Deuteronomy 21
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
Freedom Bible (Thai)
1If one be found slain in the land which the LORD thy God giveth thee to possess it, lying in the field, and it be not known who hath smitten him;
1ถ้าพบคนถูกฆ่านอนอยู่กลางทุ่งในแผ่นดินที่พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณประทานให้ครอบครอง และไม่รู้ว่าใครฆ่าเขา
2then thy elders and thy judges shall come forth, and they shall measure unto the cities which are round about him that is slain.
2ให้พวกผู้ใหญ่และผู้พิพากษาของพวกคุณออกไปวัดระยะจากศพถึงเมืองต่าง ๆ ที่อยู่รอบ ๆ
3And it shall be, that the city which is nearest unto the slain man, even the elders of that city shall take a heifer of the herd, which hath not been wrought with, and which hath not drawn in the yoke.
3แล้วพวกผู้ใหญ่ของเมืองที่อยู่ใกล้ศพที่สุดต้องนำวัวสาวตัวหนึ่งที่ไม่เคยใช้งานและไม่เคยเทียมแอก
4And the elders of that city shall bring down the heifer unto a rough valley, which may neither be plowed nor sown, and shall break the heifer's neck there in the valley.
4ให้นำวัวสาวตัวนั้นลงไปยังหุบเขาที่มีน้ำไหล ซึ่งไม่เคยไถหรือหว่าน แล้วหักคอวัวสาวที่นั่นในหุบเขา
5And the priests the sons of Levi shall come near — for them the LORD thy God hath chosen to minister unto Him, and to bless in the name of the LORD; and according to their word shall every controversy and every stroke be.
5จากนั้นปุโรหิตลูกหลานของเลวีจะเข้ามา เพราะพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณทรงเลือกพวกเขาให้รับใช้พระองค์และอวยพรในพระนามของพระยาห์เวห์ คำตัดสินของพวกเขาจะชี้ขาดข้อพิพาทและคดีทำร้ายทุกเรื่อง
6And all the elders of that city, who are nearest unto the slain man, shall wash their hands over the heifer whose neck was broken in the valley.
6พวกผู้ใหญ่ทั้งหมดของเมืองที่อยู่ใกล้ศพที่สุดต้องล้างมือเหนือวัวสาวที่ถูกหักคอในหุบเขา
7And they shall speak and say: 'Our hands have not shed this blood, neither have our eyes seen it.
7แล้วกล่าวว่า ‘มือของเราไม่ได้ทำให้เลือดนี้ไหล และตาของเราไม่ได้เห็นเหตุการณ์
8Forgive, O LORD, Thy people Israel, whom Thou hast redeemed, and suffer not innocent blood to remain in the midst of Thy people Israel.' And the blood shall be forgiven them.
8ข้าแต่พระยาห์เวห์ โปรดยกโทษให้อิสราเอลประชากรของพระองค์ซึ่งพระองค์ทรงไถ่ไว้ อย่าปล่อยให้ความผิดจากเลือดผู้บริสุทธิ์ตกอยู่ท่ามกลางอิสราเอลประชากรของพระองค์’ แล้วพวกเขาจะได้รับการอภัยจากความผิดเรื่องเลือดนั้น
9So shalt thou put away the innocent blood from the midst of thee, when thou shalt do that which is right in the eyes of the LORD.
9ด้วยวิธีนี้พวกคุณจะขจัดความผิดจากการหลั่งเลือดผู้บริสุทธิ์ออกจากท่ามกลางพวกคุณ เมื่อทำสิ่งที่ถูกต้องในสายตาของพระยาห์เวห์
10When thou goest forth to battle against thine enemies, and the LORD thy God delivereth them into thy hands, and thou carriest them away captive,
10เมื่อพวกคุณออกไปรบกับศัตรู และพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณทรงมอบพวกเขาไว้ในมือ จนพวกคุณจับพวกเขาเป็นเชลย
11and seest among the captives a woman of goodly form, and thou hast a desire unto her, and wouldest take her to thee to wife;
11ถ้าเห็นหญิงงามคนหนึ่งในหมู่เชลยและพึงใจอยากรับเธอเป็นภรรยา
12then thou shalt bring her home to thy house; and she shall shave her head, and pare her nails;
12จงพาเธอกลับบ้านของตน ให้เธอโกนศีรษะและตัดเล็บ
13and she shall put the raiment of her captivity from off her, and shall remain in thy house, and bewail her father and her mother a full month; and after that thou mayest go in unto her, and be her husband, and she shall be thy wife.
13ให้เธอถอดเสื้อผ้าที่สวมตอนถูกจับเป็นเชลย แล้วอยู่ในบ้านนั้นและไว้ทุกข์ให้พ่อแม่เต็มหนึ่งเดือน หลังจากนั้นจึงอยู่ร่วมกับเธอฉันสามีภรรยา และเธอจะเป็นภรรยา
14And it shall be, if thou have no delight in her, then thou shalt let her go whither she will; but thou shalt not sell her at all for money, thou shalt not deal with her as a slave, because thou hast humbled her.
14ต่อมาถ้าไม่พอใจเธอแล้ว ก็ปล่อยให้เธอไปตามที่ต้องการ ห้ามขายเธอเป็นเงิน และห้ามปฏิบัติกับเธอเหมือนทาส เพราะได้ทำให้เธอเสียเกียรติแล้ว
15If a man have two wives, the one beloved, and the other hated, and they have borne him children, both the beloved and the hated; and if the first-born son be hers that was hated;
15ถ้าชายคนหนึ่งมีภรรยาสองคน คนหนึ่งเขารักแต่อีกคนหนึ่งเขาเกลียด และทั้งสองมีลูกกับเขา ถ้าลูกชายหัวปีเป็นลูกของภรรยาที่เขาเกลียด
16then it shall be, in the day that he causeth his sons to inherit that which he hath, that he may not make the son of the beloved the first-born before the son of the hated, who is the first-born;
16เมื่อถึงวันที่เขาแบ่งมรดกให้ลูกชาย เขาจะให้ลูกชายของภรรยาที่รักได้รับสิทธิบุตรหัวปีก่อนลูกชายของภรรยาที่เขาเกลียด ซึ่งเป็นบุตรหัวปีจริงไม่ได้
17but he shall acknowledge the first-born, the son of the hated, by giving him a double portion of all that he hath; for he is the first-fruits of his strength, the right of the first-born is his.
17แต่ต้องยอมรับลูกชายของภรรยาที่เขาเกลียดว่าเป็นบุตรหัวปี โดยให้ส่วนแบ่งเป็นสองเท่าจากทรัพย์สินทั้งหมด เพราะเขาเป็นผลแรกแห่งกำลังของพ่อ สิทธิ์บุตรหัวปีเป็นของเขา
18If a man have a stubborn and rebellious son, that will not hearken to the voice of his father, or the voice of his mother, and though they chasten him, will not hearken unto them;
18ถ้าชายคนหนึ่งมีลูกชายหัวแข็งและกบฏ ไม่ยอมฟังคำของพ่อหรือแม่ แม้พ่อแม่จะลงโทษสั่งสอนก็ยังไม่ฟัง
19then shall his father and his mother lay hold on him, and bring him out unto the elders of his city, and unto the gate of his place;
19ให้พ่อกับแม่จับตัวเขา พาไปหาพวกผู้ใหญ่ของเมืองที่ประตูเมืองของตน
20and they shall say unto the elders of his city: 'This our son is stubborn and rebellious, he doth not hearken to our voice; he is a glutton, and a drunkard.'
20แล้วบอกพวกผู้ใหญ่ว่า ‘ลูกชายของเราคนนี้หัวแข็งและกบฏ ไม่ยอมฟังเรา เขาเป็นคนตะกละและขี้เมา’
21And all the men of his city shall stone him with stones, that he die; so shalt thou put away the evil from the midst of thee; and all Israel shall hear, and fear.
21ให้ผู้ชายทั้งหมดในเมืองเอาหินขว้างเขาจนตาย จงกำจัดความชั่วออกจากท่ามกลางพวกคุณ แล้วอิสราเอลทั้งหมดจะได้ยินและเกรงกลัว
22And if a man have committed a sin worthy of death, and he be put to death, and thou hang him on a tree;
22ถ้าชายคนหนึ่งทำบาปที่สมควรตายและถูกประหาร แล้วพวกคุณแขวนศพเขาไว้บนต้นไม้
23his body shall not remain all night upon the tree, but thou shalt surely bury him the same day; for he that is hanged is a reproach unto God; that thou defile not thy land which the LORD thy God giveth thee for an inheritance.
23อย่าปล่อยศพไว้บนต้นไม้ข้ามคืน ต้องฝังในวันเดียวกัน เพราะผู้ที่ถูกแขวนไว้ย่อมถูกพระเจ้าสาปแช่ง อย่าทำให้แผ่นดินที่พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณประทานให้เป็นมรดกเป็นมลทิน
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.