โรม 14
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
King James Version with Apocrypha
1จงยอมรับคนที่อ่อนแอในความเชื่อ แต่ไม่ใช่เพื่อโต้เถียงกันเรื่องความคิดเห็น
1Him that is weak in the faith receive ye, but not to doubtful disputations.
2คนหนึ่งมีความเชื่อว่ากินได้ทุกอย่าง แต่คนที่อ่อนแอกินเพียงผัก
2For one believeth that he may eat all things: another, who is weak, eateth herbs.
3คนที่กินอย่าดูหมิ่นคนที่ไม่กิน และคนที่ไม่กินอย่าตัดสินคนที่กิน เพราะพระเจ้าทรงยอมรับเขาแล้ว
3Let not him that eateth despise him that eateth not; and let not him which eateth not judge him that eateth: for God hath received him.
4ท่านเป็นใครจึงตัดสินผู้รับใช้ของคนอื่น เขาจะยืนหรือล้มก็ต่อหน้าเจ้านายของเขาเอง และเขาจะยืนอยู่ได้ เพราะพระเจ้าทรงมีอำนาจทำให้เขายืนอยู่ได้
4Who art thou that judgest another man’s servant? to his own master he standeth or falleth. Yea, he shall be holden up: for God is able to make him stand.
5คนหนึ่งถือว่าวันหนึ่งสำคัญกว่าอีกวันหนึ่ง ส่วนอีกคนถือว่าทุกวันเหมือนกัน ให้แต่ละคนมั่นใจอย่างเต็มที่ในความคิดของตน
5One man esteemeth one day above another: another esteemeth every day alike . Let every man be fully persuaded in his own mind.
6คนที่ถือวันใดเป็นพิเศษ ก็ถือวันนั้นเพื่อองค์พระผู้เป็นเจ้า ส่วนคนที่ไม่ถือวันนั้นเป็นพิเศษ ก็ทำเช่นนั้นเพื่อองค์พระผู้เป็นเจ้า คนที่กิน ก็กินเพื่อองค์พระผู้เป็นเจ้า เพราะเขาขอบคุณพระเจ้า ส่วนคนที่ไม่กิน ก็ไม่กินเพื่อองค์พระผู้เป็นเจ้า และขอบคุณพระเจ้า
6He that regardeth the day, regardeth it unto the Lord; and he that regardeth not the day, to the Lord he doth not regard it . He that eateth, eateth to the Lord, for he giveth God thanks; and he that eateth not, to the Lord he eateth not, and giveth God thanks.
7เพราะไม่มีใครในพวกเรามีชีวิตเพื่อตนเอง และไม่มีใครตายเพื่อตนเอง
7For none of us liveth to himself, and no man dieth to himself.
8เพราะถ้าเรามีชีวิต เราก็มีชีวิตเพื่อองค์พระผู้เป็นเจ้า และถ้าเราตาย เราก็ตายเพื่อองค์พระผู้เป็นเจ้า เพราะฉะนั้น ไม่ว่าเรามีชีวิตหรือตาย เราก็เป็นขององค์พระผู้เป็นเจ้า
8For whether we live, we live unto the Lord; and whether we die, we die unto the Lord: whether we live therefore, or die, we are the Lord’s.
9เพราะเหตุนี้พระคริสต์จึงตาย ฟื้นขึ้นจากความตาย และมีชีวิตอีกครั้ง เพื่อพระองค์จะทรงเป็นองค์พระผู้เป็นเจ้าของทั้งคนตายและคนเป็น
9For to this end Christ both died, and rose, and revived, that he might be Lord both of the dead and living.
10แต่ท่าน ทำไมจึงตัดสินพี่น้องของท่าน หรือท่านอีกคนหนึ่ง ทำไมจึงดูหมิ่นพี่น้องของท่าน เพราะเราทุกคนจะยืนต่อหน้าบัลลังก์พิพากษาของพระคริสต์
10But why dost thou judge thy brother? or why dost thou set at nought thy brother? for we shall all stand before the judgment seat of Christ.
11เพราะมีคำเขียนไว้ว่า “‘เรามีชีวิตอยู่แน่ฉันใด’ องค์พระผู้เป็นเจ้ากล่าว ‘ทุกเข่าจะคุกลงต่อหน้าเรา และทุกลิ้นจะกล่าวยอมรับต่อพระเจ้า’”
11For it is written, As I live, saith the Lord, every knee shall bow to me, and every tongue shall confess to God.
12ดังนั้น เราแต่ละคนจะต้องให้คำตอบเกี่ยวกับตนเองต่อพระเจ้า
12So then every one of us shall give account of himself to God.
13เพราะฉะนั้น อย่าให้เราตัดสินกันและกันอีกต่อไป แต่จงตัดสินใจอย่างนี้แทนว่า จะไม่วางสิ่งที่ทำให้พี่น้องสะดุด หรือเป็นเหตุให้ล้มลง
13Let us not therefore judge one another any more: but judge this rather, that no man put a stumblingblock or an occasion to fall in his brother’s way.
14ข้าพเจ้ารู้และมั่นใจในพระเยซู องค์พระผู้เป็นเจ้า ว่า ไม่มีสิ่งใดไม่สะอาดในตัวมันเอง แต่สำหรับคนที่ถือว่าสิ่งใดไม่สะอาด สิ่งนั้นก็ไม่สะอาดสำหรับเขา
14I know, and am persuaded by the Lord Jesus, that there is nothing unclean of itself: but to him that esteemeth any thing to be unclean, to him it is unclean.
15แต่ถ้าพี่น้องของท่านเป็นทุกข์เพราะอาหาร ท่านก็ไม่ได้ดำเนินในความรักอีกต่อไป อย่าให้อาหารของท่านทำลายคนที่พระคริสต์ตายเพื่อเขา
15But if thy brother be grieved with thy meat, now walkest thou not charitably. Destroy not him with thy meat, for whom Christ died.
16เพราะฉะนั้น อย่าให้สิ่งดีของพวกคุณถูกกล่าวร้าย
16Let not then your good be evil spoken of:
17เพราะอาณาจักรของพระเจ้าไม่ใช่เรื่องการกินและการดื่ม แต่เป็นความชอบธรรม สันติสุข และความชื่นชมยินดีในพระวิญญาณบริสุทธิ์
17For the kingdom of God is not meat and drink; but righteousness, and peace, and joy in the Holy Ghost.
18คนที่รับใช้พระคริสต์ในสิ่งเหล่านี้เป็นที่พอใจของพระเจ้า และเป็นที่ยอมรับของคนทั้งหลาย
18For he that in these things serveth Christ is acceptable to God, and approved of men.
19ดังนั้น ให้เรามุ่งทำสิ่งที่นำไปสู่สันติสุข และสิ่งที่ช่วยเสริมสร้างกันและกัน
19Let us therefore follow after the things which make for peace, and things wherewith one may edify another.
20อย่าทำลายงานของพระเจ้าเพราะเรื่องอาหาร ทุกอย่างสะอาดก็จริง แต่สำหรับคนที่กินแล้วทำให้ผู้อื่นสะดุด การกินนั้นก็เป็นความชั่ว
20For meat destroy not the work of God. All things indeed are pure; but it is evil for that man who eateth with offence.
21เป็นการดีที่จะไม่กินเนื้อ ไม่ดื่มเหล้าองุ่น และไม่ทำสิ่งใดที่ทำให้พี่น้องของท่านสะดุด ขุ่นเคือง หรืออ่อนแอ
21It is good neither to eat flesh, nor to drink wine, nor any thing whereby thy brother stumbleth, or is offended, or is made weak.
22ท่านมีความเชื่อหรือ จงเก็บความเชื่อนั้นไว้ระหว่างตัวท่านกับพระเจ้า คนที่ไม่ตัดสินตนเองในสิ่งที่ตนเห็นชอบก็เป็นสุข
22Hast thou faith? have it to thyself before God. Happy is he that condemneth not himself in that thing which he alloweth.
23แต่คนที่สงสัยก็ถูกพิพากษาลงโทษถ้าเขากิน เพราะเขาไม่ได้กินด้วยความเชื่อ และทุกสิ่งที่ไม่ได้มาจากความเชื่อก็เป็นบาป
23And he that doubteth is damned if he eat, because he eateth not of faith: for whatsoever is not of faith is sin.
24บัดนี้ ขอพระองค์ผู้ทรงสามารถทำให้พวกคุณมั่นคง ตามข่าวดีของข้าพเจ้าและการประกาศเรื่องพระเยซูคริสต์ ตามการเปิดเผยความลับที่ถูกปิดซ่อนไว้ตลอดยุคสมัยอันยาวนาน
no verse 24 in this text
25แต่บัดนี้ความลับนั้นถูกเปิดเผยแล้ว และโดยพระคัมภีร์ของบรรดาผู้เผยพระวจนะ ตามพระบัญชาของพระเจ้านิรันดร์ ชนชาติต่าง ๆ ทั้งหมดจึงได้รู้ เพื่อให้เกิดการเชื่อฟังด้วยความเชื่อ
no verse 25 in this text
26ขอพระสิริมีแด่พระเจ้าผู้ทรงพระปรีชาญาณแต่เพียงพระองค์เดียว โดยทางพระเยซูคริสต์ ตลอดไป! อาเมน
no verse 26 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.