Jezussirach 21
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
King James Version with Apocrypha
1Mijn zoon, hebt ge gezondigd, doe het niet meer, En bid voor uw vroegere zonden.
1My son, hast thou sinned? do so no more, but ask pardon for thy former sins.
2Vlucht voor de zonde als voor een slang, Want als ge haar nadert, zal ze u bijten; Leeuwentanden zijn haar tanden, Ze verslinden de zielen der mensen.
2Flee from sin as from the face of a serpent: for if thou comest too near it, it will bite thee: the teeth thereof are as the teeth of a lion, slaying the souls of men.
3Iedere zonde is als een tweesnijdend zwaard; Geen genezing is er voor haar wonde.
3All iniquity is as a two edged sword, the wounds whereof cannot be healed.
4Bedreiging en hoogmoed verwoesten de rijkdom, Daardoor stort het huis van den trotse in puin;
4To terrify and do wrong will waste riches: thus the house of proud men shall be made desolate.
5Maar het gebed van den kleine dringt door tot Gods oor, En hem zal spoedig recht wedervaren.
5A prayer out of a poor man’s mouth reacheth to the ears of God, and his judgment cometh speedily.
6Wie berisping haat, volgt het spoor van den zondaar; Maar wie God vreest, neemt ze ter harte.
6He that hateth to be reproved is in the way of sinners: but he that feareth the Lord will repent from his heart.
7De snoever is alom bekend, Maar de verstandige merkt diens misstappen wel.
7An eloquent man is known far and near; but a man of understanding knoweth when he slippeth.
8Wie zijn huis gaat bouwen met andermans geld, Is als een, die stenen vergaart voor de winter.
8He that buildeth his house with other men’s money is like one that gathereth himself stones for the tomb of his burial.
9De bent der zondaars is een stapel vlas; Hun einde is het vlammende vuur.
9The congregation of the wicked is like tow wrapped together: and the end of them is a flame of fire to destroy them.
10De weg der zondaren is vrij van stenen; Maar aan het einde ervan ligt de diepte der hel.
10The way of sinners is made plain with stones, but at the end thereof is the pit of hell.
11Wie de Wet onderhoudt, is heer van zijn denken; Want wijsheid is het einde van de vreze des Heren.
11He that keepeth the law of the Lord getteth the understanding thereof: and the perfection of the fear of the Lord is wisdom.
12Wie niet schrander is, wordt niet geleerd; Maar er is ook een schranderheid, die vol bitterheid is.
12He that is not wise will not be taught: but there is a wisdom which multiplieth bitterness.
13De kennis van een wijze zwelt aan als een stortvloed, En zijn schranderheid als een levende bron;
13The knowledge of a wise man shall abound like a flood: and his counsel is like a pure fountain of life.
14Maar het hart van den dwaas is als een gebroken kruik, Het kan geen enkele kennis behouden.
14The inner parts of a fool are like a broken vessel, and he will hold no knowledge as long as he liveth.
15Als de verstandige een wijs woord verneemt, Prijst hij het en voegt er een ander aan toe; Hoort de lichtzinnige het, dan walgt het hem, En hij werpt het achter zijn rug.
15If a skilful man hear a wise word, he will commend it, and add unto it: but as soon as one of no understanding heareth it, it displeaseth him, and he casteth it behind his back.
16Het gesprek van den dwaas is als een last op reis, Maar op de lippen van den wijze ligt bevalligheid;
16The talking of a fool is like a burden in the way: but grace shall be found in the lips of the wise.
17In de vergadering hangt men aan de mond van den wijze, En zijn woorden overdenkt men in het hart.
17They enquire at the mouth of the wise man in the congregation, and they shall ponder his words in their heart.
18Voor een dwaas is de wijsheid als een vervallen huis; Zijn kennis beperkt zich tot ordeloze woorden.
18As is a house that is destroyed, so is wisdom to a fool: and the knowledge of the unwise is as talk without sense.
19De tucht is voor den dwaas als kluisters aan de voeten, Als boeien aan de rechterhand.
19Doctrine unto fools is as fetters on the feet, and like manacles on the right hand.
20Lacht de dwaas, hij schatert het uit; De wijze echter glimlacht nauwelijks.
20A fool lifteth up his voice with laughter; but a wise man doth scarce smile a little.
21De tucht is voor den wijze als een sieraad van goud, Als een armband aan de rechterhand.
21Learning is unto a wise man as an ornament of gold, and like a bracelet upon his right arm.
22De dwaas rent hals-over-kop de huizen binnen, Maar een man van ervaring blijft bescheiden buiten;
22A foolish man’s foot is soon in his neighbour’s house: but a man of experience is ashamed of him.
23De dwaas gluurt door de deur naar binnen, Maar een welopgevoed man blijft buiten staan.
23A fool will peep in at the door into the house: but he that is well nurtured will stand without.
24Het staat onbeschaafd, aan de deur te luisteren; Een wijs man zou daarbij van schaamte vergaan.
24It is the rudeness of a man to hearken at the door: but a wise man will be grieved with the disgrace.
25De dwaas heeft de mond vol over anderen; De wijze weegt zijn woorden op een schaal.
25The lips of talkers will be telling such things as pertain not unto them: but the words of such as have understanding are weighed in the balance.
26De dwazen hebben het hart in de mond; De wijze heeft zijn mond in het hart.
26The heart of fools is in their mouth: but the mouth of the wise is in their heart.
27Als een dwaas den satan vervloekt, Dan vervloekt hij zichzelf;
27When the ungodly curseth Satan, he curseth his own soul.
28Wie kwaadspreekt, schandvlekt zichzelf, En is gehaat in heel de buurt.
28A whisperer defileth his own soul, and is hated wheresoever he dwelleth.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.