Hebreus 10
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Pois a lei, tendo uma sombra dos bens vindouros, não a própria imagem das coisas, nunca pode, com os mesmos sacrifícios oferecidos continuamente ano após ano, aperfeiçoar os que se aproximam.
1Јер закон имајући сен добара која ће доћи, а не само обличје ствари, не може никада савршити оне који приступају сваке године и приносе оне исте жртве.
2Do contrário, não teriam deixado de ser oferecidos? Porque os adoradores, tendo sido purificados uma vez por todas, não teriam mais consciência de pecados.
2Иначе би се престале приносити се, кад они који служе не би више имали никакве савести за грехе, кад се једном очисте;
3Mas nesses sacrifícios há uma lembrança anual dos pecados.
3него се њима сваке године чини спомен за грехе.
4Pois é impossível que o sangue de touros e bodes tire os pecados.
4Јер крв јунчија и јарчија не може узети грехе.
5Portanto, ao entrar no mundo, ele diz: “Sacrifício e oferta não desejaste, mas preparaste um corpo para mim.
5Зато, улазећи у свет говори: Жртава и дарова ниси хтео, али си ми тело приправио.
6Não te agradaste de holocaustos e sacrifícios pelo pecado.
6Жртве и прилози за грех нису Ти били угодни.
7Então eu disse: 'Eis que vim (no rolo do livro está escrito a meu respeito) para fazer a tua vontade, ó Deus.'”
7Тада рекох: Ево дођох, у почетку књиге писано је за мене, да учиним вољу Твоју, Боже.
8Depois de dizer anteriormente: “Sacrifícios, ofertas, holocaustos e sacrifícios pelo pecado não desejaste, nem te agradaste deles” (os quais são oferecidos segundo a lei),
8И више казавши: Прилога и приноса и жртава, и жртава за грехе ниси хтео, нити су Ти били угодни, што се по закону приносе;
9ele disse então: “Eis que vim para fazer a tua vontade.” Ele remove o primeiro para estabelecer o segundo.
9тада рече: Ево дођох да учиним вољу Твоју, Боже. Укида прво да постави друго.
10É por essa vontade que temos sido santificados por meio da oferta do corpo de Jesus Cristo, de uma vez por todas.
10По којој смо вољи ми освећени приносом тела Исуса Христа једном.
11Todo sacerdote permanece de pé, dia após dia, ministrando e oferecendo muitas vezes os mesmos sacrifícios, que nunca podem tirar os pecados;
11И сваки свештеник стоји сваки дан служећи и једне жртве много пута приносећи које никад не могу узети грехе.
12mas ele, tendo oferecido um único sacrifício pelos pecados para sempre, assentou-se à direita de Deus,
12А Он принесавши једину жртву за грехе седи свагда с десне стране Богу.
13esperando, dali em diante, até que os seus inimigos sejam postos como estrado dos seus pés.
13Чекајући даље док се положе непријатељи Његови подножје ногама Његовим.
14Pois com uma única oferta ele aperfeiçoou para sempre os que estão sendo santificados.
14Јер једним приносом савршио је вавек оне који бивају освећени.
15O Espírito Santo também nos testifica, pois depois de dizer:
15А сведочи нам и Дух Свети; јер као што је напред казано:
16“Esta é a aliança que farei com eles depois daqueles dias”, diz o Senhor, “Porei as minhas leis em seu coração, também as escreverei em sua mente;” então ele diz:
16Ово је завет који ћу начинити с њима после оних дана, говори Господ: Даћу законе своје у срца њихова, и у мислима њиховим написаћу их;
17“Dos seus pecados e das suas iniquidades não me lembrarei mais.”
17И грехе њихове и безакоња њихова нећу више спомињати.
18Ora, onde há remissão destes, não há mais oferta pelo pecado.
18А где је опроштење ових онде више нема прилога за грехе.
19Tendo, portanto, irmãos, ousadia para entrar no Santuário pelo sangue de Jesus,
19Имајући, дакле, слободу, браћо, улазити у светињу крвљу Исуса Христа, путем новим и живим.
20pelo caminho que ele inaugurou para nós, um caminho novo e vivo, pelo véu, isto é, a sua carne,
20Који нам је обновио заветом, то јест телом својим,
21e tendo um grande sacerdote sobre a casa de Deus,
21и свештеника великог над домом Божијим:
22aproximemo-nos com coração sincero, em plena certeza de fé, tendo o coração aspergido, livre de uma consciência má, e o corpo lavado com água pura,
22Да приступамо с истиним срцем у пуној вери, очишћени у срцима од зле савести, и умивени по телу водом чистом;
23retenhamos firme a confissão da nossa esperança sem vacilar; pois aquele que prometeu é fiel.
23да се држимо тврдо признања наде: јер је веран онај који је обећао;
24Pensemos em como incentivar uns aos outros ao amor e às boas obras,
24и да разумевамо један другог у подбуњивању к љубави и добрим делима,
25não deixando de nos congregar, como é costume de alguns, mas exortando-nos uns aos outros, e tanto mais quanto vocês veem que o Dia se aproxima.
25не остављајући скупштину своју, као што неки имају обичај, него један другог саветујући, толико већма колико видите да се приближује дан судни.
26Pois se pecarmos voluntariamente, depois de termos recebido o conhecimento da verdade, já não resta mais sacrifício pelos pecados,
26Јер кад ми грешимо намерно, пошто смо примили познање истине, нема више жртве за грехе;
27mas uma certa e terrível expectativa de juízo, e um fogo furioso que devorará os adversários.
27него страшно чекање суда, и ревност огња који ће да поједе оне који се супроте.
28O homem que despreza a lei de Moisés morre sem compaixão, com base no testemunho de duas ou três testemunhas.
28Ко преступи закон Мојсијев, без милости умире код два или три сведока.
29Imaginem quão mais severo será o castigo merecido por aquele que pisou aos pés o Filho de Deus, considerou profano o sangue da aliança com o qual foi santificado e insultou o Espírito da graça.
29Колико мислите да ће горе муке заслужити онај који сина Божијег погази, и крв завета којом се освети за погану уздржи, и Духа благодати наружи?
30Pois conhecemos aquele que disse: “A vingança me pertence. Eu retribuirei”, diz o Senhor. E novamente: “O Senhor julgará o seu povo.”
30Јер знамо Оног који рече: Моја је освета, ја ћу вратити, говори Господ; и опет: Господ ће судити народу свом.
31Coisa terrível é cair nas mãos do Deus vivo.
31Страшно је упасти у руке Бога Живога.
32Mas lembrem-se dos dias anteriores, nos quais, depois de serem iluminados, vocês suportaram uma grande luta com sofrimentos:
32Опомињите се, пак, првих дана својих, у које се просветлисте и многу борбу страдања поднесосте,
33em parte, sendo expostos tanto a insultos quanto a opressões, e em parte, tornando-se companheiros daqueles que foram assim tratados.
33које поставши гледање са срамота и невоља, а које поставши другови онима који живе тако.
34Pois vocês se compadeceram de mim enquanto eu estava preso e aceitaram com alegria o confisco dos seus bens, sabendo que têm para si mesmos uma posse melhor e permanente nos céus.
34Јер се на окове моје сажалисте, и дадосте с радошћу да се разграби ваше имање, знајући да имате себи имање боље и непропадљиво на небесима.
35Portanto, não abram mão da sua confiança, pois ela tem uma grande recompensa.
35Не одбацујте, дакле, слободу своју, која има велику плату.
36Pois vocês precisam de perseverança, para que, tendo feito a vontade de Deus, possam receber a promessa.
36Јер вам је трпљење од потребе да вољу Божију савршивши примите обећање.
37“Pois em muito pouco tempo, aquele que vem virá, e não tardará.
37Јер још мало, врло мало, па ће доћи Онај који треба да дође и неће одоцнити.
38Mas o justo viverá pela fé. E, se ele recuar, a minha alma não tem prazer nele.”
38А праведник живеће од вере; ако ли одступи неће бити по вољи моје душе.
39Nós, porém, não somos dos que recuam para a perdição, mas dos que têm fé para a salvação da alma.
39А ми, браћо, нисмо од оних који одступају на погибао, него од оних који верују да спасу душе.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.