Hebreus 10
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Pois a lei, tendo uma sombra dos bens vindouros, não a própria imagem das coisas, nunca pode, com os mesmos sacrifícios oferecidos continuamente ano após ano, aperfeiçoar os que se aproximam.
1Ын адевэр, Леӂя, каре аре умбра бунурилор виитоаре, ну ынфэцишаря адевэратэ а лукрурилор, ну поате ничодатэ, прин ачеляшь жертфе каре се адук неынчетат ын фиекаре ан, сэ факэ десэвыршиць пе чей че се апропие.
2Do contrário, não teriam deixado de ser oferecidos? Porque os adoradores, tendo sido purificados uma vez por todas, não teriam mais consciência de pecados.
2Алтфел, н-ар фи ынчетат еле оаре сэ фие адусе, дакэ чей че ле адучяу, фиинд курэциць о датэ, н-ар май фи требуит сэ май айбэ куноштинцэ де пэкате?
3Mas nesses sacrifícios há uma lembrança anual dos pecados.
3Дар адучеря аминте а пэкателор есте ынноитэ дин ан ын ан, токмай прин ачесте жертфе;
4Pois é impossível que o sangue de touros e bodes tire os pecados.
4кэч есте ку непутинцэ ка сынӂеле таурилор ши ал цапилор сэ штяргэ пэкателе.
5Portanto, ao entrar no mundo, ele diz: “Sacrifício e oferta não desejaste, mas preparaste um corpo para mim.
5Де ачея, кынд интрэ ын луме, Ел зиче: „Ту н-ай воит нич жертфэ, нич принос, чи Мь-ай прегэтит ун труп;
6Não te agradaste de holocaustos e sacrifícios pelo pecado.
6н-ай примит нич ардерь-де-тот, нич жертфе пентру пэкат.
7Então eu disse: 'Eis que vim (no rolo do livro está escrito a meu respeito) para fazer a tua vontade, ó Deus.'”
7Атунч ам зис: ‘Ятэ-Мэ (ын сулул кэрций есте скрис деспре Мине), вин сэ фак воя Та, Думнезеуле!’”
8Depois de dizer anteriormente: “Sacrifícios, ofertas, holocaustos e sacrifícios pelo pecado não desejaste, nem te agradaste deles” (os quais são oferecidos segundo a lei),
8Дупэ че а зис ынтый: „Ту н-ай воит ши н-ай примит нич жертфе, нич приноасе, нич ардерь-де-тот, нич жертфе пентру пэкат” (лукрурь адусе тоате дупэ Леӂе),
9ele disse então: “Eis que vim para fazer a tua vontade.” Ele remove o primeiro para estabelecer o segundo.
9апой зиче: „Ятэ-Мэ, вин сэ фак воя Та, Думнезеуле.” Ел десфиинцязэ астфел пе челе динтый, ка сэ пунэ ын лок пе а доуа.
10É por essa vontade que temos sido santificados por meio da oferta do corpo de Jesus Cristo, de uma vez por todas.
10Прин ачастэ „вое” ам фост сфинциць ной, ши ануме прин жертфиря трупулуй луй Исус Христос, о датэ пентру тотдяуна.
11Todo sacerdote permanece de pé, dia após dia, ministrando e oferecendo muitas vezes os mesmos sacrifícios, que nunca podem tirar os pecados;
11Ши, пе кынд орьче преот фаче служба ын фиекаре зи ши адуче де мулте орь ачеляшь жертфе, каре ничодатэ ну пот штерӂе пэкателе,
12mas ele, tendo oferecido um único sacrifício pelos pecados para sempre, assentou-se à direita de Deus,
12Ел, димпотривэ, дупэ че а адус о сингурэ жертфэ пентру пэкате, С-а ашезат пентру тотдяуна ла дряпта луй Думнезеу
13esperando, dali em diante, até que os seus inimigos sejam postos como estrado dos seus pés.
13ши аштяптэ де акум ка врэжмаший Луй сэ-Й фие фэкуць аштернут ал пичоарелор Луй.
14Pois com uma única oferta ele aperfeiçoou para sempre os que estão sendo santificados.
14Кэч принтр-о сингурэ жертфэ Ел а фэкут десэвыршиць пентру тотдяуна пе чей че сунт сфинциць.
15O Espírito Santo também nos testifica, pois depois de dizer:
15Лукрул ачеста ни-л адевереште ши Духул Сфынт. Кэч, дупэ че а зис:
16“Esta é a aliança que farei com eles depois daqueles dias”, diz o Senhor, “Porei as minhas leis em seu coração, também as escreverei em sua mente;” então ele diz:
16„Ятэ легэмынтул пе каре-л вой фаче ку ей дупэ ачеле зиле”, зиче Домнул: „Вой пуне леӂиле Меле ын инимиле лор ши ле вой скрие ын минтя лор”,
17“Dos seus pecados e das suas iniquidades não me lembrarei mais.”
17адаугэ: „Ши ну-Мь вой май адуче аминте де пэкателе лор, нич де фэрэделеӂиле лор.”
18Ora, onde há remissão destes, não há mais oferta pelo pecado.
18Дар, аколо унде есте ертаре де пэкате, ну май есте невое де жертфэ пентру пэкат.
19Tendo, portanto, irmãos, ousadia para entrar no Santuário pelo sangue de Jesus,
19Астфел дар, фрацилор, фииндкэ прин сынӂеле луй Исус авем о интраре слободэ ын Локул Прясфынт
20pelo caminho que ele inaugurou para nós, um caminho novo e vivo, pelo véu, isto é, a sua carne,
20пе каля чя ноуэ ши вие пе каре не-а дескис-о Ел, прин пердяуа динэунтру, адикэ трупул Сэу,
21e tendo um grande sacerdote sobre a casa de Deus,
21ши фииндкэ авем ун Маре Преот пус песте каса луй Думнезеу,
22aproximemo-nos com coração sincero, em plena certeza de fé, tendo o coração aspergido, livre de uma consciência má, e o corpo lavado com água pura,
22сэ не апропием ку о инимэ куратэ, ку крединцэ деплинэ, ку инимиле стропите ши курэците де ун куӂет рэу ши ку трупул спэлат ку о апэ куратэ.
23retenhamos firme a confissão da nossa esperança sem vacilar; pois aquele que prometeu é fiel.
23Сэ цинем фэрэ шовэире ла мэртурисиря нэдеждий ноастре, кэч крединчос есте Чел че а фэкут фэгэдуинца.
24Pensemos em como incentivar uns aos outros ao amor e às boas obras,
24Сэ вегем уний асупра алтора, ка сэ не ындемнэм ла драгосте ши ла фапте буне.
25não deixando de nos congregar, como é costume de alguns, mas exortando-nos uns aos outros, e tanto mais quanto vocês veem que o Dia se aproxima.
25Сэ ну пэрэсим адунаря ноастрэ, кум ау уний обичей; чи сэ не ындемнэм уний пе алций, ши ку атыт май мулт, ку кыт ведець кэ зиуа се апропие.
26Pois se pecarmos voluntariamente, depois de termos recebido o conhecimento da verdade, já não resta mais sacrifício pelos pecados,
26Кэч, дакэ пэкэтуим ку воя, дупэ че ам примит куноштинца адевэрулуй, ну май рэмыне ничо жертфэ пентру пэкате,
27mas uma certa e terrível expectativa de juízo, e um fogo furioso que devorará os adversários.
27чи доар о аштептаре ынфрикошатэ а жудекэций ши вэпая унуй фок каре ва мистуи пе чей рэзврэтиць.
28O homem que despreza a lei de Moisés morre sem compaixão, com base no testemunho de duas ou três testemunhas.
28Чине а кэлкат Леӂя луй Мойсе есте оморыт фэрэ милэ, пе мэртурия а дой сау трей марторь.
29Imaginem quão mais severo será o castigo merecido por aquele que pisou aos pés o Filho de Deus, considerou profano o sangue da aliança com o qual foi santificado e insultou o Espírito da graça.
29Ку кыт май аспрэ педяпсэ кредець кэ ва луа чел че ва кэлка ын пичоаре пе Фиул луй Думнезеу, ва пынгэри сынӂеле легэмынтулуй ку каре а фост сфинцит ши ва батжокори пе Духул харулуй?
30Pois conhecemos aquele que disse: “A vingança me pertence. Eu retribuirei”, diz o Senhor. E novamente: “O Senhor julgará o seu povo.”
30Кэч штим чине есте Чел че а зис: „А Мя есте рэзбунаря, Еу вой рэсплэти!” Ши ын алтэ парте: „Домнул ва жудека пе попорул Сэу.”
31Coisa terrível é cair nas mãos do Deus vivo.
31Грозав лукру есте сэ казь ын мыниле Думнезеулуй челуй виу!
32Mas lembrem-se dos dias anteriores, nos quais, depois de serem iluminados, vocês suportaram uma grande luta com sofrimentos:
32Адучеци-вэ аминте де зилеле де ла ынчепут, кынд, дупэ че аць фост луминаць, аць дус о маре луптэ де суферинце:
33em parte, sendo expostos tanto a insultos quanto a opressões, e em parte, tornando-se companheiros daqueles que foram assim tratados.
33пе де о парте, ераць пушь ка привелиште ын мижлокул окэрилор ши неказурилор ши, пе де алта, в-аць фэкут пэрташь ку ачея каре авяу ачеяшь соартэ ка вой.
34Pois vocês se compadeceram de mim enquanto eu estava preso e aceitaram com alegria o confisco dos seus bens, sabendo que têm para si mesmos uma posse melhor e permanente nos céus.
34Ын адевэр, аць авут милэ де чей дин темницэ ши аць примит ку букурие рэпиря аверилор воастре, ка уний каре штиць кэ авець ын черурь о авуцие май бунэ, каре дэйнуеште.
35Portanto, não abram mão da sua confiança, pois ela tem uma grande recompensa.
35Сэ ну вэ пэрэсиць дар ынкредеря воастрэ, пе каре о аштяптэ о маре рэсплэтире!
36Pois vocês precisam de perseverança, para que, tendo feito a vontade de Deus, possam receber a promessa.
36Кэч авець невое де рэбдаре, ка, дупэ че аць ымплинит воя луй Думнезеу, сэ путець кэпэта че в-а фост фэгэдуит.
37“Pois em muito pouco tempo, aquele que vem virá, e não tardará.
37„Ынкэ пуцинэ, фоарте пуцинэ време, ши Чел че вине ва вени ши ну ва зэбови.
38Mas o justo viverá pela fé. E, se ele recuar, a minha alma não tem prazer nele.”
38Ши чел неприхэнит ва трэи прин крединцэ, дар, дакэ дэ ынапой, суфлетул Меу ну гэсеште плэчере ын ел.”
39Nós, porém, não somos dos que recuam para a perdição, mas dos que têm fé para a salvação da alma.
39Ной ынсэ ну сунтем дин ачея каре дау ынапой ка сэ се пярдэ, чи дин ачея каре ау крединцэ пентру мынтуиря суфлетулуй.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.