มาระโก 11
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Louis Segond 1910
1เมื่อพวกเขาเข้ามาใกล้เยรูซาเล็ม ถึงเบธสฟาเก และเบธานี ที่ภูเขามะกอกเทศ พระองค์ส่งสาวกสองคนไป
1Lorsqu’ils approchèrent de Jérusalem, et qu’ils furent près de Bethphagé et de Béthanie, vers la montagne des oliviers, Jésus envoya deux de ses disciples,
2และกล่าวกับพวกเขาว่า “จงเข้าไปในหมู่บ้านที่อยู่ตรงข้ามพวกคุณ ทันทีที่เข้าไป พวกคุณจะพบลูกลาตัวหนึ่งผูกอยู่ ซึ่งยังไม่มีใครเคยนั่ง จงแก้เชือกและพามันมา
2en leur disant: Allez au village qui est devant vous; dès que vous y serez entrés, vous trouverez un ânon attaché, sur lequel aucun homme ne s’est encore assis; détachez-le, et amenez-le.
3ถ้าใครถามว่า ‘ทำไมพวกคุณทำเช่นนี้?’ ให้ตอบว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้าต้องการมัน’ แล้วเขาจะส่งมันกลับมาที่นี่ทันที”
3Si quelqu’un vous dit: Pourquoi faites-vous cela? Répondez: Le Seigneur en a besoin. Et à l’instant il le laissera venir ici.
4พวกเขาจึงไป และพบลูกลาผูกอยู่ที่ประตูข้างนอกริมถนนโล่ง พวกเขาก็แก้เชือก
4les disciples, étant allés, trouvèrent l’ânon attaché dehors près d’une porte, au contour du chemin, et ils le détachèrent.
5บางคนที่ยืนอยู่ที่นั่นถามพวกเขาว่า “พวกคุณกำลังทำอะไร ทำไมจึงแก้เชือกลูกลา?”
5Quelques-uns de ceux qui étaient là leur dirent: Que faites-vous? Pourquoi détachez-vous cet ânon?
6พวกเขาตอบตามที่พระเยซูสั่งไว้ คนเหล่านั้นจึงยอมให้พวกเขาไป
6Ils répondirent comme Jésus l’avait dit. Et on les laissa aller.
7พวกเขาพาลูกลามาหาพระเยซู เอาเสื้อคลุมของตนพาดบนหลังมัน แล้วพระเยซูก็นั่งบนหลังลา
7Ils amenèrent à Jésus l’ânon, sur lequel ils jetèrent leurs vêtements, et Jésus s’assit dessus.
8คนจำนวนมากเอาเสื้อคลุมของตนปูบนทาง ส่วนคนอื่นตัดกิ่งไม้จากต้นมาปูบนถนน
8Beaucoup de gens étendirent leurs vêtements sur le chemin, et d’autres des branches qu’ils coupèrent dans les champs.
9คนที่เดินนำหน้าและคนที่ตามมาร้องว่า “โฮซันนา! ขอให้ผู้ที่มาในนามขององค์พระผู้เป็นเจ้าได้รับพระพร!
9Ceux qui précédaient et ceux qui suivaient Jésus criaient: Hosanna! Béni soit celui qui vient au nom du Seigneur!
10ขอให้อาณาจักรของดาวิดบิดาของเรา ซึ่งกำลังมาในนามขององค์พระผู้เป็นเจ้าได้รับพระพร! โฮซันนาในที่สูงสุด!”
10Béni soit le règne qui vient, le règne de David, notre père! Hosanna dans les lieux très hauts!
11พระเยซูเข้าไปในพระวิหารที่เยรูซาเล็ม เมื่อมองดูทุกสิ่งโดยรอบแล้ว และเวลาก็เย็นมากแล้ว พระองค์จึงออกไปยังเบธานีพร้อมกับสิบสองคน
11Jésus entra à Jérusalem, dans le temple. Quand il eut tout considéré, comme il était déjà tard, il s’en alla à Béthanie avec les douze.
12วันรุ่งขึ้น เมื่อพวกเขาออกจากเบธานี พระองค์หิว
12Le lendemain, après qu’ils furent sortis de Béthanie, Jésus eut faim.
13พระองค์เห็นต้นมะเดื่ออยู่แต่ไกลมีใบเต็มต้น จึงเดินเข้าไปดูว่าจะพบอะไรบนต้นหรือไม่ แต่เมื่อไปถึง ก็ไม่พบอะไรนอกจากใบ เพราะยังไม่ถึงฤดูมะเดื่อ
13Apercevant de loin un figuier qui avait des feuilles, il alla voir s’il y trouverait quelque chose; et, s’en étant approché, il ne trouva que des feuilles, car ce n’était pas la saison des figues.
14พระเยซูกล่าวกับต้นนั้นว่า “อย่าให้ใครได้กินผลจากเจ้าอีกตลอดไป!” และสาวกของพระองค์ก็ได้ยิน
14Prenant alors la parole, il lui dit: Que jamais personne ne mange de ton fruit! Et ses disciples l’entendirent.
15พวกเขามาถึงเยรูซาเล็ม พระเยซูเข้าไปในพระวิหาร และเริ่มขับคนที่ขายและซื้อของในพระวิหารออกไป พระองค์คว่ำโต๊ะของคนแลกเงิน และล้มที่นั่งของคนขายนกพิราบ
15Ils arrivèrent à Jérusalem, et Jésus entra dans le temple. Il se mit à chasser ceux qui vendaient et qui achetaient dans le temple; il renversa les tables des changeurs, et les sièges des vendeurs de pigeons;
16และไม่ยอมให้ใครขนภาชนะผ่านพระวิหาร
16et il ne laissait personne transporter aucun objet à travers le temple.
17พระองค์สอนพวกเขาว่า “มีเขียนไว้ว่า ‘บ้านของเราจะถูกเรียกว่าเป็นบ้านแห่งการอธิษฐานสำหรับทุกชนชาติ’ ไม่ใช่หรือ? แต่พวกคุณกลับทำให้มันเป็นรังของพวกโจร!”
17Et il enseignait et disait: N’est-il pas écrit: Ma maison sera appelée une maison de prière pour toutes les nations? Mais vous, vous en avez fait une caverne de voleurs.
18หัวหน้าปุโรหิตและพวกอาลักษณ์ได้ยินเรื่องนี้ ก็หาทางจะกำจัดพระองค์ เพราะพวกเขากลัวพระองค์ เนื่องจากฝูงชนทั้งหมดประหลาดใจในคำสอนของพระองค์
18Les principaux sacrificateurs et les scribes, l’ayant entendu, cherchèrent les moyens de le faire périr; car ils le craignaient, parce que toute la foule était frappée de sa doctrine.
19เมื่อถึงเวลาเย็น พระองค์ออกจากเมือง
19Quand le soir fut venu, Jésus sortit de la ville.
20ตอนเช้า ขณะที่พวกเขาเดินผ่าน พวกเขาเห็นต้นมะเดื่อเหี่ยวแห้งไปตั้งแต่ราก
20Le matin, en passant, les disciples virent le figuier séché jusqu’aux racines.
21เปโตรนึกขึ้นได้ และกล่าวกับพระองค์ว่า “รับบี ดูสิ! ต้นมะเดื่อที่ท่านสาปนั้นเหี่ยวแห้งไปแล้ว”
21Pierre, se rappelant ce qui s’était passé, dit à Jésus: Rabbi, regarde, le figuier que tu as maudit a séché.
22พระเยซูตอบพวกเขาว่า “จงมีความเชื่อในพระเจ้า
22Jésus prit la parole, et leur dit: Ayez foi en Dieu.
23เพราะเราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า ผู้ใดพูดกับภูเขานี้ว่า ‘จงถูกยกขึ้นและโยนลงในทะเล’ และไม่สงสัยในใจ แต่เชื่อว่าสิ่งที่ตนพูดกำลังเกิดขึ้น ผู้นั้นจะได้ตามที่ตนพูด
23Je vous le dis en vérité, si quelqu’un dit à cette montagne: Ote-toi de là et jette-toi dans la mer, et s’il ne doute point en son cœur, mais croit que ce qu’il dit arrive, il le verra s’accomplir.
24เพราะฉะนั้น เราบอกพวกคุณว่า ทุกสิ่งที่พวกคุณอธิษฐานและขอ จงเชื่อว่าพวกคุณได้รับแล้ว แล้วพวกคุณจะได้รับสิ่งนั้น
24C’est pourquoi je vous dis: Tout ce que vous demanderez en priant, croyez que vous l’avez reçu, et vous le verrez s’accomplir.
25เมื่อพวกคุณยืนอธิษฐาน จงยกโทษให้ ถ้าพวกคุณมีเรื่องอะไรกับใคร เพื่อพระบิดาของพวกคุณผู้อยู่ในสวรรค์จะยกโทษความผิดของพวกคุณด้วย
25Et, lorsque vous êtes debout faisant votre prière, si vous avez quelque chose contre quelqu’un, pardonnez, afin que votre Père qui est dans les cieux vous pardonne aussi vos offenses.
26แต่ถ้าพวกคุณไม่ยกโทษ พระบิดาของพวกคุณผู้อยู่ในสวรรค์ก็จะไม่ยกโทษความผิดของพวกคุณเช่นกัน”
26Mais si vous ne pardonnez pas, votre Père qui est dans les cieux ne vous pardonnera pas non plus vos offenses.
27พวกเขากลับมายังเยรูซาเล็มอีก ขณะที่พระองค์กำลังเดินอยู่ในพระวิหาร หัวหน้าปุโรหิต พวกอาลักษณ์ และพวกผู้อาวุโสก็มาหาพระองค์
27Ils se rendirent de nouveau à Jérusalem, et, pendant que Jésus se promenait dans le temple, les principaux sacrificateurs, les scribes et les anciens, vinrent à lui,
28และเริ่มถามว่า “ท่านทำสิ่งเหล่านี้ด้วยอำนาจอะไร? หรือใครให้อำนาจนี้แก่ท่านเพื่อทำสิ่งเหล่านี้?”
28et lui dirent: Par quelle autorité fais-tu ces choses, et qui t’a donné l’autorité de les faire?
29พระเยซูกล่าวกับพวกเขาว่า “เราจะถามพวกคุณหนึ่งคำถาม จงตอบเรา แล้วเราจะบอกพวกคุณว่าเราทำสิ่งเหล่านี้ด้วยอำนาจอะไร
29Jésus leur répondit: Je vous adresserai aussi une question; répondez-moi, et je vous dirai par quelle autorité je fais ces choses.
30บัพติศมาของยอห์นมาจากสวรรค์ หรือมาจากมนุษย์? จงตอบเรา”
30Le baptême de Jean venait-il du ciel, ou des hommes? Répondez-moi.
31พวกเขาปรึกษากันว่า “ถ้าพวกเราตอบว่า ‘มาจากสวรรค์’ เขาจะถามว่า ‘ถ้าอย่างนั้น ทำไมพวกคุณจึงไม่เชื่อยอห์น?’
31Mais ils raisonnèrent ainsi entre eux: Si nous répondons: Du ciel, il dira: Pourquoi donc n’avez-vous pas cru en lui?
32แต่ถ้าพวกเราตอบว่า ‘มาจากมนุษย์’...” พวกเขากลัวประชาชน เพราะทุกคนถือว่ายอห์นเป็นผู้เผยพระวจนะจริง ๆ
32Et si nous répondons: Des hommes… Ils craignaient le peuple, car tous tenaient réellement Jean pour un prophète.
33พวกเขาจึงตอบพระเยซูว่า “พวกเราไม่รู้” พระเยซูกล่าวกับพวกเขาว่า “เราก็จะไม่บอกพวกคุณเช่นกันว่าเราทำสิ่งเหล่านี้ด้วยอำนาจอะไร”
33Alors ils répondirent à Jésus: Nous ne savons. Et Jésus leur dit: Moi non plus, je ne vous dirai pas par quelle autorité je fais ces choses.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.