Deuteronomy 17
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
Freedom Bible (Thai)
1Thou shalt not sacrifice unto the LORD thy God an ox, or a sheep, wherein is a blemish, even any evil thing; for that is an abomination unto the LORD thy God.
1อย่านำวัวหรือแกะที่มีตำหนิหรือความผิดปกติใด ๆ มาถวายเป็นเครื่องบูชาแด่พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณ เพราะสิ่งนั้นน่าสะอิดสะเอียนต่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณ
2If there be found in the midst of thee, within any of thy gates which the LORD thy God giveth thee, man or woman, that doeth that which is evil in the sight of the LORD thy God, in transgressing His covenant,
2ถ้าพบชายหรือหญิงคนหนึ่งในเมืองใดที่พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณประทานให้ ซึ่งทำสิ่งชั่วร้ายในสายตาของพระองค์ด้วยการละเมิดพันธสัญญาของพระองค์
3and hath gone and served other gods, and worshipped them, or the sun, or the moon, or any of the host of heaven, which I have commanded not;
3โดยไปปรนนิบัติและกราบไหว้เทพเจ้าอื่น หรือดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ หรือดวงดาวใด ๆ ในท้องฟ้า ซึ่งพระยาห์เวห์ไม่ได้ทรงบัญชาให้ทำ
4and it be told thee, and thou hear it, then shalt thou inquire diligently, and, behold, if it be true, and the thing certain, that such abomination is wrought in Israel;
4และมีคนมาแจ้งจนพวกคุณได้ยินเรื่องนั้น จงสืบสวนอย่างละเอียด ถ้าพบว่าเป็นเรื่องจริงและแน่ชัดว่าได้เกิดสิ่งน่าสะอิดสะเอียนเช่นนี้ขึ้นในอิสราเอล
5then shalt thou bring forth that man or that woman, who have done this evil thing, unto thy gates, even the man or the woman; and thou shalt stone them with stones, that they die.
5จงนำชายหรือหญิงที่ทำความชั่วนั้นออกไปที่ประตูเมือง แล้วเอาหินขว้างคนนั้นจนตาย
6At the mouth of two witnesses, or three witnesses, shall he that is to die be put to death; at the mouth of one witness he shall not be put to death.
6จะประหารผู้ที่ต้องโทษตายได้ก็ต่อเมื่อมีคำให้การของพยานสองหรือสามคน จะประหารเขาโดยอาศัยพยานเพียงคนเดียวไม่ได้
7The hand of the witnesses shall be first upon him to put him to death, and afterward the hand of all the people. So thou shalt put away the evil from the midst of thee.
7ให้พยานเป็นผู้ลงมือก่อนในการประหารคนนั้น แล้วประชาชนทั้งหมดจึงลงมือตาม จงกำจัดความชั่วออกจากท่ามกลางพวกคุณ
8If there arise a matter too hard for thee in judgment, between blood and blood, between plea and plea, and between stroke and stroke, even matters of controversy within thy gates; then shalt thou arise, and get thee up unto the place which the LORD thy God shall choose.
8ถ้ามีคดีที่ตัดสินยากเกินไป ไม่ว่าจะเกี่ยวกับการนองเลือด ข้อพิพาท หรือการทำร้ายร่างกาย ซึ่งเป็นเรื่องโต้แย้งกันในเมืองของพวกคุณ จงขึ้นไปยังสถานที่ที่พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณจะทรงเลือก
9And thou shall come unto the priests the Levites, and unto the judge that shall be in those days; and thou shalt inquire; and they shall declare unto thee the sentence of judgment.
9จงไปหาปุโรหิตซึ่งเป็นคนเลวีและผู้พิพากษาที่ทำหน้าที่อยู่ในเวลานั้น สอบถามพวกเขา แล้วพวกเขาจะบอกคำตัดสินแก่พวกคุณ
10And thou shalt do according to the tenor of the sentence, which they shall declare unto thee from that place which the LORD shall choose; and thou shalt observe to do according to all that they shall teach thee.
10จงทำตามคำตัดสินที่พวกเขาแจ้งจากสถานที่ที่พระยาห์เวห์จะทรงเลือก และระมัดระวังทำตามทุกอย่างที่พวกเขาสอน
11According to the law which they shall teach thee, and according to the judgment which they shall tell thee, thou shalt do; thou shalt not turn aside from the sentence which they shall declare unto thee, to the right hand, nor to the left.
11จงทำตามคำชี้ขาดของธรรมบัญญัติที่พวกเขาสอน และตามคำพิพากษาที่พวกเขาบอก อย่าหันเหจากคำตัดสินของพวกเขาไปทางขวาหรือทางซ้าย
12And the man that doeth presumptuously, in not hearkening unto the priest that standeth to minister there before the LORD thy God, or unto the judge, even that man shall die; and thou shalt exterminate the evil from Israel.
12ผู้ใดอวดดีไม่ยอมฟังปุโรหิตซึ่งรับใช้พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณที่นั่น หรือไม่ยอมฟังผู้พิพากษา ผู้นั้นต้องตาย จงกำจัดความชั่วออกจากอิสราเอล
13And all the people shall hear, and fear, and do no more presumptuously.
13แล้วประชาชนทั้งหมดจะได้ยินและเกรงกลัว และจะไม่อวดดีเช่นนั้นอีก
14When thou art come unto the land which the LORD thy God giveth thee, and shalt possess it, and shalt dwell therein; and shalt say: 'I will set a king over me, like all the nations that are round about me';
14เมื่อพวกคุณเข้าไปในแผ่นดินที่พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณประทานให้ เข้าครอบครองและอาศัยอยู่ แล้วพูดว่า ‘ฉันจะตั้งกษัตริย์ขึ้นปกครองฉันเหมือนชนชาติทั้งหลายที่อยู่รอบตัว’
15thou shalt in any wise set him king over thee, whom the LORD thy God shall choose; one from among thy brethren shalt thou set king over thee; thou mayest not put a foreigner over thee, who is not thy brother.
15จงตั้งผู้ที่พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณทรงเลือกขึ้นเป็นกษัตริย์ปกครองพวกคุณ ต้องตั้งคนหนึ่งจากพี่น้องร่วมชาติขึ้นเป็นกษัตริย์ จะตั้งคนต่างชาติซึ่งไม่ใช่พี่น้องร่วมชาติของพวกคุณขึ้นปกครองไม่ได้
16Only he shall not multiply horses to himself, nor cause the people to return to Egypt, to the end that he should multiply horses; forasmuch as the LORD hath said unto you: 'Ye shall henceforth return no more that way.'
16แต่กษัตริย์ต้องไม่สะสมม้าไว้มาก และต้องไม่ทำให้ประชาชนกลับไปอียิปต์เพื่อหาม้าเพิ่ม เพราะพระยาห์เวห์ตรัสกับพวกคุณแล้วว่า ‘อย่ากลับไปทางนั้นอีก’
17Neither shall he multiply wives to himself, that his heart turn not away; neither shall he greatly multiply to himself silver and gold.
17เขาต้องไม่มีภรรยามาก เพื่อไม่ให้ใจของเขาหันเหไป และต้องไม่สะสมเงินกับทองไว้มากเกินไป
18And it shall be, when he sitteth upon the throne of his kingdom, that he shall write him a copy of this law in a book, out of that which is before the priests the Levites.
18เมื่อขึ้นครองบัลลังก์ ให้เขาคัดลอกธรรมบัญญัตินี้ไว้สำหรับตนเองในหนังสือ โดยคัดจากฉบับที่อยู่กับปุโรหิตชาวเลวี
19And it shall be with him, and he shall read therein all the days of his life; that he may learn to fear the LORD his God, to keep all the words of this law and these statutes, to do them;
19ให้เก็บสำเนานั้นไว้กับตัว และอ่านตลอดชีวิต เพื่อจะเรียนรู้ที่จะยำเกรงพระยาห์เวห์พระเจ้าของตน รักษาถ้อยคำทั้งหมดของธรรมบัญญัตินี้และข้อกำหนดเหล่านี้ และปฏิบัติตาม
20that his heart be not lifted up above his brethren, and that he turn not aside from the commandment, to the right hand, or to the left; to the end that he may prolong his days in his kingdom, he and his children, in the midst of Israel.
20เพื่อเขาจะไม่ถือตัวเหนือพี่น้องร่วมชาติ และไม่หันเหจากพระบัญชาไปทางขวาหรือทางซ้าย แล้วเขากับลูกหลานจะได้ครองราชย์ในอิสราเอลยาวนาน
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.