ยอห์น 7
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1หลังจากนั้น พระเยซูยังเดินทางอยู่ในแคว้นกาลิลี พระองค์ไม่ต้องการเดินทางในแคว้นยูเดีย เพราะชาวยิวพยายามจะฆ่าพระองค์
1Te phoeiah Jesuh tah Galilee ah vik pongpa. Amah te Judah rhoek loh ngawn ham a mae uh dongah Judea ah caeh ham ngaih pawh.
2ขณะนั้น เทศกาลอยู่เพิงของชาวยิวใกล้เข้ามาแล้ว
2Tedae Judah rhoek kah dungtlung khotue om tom coeng.
3พี่น้องของพระองค์จึงพูดกับพระองค์ว่า “ออกจากที่นี่ไปแคว้นยูเดียเถอะ เพื่อสาวกของท่านจะได้เห็นงานที่ท่านทำด้วย
3Te dongah a mana rhoek loh amah te, “He lamloh thoeih lamtah Judea la cet laeh, te daengah ni nang kah na saii bibi te na hnukbang rhoek loh a hmuh uh van eh.
4เพราะไม่มีใครทำอะไรในที่ลับ ถ้าเขาต้องการให้เป็นที่รู้จักอย่างเปิดเผย ถ้าท่านทำสิ่งเหล่านี้ ก็แสดงตัวให้โลกเห็นสิ”
4A huep la a saii vaengah amah te sayalhnah neh om ham aka tlap pakhat khaw a om moenih. He rhoek na saii mai vetih Diklai ah na phoe mai mako,” a ti na uh.
5เพราะแม้แต่พี่น้องของพระองค์เองก็ไม่เชื่อในพระองค์
5A manuca rhoek long khaw amah te a tangnah uh moenih.
6พระเยซูจึงกล่าวกับพวกเขาว่า “เวลาของเรายังมาไม่ถึง แต่เวลาของพวกคุณพร้อมอยู่เสมอ
6Te dongah Jesuh loh amih te, “ Kai kah a tue tah ha pai hlan, dae nangmih kah a tue tah sikim la vawp vawp om .
7โลกเกลียดพวกคุณไม่ได้ แต่โลกเกลียดเรา เพราะเราเป็นพยานยืนยันเกี่ยวกับโลกว่างานของมันชั่ว
7Diklai loh nangmih m'hmuhuet thai mahpawh, tedae kai tah a khoboe thae a khueh kawng te ka phong dongah m'hmuhuet .
8พวกคุณขึ้นไปร่วมเทศกาลเถอะ เรายังไม่ขึ้นไปร่วมเทศกาลนี้ เพราะเวลาของเรายังไม่ครบกำหนด”
8Nangmih tah khotue la cet uh. Kai tah hekah khotue la ka cet mahpawh, kai kah a tue tah soep hlan,” a ti nah.
9เมื่อกล่าวสิ่งเหล่านี้แก่พวกเขาแล้ว พระองค์ก็ยังอยู่ในแคว้นกาลิลี
9He rhoek he a thui phoeiah Jesuh tah Galilee ah vik naeh.
10แต่เมื่อพี่น้องของพระองค์ขึ้นไปร่วมเทศกาลแล้ว พระองค์ก็ขึ้นไปเช่นกัน ไม่ได้ไปอย่างเปิดเผย แต่ไปอย่างลับ ๆ
10Tedae A mana rhoek tah khotue la a caeh uh phoeiah tah amah khaw koep cet. Tedae a huep la duem om tih loloh moe pawh.
11ชาวยิวจึงตามหาพระองค์ในงานเทศกาล และถามกันว่า “เขาอยู่ที่ไหน?”
11Khotue vaengah Judah rhoek loh Jesuh te a toem uh tih, “Anih te melam a om?” a ti uh.
12ฝูงชนพูดกันมากมายถึงพระองค์ บางคนพูดว่า “เขาเป็นคนดี” แต่คนอื่นพูดว่า “ไม่ใช่ เขาหลอกลวงฝูงชน”
12Te dongah anih kawngte hlangping kohuetnah la muep om uh. A ngen loh, “Hlang then ni,” a ti uh. A tloe rhoek loh, “Pawh, hlangping te a rhaithi coeng,” a ti uh.
13ถึงอย่างนั้น ไม่มีใครพูดถึงพระองค์อย่างเปิดเผย เพราะกลัวชาวยิว
13Tedae Judah rhoek a rhihnah dongah a kawng te sayalh la thui pawh.
14เมื่อถึงกลางเทศกาล พระเยซูขึ้นไปในพระวิหารและสอน
14Tedae khotue bangli vaengah Jesuh te bawkim la cet tih a thuituen.
15ชาวยิวประหลาดใจและพูดว่า “คนนี้มีความรู้ได้อย่างไร ทั้งที่ไม่เคยเรียน?”
15Te dongah Judah rhoek tah a ngaihmang uh tih, “He long he a cang muehla metlam ca a ming?” a ti uh.
16พระเยซูจึงตอบพวกเขาว่า “คำสอนของเราไม่ใช่ของเราเอง แต่เป็นของพระองค์ผู้ส่งเรามา
16Te dongah Jesuh loh amih te a doo tih, “ Kai kah thuituennah tah kamah kah pawt tih kai aka tueih kah ni .
17ถ้าใครปรารถนาจะทำตามความประสงค์ของพระองค์ คนนั้นจะรู้ว่าคำสอนนี้มาจากพระเจ้า หรือเราพูดจากตัวเราเอง
17Khat khat loh a kongaih te saii ham a ngaih atah thuituennah he Pathen lamkah a? Kai kamah lamkah a ka thui? tite a ming ni .
18ผู้ที่พูดจากตนเองแสวงหาเกียรติของตนเอง แต่ผู้ที่แสวงหาเกียรติของพระองค์ผู้ส่งเขามา เป็นคนสัตย์จริง และไม่มีความอธรรมอยู่ในเขา
18Amah lamkah aka thui loh amah thangpomnah te a toem. Tedae anih aka tueih kah thangpomnah aka toem long tah, a thuem la a om dongah anih ah boethae om pawh .
19โมเสสไม่ได้ให้ธรรมบัญญัติแก่พวกคุณหรือ? แต่ไม่มีใครในพวกคุณปฏิบัติตามธรรมบัญญัติ แล้วทำไมพวกคุณจึงพยายามจะฆ่าเรา?”
19Moses loh nangmih te olkhueng m'paek moenih a? Tedae nangmih olkhueng aka vai pawt loh balae tih kai ngawn ham nan mae uh? ” a ti nah.
20ฝูงชนตอบว่า “ท่านมีปีศาจ! ใครกำลังพยายามจะฆ่าท่าน?”
20Hlangping long khaw, “Rhaithae na kaem, nang ngawn ham aka mae te unim,” a ti nah.
21พระเยซูตอบพวกเขาว่า “เราทำงานเพียงอย่างเดียว และพวกคุณทุกคนก็ประหลาดใจกับเรื่องนั้น
21Jesuh loh amih te a doo tih, “ Bibi pakhat ka saii hatah boeih na ngaihmang uh .
22โมเสสให้การขลิบแก่พวกคุณ—ที่จริงการขลิบไม่ได้เริ่มจากโมเสส แต่มาจากบรรพบุรุษ—และพวกคุณยังขลิบเด็กชายในวันสะบาโต
22Moses loh nangmih te yahvinrhetnah ham m ' paek. Te te Moses kah moenih a pa rhoek kah ni. Te dongah Sabbath ah hlang kah yahvin na rhet uh .
23ถ้าเด็กชายรับการขลิบในวันสะบาโต เพื่อไม่ให้ธรรมบัญญัติของโมเสสถูกละเมิด แล้วทำไมพวกคุณจึงโกรธเรา เพราะเราทำให้ชายคนหนึ่งหายดีทั้งตัวในวันสะบาโต?
23Yahvinrhetnah he hlang loh Sabath ah a dang vaengah Moses kah olkhueng te a phae pawt atah Sabath ah hlang pum pakhat sading la ka khueh dongah nim kai taengah na thin a toek uh?
24อย่าพิพากษาตามที่เห็นภายนอก แต่จงพิพากษาอย่างชอบธรรม”
24A hmanhu ah laitloek uh boeh. Tedae laitloeknah he a dueng la laitloek uh,” a ti nah.
25ชาวกรุงเยรูซาเล็มบางคนจึงพูดว่า “คนนี้ไม่ใช่คนที่พวกเขาพยายามจะฆ่าหรือ?
25Te dongah Jerusalem kah a ngen loh, “Ngawn ham a toem uh te anih pawt nim?
26ดูสิ เขาพูดอย่างเปิดเผย แต่พวกเขาไม่พูดอะไรกับเขา หรือพวกผู้ปกครองรู้แน่แล้วว่าคนนี้คือพระคริสต์?
26sayalh la a thui dae amah tah a voek uh moenih ca he. Anih he Khrih ni tila boei rhoek loh rhep a ming uh nim?
27แต่พวกเรารู้ว่าคนนี้มาจากไหน ส่วนเมื่อพระคริสต์มา ไม่มีใครจะรู้ว่าพระองค์มาจากไหน”
27Te dongah anih he me lamkah ha thoeng khaw m'ming. Tedae Khrih halo vaengkah tah me lamkah a thoeng khaw, a mingpha moenih,” a ti uh.
28ขณะที่พระเยซูสอนอยู่ในพระวิหาร พระองค์จึงร้องเสียงดังว่า “พวกคุณทั้งรู้จักเรา และรู้ว่าเรามาจากไหน เราไม่ได้มาด้วยตนเอง แต่พระองค์ผู้ส่งเรามานั้นสัตย์จริง และพวกคุณไม่รู้จักพระองค์
28Te dongah Jesuh loh bawkim khuiah a thuituen vaengah pang tih, “ Kai nan ming uh tih me lamkah ka thoeng khaw na ming uh. Kamah lamkah ka lo moenih. Tedae kai aka tueih tah oltak ni. Anih te na ming uh moenih .
29เรารู้จักพระองค์ เพราะเรามาจากพระองค์ และพระองค์ส่งเรามา”
29Kai loh amah te ka ming. Amah taengah ka om tih te long te kai n'tueih,” a ti nah.
30พวกเขาจึงพยายามจับพระองค์ แต่ไม่มีใครแตะต้องพระองค์ เพราะวาระของพระองค์ยังมาไม่ถึง
30Te dongah amah tuuk ham a mae uh dae a tue te a pai hlan dongah anih te kut hlah uh thil pawh.
31แต่หลายคนในฝูงชนเชื่อในพระองค์ พวกเขาพูดว่า “เมื่อพระคริสต์มา พระองค์จะทำหมายสำคัญมากกว่าที่คนนี้ทำหรือ?”
31Tedae hlangping lamkah a yet loh amah te a tangnah tih, “Khrih ha lo vaengkah anih kah a saii lakah miknoek khaw muep saii mahpawt a?” a ti uh.
32พวกฟาริสีได้ยินฝูงชนพูดพึมพำเรื่องเหล่านี้เกี่ยวกับพระองค์ บรรดาหัวหน้าปุโรหิตกับพวกฟาริสีจึงส่งเจ้าหน้าที่ไปจับพระองค์
32Anih kawng neh hlangping kah a kohuet te Pharisee rhoek loh a yaak uh. Te dongah anih tuuk ham tueihyoeih rhoek te khosoihham rhoek neh Pharisee rhoek loh a tueih uh.
33พระเยซูจึงกล่าวว่า “เราจะอยู่กับพวกคุณอีกเพียงไม่นาน แล้วเราจะไปหาพระองค์ผู้ส่งเรามา
33Te vaengah Jesuh loh, “Nangmih taengah a tue kolkalh ni ka om pueng vetih kai aka tueih taengla ka cet ni.
34พวกคุณจะตามหาเรา แต่จะไม่พบ และพวกคุณมายังที่ที่เราอยู่ไม่ได้”
34Kai nan toem uh vaengah kamah nan hmu uh mahpawh. Te vaengah ka om nah khaw nam pha uh thai mahpawh,” a ti nah.
35ชาวยิวจึงพูดกันว่า “คนนี้จะไปไหนจนพวกเราหาเขาไม่พบ? เขาจะไปหาชาวยิวที่กระจัดกระจายอยู่ท่ามกลางชาวกรีก และสอนชาวกรีกหรือ?
35Te dongah Judah rhoek loh amamih te, “He he mela caeh ham nim a cai tih mamih loh anih m'hmuh pawt eh? Greek kah canglak mupoe taengah cet la cai pawt nim? Greek rhoek te thuituen ham nim?
36คำที่เขาพูดว่า ‘พวกคุณจะตามหาเรา แต่จะไม่พบ’ และ ‘พวกคุณมายังที่ที่เราอยู่ไม่ได้’ หมายความว่าอะไร?”
36Kai he nan toem uh cakhaw kai na hmu uh mahpawh. Te dongah ka om nah khaw na pha uh thai pawh ,’ a ti te mebang ol nim te,” a ti uh.
37ในวันสุดท้ายซึ่งเป็นวันสำคัญที่สุดของเทศกาล พระเยซูยืนขึ้นและร้องเสียงดังว่า “ถ้าใครกระหาย ให้คนนั้นมาหาเราและดื่ม!
37Khotue tung kah hnukkhueng khohnin ah Jesuh te pai tih a pang doela, “ Khat khat loh tui a hal atah kai taengah ha lo saeh lamtah o saeh .
38ผู้ที่เชื่อในเรา ตามที่พระคัมภีร์กล่าวไว้ จากภายในตัวเขา จะมีน้ำที่มีชีวิตไหลออกมาเป็นแม่น้ำ”
38Cacim loh a thui bangla, kai aka tangnah tah a bung khui lamkah tuiva te tui hing la long ni,” a ti.
39พระองค์กล่าวเช่นนี้ถึงพระวิญญาณที่ผู้เชื่อในพระองค์กำลังจะได้รับ ตอนนั้นยังไม่ได้ประทานพระวิญญาณบริสุทธิ์ เพราะพระเยซูยังไม่ได้รับพระสิริ
39Tedae amah aka tangnah rhoek loh a dang ham Mueihla kawng te a thui. Jesuh a thangpom hlan dongah Mueihla tah ana pae hlan.
40เมื่อหลายคนในฝูงชนได้ยินถ้อยคำเหล่านี้ พวกเขาพูดว่า “คนนี้เป็นผู้เผยพระวจนะจริง ๆ”
40Te dongah hekah olka he hlangping lamkah a yaak uh, “Anih tah tonghma tangtang ni,” a ti uh.
41คนอื่นพูดว่า “คนนี้คือพระคริสต์” แต่บางคนพูดว่า “พระคริสต์จะมาจากกาลิลีหรือ?
41A ngen loh, “Anih he Khrih ni,” a ti uh. Tedae a ngen loh, “Galilee lamkah Khrih thoeng mahnim.
42พระคัมภีร์ไม่ได้บอกหรือว่า พระคริสต์จะมาจากเชื้อสายของดาวิด และมาจากเบธเลเฮม หมู่บ้านที่ดาวิดเคยอยู่?”
42Cacim loh, 'David tiingan lamkah neh David a om nah Bethlehem kho lamkah ni Khrih ha pawk eh?,’ a ti moenih a?” a ti uh.
43ฝูงชนจึงเกิดความแตกแยกกันเพราะพระองค์
43Tedae anih kongah hlangping te paekboenah om.
44บางคนในพวกเขาอยากจับพระองค์ แต่ไม่มีใครลงมือจับ
44Amih khuikah a ngen loh amah te tuuk ham a ngaih uh. Tedae anih soah kut hlah uh pawh.
45เจ้าหน้าที่กลับมาหาบรรดาหัวหน้าปุโรหิตและพวกฟาริสี พวกเขาจึงถามเจ้าหน้าที่ว่า “ทำไมไม่พาเขามา?”
45Te vaengah tueihyoeih rhoek te khosoihham neh Pharisee rhoek taengla ha pawk uh. Te rhoek loh amih taengah, “Balae tih anih te nan khuen uh pawh?” a ti nah uh.
46เจ้าหน้าที่ตอบว่า “ไม่เคยมีใครพูดเหมือนคนนี้เลย!”
46Tueihyoeih rhoek loh, “Hlang bangla cal pawh,” a ti na uh.
47พวกฟาริสีจึงตอบพวกเขาว่า “พวกเจ้าก็ถูกเขาหลอกไปด้วยหรือ?
47Te dongah Pharisee rhoek loh amih te, “Nangmih khaw n'rhaithi uh pawn pawt nim?
48มีผู้ปกครองหรือฟาริสีสักคนไหมที่เชื่อในเขา?
48Boei rhoek neh Pharisee rhoek khuikah khat khat loh anih te tangnah pawt nim?
49แต่ฝูงชนพวกนี้ที่ไม่รู้ธรรมบัญญัติถูกสาปแช่ง”
49Tedae hlangping loh olkhueng a ming pawt te rhunkhuen la poeh,” a ti uh.
50นิโคเดมัส ผู้ที่เคยมาหาพระเยซูตอนกลางคืน และเป็นคนหนึ่งในพวกฟาริสี กล่าวกับพวกเขาว่า
50Amih taengah om tih hnukbuet ah Jesuh taengla aka pawk Nikodemu loh amih taengah,
51“ธรรมบัญญัติของพวกเราพิพากษาคนโดยยังไม่ได้ฟังเขาก่อน และยังไม่รู้ว่าเขาทำอะไรหรือ?”
51“A saii te amah lamloh lamhma la a yaak tih a ming pawt atah hlang te mamih kah olkhueng loh laitloek thil pawt maco?” a ti nah.
52พวกเขาตอบเขาว่า “ท่านก็มาจากกาลิลีด้วยหรือ? ลองค้นดูแล้วจะเห็นว่า ไม่มีผู้เผยพระวจนะคนใดปรากฏขึ้นมาจากกาลิลี”
52Te dongah anih te a doo uh tih, “Nang khaw Galilee lamkah pawt nim? Galilee lamkah tonghma a thoeng noek pawt te khe lamtah ming saw,” a ti na uh.
53แล้วทุกคนก็กลับบ้านของตน
53Te phoeiah amah im la rhip cet uh.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.