มาระโก 11
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
King James Version with Apocrypha
1เมื่อพวกเขาเข้ามาใกล้เยรูซาเล็ม ถึงเบธสฟาเก และเบธานี ที่ภูเขามะกอกเทศ พระองค์ส่งสาวกสองคนไป
1And when they came nigh to Jerusalem, unto Bethphage and Bethany, at the mount of Olives, he sendeth forth two of his disciples,
2และกล่าวกับพวกเขาว่า “จงเข้าไปในหมู่บ้านที่อยู่ตรงข้ามพวกคุณ ทันทีที่เข้าไป พวกคุณจะพบลูกลาตัวหนึ่งผูกอยู่ ซึ่งยังไม่มีใครเคยนั่ง จงแก้เชือกและพามันมา
2And saith unto them, Go your way into the village over against you: and as soon as ye be entered into it, ye shall find a colt tied, whereon never man sat; loose him, and bring him .
3ถ้าใครถามว่า ‘ทำไมพวกคุณทำเช่นนี้?’ ให้ตอบว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้าต้องการมัน’ แล้วเขาจะส่งมันกลับมาที่นี่ทันที”
3And if any man say unto you, Why do ye this? say ye that the Lord hath need of him; and straightway he will send him hither.
4พวกเขาจึงไป และพบลูกลาผูกอยู่ที่ประตูข้างนอกริมถนนโล่ง พวกเขาก็แก้เชือก
4And they went their way, and found the colt tied by the door without in a place where two ways met; and they loose him.
5บางคนที่ยืนอยู่ที่นั่นถามพวกเขาว่า “พวกคุณกำลังทำอะไร ทำไมจึงแก้เชือกลูกลา?”
5And certain of them that stood there said unto them, What do ye, loosing the colt?
6พวกเขาตอบตามที่พระเยซูสั่งไว้ คนเหล่านั้นจึงยอมให้พวกเขาไป
6And they said unto them even as Jesus had commanded: and they let them go.
7พวกเขาพาลูกลามาหาพระเยซู เอาเสื้อคลุมของตนพาดบนหลังมัน แล้วพระเยซูก็นั่งบนหลังลา
7And they brought the colt to Jesus, and cast their garments on him; and he sat upon him.
8คนจำนวนมากเอาเสื้อคลุมของตนปูบนทาง ส่วนคนอื่นตัดกิ่งไม้จากต้นมาปูบนถนน
8And many spread their garments in the way: and others cut down branches off the trees, and strawed them in the way.
9คนที่เดินนำหน้าและคนที่ตามมาร้องว่า “โฮซันนา! ขอให้ผู้ที่มาในนามขององค์พระผู้เป็นเจ้าได้รับพระพร!
9And they that went before, and they that followed, cried, saying, Hosanna; Blessed is he that cometh in the name of the Lord:
10ขอให้อาณาจักรของดาวิดบิดาของเรา ซึ่งกำลังมาในนามขององค์พระผู้เป็นเจ้าได้รับพระพร! โฮซันนาในที่สูงสุด!”
10Blessed be the kingdom of our father David, that cometh in the name of the Lord: Hosanna in the highest.
11พระเยซูเข้าไปในพระวิหารที่เยรูซาเล็ม เมื่อมองดูทุกสิ่งโดยรอบแล้ว และเวลาก็เย็นมากแล้ว พระองค์จึงออกไปยังเบธานีพร้อมกับสิบสองคน
11And Jesus entered into Jerusalem, and into the temple: and when he had looked round about upon all things, and now the eventide was come, he went out unto Bethany with the twelve.
12วันรุ่งขึ้น เมื่อพวกเขาออกจากเบธานี พระองค์หิว
12¶ And on the morrow, when they were come from Bethany, he was hungry:
13พระองค์เห็นต้นมะเดื่ออยู่แต่ไกลมีใบเต็มต้น จึงเดินเข้าไปดูว่าจะพบอะไรบนต้นหรือไม่ แต่เมื่อไปถึง ก็ไม่พบอะไรนอกจากใบ เพราะยังไม่ถึงฤดูมะเดื่อ
13And seeing a fig tree afar off having leaves, he came, if haply he might find any thing thereon: and when he came to it, he found nothing but leaves; for the time of figs was not yet .
14พระเยซูกล่าวกับต้นนั้นว่า “อย่าให้ใครได้กินผลจากเจ้าอีกตลอดไป!” และสาวกของพระองค์ก็ได้ยิน
14And Jesus answered and said unto it, No man eat fruit of thee hereafter for ever. And his disciples heard it.
15พวกเขามาถึงเยรูซาเล็ม พระเยซูเข้าไปในพระวิหาร และเริ่มขับคนที่ขายและซื้อของในพระวิหารออกไป พระองค์คว่ำโต๊ะของคนแลกเงิน และล้มที่นั่งของคนขายนกพิราบ
15¶ And they come to Jerusalem: and Jesus went into the temple, and began to cast out them that sold and bought in the temple, and overthrew the tables of the moneychangers, and the seats of them that sold doves;
16และไม่ยอมให้ใครขนภาชนะผ่านพระวิหาร
16And would not suffer that any man should carry any vessel through the temple.
17พระองค์สอนพวกเขาว่า “มีเขียนไว้ว่า ‘บ้านของเราจะถูกเรียกว่าเป็นบ้านแห่งการอธิษฐานสำหรับทุกชนชาติ’ ไม่ใช่หรือ? แต่พวกคุณกลับทำให้มันเป็นรังของพวกโจร!”
17And he taught, saying unto them, Is it not written, My house shall be called of all nations the house of prayer? but ye have made it a den of thieves.
18หัวหน้าปุโรหิตและพวกอาลักษณ์ได้ยินเรื่องนี้ ก็หาทางจะกำจัดพระองค์ เพราะพวกเขากลัวพระองค์ เนื่องจากฝูงชนทั้งหมดประหลาดใจในคำสอนของพระองค์
18And the scribes and chief priests heard it , and sought how they might destroy him: for they feared him, because all the people was astonished at his doctrine.
19เมื่อถึงเวลาเย็น พระองค์ออกจากเมือง
19And when even was come, he went out of the city.
20ตอนเช้า ขณะที่พวกเขาเดินผ่าน พวกเขาเห็นต้นมะเดื่อเหี่ยวแห้งไปตั้งแต่ราก
20¶ And in the morning, as they passed by, they saw the fig tree dried up from the roots.
21เปโตรนึกขึ้นได้ และกล่าวกับพระองค์ว่า “รับบี ดูสิ! ต้นมะเดื่อที่ท่านสาปนั้นเหี่ยวแห้งไปแล้ว”
21And Peter calling to remembrance saith unto him, Master, behold, the fig tree which thou cursedst is withered away.
22พระเยซูตอบพวกเขาว่า “จงมีความเชื่อในพระเจ้า
22And Jesus answering saith unto them, Have faith in God.
23เพราะเราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า ผู้ใดพูดกับภูเขานี้ว่า ‘จงถูกยกขึ้นและโยนลงในทะเล’ และไม่สงสัยในใจ แต่เชื่อว่าสิ่งที่ตนพูดกำลังเกิดขึ้น ผู้นั้นจะได้ตามที่ตนพูด
23For verily I say unto you, That whosoever shall say unto this mountain, Be thou removed, and be thou cast into the sea; and shall not doubt in his heart, but shall believe that those things which he saith shall come to pass; he shall have whatsoever he saith.
24เพราะฉะนั้น เราบอกพวกคุณว่า ทุกสิ่งที่พวกคุณอธิษฐานและขอ จงเชื่อว่าพวกคุณได้รับแล้ว แล้วพวกคุณจะได้รับสิ่งนั้น
24Therefore I say unto you, What things soever ye desire, when ye pray, believe that ye receive them , and ye shall have them .
25เมื่อพวกคุณยืนอธิษฐาน จงยกโทษให้ ถ้าพวกคุณมีเรื่องอะไรกับใคร เพื่อพระบิดาของพวกคุณผู้อยู่ในสวรรค์จะยกโทษความผิดของพวกคุณด้วย
25And when ye stand praying, forgive, if ye have ought against any: that your Father also which is in heaven may forgive you your trespasses.
26แต่ถ้าพวกคุณไม่ยกโทษ พระบิดาของพวกคุณผู้อยู่ในสวรรค์ก็จะไม่ยกโทษความผิดของพวกคุณเช่นกัน”
26But if ye do not forgive, neither will your Father which is in heaven forgive your trespasses.
27พวกเขากลับมายังเยรูซาเล็มอีก ขณะที่พระองค์กำลังเดินอยู่ในพระวิหาร หัวหน้าปุโรหิต พวกอาลักษณ์ และพวกผู้อาวุโสก็มาหาพระองค์
27¶ And they come again to Jerusalem: and as he was walking in the temple, there come to him the chief priests, and the scribes, and the elders,
28และเริ่มถามว่า “ท่านทำสิ่งเหล่านี้ด้วยอำนาจอะไร? หรือใครให้อำนาจนี้แก่ท่านเพื่อทำสิ่งเหล่านี้?”
28And say unto him, By what authority doest thou these things? and who gave thee this authority to do these things?
29พระเยซูกล่าวกับพวกเขาว่า “เราจะถามพวกคุณหนึ่งคำถาม จงตอบเรา แล้วเราจะบอกพวกคุณว่าเราทำสิ่งเหล่านี้ด้วยอำนาจอะไร
29And Jesus answered and said unto them, I will also ask of you one question, and answer me, and I will tell you by what authority I do these things.
30บัพติศมาของยอห์นมาจากสวรรค์ หรือมาจากมนุษย์? จงตอบเรา”
30The baptism of John, was it from heaven, or of men? answer me.
31พวกเขาปรึกษากันว่า “ถ้าพวกเราตอบว่า ‘มาจากสวรรค์’ เขาจะถามว่า ‘ถ้าอย่างนั้น ทำไมพวกคุณจึงไม่เชื่อยอห์น?’
31And they reasoned with themselves, saying, If we shall say, From heaven; he will say, Why then did ye not believe him?
32แต่ถ้าพวกเราตอบว่า ‘มาจากมนุษย์’...” พวกเขากลัวประชาชน เพราะทุกคนถือว่ายอห์นเป็นผู้เผยพระวจนะจริง ๆ
32But if we shall say, Of men; they feared the people: for all men counted John, that he was a prophet indeed.
33พวกเขาจึงตอบพระเยซูว่า “พวกเราไม่รู้” พระเยซูกล่าวกับพวกเขาว่า “เราก็จะไม่บอกพวกคุณเช่นกันว่าเราทำสิ่งเหล่านี้ด้วยอำนาจอะไร”
33And they answered and said unto Jesus, We cannot tell. And Jesus answering saith unto them, Neither do I tell you by what authority I do these things.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.