เอเสเคียล 24
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
King James Version with Apocrypha
1ในปีที่เก้า เดือนที่สิบ วันที่สิบของเดือน พระดำรัสของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าอีกว่า
1Again in the ninth year, in the tenth month, in the tenth day of the month, the word of the LORD came unto me, saying,
2“มนุษย์เอ๋ย จงจดชื่อของวันนี้ไว้ คือวันนี้เอง กษัตริย์แห่งบาบิโลนเข้าประชิดเยรูซาเล็มในวันนี้
2Son of man, write thee the name of the day, even of this same day: the king of Babylon set himself against Jerusalem this same day.
3จงเล่าเรื่องเปรียบให้ชนกบฏฟังว่า ‘พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ “ตั้งหม้อขึ้นบนไฟ ตั้งมันขึ้น แล้วเทน้ำลงไป
3And utter a parable unto the rebellious house, and say unto them, Thus saith the Lord GOD ; Set on a pot, set it on, and also pour water into it:
4ใส่ชิ้นเนื้อทั้งหมดลงในหม้อ เลือกชิ้นดีทุกชิ้น ทั้งต้นขาและหัวไหล่ ใส่กระดูกชั้นดีให้เต็ม
4Gather the pieces thereof into it, even every good piece, the thigh, and the shoulder; fill it with the choice bones.
5เลือกแกะที่ดีที่สุดจากฝูง กองฟืนไว้ใต้หม้อรอบกระดูก ต้มให้เดือดพล่าน ให้กระดูกในหม้อเดือดไปด้วย”
5Take the choice of the flock, and burn also the bones under it, and make it boil well, and let them seethe the bones of it therein.
6“‘เพราะฉะนั้น พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ “วิบัติแก่เมืองนองเลือด วิบัติแก่หม้อที่มีสนิมเกาะอยู่ และขัดสนิมออกไม่ได้! จงหยิบชิ้นเนื้อออกทีละชิ้น โดยไม่ต้องจับสลากเลือก
6¶ Wherefore thus saith the Lord GOD ; Woe to the bloody city, to the pot whose scum is therein, and whose scum is not gone out of it! bring it out piece by piece; let no lot fall upon it.
7“‘“เพราะเลือดที่นางหลั่งยังอยู่กลางเมือง นางเทเลือดไว้บนหินเปลือย ไม่ได้เทลงบนพื้นดิน ให้ฝุ่นกลบไว้
7For her blood is in the midst of her; she set it upon the top of a rock; she poured it not upon the ground, to cover it with dust;
8เพื่อให้ความโกรธลุกขึ้นแก้แค้น เราจึงปล่อยให้เลือดของนางอยู่บนหินเปลือย ไม่ให้ถูกกลบ”
8That it might cause fury to come up to take vengeance; I have set her blood upon the top of a rock, that it should not be covered.
9“‘เพราะฉะนั้น พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ “วิบัติแก่เมืองนองเลือด! เราเองจะกองฟืนให้สูง
9Therefore thus saith the Lord GOD ; Woe to the bloody city! I will even make the pile for fire great.
10เติมฟืนเข้าไป เร่งไฟให้ร้อน ต้มเนื้อให้สุกดี เคี่ยวน้ำแกงให้ข้น และเผากระดูกเสีย
10Heap on wood, kindle the fire, consume the flesh, and spice it well, and let the bones be burned.
11แล้วเอาหม้อเปล่าตั้งบนถ่าน ให้มันร้อนจัด ให้ทองสัมฤทธิ์ลุกเป็นไฟ ให้ความโสโครกภายในละลาย และให้สนิมถูกเผาหมด
11Then set it empty upon the coals thereof, that the brass of it may be hot, and may burn, and that the filthiness of it may be molten in it, that the scum of it may be consumed.
12นางเหน็ดเหนื่อยกับการขัด แต่สนิมหนายังไม่หลุด แม้ใช้ไฟก็ยังไม่ออก
12She hath wearied herself with lies, and her great scum went not forth out of her: her scum shall be in the fire.
13“‘“ความลามกอยู่ในความโสโครกของเจ้า เพราะเราเคยชำระเจ้าแต่เจ้าไม่ยอมสะอาด เจ้าจะไม่พ้นความโสโครกอีกจนกว่าเราจะระบายความเดือดดาลเหนือเจ้าจนสงบ
13In thy filthiness is lewdness: because I have purged thee, and thou wast not purged, thou shalt not be purged from thy filthiness any more, till I have caused my fury to rest upon thee.
14“‘“เรา พระยาห์เวห์ ได้พูดไว้แล้ว มันจะเกิดขึ้น และเราจะทำ เราจะไม่ถอยกลับ ไม่ปรานี และไม่เปลี่ยนใจ พวกเขาจะพิพากษาเจ้าตามทางและการกระทำของเจ้า” พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้’”
14I the LORD have spoken it: it shall come to pass, and I will do it; I will not go back, neither will I spare, neither will I repent; according to thy ways, and according to thy doings, shall they judge thee, saith the Lord GOD .
15พระดำรัสของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าอีกว่า
15¶ Also the word of the LORD came unto me, saying,
16“มนุษย์เอ๋ย เราจะพรากผู้เป็นที่รักยิ่งของสายตาเจ้าไปในคราวเดียว แต่เจ้าอย่าไว้ทุกข์ อย่าร้องไห้ และอย่าให้น้ำตาไหล
16Son of man, behold, I take away from thee the desire of thine eyes with a stroke: yet neither shalt thou mourn nor weep, neither shall thy tears run down.
17จงถอนหายใจเงียบ ๆ อย่าทำพิธีไว้ทุกข์ให้คนตาย จงโพกผ้าไว้บนศีรษะ สวมรองเท้า อย่าปิดริมฝีปาก และอย่ากินอาหารของผู้ไว้ทุกข์”
17Forbear to cry, make no mourning for the dead, bind the tire of thine head upon thee, and put on thy shoes upon thy feet, and cover not thy lips, and eat not the bread of men.
18ตอนเช้าข้าพเจ้าพูดกับประชาชน พอตกเย็นภรรยาของข้าพเจ้าก็เสียชีวิต เช้าวันรุ่งขึ้นข้าพเจ้าจึงทำตามที่ได้รับบัญชา
18So I spake unto the people in the morning: and at even my wife died; and I did in the morning as I was commanded.
19ประชาชนถามข้าพเจ้าว่า “ท่านจะไม่บอกเราหรือว่าสิ่งที่ท่านทำนี้เกี่ยวข้องกับพวกเราอย่างไร?”
19¶ And the people said unto me, Wilt thou not tell us what these things are to us, that thou doest so ?
20ข้าพเจ้าจึงตอบว่า “พระดำรัสของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าว่า
20Then I answered them, The word of the LORD came unto me, saying,
21‘จงพูดกับชนอิสราเอลว่า “พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ เรากำลังจะทำให้สถานบริสุทธิ์ของเราเสื่อมความศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งเป็นความภูมิใจในกำลังของพวกเจ้า เป็นที่รักยิ่งของสายตา และเป็นสิ่งที่ใจพวกเจ้าหวงแหน ส่วนลูกชายลูกสาวที่พวกเจ้าทิ้งไว้จะล้มด้วยดาบ
21Speak unto the house of Israel, Thus saith the Lord GOD ; Behold, I will profane my sanctuary, the excellency of your strength, the desire of your eyes, and that which your soul pitieth; and your sons and your daughters whom ye have left shall fall by the sword.
22พวกเจ้าจะทำอย่างที่เราทำ จะไม่ปิดริมฝีปากและไม่กินอาหารของผู้ไว้ทุกข์
22And ye shall do as I have done: ye shall not cover your lips, nor eat the bread of men.
23พวกเจ้าจะยังโพกผ้าบนศีรษะและสวมรองเท้า จะไม่ไว้ทุกข์หรือร้องไห้ แต่จะซูบโทรมเพราะความผิดของตน และคร่ำครวญต่อกัน
23And your tires shall be upon your heads, and your shoes upon your feet: ye shall not mourn nor weep; but ye shall pine away for your iniquities, and mourn one toward another.
24เอเสเคียลจะเป็นหมายสำคัญแก่พวกเจ้า สิ่งที่เขาทำ พวกเจ้าก็จะทำ เมื่อเหตุการณ์นี้มาถึง พวกเจ้าจะรู้ว่าเราคือพระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์”’”
24Thus Ezekiel is unto you a sign: according to all that he hath done shall ye do: and when this cometh, ye shall know that I am the Lord GOD .
25“ส่วนเจ้า มนุษย์เอ๋ย ในวันที่เราพรากที่มั่นของพวกเขา ความยินดีและความภูมิใจของพวกเขา สิ่งที่สายตารักและใจผูกพัน คือบุตรชายบุตรสาว
25Also, thou son of man, shall it not be in the day when I take from them their strength, the joy of their glory, the desire of their eyes, and that whereupon they set their minds, their sons and their daughters,
26ในวันนั้นผู้หลบหนีจะมาหาเจ้าเพื่อเล่าให้เจ้าได้ยินด้วยหูไม่ใช่หรือ?
26That he that escapeth in that day shall come unto thee, to cause thee to hear it with thine ears?
27ในวันนั้นปากของเจ้าจะเปิดต่อหน้าผู้หลบหนี เจ้าจะพูดและไม่เป็นใบ้อีกต่อไป เจ้าจะเป็นหมายสำคัญแก่พวกเขา แล้วพวกเขาจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์”
27In that day shall thy mouth be opened to him which is escaped, and thou shalt speak, and be no more dumb: and thou shalt be a sign unto them; and they shall know that I am the LORD .
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.