ΣΟΦΙΑ
Chapter 12
Septuagint (Greek Old Te…
vs Bíblia Portuguesa …
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Septuagint (Greek Old Testament), second edition
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1ΤΟ γὰρ ἄφθαρτόν σου πνεῦμά ἐστιν ἐν πᾶσι.
1Pois teu espírito incorruptível está em todas as coisas.
2διὸ τοὺς παραπίπτοντας κατ᾿ ὀλίγον ἐλέγχεις καὶ ἐν οἷς ἁμαρτάνουσιν ὑπομιμνήσκων νουθετεῖς, ἵνα ἀπαλλαγέντες τῆς κακίας πιστεύσωσιν ἐπὶ σέ, Κύριε.
2Por isso corriges pouco a pouco os que se desviam do caminho, e, lembrando-lhes as coisas em que pecam, os admoestas, para que abandonem sua maldade e creiam em ti, ó Senhor.
3καὶ γὰρ τοὺς παλαιοὺς οἰκήτορας τῆς ἁγίας σου γῆς μισήσας
3Pois, de fato, os antigos habitantes de tua santa terra,
4ἐπὶ τῷ ἔχθιστα πράσσειν ἔργα φαρμακειῶν καὶ τελετὰς ἀνοσίους
4a quem odiaste porque praticavam obras detestáveis de feitiçaria e ritos profanos,
5τέκνων τε φονέας ἀνελεήμονας καὶ σπλαγχνοφάγων ἀνθρωπίνων σαρκῶν θοῖναν καὶ αἵματος, ἐκ μέσου μύστας θιάσου
5matanças impiedosas de crianças e banquetes sacrificiais de carne e sangue humanos,
6καὶ αὐθέντας γονεῖς ψυχῶν ἀβοηθήτων, ἐβουλήθης ἀπολέσαι διὰ χειρῶν πατέρων ἡμῶν,
6participantes de uma comunhão ímpia e assassinos dos próprios bebês indefesos, decidiste destruí-los pelas mãos de nossos antepassados,
7ἵνα ἀξίαν ἀποικίαν δέξηται Θεοῦ παίδων ἡ παρὰ σοὶ πασῶν τιμιωτάτη γῆ.
7para que a terra, que aos teus olhos é a mais preciosa de todas, recebesse uma digna colônia de servos de Deus.
8ἀλλὰ καὶ τούτων ὡς ἀνθρώπων ἐφείσω ἀπέστειλάς τε προδρόμους τοῦ στρατοπέδου σου σφῆκας, ἵνα αὐτοὺς κατὰ βραχὺ ἐξολοθρεύσωσιν.
8Contudo, até mesmo a eles poupaste por serem humanos, e enviaste vespas como precursoras de teu exército, para destruí-los pouco a pouco.
9οὐκ ἀδυνατῶν ἐν παρατάξει ἀσεβεῖς δικαίοις ὑποχειρίους δοῦναι ἢ θηρίοις δεινοῖς ἢ λόγῳ ἀποτόμῳ ὑφ᾿ ἓν ἐκτρῖψαι,
9Não porque fosses incapaz de subjugar os ímpios em batalha pela mão dos justos, ou de exterminá-los de uma vez por meio de feras terríveis ou de uma palavra severa,
10κρίνων δὲ κατὰ βραχὺ ἐδίδους τόπον μετανοίας, οὐκ ἀγνοῶν ὅτι πονηρὰ ἡ γένεσις αὐτῶν καὶ ἔμφυτος ἡ κακία αὐτῶν καὶ ὅτι οὐ μὴ ἀλλαγῇ ὁ λογισμὸς αὐτῶν εἰς τὸν αἰῶνα.
10mas, julgando-os pouco a pouco, deste-lhes oportunidade de se arrepender, embora soubesses que sua natureza era má desde o nascimento, que sua maldade era inata e que sua maneira de pensar jamais mudaria.
11σπέρμα γὰρ ἦν κατηραμένον ἀπ᾿ ἀρχῆς, οὐδὲ εὐλαβούμενός τινα ἐφ᾿ οἷς ἡμάρτανον ἄδειαν ἐδίδους.
11Pois eram uma descendência amaldiçoada desde o princípio. Não foi por medo de ninguém que deixaste seus pecados sem castigo.
12τίς γὰρ ἐρεῖ· τί ἐποίησας; ἢ τίς ἀντιστήσεται τῷ κρίματί σου; τίς δὲ ἐγκαλέσει σοι κατὰ ἐθνῶν ἀπολωλότων, ἃ σὺ ἐποίησας; ἢ τίς εἰς κατάστασίν σοι ἐλεύσεται ἔκδικος κατὰ ἀδίκων ἀνθρώπων;
12Pois quem dirá: “O que fizeste?” Ou: “Quem resistirá ao teu julgamento?” Quem te acusará pela destruição das nações que causaste? Ou quem se apresentará diante de ti como defensor de homens injustos?
13οὔτε γὰρ Θεός ἐστι πλὴν σοῦ, ᾧ μέλει περὶ πάντων, ἵνα δείξῃς ὅτι οὐκ ἀδίκως ἔκρινας,
13Pois não há Deus além de ti, que cuidas de todos, para que tenhas de provar que não julgaste injustamente.
14οὔτε βασιλεὺς ἢ τύραννος ἀντοφθαλμῆσαι δυνήσεταί σοι περὶ ὧν ἐκόλασας.
14Nenhum rei ou príncipe poderá confrontar-te por causa daqueles que castigaste.
15δίκαιος δὲ ὢν δικαίως τὰ πάντα διέπεις, αὐτὸν τὸν μὴ ὀφείλοντα κολασθῆναι καταδικάσαι ἀλλότριον ἡγούμενος τῆς σῆς δυνάμεως.
15Mas, sendo justo, governas todas as coisas com justiça, considerando incompatível com teu poder condenar alguém que não merece castigo.
16ἡ γὰρ ἰσχύς σου δικαιοσύνης ἀρχή, καὶ τὸ πάντων σε δεσπόζειν πάντων φείδεσθαι ποιεῖ.
16Pois tua força é a fonte da justiça, e teu domínio sobre todos faz com que sejas paciente com todos.
17ἰσχὺν γὰρ ἐνδείκνυσαι ἀπιστούμενος ἐπὶ δυνάμεως τελειότητι καὶ ἐν τοῖς εἰδόσι τὸ θράσος ἐξελέγχεις.
17Quando os homens não creem que teu poder é perfeito, tu mostras tua força, e, ao tratares com os que pensam assim, confundes sua ousadia.
18σὺ δὲ δεσπόζων ἰσχύος ἐν ἐπιεικείᾳ κρίνεις καὶ μετὰ πολλῆς φειδοῦς διοικεῖς ἡμᾶς· πάρεστι γάρ σοι, ὅταν θέλῃς, τὸ δύνασθαι.
18Mas tu, soberano em poder, julgas com mansidão e nos governas com grande paciência, pois o poder está à tua disposição sempre que desejas.
19Ἐδίδαξας δέ σου τὸν λαὸν διά τῶν τοιούτων ἔργων, ὅτι δεῖ τὸν δίκαιον εἶναι φιλάνθρωπον· καὶ εὐέλπιδας ἐποίησας τοὺς υἱούς σου ὅτι δίδως ἐπὶ ἁμαρτήμασι μετάνοιαν.
19Por meio dessas obras ensinaste ao teu povo que o justo deve ser bondoso. Deste boa esperança aos teus filhos, porque concedes arrependimento depois que os homens pecam.
20εἰ γὰρ ἐχθροὺς παίδων σου καὶ ὀφειλομένους θανάτῳ μετὰ τοσαύτης ἐτιμώρησας προσοχῆς καὶ διέσεως, δοὺς χρόνους καὶ τόπον, δι᾿ ὧν ἀπαλλαγῶσι τῆς κακίας,
20Pois, se contra os inimigos de teus servos que mereciam a morte exerceste vingança com tanta consideração e tolerância, dando-lhes tempos e oportunidades para se afastarem da maldade,
21μετὰ πόσης ἀκριβείας ἔκρινας τοὺς υἱούς σου, ὧν τοῖς πατράσιν ὅρκους καὶ συνθήκας ἔδωκας ἀγαθῶν ὑποσχέσεων;
21com quanto maior cuidado julgaste teus filhos, a cujos pais deste juramentos e alianças de boas promessas!
22Ἡμᾶς οὖν παιδεύων τοὺς ἐχθροὺς ἡμῶν ἐν μυριότητι μαστιγοῖς, ἵνα σου τὴν ἀγαθότητα μεριμνῶμεν κρίνοντες, κρινόμενοι δὲ προσδοκῶμεν ἔλεος.
22Portanto, enquanto nos disciplinas, castigas nossos inimigos dez mil vezes mais, para que, quando julgamos, reflitamos sobre tua bondade e, quando somos julgados, esperemos misericórdia.
23ὅθεν καὶ τοὺς ἐν ἀφροσύνῃ ζωῆς βιώσαντας ἀδίκους διὰ τῶν ἰδίων ἐβασάνισας βδελυγμάτων·
23Por isso também atormentaste, por meio das próprias abominações deles, os injustos que viviam numa vida de insensatez.
24καὶ γὰρ τῶν πλάνης ὁδῶν μακρότερον ἐπλανήθησαν, θεοὺς ὑπολαμβάνοντες τὰ καὶ ἐν ζῴοις τῶν ἐχθρῶν ἄτιμα, νηπίων δίκην ἀφρόνων ψευσθέντες.
24Pois realmente se desviaram muito pelos caminhos do erro, tomando por deuses aqueles animais que até entre seus inimigos eram desprezados, enganados como crianças insensatas.
25διὰ τοῦτο ὡς παισὶν ἀλογίστοις τὴν κρίσιν εἰς ἐμπαιγμὸν ἔπεμψας.
25Por isso, como a crianças sem entendimento, enviaste-lhes um julgamento que os ridicularizava.
26οἱ δὲ παιγνίοις ἐπιτιμήσεως μὴ νουθετηθέντες ἀξίαν Θεοῦ κρίσιν πειράσουσιν.
26Mas os que não aceitaram a correção branda experimentarão o julgamento de Deus que merecem.
27ἐφ᾿ οἷς γὰρ αὐτοὶ πάσχοντες ἠγανάκτουν, ἐπὶ τούτοις, οὓς ἐδόκουν θεούς, ἐν αὐτοῖς κολαζόμενοι, ἰδόντες ὃν πάλαι ἠρνοῦντο εἰδέναι Θεὸν ἐπέγνωσαν ἀληθῆ· διὸ καὶ τὸ τέρμα τῆς καταδίκης ἐπ᾿ αὐτοὺς ἐπῆλθεν.
27Pois, por causa dos sofrimentos que os indignavam, ao serem castigados por meio das criaturas que julgavam ser deuses, viram e reconheceram como verdadeiro Deus aquele a quem antes se recusavam a conhecer. Por isso também lhes sobreveio a condenação extrema.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.