ยอห์น 18
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
King James Version with Apocrypha
1เมื่อพระเยซูกล่าวถ้อยคำเหล่านี้แล้ว พระองค์ออกไปกับสาวกข้ามลำธารขิดโรน ที่นั่นมีสวนแห่งหนึ่ง พระองค์กับสาวกเข้าไปในสวนนั้น
1When Jesus had spoken these words, he went forth with his disciples over the brook Cedron, where was a garden, into the which he entered, and his disciples.
2ยูดาสผู้ทรยศพระองค์ก็รู้จักสถานที่นั้นด้วย เพราะพระเยซูเคยพบกับสาวกที่นั่นบ่อย ๆ
2And Judas also, which betrayed him, knew the place: for Jesus ofttimes resorted thither with his disciples.
3ยูดาสจึงพากองทหารกับเจ้าหน้าที่จากบรรดาหัวหน้าปุโรหิตและพวกฟาริสีมาที่นั่น พวกเขาถือตะเกียง คบเพลิง และอาวุธมาด้วย
3Judas then, having received a band of men and officers from the chief priests and Pharisees, cometh thither with lanterns and torches and weapons.
4พระเยซูทราบทุกสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นกับพระองค์ จึงออกไปถามพวกเขาว่า “พวกคุณกำลังหาใคร?”
4Jesus therefore, knowing all things that should come upon him, went forth, and said unto them, Whom seek ye?
5พวกเขาตอบพระองค์ว่า “เยซูชาวนาซาเร็ธ” พระเยซูกล่าวกับพวกเขาว่า “เราเป็นผู้นั้น” ยูดาสผู้ทรยศพระองค์ก็ยืนอยู่กับพวกเขาด้วย
5They answered him, Jesus of Nazareth. Jesus saith unto them, I am he . And Judas also, which betrayed him, stood with them.
6เมื่อพระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “เราเป็นผู้นั้น” พวกเขาก็ถอยหลังและล้มลงกับพื้น
6As soon then as he had said unto them, I am he , they went backward, and fell to the ground.
7พระองค์จึงถามพวกเขาอีกว่า “พวกคุณกำลังหาใคร?” พวกเขาตอบว่า “เยซูชาวนาซาเร็ธ”
7Then asked he them again, Whom seek ye? And they said, Jesus of Nazareth.
8พระเยซูตอบว่า “เราบอกพวกคุณแล้วว่า เราเป็นผู้นั้น ดังนั้น ถ้าพวกคุณกำลังหาเรา ก็ปล่อยคนเหล่านี้ไป”
8Jesus answered, I have told you that I am he : if therefore ye seek me, let these go their way:
9ทั้งนี้เพื่อให้ถ้อยคำที่พระองค์เคยกล่าวสำเร็จว่า “ในบรรดาคนที่พระองค์มอบให้เรา เราไม่ได้สูญเสียใครเลย”
9That the saying might be fulfilled, which he spake, Of them which thou gavest me have I lost none.
10ซีโมนเปโตรมีดาบอยู่เล่มหนึ่ง เขาจึงชักดาบออก ฟันคนรับใช้ของมหาปุโรหิต และตัดหูขวาของเขาขาด คนรับใช้คนนั้นชื่อมัลคัส
10Then Simon Peter having a sword drew it, and smote the high priest’s servant, and cut off his right ear. The servant’s name was Malchus.
11พระเยซูจึงกล่าวกับเปโตรว่า “เอาดาบใส่ฝักเสีย ถ้วยที่พระบิดามอบให้เรา เราจะไม่ดื่มหรือ?”
11Then said Jesus unto Peter, Put up thy sword into the sheath: the cup which my Father hath given me, shall I not drink it?
12จากนั้น กองทหาร ผู้บัญชาการกองทหาร และเจ้าหน้าที่ของชาวยิวก็จับพระเยซูและมัดพระองค์
12Then the band and the captain and officers of the Jews took Jesus, and bound him,
13แล้วพาพระองค์ไปหาอันนาสก่อน เพราะอันนาสเป็นพ่อตาของคายาฟาส ซึ่งเป็นมหาปุโรหิตในปีนั้น
13And led him away to Annas first; for he was father in law to Caiaphas, which was the high priest that same year.
14คายาฟาสคนนี้เองเป็นผู้แนะนำชาวยิวว่า การที่คนคนเดียวตายเพื่อประชาชนนั้นเป็นประโยชน์
14Now Caiaphas was he, which gave counsel to the Jews, that it was expedient that one man should die for the people.
15ซีโมนเปโตรติดตามพระเยซูไป และสาวกอีกคนหนึ่งก็ตามไปด้วย มหาปุโรหิตรู้จักสาวกคนนั้น จึงเข้าไปกับพระเยซูในลานบ้านของมหาปุโรหิต
15¶ And Simon Peter followed Jesus, and so did another disciple: that disciple was known unto the high priest, and went in with Jesus into the palace of the high priest.
16แต่เปโตรยืนอยู่ข้างนอกที่ประตู สาวกอีกคนซึ่งมหาปุโรหิตรู้จักจึงออกไปพูดกับหญิงผู้เฝ้าประตู แล้วพาเปโตรเข้ามา
16But Peter stood at the door without. Then went out that other disciple, which was known unto the high priest, and spake unto her that kept the door, and brought in Peter.
17หญิงรับใช้ผู้เฝ้าประตูถามเปโตรว่า “ท่านก็เป็นสาวกคนหนึ่งของชายคนนี้ด้วยไม่ใช่หรือ?” เขาตอบว่า “ไม่ใช่”
17Then saith the damsel that kept the door unto Peter, Art not thou also one of this man’s disciples? He saith, I am not.
18พวกคนรับใช้กับเจ้าหน้าที่ก่อกองไฟจากถ่านเพราะอากาศหนาว และยืนผิงไฟกัน เปโตรก็ยืนผิงไฟอยู่กับพวกเขา
18And the servants and officers stood there, who had made a fire of coals; for it was cold: and they warmed themselves: and Peter stood with them, and warmed himself.
19มหาปุโรหิตจึงถามพระเยซูเกี่ยวกับสาวกของพระองค์และคำสอนของพระองค์
19¶ The high priest then asked Jesus of his disciples, and of his doctrine.
20พระเยซูตอบเขาว่า “เราพูดกับโลกอย่างเปิดเผย เราสอนอยู่เสมอในธรรมศาลาต่าง ๆ และในพระวิหาร ที่ซึ่งชาวยิวมาชุมนุมกันเสมอ เราไม่ได้พูดอะไรอย่างลับ ๆ
20Jesus answered him, I spake openly to the world; I ever taught in the synagogue, and in the temple, whither the Jews always resort; and in secret have I said nothing.
21ทำไมจึงถามเรา? ถามคนที่ได้ยินเราเถอะว่าเราพูดอะไรกับพวกเขา คนเหล่านั้นรู้ว่าเราพูดอะไร”
21Why askest thou me? ask them which heard me, what I have said unto them: behold, they know what I said.
22เมื่อพระองค์กล่าวเช่นนี้ เจ้าหน้าที่คนหนึ่งที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ก็ตบพระเยซูด้วยมือ และพูดว่า “ท่านตอบมหาปุโรหิตอย่างนี้หรือ?”
22And when he had thus spoken, one of the officers which stood by struck Jesus with the palm of his hand, saying, Answerest thou the high priest so?
23พระเยซูตอบเขาว่า “ถ้าเราพูดชั่ว ก็จงเป็นพยานถึงความชั่วนั้น แต่ถ้าเราพูดดี ทำไมท่านจึงตีเรา?”
23Jesus answered him, If I have spoken evil, bear witness of the evil: but if well, why smitest thou me?
24อันนาสจึงส่งพระองค์ไปหาคายาฟาสมหาปุโรหิต ทั้งที่พระองค์ยังถูกมัดอยู่
24Now Annas had sent him bound unto Caiaphas the high priest.
25ส่วนซีโมนเปโตรยังยืนผิงไฟอยู่ พวกเขาจึงถามเขาว่า “ท่านก็เป็นสาวกคนหนึ่งของเขาด้วยไม่ใช่หรือ?” เขาปฏิเสธและตอบว่า “ไม่ใช่”
25And Simon Peter stood and warmed himself. They said therefore unto him, Art not thou also one of his disciples? He denied it , and said, I am not.
26คนรับใช้ของมหาปุโรหิตคนหนึ่ง ซึ่งเป็นญาติของคนที่เปโตรตัดหูขาด ถามว่า “ผมเห็นท่านอยู่ในสวนกับเขาไม่ใช่หรือ?”
26One of the servants of the high priest, being his kinsman whose ear Peter cut off, saith, Did not I see thee in the garden with him?
27เปโตรปฏิเสธอีกครั้ง และทันใดนั้นไก่ก็ขัน
27Peter then denied again: and immediately the cock crew.
28พวกเขาพาพระเยซูจากคายาฟาสไปยังที่ว่าการ เวลานั้นยังเช้าตรู่ พวกเขาเองไม่เข้าไปในที่ว่าการ เพื่อจะไม่เป็นมลทิน แต่จะได้กินปัสกา
28¶ Then led they Jesus from Caiaphas unto the hall of judgment: and it was early; and they themselves went not into the judgment hall, lest they should be defiled; but that they might eat the passover.
29ปีลาตจึงออกมาหาพวกเขา และถามว่า “พวกคุณนำข้อหาอะไรมากล่าวหาชายคนนี้?”
29Pilate then went out unto them, and said, What accusation bring ye against this man?
30พวกเขาตอบว่า “ถ้าคนนี้ไม่ได้ทำชั่ว พวกเราคงไม่มอบเขาให้ท่าน”
30They answered and said unto him, If he were not a malefactor, we would not have delivered him up unto thee.
31ปีลาตจึงกล่าวกับพวกเขาว่า “พวกคุณพาเขาไปพิพากษาตามธรรมบัญญัติของพวกคุณเองเถอะ” ชาวยิวจึงตอบเขาว่า “พวกเราไม่มีสิทธิ์ตามกฎหมายที่จะประหารชีวิตใคร”
31Then said Pilate unto them, Take ye him, and judge him according to your law. The Jews therefore said unto him, It is not lawful for us to put any man to death:
32เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นเพื่อให้ถ้อยคำของพระเยซูสำเร็จ ซึ่งพระองค์กล่าวไว้เพื่อบอกว่าพระองค์จะตายอย่างไร
32That the saying of Jesus might be fulfilled, which he spake, signifying what death he should die.
33ปีลาตจึงเข้าไปในที่ว่าการอีกครั้ง เรียกพระเยซูมา และถามพระองค์ว่า “ท่านคือกษัตริย์ของชาวยิวหรือ?”
33Then Pilate entered into the judgment hall again, and called Jesus, and said unto him, Art thou the King of the Jews?
34พระเยซูตอบเขาว่า “ท่านพูดเรื่องนี้จากตัวท่านเอง หรือคนอื่นบอกท่านเกี่ยวกับเรา?”
34Jesus answered him, Sayest thou this thing of thyself, or did others tell it thee of me?
35ปีลาตตอบว่า “ข้าพเจ้าไม่ใช่ชาวยิว ไม่ใช่หรือ? ชนชาติของท่านเองกับบรรดาหัวหน้าปุโรหิตมอบท่านให้ข้าพเจ้า ท่านทำอะไรมา?”
35Pilate answered, Am I a Jew? Thine own nation and the chief priests have delivered thee unto me: what hast thou done?
36พระเยซูตอบว่า “อาณาจักรของเราไม่ได้เป็นของโลกนี้ ถ้าอาณาจักรของเราเป็นของโลกนี้ คนรับใช้ของเราก็คงต่อสู้ เพื่อไม่ให้เราถูกมอบให้ชาวยิว แต่บัดนี้ อาณาจักรของเราไม่ได้มาจากที่นี่”
36Jesus answered, My kingdom is not of this world: if my kingdom were of this world, then would my servants fight, that I should not be delivered to the Jews: but now is my kingdom not from hence.
37ปีลาตจึงถามพระองค์ว่า “ถ้าอย่างนั้น ท่านก็เป็นกษัตริย์หรือ?” พระเยซูตอบว่า “ท่านพูดว่าเราเป็นกษัตริย์ เราเกิดมาเพื่อเหตุนี้ และมาในโลกเพื่อเหตุนี้ คือเพื่อเป็นพยานยืนยันถึงความจริง ทุกคนที่เป็นของความจริงย่อมฟังเสียงของเรา”
37Pilate therefore said unto him, Art thou a king then? Jesus answered, Thou sayest that I am a king. To this end was I born, and for this cause came I into the world, that I should bear witness unto the truth. Every one that is of the truth heareth my voice.
38ปีลาตถามพระองค์ว่า “ความจริงคืออะไร?” เมื่อพูดเช่นนี้แล้ว เขาออกไปหาชาวยิวอีก และกล่าวกับพวกเขาว่า “ข้าพเจ้าไม่พบเหตุที่จะตั้งข้อหาเขา
38Pilate saith unto him, What is truth? And when he had said this, he went out again unto the Jews, and saith unto them, I find in him no fault at all .
39แต่พวกคุณมีธรรมเนียมให้ข้าพเจ้าปล่อยคนหนึ่งแก่พวกคุณในเทศกาลปัสกา แล้วพวกคุณต้องการให้ข้าพเจ้าปล่อยกษัตริย์ของชาวยิวให้พวกคุณหรือ?”
39But ye have a custom, that I should release unto you one at the passover: will ye therefore that I release unto you the King of the Jews?
40พวกเขาทั้งหมดจึงร้องขึ้นอีกว่า “ไม่เอาคนนี้ เอาบารับบัส!” บารับบัสเป็นโจร
40Then cried they all again, saying, Not this man, but Barabbas. Now Barabbas was a robber.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.