia, a huli iho la i ka Haku.
35Tous les habitants de Lydde et du Saron le virent, et ils se convertirent au Seigneur.
36Aia ma Iope kekahi haumana wahine, o Tabita ka inoa, ma ka hoohalike ana hoi, ua iia o Doreka, ua nui na hana maikai, a me na manawalea ana i hana'i.
36Il y avait à Joppé, parmi les disciples, une femme nommée Tabitha, ce qui signifie Dorcas: elle faisait beaucoup de bonnes œuvres et d’aumônes.
37Ia mau la mai iho Ia ia a make. Holoi aku ia lakou ia ia, a waiho iho Ia ma ke keena maluna.
37Elle tomba malade en ce temps-là, et mourut. Après l’avoir lavée, on la déposa dans une chambre haute.
38Ua kokoke no o Luda ma Iope, a lohe ae la na haumana i ko Petero hiki ana mala i la, hoouna aku la lakou i elua kanaka ia ia, nonoi aku la laua aole e hookaulua i kona hele ana io lakou la.
38Comme Lydde est près de Joppé, les disciples, ayant appris que Pierre s’y trouvait, envoyèrent deux hommes vers lui, pour le prier de venir chez eux sans tarder.
39Ku no la o Petero iluna, a hele pu me laua: a hiki aku la ia, alakai aku la lakou ia ia i ua keena la maluna; a ku pu me ia ua wahinekanemake a pau e uwe ana, a e hoike ana i na palule, a me na kapa komo a Doreka i hana'i i kona wa i noho pu ai me lakou.
39Pierre se leva, et partit avec ces hommes. Lorsqu’il fut arrivé, on le conduisit dans la chambre haute. Toutes les veuves l’entourèrent en pleurant, et lui montrèrent les tuniques et les vêtements que faisait Dorcas pendant qu’elle était avec elles.
40Kipaku aku la o Petero ia lakou a pau mawaho, kukuli iho la a pule aku la; alaila haliu ae la ia ma ke kino, i aku la, E Tabita, e ala mai oe; oaka ao la kona mau maka, a ike ao la oia ia Petero, ala ae la ia iluna.
40Pierre fit sortir tout le monde, se mit à genoux, et pria; puis, se tournant vers le corps, il dit: Tabitha, lève-toi! Elle ouvrit les yeux, et ayant vu Pierre, elle s’assit.
41Haawi aku la o Petero i ka lima ia ia, hooku ao la ia ia iluna; kii aku la ia i ka poe haipule, a me na wahinokanemake, a hoike aku la ia ia e ola'na.
41Il lui donna la main, et la fit lever. Il appela ensuite les saints et les veuves, et la leur présenta vivante.
42A ikea ao la ia mea ma Iope a pau; a nui na mea i manaoio aku i ka Haku.
42Cela fut connu de tout Joppé, et beaucoup crurent au Seigneur.
43A noho iho la ia ma Iopo i kekahi mau la, me Simona ka hanaili.
43Pierre demeura quelque temps à Joppé, chez un corroyeur nommé Simon.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.