Sprüche 25
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Dies sind auch Sprüche Salomos, die hinzugesetzt haben die Männer Hiskias, des Königs in Juda.
1Ook de volgende spreuken zijn van Salomon; ze zijn verzameld door de beambten van Ezekias, den koning van Juda.
2Es ist Gottes Ehre, eine Sache verbergen; aber der Könige Ehre ist's, eine Sache zu erforschen.
2Het is de glorie van God, iets verborgen te houden, De glorie der koningen, het uit te zoeken.
3Der Himmel ist hoch und die Erde tief; aber der Könige Herz ist unerforschlich.
3Zoals de hoogte der hemelen, en de diepte der aarde, Zo is ook het hart der koningen: ondoorgrondelijk.
4Man tue den Schaum vom Silber, so wird ein reines Gefäß daraus.
4Worden de slakken uit het zilver verwijderd, Dan slaagt de kunstenaar in zijn werk;
5Man tue den Gottlosen hinweg vor dem König, so wird sein Thron mit Gerechtigkeit befestigt.
5Verjaagt men de bozen uit de tegenwoordigheid van den koning, Dan staat zijn troon door rechtvaardigheid sterk.
6Prange nicht vor dem König und tritt nicht an den Ort der Großen.
6Dring u niet op bij den koning, En ga niet staan op de plaats van voornamen;
7Denn es ist dir besser, daß man zu dir sage: Tritt hier herauf! als daß du vor dem Fürsten erniedrigt wirst, daß es deine Augen sehen müssen.
7Het is beter, dat men tot u zegt: “Neem hier plaats, hogerop,” Dan dat men u voor een aanzienlijke vernedert. Wat uw ogen hebben gezien,
8Fahre nicht bald heraus, zu zanken; denn was willst du hernach machen, wenn dich dein Nächster beschämt hat?
8Moet ge niet terstond voor het gerecht gaan brengen; Wat zult ge na afloop doen, Als uw naaste u in het ongelijk heeft gesteld?
9Führe deine Sache mit deinem Nächsten, und offenbare nicht eines andern Heimlichkeit,
9Beslecht uw eigen zaak met den naaste, Maar maak daarbij het geheim van een derde niet openbaar;
10auf daß nicht übel von dir spreche, der es hört, und dein böses Gerücht nimmer ablasse.
10Anders zal hij, die het hoort, u beschimpen, En houdt ge voor altijd een slechte naam.
11Ein Wort geredet zu seiner Zeit, ist wie goldene Äpfel auf silbernen Schalen.
11Gouden vruchten op zilveren schalen: Zijn woorden, te pas gesproken.
12Wer einem Weisen gehorcht, der ihn straft, das ist wie ein goldenes Stirnband und goldenes Halsband.
12Een gouden ring en een sieraad van edel metaal: Is een wijs vermaner voor een luisterend oor.
13Wie die Kühle des Schnees zur Zeit der Ernte, so ist ein treuer Bote dem, der ihn gesandt hat, und labt seines Herrn Seele.
13Als koele sneeuw bij de hitte van de oogst Is een trouwe bode voor hem, die hem stuurt: Hij fleurt zijn meester weer op.
14Wer viel verspricht und hält nicht, der ist wie Wolken und Wind ohne Regen.
14Wolken en wind, en toch geen regen: Dat is iemand, die praalt op een gift, waar toch niets van komt.
15Durch Geduld wird ein Fürst versöhnt, und eine linde Zunge bricht die Härtigkeit.
15Door lankmoedigheid laat een vorst zich vermurwen, Milde taal breekt beenderen stuk.
16Findest du Honig, so iß davon, so viel dir genug ist, daß du nicht zu satt wirst und speiest ihn aus.
16Hebt ge honing gevonden, eet dan niet meer dan ge aan kunt; Anders staat het u tegen, en geeft ge het over.
17Entzieh deinen Fuß vom Hause deines Nächsten; er möchte dein überdrüssig und dir gram werden.
17Kom niet te dikwijls in het huis van uw naaste; Anders krijgt hij genoeg van u, en gaat hij u haten.
18Wer wider seinen Nächsten falsch Zeugnis redet, der ist ein Spieß, Schwert und scharfer Pfeil.
18Een knots, een zwaard en een scherpe pijl: Is iemand, die valse getuigenis geeft tegen zijn naaste.
19Die Hoffnung auf einen Treulosen zur Zeit der Not ist wie ein fauler Zahn und gleitender Fuß.
19Een slechte tand en een zwikkende voet: Is de steun van een trouweloze in moeilijke tijden.
20Wer einem betrübten Herzen Lieder singt, das ist, wie wenn einer das Kleid ablegt am kalten Tage, und wie Essig auf der Kreide.
20Als azijn op hoofdzeer Zo werkt het zingen van liederen op een slecht humeur.
21Hungert deinen Feind, so speise ihn mit Brot; dürstet ihn, so tränke ihn mit Wasser.
21Heeft uw vijand honger, geef hem brood te eten, Heeft hij dorst, laat hem water drinken;
22Denn du wirst feurige Kohlen auf sein Haupt häufen, und der HERR wird dir's vergelten.
22Zo stapelt ge vurige kolen op zijn hoofd, En Jahweh zal het u vergelden.
23Der Nordwind bringt Ungewitter, und die heimliche Zunge macht saures Angesicht.
23Noordenwind brengt een stortvloed, Een geniepige tong maakt boze gezichten.
24Es ist besser, im Winkel auf dem Dach sitzen denn bei einem zänkischen Weibe in einem Haus beisammen.
24Beter te wonen op de punt van het dak, Dan met een snibbige vrouw in de echtelijke woning.
25Eine gute Botschaft aus fernen Landen ist wie kalt Wasser einer durstigen Seele.
25Een koele dronk voor een dorstige keel: Is goede tijding uit een ver land.
26Ein Gerechter, der vor einem Gottlosen fällt, ist wie ein getrübter Brunnen und eine verderbte Quelle.
26Een bedorven bron, een vervuilde wel: Is een rechtvaardige, die voor den boze wankelt.
27Wer zuviel Honig ißt, das ist nicht gut; und wer schwere Dinge erforscht, dem wird's zu schwer.
27Te veel honing eten is niet gezond; Wees daarom spaarzaam met vleiende woorden.
28Ein Mann, der seinen Geist nicht halten kann, ist wie eine offene Stadt ohne Mauern.
28Als een stad met een bres, zonder muren: Is iemand zonder zelfbeheersing.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.