มาระโก 10
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Louis Segond 1910
1พระองค์ลุกจากที่นั่น และมายังเขตแดนแคว้นยูเดียกับบริเวณอีกฟากแม่น้ำจอร์แดน ฝูงชนมารวมกันรอบพระองค์อีก และพระองค์ก็สอนพวกเขาอีกเช่นเคย
1Jésus, étant parti de là, se rendit dans le territoire de la Judée au-delà du Jourdain. La foule s’assembla de nouveau près de lui, et selon sa coutume, il se mit encore à l’enseigner.
2พวกฟาริสีมาหาพระองค์เพื่อทดสอบ และถามว่า “ผู้ชายได้รับอนุญาตให้หย่าภรรยาหรือไม่?”
2Les pharisiens l’abordèrent; et, pour l’éprouver, ils lui demandèrent s’il est permis à un homme de répudier sa femme.
3พระองค์ตอบว่า “โมเสสสั่งพวกคุณไว้ว่าอย่างไร?”
3Il leur répondit: Que vous a prescrit Moïse?
4พวกเขาตอบว่า “โมเสสอนุญาตให้เขียนหนังสือรับรองการหย่า แล้วหย่าภรรยาได้”
4Moïse, dirent-ils, a permis d’écrire une lettre de divorce et de répudier.
5แต่พระเยซูกล่าวกับพวกเขาว่า “เพราะใจของพวกคุณแข็งกระด้าง โมเสสจึงเขียนคำสั่งนี้ไว้ให้พวกคุณ
5Et Jésus leur dit: C’est à cause de la dureté de votre cœur que Moïse vous a donné ce précepte.
6แต่ตั้งแต่เริ่มสร้าง พระเจ้าสร้างพวกเขาให้เป็นชายและหญิง
6Mais au commencement de la création, Dieu fit l’homme et la femme;
7เพราะเหตุนี้ ผู้ชายจะละบิดาและมารดา และผูกพันกับภรรยาของตน
7c’est pourquoi l’homme quittera son père et sa mère, et s’attachera à sa femme,
8และทั้งสองจะเป็นเนื้อเดียวกัน ดังนั้นพวกเขาจึงไม่เป็นสองอีกต่อไป แต่เป็นเนื้อเดียวกัน
8et les deux deviendront une seule chair. Ainsi ils ne sont plus deux, mais ils sont une seule chair.
9เพราะฉะนั้น สิ่งที่พระเจ้าผูกไว้ด้วยกัน อย่าให้มนุษย์แยกออกจากกัน”
9Que l’homme donc ne sépare pas ce que Dieu a joint.
10เมื่ออยู่ในบ้าน สาวกของพระองค์ถามพระองค์อีกเรื่องเดียวกัน
10Lorsqu’ils furent dans la maison, les disciples l’interrogèrent encore là-dessus.
11พระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “ผู้ใดหย่าภรรยาของตนและแต่งงานกับหญิงอื่น ผู้นั้นก็ล่วงประเวณีต่อภรรยาของตน
11Il leur dit: Celui qui répudie sa femme et qui en épouse une autre, commet un adultère à son égard;
12และถ้าผู้หญิงหย่าสามีของตนและแต่งงานกับชายอื่น นางก็ล่วงประเวณี”
12et si une femme quitte son mari et en épouse un autre, elle commet un adultère.
13ผู้คนพาเด็กเล็ก ๆ มาหาพระองค์ เพื่อให้พระองค์แตะพวกเขา แต่สาวกตำหนิคนที่พาเด็กมา
13On lui amena des petits enfants, afin qu’il les touchât. Mais les disciples reprirent ceux qui les amenaient.
14เมื่อพระเยซูเห็นเช่นนั้น พระองค์ไม่พอใจอย่างยิ่ง และกล่าวกับพวกเขาว่า “ปล่อยให้เด็กเล็ก ๆ มาหาเรา อย่าห้ามพวกเขา เพราะอาณาจักรของพระเจ้าเป็นของคนเช่นนี้
14Jésus, voyant cela, fut indigné, et leur dit: Laissez venir à moi les petits enfants, et ne les en empêchez pas; car le royaume de Dieu est pour ceux qui leur ressemblent.
15เราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า ผู้ใดไม่รับอาณาจักรของพระเจ้าเหมือนเด็กเล็ก ผู้นั้นจะไม่ได้เข้าอาณาจักรนั้นเลย”
15Je vous le dis en vérité, quiconque ne recevra pas le royaume de Dieu comme un petit enfant n’y entrera point.
16พระองค์อุ้มเด็กเหล่านั้นไว้ในอ้อมแขน วางมือบนพวกเขา และอวยพรพวกเขา
16Puis il les prit dans ses bras, et les bénit, en leur imposant les mains.
17ขณะที่พระองค์กำลังออกเดินทาง ชายคนหนึ่งวิ่งเข้ามาหา คุกเข่าต่อหน้าพระองค์ และถามว่า “อาจารย์ที่ดี ข้าพเจ้าจะต้องทำอะไรจึงจะได้รับชีวิตนิรันดร์เป็นมรดก?”
17Comme Jésus se mettait en chemin, un homme accourut, et se jetant à genoux devant lui: Bon maître, lui demanda-t-il, que dois-je faire pour hériter la vie éternelle?
18พระเยซูกล่าวกับเขาว่า “ทำไมท่านจึงเรียกเราว่าดี? ไม่มีใครดีนอกจากพระเจ้าเพียงผู้เดียว
18Jésus lui dit: Pourquoi m’appelles-tu bon? Il n’y a de bon que Dieu seul.
19ท่านรู้คำสั่งเหล่านี้แล้ว คือ ‘อย่าฆ่า’ ‘อย่าล่วงประเวณี’ ‘อย่าลักขโมย’ ‘อย่าเป็นพยานเท็จ’ ‘อย่าฉ้อโกง’ และ ‘จงให้เกียรติบิดาและมารดาของเจ้า’”
19Tu connais les commandements: Tu ne commettras point d’adultère; tu ne tueras point; tu ne déroberas point; tu ne diras point de faux témoignage; tu ne feras tort à personne; honore ton père et ta mère.
20ชายนั้นตอบพระองค์ว่า “อาจารย์ ข้าพเจ้าได้ปฏิบัติตามสิ่งเหล่านี้ทั้งหมดตั้งแต่ยังหนุ่ม”
20Il lui répondit: Maître, j’ai observé toutes ces choses dès ma jeunesse.
21พระเยซูมองเขาและรักเขา แล้วกล่าวว่า “ท่านยังขาดอยู่สิ่งหนึ่ง จงไปขายทุกสิ่งที่ท่านมี และแจกให้คนยากจน แล้วท่านจะมีทรัพย์สมบัติในสวรรค์ จากนั้นจงมา แบกกางเขน และติดตามเรา”
21Jésus, l’ayant regardé, l’aima, et lui dit: Il te manque une chose; va, vends tout ce que tu as, donne-le aux pauvres, et tu auras un trésor dans le ciel. Puis viens, et suis-moi.
22แต่เมื่อได้ยินคำพูดนั้น สีหน้าของเขาก็หม่นลง และจากไปด้วยความเศร้า เพราะเขามีทรัพย์สมบัติมาก
22Mais, affligé de cette parole, cet homme s’en alla tout triste; car il avait de grands biens.
23พระเยซูมองไปรอบ ๆ และกล่าวกับสาวกว่า “คนที่มีทรัพย์สมบัติจะเข้าอาณาจักรของพระเจ้าได้ยากเพียงไร!”
23Jésus, regardant autour de lui, dit à ses disciples: Qu’il sera difficile à ceux qui ont des richesses d’entrer dans le royaume de Dieu!
24สาวกประหลาดใจกับคำพูดของพระองค์ แต่พระเยซูตอบอีกว่า “ลูก ๆ เอ๋ย คนที่วางใจในทรัพย์สมบัติจะเข้าอาณาจักรของพระเจ้าได้ยากเพียงไร!
24Les disciples furent étonnés de ce que Jésus parlait ainsi. Et, reprenant, il leur dit: Mes enfants, qu’il est difficile à ceux qui se confient dans les richesses d’entrer dans le royaume de Dieu!
25อูฐลอดรูเข็มยังง่ายกว่าคนมั่งมีเข้าอาณาจักรของพระเจ้า”
25Il est plus facile à un chameau de passer par le trou d’une aiguille qu’à un riche d’entrer dans le royaume de Dieu.
26พวกเขายิ่งประหลาดใจอย่างมาก และถามพระองค์ว่า “ถ้าอย่างนั้น ใครจะรอดได้?”
26Les disciples furent encore plus étonnés, et ils se dirent les uns aux autres; Et qui peut être sauvé?
27พระเยซูมองพวกเขาและกล่าวว่า “สำหรับมนุษย์นั้นเป็นไปไม่ได้ แต่สำหรับพระเจ้าไม่เป็นเช่นนั้น เพราะทุกสิ่งเป็นไปได้สำหรับพระเจ้า”
27Jésus les regarda, et dit: Cela est impossible aux hommes, mais non à Dieu: car tout est possible à Dieu.
28เปโตรเริ่มกล่าวกับพระองค์ว่า “ดูสิ พวกเราได้ละทุกสิ่งและติดตามท่านมา”
28Pierre se mit à lui dire; Voici, nous avons tout quitté, et nous t’avons suivi.
29พระเยซูกล่าวว่า “เราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า ไม่มีใครที่ละบ้าน พี่น้องชาย พี่น้องหญิง บิดา มารดา ภรรยา ลูก ๆ หรือที่ดิน เพราะเราและเพราะข่าวดี
29Jésus répondit: Je vous le dis en vérité, il n’est personne qui, ayant quitté, à cause de moi et à cause de la bonne nouvelle, sa maison, ou ses frères, ou ses sœurs, ou sa mère, ou son père, ou ses enfants, ou ses terres,
30แล้วจะไม่ได้รับมากขึ้นร้อยเท่าในเวลานี้ คือ บ้าน พี่น้องชาย พี่น้องหญิง มารดา ลูก ๆ และที่ดิน พร้อมกับการข่มเหง และในยุคหน้าจะได้รับชีวิตนิรันดร์
30ne reçoive au centuple, présentement dans ce siècle-ci, des maisons, des frères, des sœurs, des mères, des enfants, et des terres, avec des persécutions, et, dans le siècle à venir, la vie éternelle.
31แต่คนแรกหลายคนจะเป็นคนสุดท้าย และคนสุดท้ายจะเป็นคนแรก”
31Plusieurs des premiers seront les derniers, et plusieurs des derniers seront les premiers.
32พวกเขากำลังเดินทางขึ้นไปยังเยรูซาเล็ม พระเยซูเดินนำหน้าพวกเขา พวกเขาประหลาดใจ และคนที่ติดตามก็กลัว พระองค์พาสิบสองคนแยกออกมาอีกครั้ง และเริ่มบอกถึงสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นกับพระองค์
32Ils étaient en chemin pour monter à Jérusalem, et Jésus allait devant eux. Les disciples étaient troublés, et le suivaient avec crainte. Et Jésus prit de nouveau les douze auprès de lui, et commença à leur dire ce qui devait lui arriver:
33“ดูสิ พวกเรากำลังขึ้นไปยังเยรูซาเล็ม บุตรมนุษย์จะถูกมอบให้แก่หัวหน้าปุโรหิตและพวกอาลักษณ์ พวกเขาจะตัดสินให้ถึงตาย และจะมอบให้คนต่างชาติ
33Voici, nous montons à Jérusalem, et le Fils de l’homme sera livré aux principaux sacrificateurs et aux scribes. Ils le condamneront à mort, et ils le livreront aux païens,
34พวกเขาจะเยาะเย้ย บ้วนน้ำลายใส่ เฆี่ยนตี และฆ่า ในวันที่สาม บุตรมนุษย์จะฟื้นขึ้นมา”
34qui se moqueront de lui, cracheront sur lui, le battront de verges, et le feront mourir; et, trois jours après, il ressuscitera.
35ยากอบกับยอห์น ลูกของเศเบดี เข้ามาหาพระองค์ และกล่าวว่า “อาจารย์ พวกเราอยากให้ท่านทำสิ่งที่พวกเราจะขอ”
35Les fils de Zébédée, Jacques et Jean, s’approchèrent de Jésus, et lui dirent: Maître, nous voudrions que tu fisses pour nous ce que nous te demanderons.
36พระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “พวกคุณต้องการให้เราทำอะไรให้?”
36Il leur dit: Que voulez-vous que je fasse pour vous?
37พวกเขาตอบว่า “ขอให้พวกเราได้นั่งในพระสิริของท่าน คนหนึ่งทางขวามือของท่าน และอีกคนหนึ่งทางซ้าย”
37Accorde-nous, lui dirent-ils, d’être assis l’un à ta droite et l’autre à ta gauche, quand tu seras dans ta gloire.
38แต่พระเยซูกล่าวกับพวกเขาว่า “พวกคุณไม่รู้ว่ากำลังขออะไร พวกคุณดื่มถ้วยที่เราดื่มได้หรือ? และรับบัพติศมาด้วยบัพติศมาที่เรารับได้หรือ?”
38Jésus leur répondit: Vous ne savez ce que vous demandez. Pouvez-vous boire la coupe que je dois boire, ou être baptisés du baptême dont je dois être baptisé? Nous le pouvons, dirent-ils.
39พวกเขาตอบว่า “พวกเราทำได้” พระเยซูกล่าวกับพวกเขาว่า “พวกคุณจะดื่มถ้วยที่เราดื่มจริง และจะรับบัพติศมาด้วยบัพติศมาที่เรารับ
39Et Jésus leur répondit: Il est vrai que vous boirez la coupe que je dois boire, et que vous serez baptisés du baptême dont je dois être baptisé;
40แต่การนั่งทางขวาหรือทางซ้ายของเรา ไม่ใช่สิ่งที่เราจะให้ได้ ตำแหน่งเหล่านั้นถูกเตรียมไว้ให้ใคร ก็เป็นของคนนั้น”
40mais pour ce qui est d’être assis à ma droite ou à ma gauche, cela ne dépend pas de moi, et ne sera donné qu’à ceux à qui cela est réservé.
41เมื่อสิบคนที่เหลือได้ยิน ก็เริ่มไม่พอใจยากอบกับยอห์น
41Les dix, ayant entendu cela, commencèrent à s’indigner contre Jacques et Jean.
42พระเยซูเรียกพวกเขามา และกล่าวว่า “พวกคุณรู้ว่า ผู้ที่ถือกันว่าเป็นผู้ปกครองชนชาติต่าง ๆ ก็วางอำนาจเหนือพวกเขา และคนใหญ่คนโตของพวกเขาก็ใช้อำนาจเหนือพวกเขา
42Jésus les appela, et leur dit: Vous savez que ceux qu’on regarde comme les chefs des nations les tyrannisent, et que les grands les dominent.
43แต่ในหมู่พวกคุณจะไม่เป็นเช่นนั้น ผู้ใดต้องการเป็นใหญ่ในหมู่พวกคุณ จะต้องเป็นผู้รับใช้ของพวกคุณ
43Il n’en est pas de même au milieu de vous. Mais quiconque veut être grand parmi vous, qu’il soit votre serviteur;
44และผู้ใดต้องการเป็นคนแรกในหมู่พวกคุณ จะต้องเป็นทาสของทุกคน
44et quiconque veut être le premier parmi vous, qu’il soit l’esclave de tous.
45เพราะบุตรมนุษย์ไม่ได้มาเพื่อให้คนรับใช้ แต่มาเพื่อรับใช้ และให้ชีวิตของพระองค์เป็นค่าไถ่เพื่อคนจำนวนมาก”
45Car le Fils de l’homme est venu, non pour être servi, mais pour servir et donner sa vie comme la rançon de plusieurs.
46พวกเขามาถึงเยรีโค ขณะที่พระองค์ออกจากเยรีโคพร้อมกับสาวกและฝูงชนจำนวนมาก บารทิเมอัส ลูกของทิเมอัส คนขอทานตาบอด กำลังนั่งอยู่ข้างทาง
46Ils arrivèrent à Jéricho. Et, lorsque Jésus en sortit, avec ses disciples et une assez grande foule, le fils de Timée, Bartimée, mendiant aveugle, était assis au bord du chemin.
47เมื่อเขาได้ยินว่าเป็นพระเยซูชาวนาซาเร็ธ เขาก็เริ่มร้องว่า “พระเยซู บุตรของดาวิด โปรดเมตตาข้าพเจ้าด้วย!”
47Il entendit que c’était Jésus de Nazareth, et il se mit à crier; Fils de David, Jésus aie pitié de moi!
48หลายคนตำหนิเขาให้เงียบ แต่เขายิ่งร้องดังขึ้นว่า “บุตรของดาวิด โปรดเมตตาข้าพเจ้าด้วย!”
48Plusieurs le reprenaient, pour le faire taire; mais il criait beaucoup plus fort; Fils de David, aie pitié de moi!
49พระเยซูหยุดยืน และกล่าวว่า “เรียกเขามา” พวกเขาจึงเรียกชายตาบอด และบอกเขาว่า “สบายใจได้! ลุกขึ้น เขากำลังเรียกท่าน!”
49Jésus s’arrêta, et dit: Appelez-le. Ils appelèrent l’aveugle, en lui disant: Prends courage, lève-toi, il t’appelle.
50ชายนั้นทิ้งเสื้อคลุมของตน กระโดดลุกขึ้น และมาหาพระเยซู
50L’aveugle jeta son manteau, et, se levant d’un bond, vint vers Jésus.
51พระเยซูถามเขาว่า “ท่านต้องการให้เราทำอะไรให้?” ชายตาบอดตอบว่า “รับโบนี ขอให้ข้าพเจ้ามองเห็นอีกครั้ง”
51Jésus, prenant la parole, lui dit: Que veux-tu que je te fasse? Rabbouni, lui répondit l’aveugle, que je recouvre la vue.
52พระเยซูกล่าวกับเขาว่า “ไปเถอะ ความเชื่อของท่านทำให้ท่านหายแล้ว” ทันทีนั้น เขาก็มองเห็น และติดตามพระเยซูไปตามทาง
52Et Jésus lui dit: Va, ta foi t’a sauvé.
no verse 53 in this text
53Aussitôt il recouvra la vue, et suivit Jésus dans le chemin.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.