ยอห์น 7
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
King James Version with Apocrypha
1หลังจากนั้น พระเยซูยังเดินทางอยู่ในแคว้นกาลิลี พระองค์ไม่ต้องการเดินทางในแคว้นยูเดีย เพราะชาวยิวพยายามจะฆ่าพระองค์
1After these things Jesus walked in Galilee: for he would not walk in Jewry, because the Jews sought to kill him.
2ขณะนั้น เทศกาลอยู่เพิงของชาวยิวใกล้เข้ามาแล้ว
2Now the Jews’ feast of tabernacles was at hand.
3พี่น้องของพระองค์จึงพูดกับพระองค์ว่า “ออกจากที่นี่ไปแคว้นยูเดียเถอะ เพื่อสาวกของท่านจะได้เห็นงานที่ท่านทำด้วย
3His brethren therefore said unto him, Depart hence, and go into Judæa, that thy disciples also may see the works that thou doest.
4เพราะไม่มีใครทำอะไรในที่ลับ ถ้าเขาต้องการให้เป็นที่รู้จักอย่างเปิดเผย ถ้าท่านทำสิ่งเหล่านี้ ก็แสดงตัวให้โลกเห็นสิ”
4For there is no man that doeth any thing in secret, and he himself seeketh to be known openly. If thou do these things, shew thyself to the world.
5เพราะแม้แต่พี่น้องของพระองค์เองก็ไม่เชื่อในพระองค์
5For neither did his brethren believe in him.
6พระเยซูจึงกล่าวกับพวกเขาว่า “เวลาของเรายังมาไม่ถึง แต่เวลาของพวกคุณพร้อมอยู่เสมอ
6Then Jesus said unto them, My time is not yet come: but your time is alway ready.
7โลกเกลียดพวกคุณไม่ได้ แต่โลกเกลียดเรา เพราะเราเป็นพยานยืนยันเกี่ยวกับโลกว่างานของมันชั่ว
7The world cannot hate you; but me it hateth, because I testify of it, that the works thereof are evil.
8พวกคุณขึ้นไปร่วมเทศกาลเถอะ เรายังไม่ขึ้นไปร่วมเทศกาลนี้ เพราะเวลาของเรายังไม่ครบกำหนด”
8Go ye up unto this feast: I go not up yet unto this feast; for my time is not yet full come.
9เมื่อกล่าวสิ่งเหล่านี้แก่พวกเขาแล้ว พระองค์ก็ยังอยู่ในแคว้นกาลิลี
9When he had said these words unto them, he abode still in Galilee.
10แต่เมื่อพี่น้องของพระองค์ขึ้นไปร่วมเทศกาลแล้ว พระองค์ก็ขึ้นไปเช่นกัน ไม่ได้ไปอย่างเปิดเผย แต่ไปอย่างลับ ๆ
10¶ But when his brethren were gone up, then went he also up unto the feast, not openly, but as it were in secret.
11ชาวยิวจึงตามหาพระองค์ในงานเทศกาล และถามกันว่า “เขาอยู่ที่ไหน?”
11Then the Jews sought him at the feast, and said, Where is he?
12ฝูงชนพูดกันมากมายถึงพระองค์ บางคนพูดว่า “เขาเป็นคนดี” แต่คนอื่นพูดว่า “ไม่ใช่ เขาหลอกลวงฝูงชน”
12And there was much murmuring among the people concerning him: for some said, He is a good man: others said, Nay; but he deceiveth the people.
13ถึงอย่างนั้น ไม่มีใครพูดถึงพระองค์อย่างเปิดเผย เพราะกลัวชาวยิว
13Howbeit no man spake openly of him for fear of the Jews.
14เมื่อถึงกลางเทศกาล พระเยซูขึ้นไปในพระวิหารและสอน
14¶ Now about the midst of the feast Jesus went up into the temple, and taught.
15ชาวยิวประหลาดใจและพูดว่า “คนนี้มีความรู้ได้อย่างไร ทั้งที่ไม่เคยเรียน?”
15And the Jews marvelled, saying, How knoweth this man letters, having never learned?
16พระเยซูจึงตอบพวกเขาว่า “คำสอนของเราไม่ใช่ของเราเอง แต่เป็นของพระองค์ผู้ส่งเรามา
16Jesus answered them, and said, My doctrine is not mine, but his that sent me.
17ถ้าใครปรารถนาจะทำตามความประสงค์ของพระองค์ คนนั้นจะรู้ว่าคำสอนนี้มาจากพระเจ้า หรือเราพูดจากตัวเราเอง
17If any man will do his will, he shall know of the doctrine, whether it be of God, or whether I speak of myself.
18ผู้ที่พูดจากตนเองแสวงหาเกียรติของตนเอง แต่ผู้ที่แสวงหาเกียรติของพระองค์ผู้ส่งเขามา เป็นคนสัตย์จริง และไม่มีความอธรรมอยู่ในเขา
18He that speaketh of himself seeketh his own glory: but he that seeketh his glory that sent him, the same is true, and no unrighteousness is in him.
19โมเสสไม่ได้ให้ธรรมบัญญัติแก่พวกคุณหรือ? แต่ไม่มีใครในพวกคุณปฏิบัติตามธรรมบัญญัติ แล้วทำไมพวกคุณจึงพยายามจะฆ่าเรา?”
19Did not Moses give you the law, and yet none of you keepeth the law? Why go ye about to kill me?
20ฝูงชนตอบว่า “ท่านมีปีศาจ! ใครกำลังพยายามจะฆ่าท่าน?”
20The people answered and said, Thou hast a devil: who goeth about to kill thee?
21พระเยซูตอบพวกเขาว่า “เราทำงานเพียงอย่างเดียว และพวกคุณทุกคนก็ประหลาดใจกับเรื่องนั้น
21Jesus answered and said unto them, I have done one work, and ye all marvel.
22โมเสสให้การขลิบแก่พวกคุณ—ที่จริงการขลิบไม่ได้เริ่มจากโมเสส แต่มาจากบรรพบุรุษ—และพวกคุณยังขลิบเด็กชายในวันสะบาโต
22Moses therefore gave unto you circumcision; (not because it is of Moses, but of the fathers;) and ye on the sabbath day circumcise a man.
23ถ้าเด็กชายรับการขลิบในวันสะบาโต เพื่อไม่ให้ธรรมบัญญัติของโมเสสถูกละเมิด แล้วทำไมพวกคุณจึงโกรธเรา เพราะเราทำให้ชายคนหนึ่งหายดีทั้งตัวในวันสะบาโต?
23If a man on the sabbath day receive circumcision, that the law of Moses should not be broken; are ye angry at me, because I have made a man every whit whole on the sabbath day?
24อย่าพิพากษาตามที่เห็นภายนอก แต่จงพิพากษาอย่างชอบธรรม”
24Judge not according to the appearance, but judge righteous judgment.
25ชาวกรุงเยรูซาเล็มบางคนจึงพูดว่า “คนนี้ไม่ใช่คนที่พวกเขาพยายามจะฆ่าหรือ?
25Then said some of them of Jerusalem, Is not this he, whom they seek to kill?
26ดูสิ เขาพูดอย่างเปิดเผย แต่พวกเขาไม่พูดอะไรกับเขา หรือพวกผู้ปกครองรู้แน่แล้วว่าคนนี้คือพระคริสต์?
26But, lo, he speaketh boldly, and they say nothing unto him. Do the rulers know indeed that this is the very Christ?
27แต่พวกเรารู้ว่าคนนี้มาจากไหน ส่วนเมื่อพระคริสต์มา ไม่มีใครจะรู้ว่าพระองค์มาจากไหน”
27Howbeit we know this man whence he is: but when Christ cometh, no man knoweth whence he is.
28ขณะที่พระเยซูสอนอยู่ในพระวิหาร พระองค์จึงร้องเสียงดังว่า “พวกคุณทั้งรู้จักเรา และรู้ว่าเรามาจากไหน เราไม่ได้มาด้วยตนเอง แต่พระองค์ผู้ส่งเรามานั้นสัตย์จริง และพวกคุณไม่รู้จักพระองค์
28Then cried Jesus in the temple as he taught, saying, Ye both know me, and ye know whence I am: and I am not come of myself, but he that sent me is true, whom ye know not.
29เรารู้จักพระองค์ เพราะเรามาจากพระองค์ และพระองค์ส่งเรามา”
29But I know him: for I am from him, and he hath sent me.
30พวกเขาจึงพยายามจับพระองค์ แต่ไม่มีใครแตะต้องพระองค์ เพราะวาระของพระองค์ยังมาไม่ถึง
30Then they sought to take him: but no man laid hands on him, because his hour was not yet come.
31แต่หลายคนในฝูงชนเชื่อในพระองค์ พวกเขาพูดว่า “เมื่อพระคริสต์มา พระองค์จะทำหมายสำคัญมากกว่าที่คนนี้ทำหรือ?”
31And many of the people believed on him, and said, When Christ cometh, will he do more miracles than these which this man hath done?
32พวกฟาริสีได้ยินฝูงชนพูดพึมพำเรื่องเหล่านี้เกี่ยวกับพระองค์ บรรดาหัวหน้าปุโรหิตกับพวกฟาริสีจึงส่งเจ้าหน้าที่ไปจับพระองค์
32¶ The Pharisees heard that the people murmured such things concerning him; and the Pharisees and the chief priests sent officers to take him.
33พระเยซูจึงกล่าวว่า “เราจะอยู่กับพวกคุณอีกเพียงไม่นาน แล้วเราจะไปหาพระองค์ผู้ส่งเรามา
33Then said Jesus unto them, Yet a little while am I with you, and then I go unto him that sent me.
34พวกคุณจะตามหาเรา แต่จะไม่พบ และพวกคุณมายังที่ที่เราอยู่ไม่ได้”
34Ye shall seek me, and shall not find me : and where I am, thither ye cannot come.
35ชาวยิวจึงพูดกันว่า “คนนี้จะไปไหนจนพวกเราหาเขาไม่พบ? เขาจะไปหาชาวยิวที่กระจัดกระจายอยู่ท่ามกลางชาวกรีก และสอนชาวกรีกหรือ?
35Then said the Jews among themselves, Whither will he go, that we shall not find him? will he go unto the dispersed among the Gentiles, and teach the Gentiles?
36คำที่เขาพูดว่า ‘พวกคุณจะตามหาเรา แต่จะไม่พบ’ และ ‘พวกคุณมายังที่ที่เราอยู่ไม่ได้’ หมายความว่าอะไร?”
36What manner of saying is this that he said, Ye shall seek me, and shall not find me : and where I am, thither ye cannot come?
37ในวันสุดท้ายซึ่งเป็นวันสำคัญที่สุดของเทศกาล พระเยซูยืนขึ้นและร้องเสียงดังว่า “ถ้าใครกระหาย ให้คนนั้นมาหาเราและดื่ม!
37In the last day, that great day of the feast, Jesus stood and cried, saying, If any man thirst, let him come unto me, and drink.
38ผู้ที่เชื่อในเรา ตามที่พระคัมภีร์กล่าวไว้ จากภายในตัวเขา จะมีน้ำที่มีชีวิตไหลออกมาเป็นแม่น้ำ”
38He that believeth on me, as the scripture hath said, out of his belly shall flow rivers of living water.
39พระองค์กล่าวเช่นนี้ถึงพระวิญญาณที่ผู้เชื่อในพระองค์กำลังจะได้รับ ตอนนั้นยังไม่ได้ประทานพระวิญญาณบริสุทธิ์ เพราะพระเยซูยังไม่ได้รับพระสิริ
39(But this spake he of the Spirit, which they that believe on him should receive: for the Holy Ghost was not yet given ; because that Jesus was not yet glorified.)
40เมื่อหลายคนในฝูงชนได้ยินถ้อยคำเหล่านี้ พวกเขาพูดว่า “คนนี้เป็นผู้เผยพระวจนะจริง ๆ”
40¶ Many of the people therefore, when they heard this saying, said, Of a truth this is the Prophet.
41คนอื่นพูดว่า “คนนี้คือพระคริสต์” แต่บางคนพูดว่า “พระคริสต์จะมาจากกาลิลีหรือ?
41Others said, This is the Christ. But some said, Shall Christ come out of Galilee?
42พระคัมภีร์ไม่ได้บอกหรือว่า พระคริสต์จะมาจากเชื้อสายของดาวิด และมาจากเบธเลเฮม หมู่บ้านที่ดาวิดเคยอยู่?”
42Hath not the scripture said, That Christ cometh of the seed of David, and out of the town of Bethlehem, where David was?
43ฝูงชนจึงเกิดความแตกแยกกันเพราะพระองค์
43So there was a division among the people because of him.
44บางคนในพวกเขาอยากจับพระองค์ แต่ไม่มีใครลงมือจับ
44And some of them would have taken him; but no man laid hands on him.
45เจ้าหน้าที่กลับมาหาบรรดาหัวหน้าปุโรหิตและพวกฟาริสี พวกเขาจึงถามเจ้าหน้าที่ว่า “ทำไมไม่พาเขามา?”
45¶ Then came the officers to the chief priests and Pharisees; and they said unto them, Why have ye not brought him?
46เจ้าหน้าที่ตอบว่า “ไม่เคยมีใครพูดเหมือนคนนี้เลย!”
46The officers answered, Never man spake like this man.
47พวกฟาริสีจึงตอบพวกเขาว่า “พวกเจ้าก็ถูกเขาหลอกไปด้วยหรือ?
47Then answered them the Pharisees, Are ye also deceived?
48มีผู้ปกครองหรือฟาริสีสักคนไหมที่เชื่อในเขา?
48Have any of the rulers or of the Pharisees believed on him?
49แต่ฝูงชนพวกนี้ที่ไม่รู้ธรรมบัญญัติถูกสาปแช่ง”
49But this people who knoweth not the law are cursed.
50นิโคเดมัส ผู้ที่เคยมาหาพระเยซูตอนกลางคืน และเป็นคนหนึ่งในพวกฟาริสี กล่าวกับพวกเขาว่า
50Nicodemus saith unto them, (he that came to Jesus by night, being one of them,)
51“ธรรมบัญญัติของพวกเราพิพากษาคนโดยยังไม่ได้ฟังเขาก่อน และยังไม่รู้ว่าเขาทำอะไรหรือ?”
51Doth our law judge any man, before it hear him, and know what he doeth?
52พวกเขาตอบเขาว่า “ท่านก็มาจากกาลิลีด้วยหรือ? ลองค้นดูแล้วจะเห็นว่า ไม่มีผู้เผยพระวจนะคนใดปรากฏขึ้นมาจากกาลิลี”
52They answered and said unto him, Art thou also of Galilee? Search, and look: for out of Galilee ariseth no prophet.
53แล้วทุกคนก็กลับบ้านของตน
53And every man went unto his own house.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.