Wijsheid 12
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Want uw onsterfelijke geest is in alles,
1Pois teu espírito incorruptível está em todas as coisas.
2En daarom straft Gij de zondaars slechts matig; Gij houdt hun door die waarschuwing hun misdaad voor ogen, Opdat zij de zonde verlaten en U trouw blijven, Heer.
2Por isso corriges pouco a pouco os que se desviam do caminho, e, lembrando-lhes as coisas em que pecam, os admoestas, para que abandonem sua maldade e creiam em ti, ó Senhor.
3Ook de vroegere bewoners van uw heilig land
3Pois, de fato, os antigos habitantes de tua santa terra,
4Hebt Gij gehaat om hun schandelijk leven,
4a quem odiaste porque praticavam obras detestáveis de feitiçaria e ritos profanos,
5Om hun toverkunst en afschuwelijke gebruiken: Het meedogenloos moorden van kinderen, Het eten van ingewanden, en vlees en bloed van mensen. Daarom hebt Gij die ingewijden uit hun festijnen weggerukt,
5matanças impiedosas de crianças e banquetes sacrificiais de carne e sangue humanos,
6En de ouders, die eigenhandig hun arme kinderen doodden, Door de hand van onze vaderen willen verdelgen:
6participantes de uma comunhão ímpia e assassinos dos próprios bebês indefesos, decidiste destruí-los pelas mãos de nossos antepassados,
7Opdat het land, dat door U het hoogst wordt geschat, Een waardige bevolking zou opnemen van kinderen Gods.
7para que a terra, que aos teus olhos é a mais preciosa de todas, recebesse uma digna colônia de servos de Deus.
8Toch hebt Gij ook hen, als mensen, genadig behandeld, En als voorlopers van uw leger horzels gezonden, Om hen slechts langzaam uit te roeien;
8Contudo, até mesmo a eles poupaste por serem humanos, e enviaste vespas como precursoras de teu exército, para destruí-los pouco a pouco.
9Al hadt Gij de zondaars in de krijg aan de gerechten kunnen overleveren, Of in eens verdelgen door grimmige dieren of een streng bevel.
9Não porque fosses incapaz de subjugar os ímpios em batalha pela mão dos justos, ou de exterminá-los de uma vez por meio de feras terríveis ou de uma palavra severa,
10Door niet in eens te straffen gaaft Gij hun tijd tot bekering, Ofschoon Gij wist, dat hun geslacht was bedorven, Dat de boosheid hun was aangeboren, En dat hun gezindheid in eeuwigheid niet zou veranderen,
10mas, julgando-os pouco a pouco, deste-lhes oportunidade de se arrepender, embora soubesses que sua natureza era má desde o nascimento, que sua maldade era inata e que sua maneira de pensar jamais mudaria.
11Daar hun zaad was vervloekt van de aanvang af. Niet uit ontzag voor iemand gaaft Gij uitstel aan hun zondestraf;
11Pois eram uma descendência amaldiçoada desde o princípio. Não foi por medo de ninguém que deixaste seus pecados sem castigo.
12Want wie zal durven zeggen: “Wat doet Gij?” Of wie zal zich verzetten tegen uw oordeel? Wie klaagt U aan, als Gij volken verdelgt, die Gij zelf hebt geschapen; Of wie treedt er tegen U op als verdediger van zondige mensen?
12Pois quem dirá: “O que fizeste?” Ou: “Quem resistirá ao teu julgamento?” Quem te acusará pela destruição das nações que causaste? Ou quem se apresentará diante de ti como defensor de homens injustos?
13Er is geen God buiten U, die zorg draagt voor allen, En zo bewijst, dat Gij niet onrechtvaardig straft.
13Pois não há Deus além de ti, que cuidas de todos, para que tenhas de provar que não julgaste injustamente.
14Geen koning of vorst kan U rekenschap vragen over wien Gij kastijdt;
14Nenhum rei ou príncipe poderá confrontar-te por causa daqueles que castigaste.
15Maar omdat Gij rechtvaardig zijt, ordent Gij alles rechtvaardig. Wie geen straf verdient, straffen, Acht Gij in strijd met uw macht.
15Mas, sendo justo, governas todas as coisas com justiça, considerando incompatível com teu poder condenar alguém que não merece castigo.
16Want uw macht is de grond van uw rechtvaardigheid; En juist wijl Gij alles beheerst, wordt door U alles gespaard.
16Pois tua força é a fonte da justiça, e teu domínio sobre todos faz com que sejas paciente com todos.
17Want Gij toont uw kracht slechts, als men uw almacht uitdaagt; Gij straft enkel wie ze kent, en toch overmoedig is.
17Quando os homens não creem que teu poder é perfeito, tu mostras tua força, e, ao tratares com os que pensam assim, confundes sua ousadia.
18Maar hoe groot ook uw kracht is, Gij straft met zachtheid, En heerst over ons met grote toegevendheid; Want als Gij maar wilt, het kunnen ligt in uw macht.
18Mas tu, soberano em poder, julgas com mansidão e nos governas com grande paciência, pois o poder está à tua disposição sempre que desejas.
19Maar Gij hebt door zo te handelen uw volk willen leren, Dat menslievendheid een plicht is voor den rechtvaardige; En Gij hebt aan uw zonen de blijde hoop gegeven, Dat Gij na de zonden bekering schenkt.
19Por meio dessas obras ensinaste ao teu povo que o justo deve ser bondoso. Deste boa esperança aos teus filhos, porque concedes arrependimento depois que os homens pecam.
20Want als Gij de vijanden uwer kinderen, die de dood verdienden, Zo behoedzaam en omzichtig gestraft hebt, Tijd en gelegenheid gegeven, om zich van het kwaad te bekeren:
20Pois, se contra os inimigos de teus servos que mereciam a morte exerceste vingança com tanta consideração e tolerância, dando-lhes tempos e oportunidades para se afastarem da maldade,
21Met welk een omzichtigheid zult Gij dan uw kinderen richten, Wier vaderen Gij onder eed en verbond de heerlijkste beloften hebt gegeven!
21com quanto maior cuidado julgaste teus filhos, a cujos pais deste juramentos e alianças de boas promessas!
22Ons wijst Gij terecht, onze vijanden geselt Gij duizendmaal, Opdat wij, als wij straffen, aan uw goedheid zouden denken, En als wij gestraft worden, op barmhartigheid hopen.
22Portanto, enquanto nos disciplinas, castigas nossos inimigos dez mil vezes mais, para que, quando julgamos, reflitamos sobre tua bondade e, quando somos julgados, esperemos misericórdia.
23Daarom ook hebt Gij de bozen, die in dwaasheid hun leven vergooiden, Door hun eigen gruwelen gefolterd.
23Por isso também atormentaste, por meio das próprias abominações deles, os injustos que viviam numa vida de insensatez.
24Want ze waren op de ergste doolwegen afgedwaald, Door de meest verachte en afschuwelijke beesten als god te beschouwen, En zo zichzelf te misleiden als onnozele kinderen.
24Pois realmente se desviaram muito pelos caminhos do erro, tomando por deuses aqueles animais que até entre seus inimigos eram desprezados, enganados como crianças insensatas.
25Daarom hebt Gij hun, als kinderen zonder verstand, Een straf gezonden, die hen bespottelijk maakte.
25Por isso, como a crianças sem entendimento, enviaste-lhes um julgamento que os ridicularizava.
26Maar wie na een kastijding met spot zich niet betert, Zal een straf ondergaan, die God waardig is.
26Mas os que não aceitaram a correção branda experimentarão o julgamento de Deus que merecem.
27Want in hun lijden, toen ze zich enkel maar ergerden Over hun waangoden, waarmee ze werden gekweld, Hadden ze den waren God moeten vinden, dien ze vroeger miskenden: Daarom kwam de allerzwaarste straf over hen.
27Pois, por causa dos sofrimentos que os indignavam, ao serem castigados por meio das criaturas que julgavam ser deuses, viram e reconheceram como verdadeiro Deus aquele a quem antes se recusavam a conhecer. Por isso também lhes sobreveio a condenação extrema.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.