Jezussirach 29
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
King James Version with Apocrypha
1Wie barmhartig is, leent zijn naaste; En wie hem steunt, onderhoudt de geboden.
1He that is merciful will lend unto his neighbour; and he that strengtheneth his hand keepeth the commandments.
2Leen den naaste, als hij in nood is; Maar van uw kant, geef het den naaste op tijd ook terug.
2Lend to thy neighbour in time of his need, and pay thou thy neighbour again in due season.
3Houd uw woord, en behandel hem eerlijk; En steeds zult ge krijgen, wat ge nodig hebt.
3Keep thy word, and deal faithfully with him, and thou shalt always find the thing that is necessary for thee.
4Velen beschouwen het geleende als een vondst; Zo brengen ze hun helpers in last.
4Many, when a thing was lent them, reckoned it to be found, and put them to trouble that helped them.
5Men kust iemands hand, totdat men ontvangt, En wegens zijn geld spreekt men heel bescheiden; Maar als men moet teruggeven, stelt men uit, Betaalt met klachten en geeft de schuld aan de tijd.
5Till he hath received, he will kiss a man’s hand; and for his neighbour’s money he will speak submissly: but when he should repay, he will prolong the time, and return words of grief, and complain of the time.
6Kan men betalen, men geeft nauwelijks de helft, En beschouwt dat nog als een vondst; Kan men het niet, dan berooft men hem van zijn geld, En wordt hem vijandig zonder enige grond. Met vloeken en schelden betaalt men hem terug, Met schimpen inplaats van te eren;
6If he prevail, he shall hardly receive the half, and he will count as if he had found it: if not, he hath deprived him of his money, and he hath gotten him an enemy without cause: he payeth him with cursings and railings; and for honour he will pay him disgrace.
7Juist om die boosheid keren velen zich af: Zij duchten, zo maar te worden beroofd.
7Many therefore have refused to lend for other men’s ill dealing, fearing to be defrauded.
8Toch moet ge grootmoedig zijn jegens den arme, En hem niet laten wachten op hulp.
8Yet have thou patience with a man in poor estate, and delay not to shew him mercy.
9Ontferm u over den naaste, want het is u geboden; Zend hem niet ledig weg in zijn nood.
9Help the poor for the commandment’s sake, and turn him not away because of his poverty.
10Besteed liever uw geld voor een broer of een vriend, Dan het onder een steen te verstoppen en te verliezen.
10Lose thy money for thy brother and thy friend, and let it not rust under a stone to be lost.
11Beleg uw schat, zoals de Allerhoogste het beveelt, En hij zal u meer baten dan goud.
11Lay up thy treasure according to the commandments of the most High, and it shall bring thee more profit than gold.
12Sluit werken van naastenliefde in uw schatkamers op, Want ze zullen u bevrijden van alle kwaad;
12Shut up alms in thy storehouses: and it shall deliver thee from all affliction.
13Beter dan een machtig schild en een sterke lans Zullen ze voor u strijden tegen den vijand.
13It shall fight for thee against thine enemies better than a mighty shield and strong spear.
14Een goed mens blijft borg voor zijn naaste; Slechts wie geen schaamte kent, laat hem in de steek.
14An honest man is surety for his neighbour: but he that is impudent will forsake him.
15Vergeet niet de weldaad van uw borg; Want hij zette zichzelf voor u op het spel.
15Forget not the friendship of thy surety, for he hath given his life for thee.
16De zondaar vergeet de goedheid van zijn borg; Ondankbaar laat hij zijn redder in de steek.
16A sinner will overthrow the good estate of his surety:
17Het borgen heeft vele welgestelden te gronde gericht, Ze heen en weer geslingerd als de golven der zee;
17And he that is of an unthankful mind will leave him in danger that delivered him.
18Het heeft mannen van aanzien uit hun bezit verdreven, En ze tot zwervers gemaakt onder vreemde volken.
18Suretiship hath undone many of good estate, and shaken them as a wave of the sea: mighty men hath it driven from their houses, so that they wandered among strange nations.
19De zondaar komt door borgstelling ten val, En wie zich met alles bemoeit, vervalt in processen.
19A wicked man transgressing the commandments of the Lord shall fall into suretiship: and he that undertaketh and followeth other men’s business for gain shall fall into suits.
20Help dus den naaste naar uw vermogen; Maar let op uzelf, dat ge er niet inloopt.
20Help thy neighbour according to thy power, and beware that thou thyself fall not into the same.
21De eerste behoefte van het leven is water en brood, En kleding en woning tot bedekking der schaamte.
21The chief thing for life is water, and bread, and clothing, and an house to cover shame.
22Beter arm te leven onder de schutse van zijn dak, Dan heerlijke spijzen bij vreemden.
22Better is the life of a poor man in a mean cottage, than delicate fare in another man’s house.
23Met weinig of veel, blijf tevreden; Dan verwijt men u niet, dat ge vreemdeling zijt.
23Be it little or much, hold thee contented, that thou hear not the reproach of thy house.
24Een ellendig leven: van huis tot huis; Want waar ge gast zijt, kunt ge niet vrijuit spreken.
24For it is a miserable life to go from house to house: for where thou art a stranger, thou darest not open thy mouth.
25Ge geeft te eten en te drinken in ondank, En daarbij moet ge nog beledigingen horen:
25Thou shalt entertain, and feast, and have no thanks: moreover thou shalt hear bitter words:
26“Kom binnen, vreemdeling; bereid de dis, Hebt ge iets meegebracht, geef mij te eten.”
26Come, thou stranger, and furnish a table, and feed me of that thou hast ready.
27“Ga heen, vreemdeling, ik kan u niet hebben; Mijn broeder komt bij me; ik heb de ontvangkamer nodig.”
27Give place, thou stranger, to an honourable man; my brother cometh to be lodged, and I have need of mine house.
28Hard zijn die dingen voor een man met verstand: Men verwijt u uw afkomst en scheldt u woekeraar.
28These things are grievous to a man of understanding; the upbraiding of houseroom, and reproaching of the lender.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.