Jezussirach 14
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
King James Version with Apocrypha
1Gelukkig de mens dus, wiens mond hem niet aanklaagt, En wiens hart geen beschuldiging tegen hem uit;
1Blessed is the man that hath not slipped with his mouth, and is not pricked with the multitude of sins.
2Gelukkig de mens, wiens geweten geen verwijten doet, Want zijn hoop zal nimmer vergaan!
2Blessed is he whose conscience hath not condemned him, and who is not fallen from his hope in the Lord.
3Een gierig mens heeft niets aan rijkdom, En een vrek is met goud niet gebaat.
3Riches are not comely for a niggard: and what should an envious man do with money?
4Wie zich zelf te kort doet, spaart voor anderen, En vreemden genieten van zijn goed.
4He that gathereth by defrauding his own soul gathereth for others, that shall spend his goods riotously.
5Wie zichzelf niets gunt, is voor niemand goed; Maar ook zelf geniet hij niet van zijn bezit.
5He that is evil to himself, to whom will he be good? he shall not take pleasure in his goods.
6Wie slecht is voor zichzelf, geen slechter dan hij; Maar hij wordt ook beloond voor zijn slechtheid!
6There is none worse than he that envieth himself; and this is a recompence of his wickedness.
7Doet hij soms goed, het is bij vergissing; Want tenslotte komt zijn ondeugd uit.
7And if he doeth good, he doeth it unwillingly; and at the last he will declare his wickedness.
8Slecht is de mens met hebzuchtige blik; Hij wendt het gelaat af en bekommert zich om niemand,
8The envious man hath a wicked eye; he turneth away his face, and despiseth men.
9Het oog van den vrek heeft aan zijn bezit niet genoeg, En het afgunstig oog mergelt hem uit.
9A covetous man’s eye is not satisfied with his portion; and the iniquity of the wicked drieth up his soul.
10Het gierig oog ziet uit naar spijzen, Want niets staat er op zijn tafel; Maar een goed mens heeft spijs genoeg, Zelfs uit een droge bron stroomt water op tafel.
10A wicked eye envieth his bread, and he is a niggard at his table.
11Mijn zoon, zo ge wat hebt, doe uzelf dan te goed, En geniet ervan naar vermogen;
11My son, according to thy ability do good to thyself, and give the Lord his due offering.
12Denk er aan, dat de dood niet draalt, Dat de tijd, die u rest, u niet wordt gemeld.
12Remember that death will not be long in coming, and that the covenant of the grave is not shewed unto thee.
13Voordat ge sterft, doe wel aan uw naaste, Geef hem, zoveel ge maar kunt;
13Do good unto thy friend before thou die, and according to thy ability stretch out thy hand and give to him.
14Maar ontzeg ook uzelf geen gelukkige dag, Laat uw deel van het genot u niet ontsnappen.
14Defraud not thyself of the good day, and let not the part of a good desire overpass thee.
15Moet ge niet uw bezit aan anderen achterlaten; Zullen zij uw vermogen niet verdelen door het lot?
15Shalt thou not leave thy travails unto another? and thy labours to be divided by lot?
16Geef dus uw naaste, en vertroetel uzelf, Want in het dodenrijk is geen vreugde meer te vinden;
16Give, and take, and sanctify thy soul; for there is no seeking of dainties in the grave.
17Alle vlees wordt oud als een kleed, Want van ouds luidt de wet: Het moet sterven!
17All flesh waxeth old as a garment: for the covenant from the beginning is, Thou shalt die the death.
18Zoals de bloesem ontspruit aan de groene boom, En het ene verwelkt, als het andere ontluikt, Zo ook het geslacht van vlees en bloed: Het ene sterft uit, het andere komt op;
18As of the green leaves on a thick tree, some fall, and some grow; so is the generation of flesh and blood, one cometh to an end, and another is born.
19Al zijn werken zullen vergaan, Want het werk van zijn handen komt achter hem aan.
19Every work rotteth and consumeth away, and the worker thereof shall go withal.
20Vierde reeks. De wijsheid en de zonde der mensen. Inleiding. De vruchten der wijsheid. Gelukkig de mens, die bedacht is op wijsheid, En naarstig zich toelegt op inzicht;
20Blessed is the man that doth meditate good things in wisdom, and that reasoneth of holy things by his understanding.
21Die zijn hart er op zet, haar wegen te kennen, En inzicht te krijgen in haar geheimen;
21He that considereth her ways in his heart shall also have understanding in her secrets.
22Die haar achtervolgt, als was hij een verspieder, En al haar wegen beloert;
22Go after her as one that traceth, and lie in wait in her ways.
23Die door haar venster naar binnen gluurt, En luistervink speelt aan haar deur;
23He that prieth in at her windows shall also hearken at her doors.
24Die rond haar huis zijn verblijfplaats zoekt, En zijn tentpin in haar muren drijft;
24He that doth lodge near her house shall also fasten a pin in her walls.
25Die aan haar zijde zijn tent opslaat, En daar een goede woning vindt;
25He shall pitch his tent nigh unto her, and shall lodge in a lodging where good things are.
26Die zijn nest in haar lover bouwt, En op haar takken verpoost;
26He shall set his children under her shelter, and shall lodge under her branches.
27Die in haar schaduw zich tegen de hitte beschut, En een schuilhoek vindt om te wonen.
27By her he shall be covered from heat, and in her glory shall he dwell.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.