Jezussirach 43
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
King James Version with Apocrypha
1De grootste luister is het firmament in zijn klaarheid, De gedaante des hemels verkondigt zijn glorie.
1The pride of the height, the clear firmament, the beauty of heaven, with his glorious shew;
2De zon straalt haar gloed uit bij haar opgang; Hoe wonderbaar is het werk van Jahweh!
2The sun when it appeareth, declaring at his rising a marvellous instrument, the work of the most High:
3's Middags doet zij de aardkorst branden; Wie is er dan tegen haar hitte bestand?
3At noon it parcheth the country, and who can abide the burning heat thereof?
4Zoals de laaiende oven het erts doet gloeien, Zet de zon op haar tocht de bergen in brand; De stralen der zon verzengen het land, En door haar licht wordt het oog verblind.
4A man blowing a furnace is in works of heat, but the sun burneth the mountains three times more; breathing out fiery vapours, and sending forth bright beams, it dimmeth the eyes.
5Hoe groot is Jahweh, die dat schiep, En door zijn woord zijn helden leidt!
5Great is the Lord that made it; and at his commandment runneth hastily.
6Ook de maan straalt haar licht op geregelde tijden, Als een blijvend teken geeft zij de tijdsduur aan;
6He made the moon also to serve in her season for a declaration of times, and a sign of the world.
7Zij bepaalt de feesten en vaste dagen, Als een lieflijk licht doorloopt zij haar baan.
7From the moon is the sign of feasts, a light that decreaseth in her perfection.
8Iedere maand begint zij opnieuw; Hoe indrukwekkend haar wisseling! Een legerstandaard in de wolken daarboven; Zij overdekt het firmament met haar glans.
8The month is called after her name, increasing wonderfully in her changing, being an instrument of the armies above, shining in the firmament of heaven;
9De sterren zijn de pracht en de luister des hemels, Haar licht glanst in de hoogten Gods;
9The beauty of heaven, the glory of the stars, an ornament giving light in the highest places of the Lord.
10Op Gods woord staan zij pal, En worden niet moe op hun post.
10At the commandment of the Holy One they will stand in their order, and never faint in their watches.
11Beschouw de regenboog en loof zijn Schepper, Want heerlijk is hij in zijn luister;
11Look upon the rainbow, and praise him that made it; very beautiful it is in the brightness thereof.
12Hij omvademt het hemelgewelf met zijn pracht, Het is Gods eigen hand, die hem spant.
12It compasseth the heaven about with a glorious circle, and the hands of the most High have bended it.
13Zijn almacht slingert de bliksem, En schiet zijn straffende pijlen;
13By his commandment he maketh the snow to fall aplace, and sendeth swiftly the lightnings of his judgment.
14Zijn bevel heeft de voorraadkamers geschapen, Waaruit de wolken vliegen als vogels.
14Through this the treasures are opened: and clouds fly forth as fowls.
15Door zijn grootheid maakt Hij de wolken hard, En brokkelen de hagelstenen zich er van af;
15By his great power he maketh the clouds firm, and the hailstones are broken small.
16De bergen sidderen door zijn kracht. De zuidenwind vliegt vol schrik voor Hem heen,
16At his sight the mountains are shaken, and at his will the south wind bloweth.
17De stem van zijn donder doet de aarde beven, Met de noordenwind, met storm en orkaan.
17The noise of the thunder maketh the earth to tremble: so doth the northern storm and the whirlwind: as birds flying he scattereth the snow, and the falling down thereof is as the lighting of grasshoppers:
18Hij stuurt zijn sneeuw als een vogelzwerm, Als neerstrijkende sprinkhanen valt ze omlaag; Haar witte pracht verblindt het oog, En voor haar jachten beeft het hart.
18The eye marvelleth at the beauty of the whiteness thereof, and the heart is astonished at the raining of it.
19Ook strooit Hij de rijp uit, als was het zout, Zodat bloemen ontluiken als van saffier.
19The hoarfrost also as salt he poureth on the earth, and being congealed, it lieth on the top of sharp stakes.
20Hij laat de koude noordenwind blazen, Die het ijs doet stollen door zijn vorst; Elk watervlak wordt er mee bedekt, De vijver bekleed als met een pantser.
20When the cold north wind bloweth, and the water is congealed into ice, it abideth upon every gathering together of water, and clotheth the water as with a breastplate.
21Door droogte verbrandt Hij het gras op de bergen, En de groene landouwen als een vlam;
21It devoureth the mountains, and burneth the wilderness, and consumeth the grass as fire.
22Maar het druppelen der wolken brengt voor alles genezing, De dauw weer verkwikking na de brand.
22A present remedy of all is a mist coming speedily, a dew coming after heat refresheth.
23Hij liet op zijn woord de zeespiegel dalen, En plaatste de eilanden in de oceaan.
23By his counsel he appeaseth the deep, and planteth islands therein.
24Die de zee bezeilen, kunnen haar gevaren vertellen; Onze oren tuiten, als wij het horen:
24They that sail on the sea tell of the danger thereof; and when we hear it with our ears, we marvel thereat.
25Daar zijn gewrochten, de wonderbaarste onder zijn schepsels, Allerlei soort dieren en geweldige monsters;
25For therein be strange and wondrous works, variety of all kinds of beasts and whales created.
26Door Hem worden ze uitgezonden als boden, Die zijn wil volbrengen naar zijn bestel.
26By him the end of them hath prosperous success, and by his word all things consist.
27Wij willen er niets meer aan toevoegen; Want kort gezegd: Hij is alles!
27We may speak much, and yet come short: wherefore in sum, he is all.
28Prijzen wij Hem, wij doorgronden Hem niet; Want Hij gaat al zijn werken te boven.
28How shall we be able to magnify him? for he is great above all his works.
29Ontzagwekkend is Jahweh boven alle begrip, En wonderbaar zijn zijn daden.
29The Lord is terrible and very great, and marvellous is his power.
30Wilt gij Jahweh loven, verheft dan uw stem, Zoveel gij kunt, want het is nooit genoeg! Schept steeds nieuwe kracht om te prijzen, En wordt niet moede, want gij benadert Hem niet.
30When ye glorify the Lord, exalt him as much as ye can; for even yet will he far exceed: and when ye exalt him, put forth all your strength, and be not weary; for ye can never go far enough.
31Wie heeft Hem aanschouwd en kan Hem beschrijven; Wie zal Hem loven, zoals Hij is?
31Who hath seen him, that he might tell us? and who can magnify him as he is?
32Meer nog is er verborgen, dan wat ik noemde; Slechts weinig heb ik van zijn werken gezien.
32There are yet hid greater things than these be, for we have seen but a few of his works.
33Jahweh heeft dit alles geschapen, En heeft aan de vromen wijsheid verleend.
33For the Lord hath made all things; and to the godly hath he given wisdom.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.