ยอห์น 19
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1จากนั้น ปีลาตจึงนำพระเยซูไปเฆี่ยน
1Te vaengah Pilat loh Jesuh te a doek tih a boh sak.
2พวกทหารสานหนามเป็นมงกุฎสวมบนศีรษะของพระองค์ และเอาเสื้อคลุมสีม่วงให้พระองค์สวม
2Rhalkap rhoek long khaw hling rhuisam a vaeh uh tih a lu ah a khuem sak uh. Te phoeiah daidi himbai neh a khuk uh.
3พวกเขาพูดซ้ำ ๆ ว่า “ขอกษัตริย์ของชาวยิวจงเจริญ!” และตบพระองค์ซ้ำ ๆ
3Te phoeiah amah te a paan uh tih, “Judah rhoek kah manghai te uem uh lah,” a ti uh phoeiah kutcaihnah la a khueh uh.
4ปีลาตออกมาอีกครั้ง และกล่าวกับพวกเขาว่า “ดูสิ ข้าพเจ้าพาเขาออกมาให้พวกคุณ เพื่อให้พวกคุณรู้ว่า ข้าพเจ้าไม่พบเหตุที่จะตั้งข้อหาเขา”
4Te phoeiah Pilat te phawn koep cet tih amih te, “Anih he nangmih taengah phawn kang hal coeng ne. Te daengah ni anih soah paelnaehnah ka hmuh pawt te na ming uh eh,” a ti nah.
5พระเยซูจึงออกมา โดยสวมมงกุฎหนามและเสื้อคลุมสีม่วง ปีลาตกล่าวกับพวกเขาว่า “ดูสิ ชายคนนี้!”
5Jesuh tah pawh ha thoeng vaengah hling rhuisam neh daidi himbai te a bai. Pilat long khaw amih taengah, “Hlang aih he,” a ti nah.
6เมื่อบรรดาหัวหน้าปุโรหิตและเจ้าหน้าที่เห็นพระองค์ พวกเขาก็ร้องว่า “ตรึงเขาบนกางเขน! ตรึงเขาบนกางเขน!” ปีลาตกล่าวกับพวกเขาว่า “พวกคุณเอาเขาไปตรึงบนกางเขนเองเถอะ เพราะข้าพเจ้าไม่พบเหตุที่จะตั้งข้อหาเขา”
6Te dongah khosoihham rhoek neh tueihyoeih rhoek loh amah te a hmuh uh vaengah a ho uh tih, “Tai laeh, tai laeih,” a ti uh. Pilat loh amih taengah, “Amah he namamih loh khuen uh lamtah tai uh. Kai tah a soah paelnaehnah ka hmuh moenih,” a ti nah.
7ชาวยิวตอบเขาว่า “พวกเรามีธรรมบัญญัติ และตามธรรมบัญญัติของพวกเรา เขาสมควรตาย เพราะเขาตั้งตัวเป็นพระบุตรของพระเจ้า”
7Judah rhoek loh, “Kaimih loh olkhueng ka khueh uh. Te dongah amah te Pathen capa la a sak uh dongah olkhueng vanbangla a duek ham a kuek,” a ti uh.
8เมื่อปีลาตได้ยินคำนี้ เขาก็ยิ่งกลัว
8Pilat loh hekah olka a yaak vaengah taoe a rhih.
9เขาเข้าไปในที่ว่าการอีก และถามพระเยซูว่า “ท่านมาจากไหน?” แต่พระเยซูไม่ตอบเขา
9Te dongah khoboeiyung la koep kun tih Jesuh te, “Nang mekah nim?” a ti nah. Tedae Jesuh loh anih te ollannah khaw thuung pawh.
10ปีลาตจึงถามพระองค์ว่า “ท่านไม่พูดกับข้าพเจ้าหรือ? ท่านไม่รู้หรือว่า ข้าพเจ้ามีสิทธิอำนาจที่จะปล่อยท่าน และมีสิทธิอำนาจที่จะตรึงท่านบนกางเขน?”
10Te dongah Pilat loh, “Kai rhae nan voek pawh. Nang hlah ham saithainah ka khueh tih nang tai ham khaw saithainah ka khueh te na ming moenih a?” a ti nah.
11พระเยซูตอบว่า “ท่านจะไม่มีสิทธิอำนาจเหนือเราเลย ถ้าไม่ได้รับมอบจากเบื้องบน เพราะฉะนั้น คนที่มอบเราให้ท่านจึงมีบาปมากกว่า”
11Jesuh loh, “ Nang taengah soben lamkah paek la a om pawt atah kai taengah saithainah na khueh loeng loeng moenih. Te dongah nang taengah kai aka voei loh a nah la tholhnah a khueh,” a ti nah.
12เมื่อได้ยินเช่นนี้ ปีลาตก็พยายามจะปล่อยพระองค์ แต่ชาวยิวร้องขึ้นว่า “ถ้าท่านปล่อยคนนี้ ท่านก็ไม่ใช่มิตรของซีซาร์! ทุกคนที่ตั้งตัวเป็นกษัตริย์ย่อมต่อต้านซีซาร์!”
12Te vaeng lamkah Pilat loh Jesuh te hlah ham a dawn. Tedae Judah rhoek te pang uh tih, “Anih he na hlah atah Kaisar kah paya la na om moenih. Amah te manghai la aka saii uh boeih loh Kaisar te a tloelh,” a ti uh.
13เมื่อปีลาตได้ยินถ้อยคำเหล่านี้ เขาพาพระเยซูออกมา และนั่งลงบนบัลลังก์พิพากษา ณ สถานที่ที่เรียกว่า “ลานปูหิน” แต่ภาษาฮีบรูเรียกว่า “กาบบาธา”
13Hekah olka te a yaak dongah Pilat loh Jesuh te phawn a mawt . Te vaengah amah te lungphaih tedae Hebrew ol la Gabbatha la a khue hmuen kah ngolkhoel soah ngol.
14วันนั้นเป็นวันเตรียมปัสกา เวลาประมาณชั่วโมงที่หก เขากล่าวกับชาวยิวว่า “นี่คือกษัตริย์ของพวกคุณ!”
14Te vaengah yoom kah rhuengphongnah om. Khonoek parhuk tluk a lo vaengah Judah rhoek te, “Nangmih kah manghai he,” a ti nah.
15พวกเขาร้องว่า “เอาเขาไป! เอาเขาไป! ตรึงเขาบนกางเขน!” ปีลาตถามพวกเขาว่า “จะให้ข้าพเจ้าตรึงกษัตริย์ของพวกคุณบนกางเขนหรือ?” บรรดาหัวหน้าปุโรหิตตอบว่า “พวกเราไม่มีกษัตริย์อื่นนอกจากซีซาร์!”
15Te dongah amih loh, “Khuen laeh, khuen laeh, anih te tai laeh, “tila a ho uh. Pilat loh amih te , “Nangmih kah manghai te ka tai aya?,” a ti nah. Khosoihham loh, “Kaisar pawt atah manghai ka khueh uh moenih,” a ti uh.
16จากนั้น ปีลาตจึงมอบพระองค์ให้พวกเขานำไปตรึงบนกางเขน พวกเขาจึงรับตัวพระเยซูและพาพระองค์ไป
16Te dongah Jesuh te tai ham amih taengah a paek tih a khuen uh.
17พระองค์ออกไปโดยแบกกางเขนของพระองค์เอง ไปยังสถานที่ที่เรียกว่า “สถานที่แห่งกะโหลกศีรษะ” ซึ่งภาษาฮีบรูเรียกว่า “กลโกธา”
17Thinglam te khaw amah loh a koh tih lurhuh a ti nah hmuen la cet. Tekah te Hebrew la Golgotha a ti.
18ที่นั่น พวกเขาตรึงพระองค์บนกางเขน พร้อมกับอีกสองคน คนหนึ่งอยู่ข้างหนึ่ง อีกคนอยู่อีกข้าง และพระเยซูอยู่ตรงกลาง
18Te ah te amah neh a taengah voeivang kah a tloe rhoi laklo ah Jesuh te a tai uh.
19ปีลาตเขียนป้ายติดไว้บนกางเขนด้วย ข้อความบนป้ายเขียนว่า “เยซูชาวนาซาเร็ธ กษัตริย์ของชาวยิว”
19Mingnoek khaw Pilat loh a daek tih thinglam soi ah a tai uh. Te vaengkah a daek te “Judah rhoek kah manghai Nazareth Jesuh “la om.
20ชาวยิวหลายคนอ่านป้ายนี้ เพราะสถานที่ที่ตรึงพระเยซูบนกางเขนอยู่ใกล้เมือง และป้ายนั้นเขียนเป็นภาษาฮีบรู ละติน และกรีก
20Jesuh thinglam ah a tai nah hmuen te kho neh rhep a om dongah tekah mingnoek te Judah rhoek loh muep a tae uh. Te te Hebrew, Latin, Greek la a daek.
21บรรดาหัวหน้าปุโรหิตของชาวยิวจึงพูดกับปีลาตว่า “อย่าเขียนว่า ‘กษัตริย์ของชาวยิว’ แต่ให้เขียนว่า ‘เขาพูดว่า “เราเป็นกษัตริย์ของชาวยิว”’”
21Te dongah Judah khosoihham rhoek loh Pilat te, “Judah rhoek kah manghai lam pawt tih amah loh, 'Judah rhoek kah manghai la ka om a ti, 'tila na daek mako,” a ti nah uh.
22ปีลาตตอบว่า “สิ่งที่ข้าพเจ้าเขียนแล้ว ก็เขียนแล้ว”
22Pilat loh, “Ka daek tangtae te ka daek coeng,” a ti nah.
23เมื่อพวกทหารตรึงพระเยซูบนกางเขนแล้ว พวกเขาเอาเสื้อผ้าของพระองค์มาแบ่งเป็นสี่ส่วน ให้ทหารแต่ละคนส่วนหนึ่ง และเอาเสื้อตัวในมาด้วย เสื้อตัวในนั้นไม่มีตะเข็บ ทอต่อเนื่องจากด้านบนตลอดทั้งตัว
23Te dongah Jesuh a tai uh vaengah rhalkap rhoek loh a himbai te a loh pah uh. Te phoeiah pali la a vaek uh tih rhalkap pakhat loh khat rhip a loh uh. Angki te khaw om dae angki te a so lamkah rhuih boeih a tah dongah mulh phaai uh.
24พวกเขาจึงพูดกันว่า “อย่าฉีกเสื้อนี้เลย แต่ให้จับสลากกันว่าใครจะได้” ทั้งนี้เพื่อให้พระคัมภีร์สำเร็จ ซึ่งกล่าวว่า “พวกเขาแบ่งเสื้อผ้าของเรากัน และจับสลากเอาเสื้อผ้าของเรา” พวกทหารจึงทำสิ่งเหล่านี้
24Te dongah amamih te, “He tah phen uh boel sih. Tedae u ham a om khaw hmulung bangla yo uh sih,” a ti uh. Te daengah ni cacim loh, “Ka himbai te amamih ham a phen uh tih ka pueinak te hmulung a naan uh,” a ti te a soep eh. Rhalkap rhoek long khaw te te a saii uh tangloeng.
25คนที่ยืนอยู่ข้างกางเขนของพระเยซูมีมารดาของพระองค์ พี่น้องหญิงของมารดาพระองค์ มารีย์ภรรยาของโคลปัส และมารีย์ชาวมักดาลา
25Jesuh kah thinglam taengah a manu, a manu kah a mana, Klopa yuu Mary neh Magadala Mary te pai uh.
26เมื่อพระเยซูเห็นมารดาของพระองค์ และสาวกคนที่พระองค์รักยืนอยู่ใกล้ ๆ พระองค์กล่าวกับมารดาว่า “หญิงเอ๋ย นี่คือลูกชายของท่าน!”
26Te vaengah Jesuh loh a manu neh a lungnah hnukbang a pai te a hmuh vaengah a manu te, “ Huta na capa aih he,” a ti nah.
27แล้วพระองค์กล่าวกับสาวกคนนั้นว่า “นี่คือแม่ของท่าน!” ตั้งแต่วาระนั้นเป็นต้นมา สาวกคนนั้นก็รับนางไปอยู่ในบ้านของตน
27Te phoeiah hnukbang te, “ Na nu te ne,” a ti nah. Te vaeng tue lamkah tah hnukbang pakhat loh a manu te amah taengla a khuen.
28หลังจากนั้น พระเยซูเห็นว่าทุกสิ่งเสร็จสิ้นแล้ว พระองค์จึงกล่าวเพื่อให้พระคัมภีร์สำเร็จว่า “เรากระหายน้ำ!”
28Te phoeiah Jesuh loh boeih soep coeng tila a ming. Te daengah ni cacim khaw a soep eh.
29ที่นั่นมีภาชนะใส่น้ำส้มสายชูอยู่เต็ม พวกเขาจึงเอาฟองน้ำชุบน้ำส้มสายชูจนเต็ม เสียบกับกิ่งหุสบ แล้วยกขึ้นไปที่ปากของพระองค์
29“ Tui ka hal,” a ti vaengah amrhaeng dongah yuthui a bae la ana om. Caethum te yuthui neh mawk a sul phoeiah pumpiding neh a yen uh tih a ka ah a mop pa uh.
30เมื่อพระเยซูรับน้ำส้มสายชูแล้ว พระองค์กล่าวว่า “สำเร็จแล้ว!” จากนั้นพระองค์ก้มศีรษะและมอบจิตวิญญาณของพระองค์
30Tedae yuthui te a doe vaengah Jesuh loh, “ Ka khah coeng,” a ti. Te phoeiah a lu a thuk tih a mal te pat.
31เนื่องจากวันนั้นเป็นวันเตรียม ชาวยิวไม่ต้องการให้ศพคงอยู่บนกางเขนในวันสะบาโต เพราะวันสะบาโตนั้นเป็นวันสำคัญ พวกเขาจึงขอปีลาตให้หักขาของคนเหล่านั้น และเอาศพลง
31Te vaengah Judah rhoek tah rhingphongnah om coeng . Sabbath te khohnin tanglue la a om dongah Sabbath vaengah tah thinglam dongah rhok a naeh sak moenih. Te dongah Pilat taengah, “Amih rhoek kah kho te khaem vetih khuen ham a bih uh.
32พวกทหารจึงมาหักขาของคนแรก และของอีกคนที่ถูกตรึงบนกางเขนพร้อมกับพระองค์
32Te dongah rhalkap rhoek loh a paan uh tih lamhma kah kho te a khaem pa uh. Te phoeiah a taengkah a tai hmaih pakhat kah te khaw a khaem pa uh.
33แต่เมื่อพวกเขามาถึงพระเยซู และเห็นว่าพระองค์ตายแล้ว ก็ไม่ได้หักขาของพระองค์
33Tedae Jesuh taengah a pha uh vaengah a duek tangtae la a hmuh uh dongah a kho te khaem pa uh pawh.
34แต่ทหารคนหนึ่งใช้หอกแทงสีข้างของพระองค์ และทันใดนั้นก็มีเลือดและน้ำไหลออกมา
34Tedae rhalkap pakhat loh cai neh a vae te a thun hatah thii neh tui pong ha thoeng.
35ผู้ที่เห็นเหตุการณ์นี้ได้เป็นพยานยืนยัน และคำพยานของเขาเป็นความจริง เขารู้ว่าตนพูดความจริง เพื่อพวกคุณจะเชื่อ
35Te vaengkah aka hmuh loh, “A olphong tah oltak la om tih nangmih long khaw na tangnah uh ham a thui te amah tah thuem tila ming,” tila a phong.
36สิ่งเหล่านี้เกิดขึ้นเพื่อให้พระคัมภีร์สำเร็จว่า “กระดูกของพระองค์จะไม่หักแม้แต่ชิ้นเดียว”
36He he a om daengah ni cacim loh, “A rhuh tlawt mahpawh,” a ti te a soep eh.
37และพระคัมภีร์อีกข้อหนึ่งกล่าวว่า “พวกเขาจะมองดูพระองค์ผู้ที่พวกเขาแทง”
37Te phoeiah cacim pakhat loh, “Anih a thun uh te a sawt uh ni, “koep a thui.
38หลังจากนั้น โยเซฟชาวอาริมาเธีย ซึ่งเป็นสาวกของพระเยซูอย่างลับ ๆ เพราะกลัวชาวยิว ได้ขอปีลาตให้อนุญาตนำร่างของพระเยซูไป ปีลาตอนุญาต เขาจึงมานำร่างของพระองค์ไป
38Te phoeiah Arimathae lamkah Joseph loh Jesuh kah rhok khuen ham te Pilat te a dawt. Jesuh hnukbang la om dae Judah rhoek a rhihnah dongah a phah. Pilat loh a paek dongah a paan tih a rhok te a khuen.
39นิโคเดมัส ผู้ที่ตอนแรกมาหาพระเยซูในเวลากลางคืน ก็มาด้วย โดยนำมดยอบผสมกับไม้กฤษณามาประมาณหนึ่งร้อยปอนด์โรมัน
39Te phoeiah Nikodemu khaw ha pawk. Te long te hnuk vaengkah khoyin ah amah te a paan coeng. Anih long te myrrh neh thingul pound yakhat tluk a thoek te a khuen.
40พวกเขาจึงนำร่างของพระเยซูมาพันด้วยผ้าลินินพร้อมกับเครื่องหอม ตามธรรมเนียมฝังศพของชาวยิว
40Jesuh kah rhok te a loh rhoi phoeiah Judah rhoek kah khosing a om vanbangla up ham himbai te bo-ul neh a yol rhoi.
41ณ สถานที่ที่พระองค์ถูกตรึงบนกางเขน มีสวนแห่งหนึ่ง และในสวนนั้นมีที่ฝังศพใหม่ ซึ่งยังไม่เคยวางศพใครไว้เลย
41Te vaengah a tai nah hmuen te dum ah om. Dum khuiah hlan thai om tih a khuiah ukhaw up hlan.
42เพราะวันนั้นเป็นวันเตรียมของชาวยิว และที่ฝังศพอยู่ใกล้ พวกเขาจึงวางพระเยซูไว้ที่นั่น
42Judah rhoek kah rhuengphongnah te tapkhoeh a om dongah a yoei kah aka om phuel ah Jesuh te a up rhoi.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.