Iacobi
Chapter 3

Iacobi

Clementine Vulgate, 1598
vs Synodal Translatio…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Iacobi 3

Clementine Vulgate, 1598
Synodal Translation (Синодальный перевод)
1Nolite plures magistri fieri fratres mei, scientes quoniam majus judicium sumitis.
1Братия мои! Не многие делайтесь учителями, зная, что мы подвергнемся большему осуждению,
2In multis enim offendimus omnes. Si quis in verbo non offendit, hic perfectus est vir: potest etiam freno circumducere totum corpus.
2ибо все мы много согрешаем. Кто не согрешает в слове, тот человек совершенный, могущий обуздать и все тело.
3Si autem equis frena in ora mittimus ad consentiendum nobis, et omne corpus illorum circumferimus.
3Вот мы влагаем удила в рот коням, чтобы они повиновались нам, и управляем всем телом их.
4Ecce et naves, cum magnæ sint, et a ventis validis minentur, circumferuntur a modico gubernaculo ubi impetus dirigentis voluerit.
4Вот и корабли, как ни велики они и как ни сильными ветрами носятся, небольшим рулем направляются, куда хочет кормчий;
5Ita et lingua modicum quidem membrum est, et magna exaltat. Ecce quantus ignis quam magnam silvam incendit !
5так и язык - небольшой член, но много делает. Посмотри, небольшой огонь как много вещества зажигает!
6Et lingua ignis est, universitas iniquitatis. Lingua constituitur in membris nostris, quæ maculat totum corpus, et inflammat rotam nativitatis nostræ inflammata a gehenna.
6И язык - огонь, прикраса неправды; язык в таком положении находится между членами нашими, что оскверняет все тело и воспаляет круг жизни, будучи сам воспаляем от геенны.
7Omnis enim natura bestiarum, et volucrum, et serpentium, et ceterorum domantur, et domita sunt a natura humana:
7Ибо всякое естество зверей и птиц, пресмыкающихся и морских животных укрощается и укрощено естеством человеческим,
8linguam autem nullus hominum domare potest: inquietum malum, plena veneno mortifero.
8а язык укротить никто из людей не может: это - неудержимое зло; он исполнен смертоносного яда.
9In ipsa benedicimus Deum et Patrem: et in ipsa maledicimus homines, qui ad similitudinem Dei facti sunt.
9Им благословляем Бога и Отца, и им проклинаем человеков, сотворенных по подобию Божию.
10Ex ipso ore procedit benedictio et maledictio. Non oportet, fratres mei, hæc ita fieri.
10Из тех же уст исходит благословение и проклятие: не должно, братия мои, сему так быть.
11Numquid fons de eodem foramine emanat dulcem et amaram aquam?
11Течет ли из одного отверстия источника сладкая и горькая вода?
12Numquid potest, fratres mei, ficus uvas facere, aut vitis ficus? Sic neque salsa dulcem potest facere aquam.
12Не может, братия мои, смоковница приносить маслины или виноградная лоза смоквы. Также и один источник не может изливать соленую и сладкую воду.
13Quis sapiens et disciplinatus inter vos? Ostendat ex bona conversatione operationem suam in mansuetudine sapientiæ.
13Мудр ли и разумен кто из вас, докажи это на самом деле добрым поведением с мудрою кротостью.
14Quod si zelum amarum habetis, et contentiones sint in cordibus vestris: nolite gloriari, et mendaces esse adversus veritatem:
14Но если в вашем сердце вы имеете горькую зависть и сварливость, то не хвалитесь и не лгите на истину.
15non est enim ista sapientia desursum descendens: sed terrena, animalis, diabolica.
15Это не есть мудрость, нисходящая свыше, но земная, душевная, бесовская,
16Ubi enim zelus et contentio, ibi inconstantia et omne opus pravum.
16ибо где зависть и сварливость, там неустройство и все худое.
17Quæ autem desursum est sapientia, primum quidem pudica est, deinde pacifica, modesta, suadibilis, bonus consentiens, plena misericordia et fructibus bonis, non judicans, sine simulatione.
17Но мудрость, сходящая свыше, во-первых, чиста, потом мирна, скромна, послушлива, полна милосердия и добрых плодов, беспристрастна и нелицемерна.
18Fructus autem justitiæ, in pace seminatur, facientibus pacem.
18Плод же правды в мире сеется у тех, которые хранят мир.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.