Hebreus 4
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Portanto, temamos, para que, enquanto permanece a promessa de entrar no seu descanso, nenhum de vocês pareça ter ficado aquém dela.
1Да се бојимо, дакле, да како док је још остављено обећање да се улази у покој Његов, не закасни који од вас.
2Pois o Evangelho também foi anunciado a nós, assim como a eles; mas a palavra que ouviram não lhes trouxe proveito, porque não foi unida à fé por aqueles que a ouviram.
2Јер је нама објављено као и онима; али онима не помаже чувена реч, јер не вероваше они који чуше.
3Pois nós, os que cremos, entramos naquele descanso, assim como ele disse: “Como jurei na minha ira, eles não entrarão no meu descanso;” embora as obras estivessem concluídas desde a fundação do mundo.
3Јер ми који веровасмо улазимо у покој, као што рече: Зато се заклех у гневу свом да неће ући у покој мој, ако су дела и била готова од постања света.
4Pois em algum lugar ele falou assim sobre o sétimo dia: “Deus descansou no sétimo dia de todas as suas obras;”
4Јер негде рече за седми дан овако: и почину Бог у дан седми од свих дела својих.
5e novamente neste lugar: “Eles não entrarão no meu descanso.”
5И на овом месту опет: Неће ући у покој мој.
6Visto, portanto, que ainda resta que alguns entrem nesse descanso, e que aqueles a quem anteriormente foi anunciado o Evangelho não entraram por causa da desobediência,
6Будући, пак, да неки имају да уђу у њега, и они којима је најпре јављено не уђоше за непослушање;
7ele novamente estabelece certo dia, “Hoje”, dizendo por meio de Davi, depois de tanto tempo (como já foi dito), “Hoje, se vocês ouvirem a sua voz, não endureçam os seus corações.”
7опет одреди један дан, данас, говорећи у Давиду по толиком времену, као што се пре каза: Данас ако глас Његов чујете, не будите дрвенастих срца.
8Pois, se Josué lhes tivesse dado descanso, ele não teria falado posteriormente a respeito de outro dia.
8Јер да је Исус оне довео у покој, не би за други дан говорио потом.
9Resta, portanto, um descanso sabático para o povo de Deus.
9Дакле је остављено још почивање народу Божијем.
10Pois aquele que entrou no seu descanso, ele mesmo também descansou das suas obras, assim como Deus descansou das suas.
10Јер који уђе у покој Његов, и он почива од дела својих, као и Бог од својих.
11Esforcemo-nos, portanto, para entrar naquele descanso, para que ninguém caia seguindo o mesmo exemplo de desobediência.
11Да се постарамо, дакле, ући у тај покој, да не упадне ко у ону исту гатку неверства.
12Pois a palavra de Deus é viva e eficaz, mais afiada do que qualquer espada de dois gumes, penetrando até a divisão de alma e espírito, de juntas e medulas, e é capaz de discernir os pensamentos e intenções do coração.
12Јер је жива реч Божија, и јака, и оштрија од сваког мача оштрог с обе стране, и пролази тја до растављања и душе и духа, и зглавака и мозга, и суди мислима и помислима срца.
13Não há criatura alguma escondida da sua vista, mas todas as coisas estão nuas e expostas aos olhos daquele a quem devemos prestar contas.
13И нема твари непознате пред Њиме, него је све голо и откривено пред очима Оног коме говоримо.
14Tendo, pois, um grande sumo sacerdote que passou pelos céus, Jesus, o Filho de Deus, apeguemo-nos firmemente à nossa confissão.
14Имајући, дакле, великог Поглавара свештеничког, који је прошао небеса, Исуса сина Божијег, да се држимо признања.
15Pois não temos um sumo sacerdote incapaz de se compadecer das nossas fraquezas, mas um que foi tentado em todas as coisas à nossa semelhança, contudo, sem pecado.
15Јер немамо Поглавара свештеничког који не може пострадати с нашим слабостима, него који је у свачему искушан као и ми, осим греха.
16Acheguemo-nos, portanto, com confiança ao trono da graça, para que recebamos misericórdia e encontremos graça para nos ajudar no momento da necessidade.
16Да приступимо, дакле, слободно к престолу благодати, да примимо милост и нађемо благодат за време кад нам затреба помоћ.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.