มัทธิว 5
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
King James Version with Apocrypha
1เมื่อพระองค์เห็นฝูงชน ก็ขึ้นไปบนภูเขา เมื่อพระองค์นั่งลง สาวกของพระองค์ก็มาหา
1And seeing the multitudes, he went up into a mountain: and when he was set, his disciples came unto him:
2พระองค์จึงเริ่มกล่าวสอนพวกเขาว่า
2And he opened his mouth, and taught them, saying,
3“คนที่ยากจนในจิตวิญญาณย่อมเป็นสุข เพราะอาณาจักรแห่งสวรรค์เป็นของพวกเขา
3Blessed are the poor in spirit: for theirs is the kingdom of heaven.
4คนที่โศกเศร้าย่อมเป็นสุข เพราะพวกเขาจะได้รับการปลอบโยน
4Blessed are they that mourn: for they shall be comforted.
5คนที่อ่อนโยนย่อมเป็นสุข เพราะพวกเขาจะได้รับแผ่นดินโลกเป็นมรดก
5Blessed are the meek: for they shall inherit the earth.
6คนที่หิวและกระหายความชอบธรรมย่อมเป็นสุข เพราะพวกเขาจะอิ่ม
6Blessed are they which do hunger and thirst after righteousness: for they shall be filled.
7คนที่มีความเมตตาย่อมเป็นสุข เพราะพวกเขาจะได้รับความเมตตา
7Blessed are the merciful: for they shall obtain mercy.
8คนที่มีใจบริสุทธิ์ย่อมเป็นสุข เพราะพวกเขาจะเห็นพระเจ้า
8Blessed are the pure in heart: for they shall see God.
9คนที่สร้างสันติย่อมเป็นสุข เพราะพวกเขาจะได้ชื่อว่าเป็นลูกของพระเจ้า
9Blessed are the peacemakers: for they shall be called the children of God.
10คนที่ถูกข่มเหงเพราะความชอบธรรมย่อมเป็นสุข เพราะอาณาจักรแห่งสวรรค์เป็นของพวกเขา
10Blessed are they which are persecuted for righteousness’ sake: for theirs is the kingdom of heaven.
11“พวกคุณย่อมเป็นสุข เมื่อคนด่าทอพวกคุณ ข่มเหงพวกคุณ และกล่าวร้ายพวกคุณด้วยเรื่องต่าง ๆ นานาอย่างเป็นเท็จ เพราะเรา
11Blessed are ye, when men shall revile you, and persecute you , and shall say all manner of evil against you falsely, for my sake.
12จงชื่นชมยินดีและดีใจอย่างยิ่ง เพราะพวกคุณมีรางวัลยิ่งใหญ่ในสวรรค์ เพราะคนเหล่านั้นก็ข่มเหงบรรดาผู้เผยพระวจนะที่อยู่ก่อนพวกคุณเช่นเดียวกัน
12Rejoice, and be exceeding glad: for great is your reward in heaven: for so persecuted they the prophets which were before you.
13“พวกคุณเป็นเกลือของแผ่นดินโลก แต่ถ้าเกลือหมดรสเค็ม จะทำให้กลับเค็มได้อย่างไร? ต่อไปมันก็ไม่มีประโยชน์อะไร นอกจากถูกโยนทิ้งและให้คนเหยียบย่ำ
13¶ Ye are the salt of the earth: but if the salt have lost his savour, wherewith shall it be salted? it is thenceforth good for nothing, but to be cast out, and to be trodden under foot of men.
14“พวกคุณเป็นแสงสว่างของโลก เมืองที่ตั้งอยู่บนภูเขาจะซ่อนไว้ไม่ได้
14Ye are the light of the world. A city that is set on an hill cannot be hid.
15คนก็ไม่จุดตะเกียงแล้วเอาไว้ใต้ตะกร้าสำหรับตวง แต่วางไว้บนที่วางตะเกียง แล้วมันก็ส่องสว่างแก่ทุกคนในบ้าน
15Neither do men light a candle, and put it under a bushel, but on a candlestick; and it giveth light unto all that are in the house.
16เช่นเดียวกัน จงให้แสงสว่างของพวกคุณส่องต่อหน้าผู้คน เพื่อพวกเขาจะเห็นการกระทำดีของพวกคุณ และยกย่องพระบิดาของพวกคุณผู้อยู่ในสวรรค์
16Let your light so shine before men, that they may see your good works, and glorify your Father which is in heaven.
17“อย่าคิดว่าเรามาเพื่อล้มล้างธรรมบัญญัติหรือบรรดาผู้เผยพระวจนะ เราไม่ได้มาเพื่อล้มล้าง แต่มาเพื่อทำให้สำเร็จ
17¶ Think not that I am come to destroy the law, or the prophets: I am not come to destroy, but to fulfil.
18เพราะเราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า จนกว่าสวรรค์และโลกจะผ่านพ้นไป แม้แต่อักษรที่เล็กที่สุดหนึ่งตัว หรือขีดปากกาเล็ก ๆ เพียงขีดเดียว ก็จะไม่สูญหายไปจากธรรมบัญญัติเลย จนกว่าทุกสิ่งจะสำเร็จ
18For verily I say unto you, Till heaven and earth pass, one jot or one tittle shall in no wise pass from the law, till all be fulfilled.
19ดังนั้น ผู้ใดละเมิดบัญญัติข้อเล็กน้อยที่สุดข้อหนึ่งเหล่านี้ และสอนคนอื่นให้ทำเช่นนั้น ผู้นั้นจะได้ชื่อว่าเล็กน้อยที่สุดในอาณาจักรแห่งสวรรค์ แต่ผู้ใดทำตามและสอนบัญญัติเหล่านี้ ผู้นั้นจะได้ชื่อว่ายิ่งใหญ่ในอาณาจักรแห่งสวรรค์
19Whosoever therefore shall break one of these least commandments, and shall teach men so, he shall be called the least in the kingdom of heaven: but whosoever shall do and teach them , the same shall be called great in the kingdom of heaven.
20เพราะเราบอกพวกคุณว่า ถ้าความชอบธรรมของพวกคุณไม่มากกว่าของพวกอาลักษณ์และฟาริสี พวกคุณจะไม่มีทางเข้าอาณาจักรแห่งสวรรค์ได้
20For I say unto you, That except your righteousness shall exceed the righteousness of the scribes and Pharisees, ye shall in no case enter into the kingdom of heaven.
21“พวกคุณได้ยินว่ามีคำกล่าวแก่คนสมัยก่อนว่า ‘อย่าฆ่า’ และ ‘ผู้ใดฆ่าคนจะต้องรับการพิพากษา’
21¶ Ye have heard that it was said by them of old time, Thou shalt not kill; and whosoever shall kill shall be in danger of the judgment:
22แต่เราบอกพวกคุณว่า ทุกคนที่โกรธพี่น้องของตนโดยไม่มีเหตุ จะมีโทษถึงขั้นต้องรับการพิพากษา ผู้ใดพูดกับพี่น้องของตนว่า ‘รากา!’ จะมีโทษถึงขั้นต้องขึ้นต่อสภา และผู้ใดพูดว่า ‘เจ้าโง่!’ จะมีโทษถึงขั้นต้องรับไฟแห่งเกเฮนนา
22But I say unto you, That whosoever is angry with his brother without a cause shall be in danger of the judgment: and whosoever shall say to his brother, Raca, shall be in danger of the council: but whosoever shall say, Thou fool, shall be in danger of hell fire.
23“ดังนั้น ถ้าเจ้ากำลังนำของถวายมาที่แท่นบูชา และที่นั่นนึกขึ้นได้ว่าพี่น้องของเจ้ามีเรื่องค้างใจกับเจ้า
23Therefore if thou bring thy gift to the altar, and there rememberest that thy brother hath ought against thee;
24จงวางของถวายของเจ้าไว้ตรงหน้าแท่นบูชา แล้วไปเสีย จงคืนดีกับพี่น้องของเจ้าก่อน แล้วจึงกลับมาถวายของถวาย
24Leave there thy gift before the altar, and go thy way; first be reconciled to thy brother, and then come and offer thy gift.
25จงตกลงกับคู่กรณีของเจ้าโดยเร็ว ขณะที่เจ้ายังอยู่กับเขาระหว่างทาง มิฉะนั้น ผู้ฟ้องร้องอาจมอบเจ้าให้ผู้พิพากษา ผู้พิพากษามอบเจ้าให้เจ้าหน้าที่ แล้วเจ้าจะถูกโยนเข้าคุก
25Agree with thine adversary quickly, whiles thou art in the way with him; lest at any time the adversary deliver thee to the judge, and the judge deliver thee to the officer, and thou be cast into prison.
26เราบอกความจริงแก่เจ้าว่า เจ้าจะไม่ได้ออกจากที่นั่นอย่างแน่นอน จนกว่าจะจ่ายเหรียญสุดท้าย
26Verily I say unto thee, Thou shalt by no means come out thence, till thou hast paid the uttermost farthing.
27“พวกคุณได้ยินว่ามีคำกล่าว ว่า ‘อย่าล่วงประเวณี’
27¶ Ye have heard that it was said by them of old time, Thou shalt not commit adultery:
28แต่เราบอกพวกคุณว่า ทุกคนที่จ้องมองผู้หญิงด้วยความใคร่ ก็ได้ล่วงประเวณีกับนางในใจของตนแล้ว
28But I say unto you, That whosoever looketh on a woman to lust after her hath committed adultery with her already in his heart.
29ถ้าตาขวาของเจ้าทำให้เจ้าสะดุดล้ม จงควักมันออกแล้วโยนทิ้งไป เพราะการที่อวัยวะส่วนหนึ่งของเจ้าสูญเสียไป ยังเป็นประโยชน์แก่เจ้ามากกว่าที่ทั้งร่างกายของเจ้าจะถูกโยนเข้าเกเฮนนา
29And if thy right eye offend thee, pluck it out, and cast it from thee: for it is profitable for thee that one of thy members should perish, and not that thy whole body should be cast into hell.
30ถ้ามือขวาของเจ้าทำให้เจ้าสะดุดล้ม จงตัดมันออกแล้วโยนทิ้งไป เพราะการที่อวัยวะส่วนหนึ่งของเจ้าสูญเสียไป ยังเป็นประโยชน์แก่เจ้ามากกว่าที่ทั้งร่างกายของเจ้าจะถูกโยนเข้าเกเฮนนา
30And if thy right hand offend thee, cut it off, and cast it from thee: for it is profitable for thee that one of thy members should perish, and not that thy whole body should be cast into hell.
31“มีคำกล่าวไว้ด้วยว่า ‘ผู้ใดหย่าภรรยาของตน จงให้หนังสือหย่าแก่นาง’
31It hath been said, Whosoever shall put away his wife, let him give her a writing of divorcement:
32แต่เราบอกพวกคุณว่า ผู้ใดหย่าภรรยาของตน เว้นแต่เพราะการผิดศีลธรรมทางเพศ ก็ทำให้นางกลายเป็นผู้ล่วงประเวณี และผู้ใดแต่งงานกับหญิงที่ถูกหย่าก็ล่วงประเวณี
32But I say unto you, That whosoever shall put away his wife, saving for the cause of fornication, causeth her to commit adultery: and whosoever shall marry her that is divorced committeth adultery.
33“อีกครั้งหนึ่ง พวกคุณได้ยินว่ามีคำกล่าวแก่คนสมัยก่อนว่า ‘อย่าสาบานแล้วผิดคำ แต่จงทำตามคำสาบานของเจ้าต่อองค์พระผู้เป็นเจ้า’
33¶ Again, ye have heard that it hath been said by them of old time, Thou shalt not forswear thyself, but shalt perform unto the Lord thine oaths:
34แต่เราบอกพวกคุณว่า อย่าสาบานเลย ไม่ว่าโดยอ้างสวรรค์ เพราะสวรรค์เป็นบัลลังก์ของพระเจ้า
34But I say unto you, Swear not at all; neither by heaven; for it is God’s throne:
35หรือโดยอ้างแผ่นดินโลก เพราะแผ่นดินโลกเป็นที่วางเท้าของพระองค์ หรือโดยอ้างเยรูซาเล็ม เพราะเป็นเมืองของกษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่
35Nor by the earth; for it is his footstool: neither by Jerusalem; for it is the city of the great King.
36และอย่าสาบานโดยอ้างศีรษะของเจ้า เพราะเจ้าไม่สามารถทำให้ผมแม้เส้นเดียวเป็นสีขาวหรือสีดำได้
36Neither shalt thou swear by thy head, because thou canst not make one hair white or black.
37แต่คำของพวกคุณให้เป็น ‘ใช่’ ก็คือ ‘ใช่’ และ ‘ไม่’ ก็คือ ‘ไม่’ สิ่งที่เกินจากนี้มาจากผู้ชั่วร้าย
37But let your communication be, Yea, yea; Nay, nay: for whatsoever is more than these cometh of evil.
38“พวกคุณได้ยินว่ามีคำกล่าวว่า ‘ตาแทนตา และฟันแทนฟัน’
38¶ Ye have heard that it hath been said, An eye for an eye, and a tooth for a tooth:
39แต่เราบอกพวกคุณว่า อย่าต่อต้านคนที่ชั่วร้าย แต่ถ้าใครตบแก้มขวาของเจ้า จงหันอีกข้างให้เขาด้วย
39But I say unto you, That ye resist not evil: but whosoever shall smite thee on thy right cheek, turn to him the other also.
40ถ้าใครฟ้องร้องเจ้าเพื่อเอาเสื้อของเจ้า ก็จงให้เสื้อคลุมแก่เขาด้วย
40And if any man will sue thee at the law, and take away thy coat, let him have thy cloke also.
41ถ้าใครบังคับเจ้าให้ไปหนึ่งไมล์ จงไปกับเขาสองไมล์
41And whosoever shall compel thee to go a mile, go with him twain.
42จงให้แก่ผู้ที่ขอจากเจ้า และอย่าหันหนีจากผู้ที่ต้องการยืมจากเจ้า
42Give to him that asketh thee, and from him that would borrow of thee turn not thou away.
43“พวกคุณได้ยินว่ามีคำกล่าวว่า ‘จงรักเพื่อนบ้านของเจ้า และเกลียดศัตรูของเจ้า’
43¶ Ye have heard that it hath been said, Thou shalt love thy neighbour, and hate thine enemy.
44แต่เราบอกพวกคุณว่า จงรักศัตรูของพวกคุณ อวยพรคนที่สาปแช่งพวกคุณ ทำดีต่อคนที่เกลียดพวกคุณ และอธิษฐานเผื่อคนที่ปฏิบัติต่อพวกคุณอย่างเลวร้ายและข่มเหงพวกคุณ
44But I say unto you, Love your enemies, bless them that curse you, do good to them that hate you, and pray for them which despitefully use you, and persecute you;
45เพื่อพวกคุณจะเป็นลูกของพระบิดาของพวกคุณผู้อยู่ในสวรรค์ เพราะพระองค์ให้ดวงอาทิตย์ของพระองค์ขึ้นเหนือทั้งคนชั่วและคนดี และให้ฝนตกแก่ทั้งคนชอบธรรมและคนอธรรม
45That ye may be the children of your Father which is in heaven: for he maketh his sun to rise on the evil and on the good, and sendeth rain on the just and on the unjust.
46เพราะถ้าพวกคุณรักคนที่รักพวกคุณ พวกคุณจะได้รางวัลอะไร? แม้แต่คนเก็บภาษีก็ทำอย่างเดียวกันไม่ใช่หรือ?
46For if ye love them which love you, what reward have ye? do not even the publicans the same?
47ถ้าพวกคุณทักทายแต่เพื่อนของพวกคุณ พวกคุณทำอะไรมากกว่าคนอื่น? แม้แต่คนเก็บภาษี ก็ทำอย่างเดียวกันไม่ใช่หรือ?
47And if ye salute your brethren only, what do ye more than others ? do not even the publicans so?
48ดังนั้น พวกคุณจงสมบูรณ์แบบ เช่นเดียวกับพระบิดาของพวกคุณในสวรรค์ที่สมบูรณ์แบบ
48Be ye therefore perfect, even as your Father which is in heaven is perfect.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.